tag:blogger.com,1999:blog-75731548198439364822012-01-09T13:46:35.835+08:00အျဖဴေရာင္အိမ္ေလးတစ္လံုးစိတ္ကူးထဲက ေအးခ်မ္းတဲ့ အျဖဴေရာင္အိမ္ေလးတစ္လံုးမင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.comBlogger1761100tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-84632951505805728592012-01-07T19:01:00.000+08:002012-01-07T19:01:57.540+08:00သိမ္းမထားသင့္ေတာ့တဲ့ ဒိုင္ယာရီသယံဇာတေတြ ေပါမ်ားပါတယ္ဆိုတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမန္မာျပည္၊ လူေတာ္ေတြ ေပါမ်ားပါတယ္ ဆိုတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ျမန္မာျပည္၊ ဆန္ေရစပါးေတြ ေပါမ်ားပါတယ္ ဆုိတဲ့ ျမန္မာျပည္၊ ဒီလိုျမန္မာျပည္ ၊၊ ေထရ၀ါရ ထြန္းကားပါတယ္ဆိုတဲ့ ျမန္မာျပည္၊ ေလာကပါလတရား ၊ ျဗမစုိလ္တရား ထြန္းကားပါတယ္ဆိုတဲ့ ျမန္မာျပည္၊၊ လူအခ်င္းခ်င္း လွည့္ပတ္ခ်င္း ကင္းရွင္းၾကပါေစလို႕ မနက္တုိင္း ေမတာပို႕တဲ့ ျမန္မာျပည္မွာ ဒီလို ဒိုင္ယာရီေလးေတာ့ သိမ္းမထားသင့္ေတာ့ပါဘူးေလ…..<br /> <br />ကြ်န္ေတာ့္မွာ ဒိုင္ယာရီေလးတစ္အုပ္ရွိခဲ့ဖူးတယ္ … လူတစ္ေယာက္တည္းက ေရးမွတ္ထားခဲ့တဲ့ ဒိုင္ယာရီအမ်ိဳးအစားေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး … လူအနည္းငယ္ရဲ့ အိပ္မက္ေတြကုိ မွတ္တမ္းတင္ထားတဲ့ စုေပါင္းစပ္ေပါင္း ဒိုင္ယာရီေလးေပါ့….. <br /><br />ျမန္မာျပည္မွာက တယ္လီဖုန္းတုိ႕ ကားတုိ႕ ဆုိတာက မရွိမျဖစ္လိုအပ္တဲ့ လူ႕အသံုးအေဆာင္ ပစည္းဆုိတာထက္ လူ႕အတန္းအစားကို ခြဲျခားေဖၚျပတဲ့ ရုပ္ျပပစည္းအျဖစ္ ပဲတည္ရွိေနခဲ့တာပါ … ဟန္ဖုန္းလို႕ ေခၚတဲ့ လက္ကိုင္ဖုန္းေလး ခါးျခားခ်ိတ္ႏိုိင္ရင္ လူရာ၀င္သလို … ကုိယ္ပုိင္ကားေလးစီးႏိုင္ရင္ေတာ့ ပိုျပီး လူ၀င္ဆန္႕ တာျမန္မာျပည္မွာပါပဲ … အဲဒီလို ဖုန္းကုိင္ႏုိင္တဲ့သူ ကုိယ္ပုိင္ကားစီးႏုိင္သူေတြဆုိတာက လက္ခ်ိဳးေရလုိ႕ ရတယ္ ေျပာလို႕မရေပမယ့္ အနည္းငယ္ေသာ လူတစ္စုသာ လုပ္ႏုိင္ကုိင္ႏုိင္ခဲ့တာ… ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ ခ်မ္းသာလာခဲ့သူျဖစ္ရင္မျဖစ္ မဟုတ္ရင္ေတာ့ အစိုးရအဆက္ဆက္နဲ႕ ပလဲနံပါတ္သင့္သူ ဒါမွမဟုတ္ စစ္တပ္က အဆက္အႏြယ္ေတြသာ ခပ္လြယ္လြယ္ရခဲ့တဲ့ အခြင့္အေရးေတြပါ … သူတို႕လို လူတန္းစားကေတာ့ VIP လို႕ေခၚတဲ့ အခြင့္ထူးခံ လူတန္းစားတစ္မ်ိဳးေပါ့…. ကြ်န္ေတာ္တုိ႕လို လူလတ္တန္းစားေတြအတြက္ကေတာ့ ဖုန္းတုိ႕ ကားတုိ႕ဆုိတာက စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ထဲက ကုိယ္လွမ္းလို႕ မမွီႏုိင္တဲ့ အရာေတြပါပဲ …. <br /><br />ငယ္ငယ္တုန္းက နယ္မွာ ေက်ာင္းတက္ခဲ့ရတဲ့ ကြ်န္ေတာ္အတြက္ အမွတ္ယစရာက ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္ … အဲဒီထဲက ကားနဲ႕ပါတ္သပ္တာေျပာရရင္ေတာ့ … ကားရွိတဲ့သူဆုိရင္ ဆရာမေတြကအစ မ်က္ႏွာသာေပး ျပိး ဆက္ဆံပါတယ္ … ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ သူတို႕အေရးအေၾကာင္းရွိတဲ့အခါ ဒါမွမဟုတ္ ေက်ာင္းသားအျပန္လမ္းၾကံဳတဲ့အခါ ကားစီးခြင့္ရလို႕ပဲျဖစ္မယ္လို႕ ထင္မိပါတယ္ … ကြ်န္ေတာ္ ၁၀ တန္းတုန္းက ေရးခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ ဒုိင္ယာရီေလးကို ျပန္ဖတ္တဲ့အခါ … အတန္းပုိင္ဆရာမက အဲဒီတုန္းက ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ ေက်ာင္းအတူတူ ပ်က္တာကို သူငယ္ခ်င္းကို အျပစ္မေပးပဲ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ မိဘေခၚလက္မွတ္ထုိးခုိင္းခဲ့တာေလးကို ေရးထားတာ ျပန္ဖတ္ရတယ္ … အဲဒီသူငယ္ခ်င္းက အမွတ္ ၆၆ စစ္တပ္က ဗ်ဴဟာမွဴးတစ္ေယာက္ ရဲ့သား ပါ … ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ ဆရာမကလည္း မီးေက်ာင္းရဲမွာေနေတာ့ တခါတေလ ဖယ္ရီမရတဲ့အခါ သူတို႕ကား အစိမ္းေလးကုိ ကပ္ကပ္စီးခဲ့ရသူမုိ႕ ကေလးအရြယ္ေပမယ့္ အဲဒီကတည္း ကုိယ္ခ်င္းစာ နားလည္မိေပမယ့္ … ကားနဲ႕ပါတ္သပ္ျပီး ဒဏ္ရာတစ္ခုေတာ့ ျဖစ္ခဲ့တာပါပဲ …. <br /> <br />ဒီလိုနဲ႕ ကားနဲ႕ပါတ္သပ္ျပီး ခံစားခ်က္ ဇာတ္လမ္းေတြ အသက္ေတြ ၾကီးလာတာနဲ႕အမွ် တုိးတုိးထပ္လာခဲ့တာ ဒီေန႕အခ်ိန္ထိပါပဲ … ခုနေျပာသလို VIP ေတြ အတြက္ ထူးထူးဆန္းဆန္း မဟုတ္ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕လို သာမာန္ လူလတ္တန္းစားေတြ အတြက္ကေတာ့ အနိမ့္ ဆံုး ကားတစ္စီး သိန္းတစ္ရာတန္ ၀ယ္ဖို႕ေတာင္ ဘယ္လိုမွ စိတ္ကူးယဥ္ဖို႕ မလြယ္တာကုိ ေတာ့ ခံစားဖူးသူတုိင္းကုိယ္ခ်င္းစားတက္မယ္ ထင္ပါတယ္ေလ….. ဒါဟာ အခုမွ ခံစားရတဲ့ ထူထူးဆန္းဆန္း ေ၀ဒနာ မဟုတ္ဘူးဆုိတာကိုေတာ့ အျခား ဒိုင္ယာရီေလးေတြ ဖတ္ရတဲ့အခါ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ပါလားရယ္လို႕ ေျဖသိမ့္ရပါတယ္ …. ေအာ္ ဒီလိုလူေတြ ျမန္မာ တစ္ႏုိင္ငံလံုးမွာ ရွိေနပါေသးလားရယ္လို႕လည္း ေတြးျပိး အားတက္သလိုေတာင္ ျဖစ္မိပါရဲ့…. <br /><br />၁၉၇၇ ခုႏွစ္ေလာက္က ေရးခဲ့တဲ့ ဒိုင္ယာရီမွတ္တမ္းေလး တစ္ခုထဲမွာေပါ့ <br /><br />ကိုသန္းႏုိင္ဆုိတဲ့ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ဟာ ေက်ာင္းျပီးတဲ့အခါ ေက်ာင္းဆရာအျဖစ္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း အလုပ္ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္ …. ထက္ထက္ျမက္ျမက္ ပညာတက္ ေကာင္ေလးမွာ ခ်စ္သူ ရည္းစားရွိေနခဲ့ပါတယ္ …. ထမင္းတလုတ္အတြက္ ရရာ အလုပ္ကုိ ၀င္လုပ္ခဲ့တာမဟုတ္ပဲ … အမွန္တကယ္ ၀ါသနာပါလို႕ ..ေက်ာင္းဆရာ အျဖစ္ကုိ ေရြးခ်ယ္ျပိး ဆရာအတက္သင္တကသိုလ္တက္လို႕ ေက်ာင္းဆရာ ျဖစ္လာခဲ့သူတစ္ေယာက္လို႕သိရပါတယ္ … ဒါေပမယ့္ နဂုိအခံ မခ်မ္းသာသူမို႕ ရတဲ့ လခနဲ႕ ကိုယ္ပုိင္ကားတစ္စီးပိုင္ဖုိ႕ဆုိတာကေတာ့ ဘယ္လုိမွ ျဖစ္ႏုိင္ခဲ့မွာ မဟုတ္ပါဘူးး … ဒီလိုနဲ႕ တစ္ရက္ သူ႕ခ်စ္သူ ေကာင္မေလး အိမ္ကုိ လုိက္သြားတဲ့အခါ .. ခ်စ္သူအိမ္မွာ ရွိတဲ့ကားကုိ ခ်စ္သူေကာင္မေလးရဲ့ မိဘေတြက ေမာင္းခုိင္းတယ္တဲ့ … ကိုယ္ပိုင္ကားမရွိတဲ့သူအတြက္ ကားေမာင္းတက္ဖုိ႕ဆိုတာ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏုိင္သလို ကြ်န္ေတာ္ကားမေမာင္းတက္ပါဘူးလို႕ ခ်က္ခ်င္း ထုတ္ေဖၚ ၀ံခံဖုိ႕ မရဲခဲ့တဲ့ သူ႕ရဲ့ အရွက္သည္းသည္း ခံစားခ်က္ ေလးကို ေရးမွတ္ထားတဲ့ ဒိုင္ယာရီေလးထဲမွာ ေခြ်းဒီးဒီးက်ျပီး လက္သီးႏွစ္ဖက္ တင္းတင္းဆုပ္ရင္း ခ်က္ခ်င္းေတာင္ အေငြ႕ လို ပ်ံသြားခ်င္ပါတယ္ဆုိတဲ့ လူရြယ္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ့ ခံစားခ်က္အတြက္ ရင္နင့္ရပါတယ္… ဒီေန႕မွာေတာ့ အဲဒီလူငယ္ေလးလည္း သူ၀ါသနာ ပါတဲ့ ေက်ာင္းဆရာတစ္ေယာက္ မဟုတ္ခဲ့ေတာ့သလို …. စီးပြားေရးလုပ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ ၊ ကားစီးႏုိင္ဖုိ႕ ၾကိဳးစားခဲ့တယ္လို႕ သူ႕ဒိုင္ယာရီေလး ကို အဆံုးသတ္ခဲ့ပါတယ္ … <br /><br />၁၉၉ရ ခုႏွစ္ေလာက္က ေရးခဲ့တဲ့ ဒိုင္ယာရီမွတ္တမ္းေလး တစ္ခုထဲမွာေတာ့ <br /><br />ကိုေအာင္ျမင့္ဆုိတဲ့ စီးပြားေရးတကသိုလ္ေက်ာင္းဆင္း တစ္ေယာက္ ရင္ဖြင့္ထားတဲ့ ကားနဲ႕ပါတ္သပ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးပါပဲ ….. သားတစ္ေယာက္ ေက်ာင္းက ဆုေပးပြဲ သြားတဲ့ေန႕မွာ ကုိယ္ပိုင္ကားမရွိလို႕ သားျဖစ္သူ အတြက္ ခံစားခ်က္ေလးကို ေရးဖြဲ႕ထားခဲ့တာပါ .. ရန္ကုန္ျမိဳ႕လို အျပိဳင္အဆုိင္မ်ားတဲ့ ေနရာမွာ ဆုေပးပြဲလို ေန႕မ်ိဳးမွာေတာ့ မိစုံဖစံု သားသားနားနား သြားခ်င္ေပမယ့္ .. လုိင္းကားစီးသြားရင္း လမ္းမွာ ဒုက ျဖစ္ရတဲ့အခါ တာ၀န္ေက်တဲ့ သားအတြက္ တာ၀န္ေက်ခ်င္ေပမယ့္ တာ၀န္မေက်ႏိုင္တဲ့ ဖခင္တစ္ေယာက္ရဲ့ မိမိကိုယ္ကုိ အားမလိုအားမရမွတ္တမ္းေလးပါ … ဒါေပမယ့္ သူလည္းမၾကာခင္မွာပဲ … ဓါတ္ဆီဆုိင္တစ္ခုကို ေျပာင္းေရႊ႕တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရင္း သူအရင္ဆံုး မျဖစ္မေန ကားတစ္စီးရေအာင္ ၾကံေဆာင္ခဲ့တယ္လို႕ သူ႕ရဲ့ ဒိုင္ယာရီေလးကို အဆံုးသတ္ထားခဲ့ပါတယ္ … <br /><br />၂၀၀၇ ခုႏွစ္ေလာက္က ေရးခဲ့တဲ့ ဒိုင္ယာရီမွတ္တမ္းေလး မွာေတာ့ <br /><br />ခ်စ္သူ႕ ဆီကုိ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အလည္လိုက္သြားတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ …. ခ်စ္သူ႕အိမ္က ကားကို မေမာင္းတက္ ေမာင္းတက္နဲ႕ ေမာင္းရင္း အရွက္ရခဲ့ပံု ကိုေရးမွတ္ထားတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးပါ ….. ကိုယ္ပိုင္ကားမရွိေပမယ့္ အေရးၾကံဳတဲ့အခါ ေမာင္းလို႕ရေအာင္ သင္တန္းတက္ထားတဲ့ ေကာင္ေလးဟာ ကားေမာင္း ကြ်မ္းက်င္လွတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး … ဒါေပမယ့္ ကားမေမာင္းတက္ပါဘူး လို႕ အမ်ားေရွ႕မွာ ျငင္းရမွာ ရွက္လို႕ ကားတက္ေမာင္းရင္ ျပသနာတက္ပံုေလး … ဒီလို ျပသနာေတြ ၾကိဳျဖစ္မွာဆုိးလို႕ ခ်စ္သူေကာင္မေလးကို ကားမေမာင္းခုိင္းဖို႕ ၾကိဳတင္ေတာင္းပန္ထားေပမယ့္ ခ်စ္သူေကာင္မေလးရဲ့ ပညာသားပါပါ မိသားစုေရွ႕မွာ အရွက္ ခြဲလိုက္ပံုေလးကို ေရးမွတ္ထားတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ့ ဒိုင္ယာရီေလးပါပဲ …. အဲဒီဒိုင္ယာရီေလးကေတာ့ ခုတေလာမွာ အစိုးရက ဖြင့္ေပးေနတဲ့ ကားပါမစ္ လို႕ေခၚတဲ့ ကားတင္သြင္းခြင့္ေတြေၾကာင့္ လွလွပပေလး အဆံုးသတ္ႏုိင္လိမ့္မယ္လို႕ ေမွွ်ာ္လင့္မိတာပါပဲ … လွလွပပေလး အဆံုးသတ္ႏုိင္ပါေစလို႕လည္း ဆုေတာင္းေပးမိပါတယ္ …<br /><br />တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမန္မာျပည္မွာ ခုနလို ရင္နင့္စရာ ဒိုင္ယာရီမွတ္တမ္းေတြ မရွိသင့္ေတာ့ပါဘူး…. ဒိုင္ယာရီေတြထဲမွာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေတြသာ မွတ္တမ္းထားသင့္ေတာ့ပါတယ္ .. ထားလည္းထားႏုိင္ပါေစလို႕ပဲ ဆႏျပဳဆုေတာင္းမိပါေတာ့တယ္ …..<br /><br />ေလးစားစြာျဖင့္<br />မင္းအိမ္ျဖဴ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-8463295150580572859?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-73541432190965546432012-01-06T13:24:00.000+08:002012-01-06T13:24:27.039+08:00ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ေန႕အခ်ိန္ဆိုတာ အေကာင္းဆံုး သမားေတာ္ပါပဲ ဆုိတဲ့ စကားကုိ ဟုိးငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ၾကားဖူးခဲ့ေပမယ့္ ကုိယ္တုိင္မၾကံဳခဲ့ဘူးေလေတာ့ ဘယ္ေလာက္ အသံုးက်မွန္ကန္တဲ့စကားလည္းဆုိတာ သေဘာ မေပါက္ခဲ့မိဘူး….. တကယ္လက္ေတြ႕က်က် ၾကံဳဖူးေတာ့မွပဲ ဒါဟာသိပ္ကို မွန္တဲ့ အမွန္တရားရယ္လို႕ နားလည္ လက္ခံလာမိပါတယ္… ေလာဘေတြ ၊ မာနေတြ ၊ အႏုိင္ယူလုိစိတ္ေတြ ၊ တကုိယ္ေကာင္းစိတ္ေတြနဲ႕ ဖြဲ႕စည္းတည္ေဆာက္ထားတဲ့ လူအ၀န္းအ၀ိုင္းမွာ ေန႕စဥ္ေန႕တုိင္း အဆင္ေျပမွဳေတြ ကိုပဲ ၾကံဳ ေတြ႕ ေနရတယ္ဆုိတာေတာ့ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး…<br /><br />တခါတေလ စိတ္ညစ္စရာေတြ ၾကံဳရမယ္ ..တခါတေလ ၀မ္းနည္းစရာေတြ ၾကံဳရမယ္ .. တခါတေလ တစ္ဘ၀စာ လက္တြဲပါမယ္လို႕ ရည္ရြယ္ထားေပမယ့္ လမ္းခြဲရတာေတြလည္း ၾကံဳရႏိုင္တာပါပဲ.. ဒါဟာ လူ႕ဘ၀ရဲ့ အခ်ဥ္အခါး ခပ္စူးစူး အရသာ တစ္မ်ိဳးေပပဲေပါ့… အဲဒီအခါ အခ်ိဳ႕က ငိုၾကတယ္ .. အခ်ိဳ႕ကေတာ့ လြမ္းၾကတယ္ … အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေဆြးၾကတယ္… အခ်ိဳ႕က အရက္ေတြ ေသာက္တယ္ .. အခ်ိဳ႕က အလုပ္ေတြ ပ်က္တယ္ … အခ်ိဳ႕က ေလာကၾကီးကို စိတ္နာတယ္လို႕ ျမည္တမ္းတယ္… အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ကိုယ္အရင္က အသည္းနင့္ေအာင္ ခ်စ္ခဲ့ပါတယ္ ဆိုတဲ့ သူေတြကုိ က်ိန္ဆဲတယ္ … ဒါေတြဟာ တကယ့္ ျပသနာ ေျဖရွင္းနည္းေတြေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး ….<br /><br />ကိုယ္ငိုလုိ႕လည္း သူျပန္လာေတာ့မွာမွ မဟုတ္တာ … ငို္လြမ္းလို႕လည္း သူျပန္လြမ္းမွာမွ မဟုတ္ေတာ့တာ .. ကိုယ္ေဆြးလို႕လည္း သူနဲ႕ ျပန္လည္ေႏြးေထြးလာမွာမွ မဟုတ္ေတာ့တာ… ကိုယ္အရက္ေသာက္ေတာ့ ကိုယ္ဇုိးသမားျဖစ္မယ္…ကိုယ္အလုပ္ပ်က္ေတာ့ ကိုယ္ထမင္းငတ္မယ္.. ကိုယ္က ေလာကၾကီးကို စိတ္နာေတာ့ ကုိယ့္အေတြးေတြ နာမယ္.. ကုိယ္က်ိန္ဆဲေတာ့ေရာ ကိုယ္သာပူေလာင္ျပင္းျပရမွာေပါ့… ကုိယ္အလုပ္သင့္ဆံုး အရာကေတာ့ ထားရွိခဲ့ဖူးတဲ့ ေမတာမပ်က္ဆက္လက္ ခ်စ္ခင္သြားဖုိ႕ ဆုိတာပါပဲ .. ဒီလိုပဲ ကိုယ္လုပ့္သင့္တဲ့ လုပ္စရာရွိတဲ့ အရာကိုလည္း ဆက္လက္အေကာင္အထည္ေဖၚသြားဖို႕ပါပဲ … မတည္ျမဲတဲ့ ေလာက၀ဲမွာ ပူေလာင္ မွဳေတြကို အသစ္မဖန္တီးေတာ့ပဲ တက္နုိင္သမွ်ျငိမး္ေအးေစဖုိ႕ပဲ ၾကိဳးစားသင့္ပါတယ္…<br /><br />ငယ္ငယ္တုန္းက ဆရာမ ဂ်ဴးရဲ့ “ လိပ္ျပာဖမ္းသူမ်ား” ကို သေဘာက်ခဲ့မိေပမယ့္ အခုေတာ့ လိပ္ျပာ ဖမ္းခဲ့သူေတြ ကို မေတြ႕ခ်င္ေတာ့တာ အမွန္ပဲ…ပူေလာင္လွတဲ့ ခဏတာ လူ႕ဘ၀ေလးမွာ ဘာအတြက္ ရယ္နဲ႕မ်ား လိပ္ျပာဖမ္းခ်င္ၾကတာတုန္း …. ဆင္လိပ္ျပာမို႕ ပိုလွသေယာင္ထင္ရေပမယ့္ လိပ္ျပာအမ်ိဳး၀င္ ပုစဥ္း ဆိုတာလည္း သူ႕အစြမ္းနဲ႕ သူပါပဲ …. ငါးစိမ္းျမင္ရင္ ငါးကင္ျပစ္တဲ့ ဆုိတဲ့ စကားပံုက အသစ္ျမင္လို႕ အေဟာင္းေမ့တယ္ဆိုတဲ့ လိပ္ျပာဖမ္းသူေတြအတြက္ပဲေလ…. ဒါဟာ သိပ္ေကာင္းတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္တစ္ခုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး… ေလာကမွာ မလိမ္သင့္တဲ့အရာဟာ ႏွလံုးသားလို႕ ခံစားနားလည္လာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ့္ဘ၀ လံုျခံဳမွဳအတြက္ အသံုးမခ်သင့္တဲ့ အရာဟာ လူသားပါလားရယ္ သေဘာေပါက္လာခဲ့တယ္ … ဒါေပမယ့္ ခုခ်ိန္ထိေတာ့ လိပ္ျပာဖမ္းသူေတြ ရွိေနေသးသလို …. ကိုယ့္ဘ၀လံုျခံဳမွဳအတြက္ လိမ္လည္ ဟန္ေဆာင္မွဳေတြလည္း ဆက္ျပီး ျဖစ္ပြားေနေသးတယ္ … ဒါေတြ ရပ္တဲ့ေန႕က ကမာၾကီး ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ေန႕ျဖစ္လိမ့္မယ္ …….<br /><br />ေလးစားစြာျဖင့္<br />မင္းအိမ္ျဖဴ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-7354143219096554643?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-57919385467121395822011-05-25T22:49:00.001+08:002011-11-26T20:31:45.405+08:00သူမ နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာ ပိတ္ထားတဲ့ ျပတင္းတံခါးကုိ မထင္မွတ္ပဲ လွပ္ကနဲဖြင့္လိုက္သလို အလင္းေတြက အတားအဆီးမဲ့ ဒလေဟာ ၀င္လာခဲ့လို႕ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္လံုးေတြ ျပာေ၀သြားခဲ့တာ မေမ့ႏုိင္တဲ့ ေက်ာင္း တက္ရက္ေတြ ထဲက တစ္ရက္မွာေပါ့ …….<br /><br />အျမဲတမ္း ေက်ာင္းကုိ ေနာက္က်ျပီးမွေရာက္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ လက္၀ဲဖက္၀င္ေပါက္ေဘးက ေထာင့္ဆံုး ခံုေလးဟာ ကြ်န္ေတာ့္အပိုင္ေနရာတစ္ခု ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္ .. အဲဒီေနရာေလးကလည္း အတန္းေဖၚ အစ္မၾကီး တစ္ေယာက္ရဲ့ စာနာနားလည္မွဳနဲ႕ ဦးေပးထားလို႕ ရေနတဲ့ ေနရာေလးပါ ….. တကယ္လို႕ အဲဒီအစ္မ ၾကီးသာ ဦးေပးမထားဘူးဆိုရင္ ဟုိးေနာက္ဖက္ ေခ်ာင္က်က် ေနရာတစ္ခုမွာ ေသာ္လည္းေကာင္း ဆရာ့ေရွ႕တည့္တည့္ ေရွ႕ဆံုးတန္းမွာ ေခါင္းေမာ့ျပီး ေသာ္လည္းေကာင္း ကြ်န္ေတာ္ ထုိင္ရမွာ ေသခ်ာပါတယ္ …. အခုေတာ့ အစ္မၾကီးေက်းဇူးနဲ႕ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ေနရာေလးတစ္ခု ကံေကာင္းစြာ ရခဲ့ပါတယ္ … အဲဒီေနရာေလး ေက်းဇူးေၾကာင့္ပဲ ရပ္ဆုိင္းေနတာ အေတာ္ၾကာျပီျဖစ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ ရင္ခုန္သံေတြကုိ ျပန္လည္ သံပတ္ေပးသလို ႏုိးထလာေစခဲ့တာပါ …..<br /><br />အလယ္တန္းက လူ ၁၀ ေယာက္ေလာက္ထုိင္လို႕ ရျပိး စုစုေပါင္း ၇ တန္းေလာက္ရွိမယ္ .. အဲဒီ အလယ္တန္း ရဲ့ ေဘးတစ္ဖက္္တစ္ခ်က္ဆီမွာ မွ ေဘးတစ္ေစာင္းနဲ႕ နံရံကုိ ေက်ာေပးျပိး ထုိင္ရတဲ့ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ၂ တန္းထက္ရွိတယ္ … ဒါ့ေၾကာင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိ္င္ ကြ်န္ေတာ္တို႕လိုပဲ နံရံကုိ ေက်ာေပးထားတဲ့ အျခားတစ္တန္းကုိ လွမ္းျမင္ေနရတာေပါ့ … တခါတေလေတာ့လည္း ဇက္လည္ျပိး တစ္ေစာင္း ၾကည့္ေနရတဲ့ စိတ္မ၀င္စားတဲ့ ဆရာ့ပရုိဂ်က္တာၾကီးထက္ ဇက္လည္စရာမလိုတဲ့ မ်က္ႏွာခ်င္း ဆုိင္အတန္းကုိ ၾကည့္ရင္း မ်က္လံုးကစားမိတာ ကြ်န္ေတာ့္အျပစ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးေနာ္ …. အဲဒီမွာ စေတြ႕ ေတာ့တာပါပဲ …..<br /><br />တကယ္လို႕ သူမကို လွတယ္ လို႕ တစ္ေယာက္ေယာက္က သြားေျပာရင္ သူမက ဟက္ဟက္ပတ္ပတ္ ရယ္ေမာ ေနမွာ အမွန္ပါပဲ … ဘာလို႕လည္းဆုိေတာ့ သူမက သူမလွတယ္ ဆုိတာကို သတိထားမိတဲ့ပံုမေပၚသလို အဲဒီလို အလွအေပၚမွာလည္း ယစ္မူးသာယာေနတဲ့ သာမာန္ မိန္းမတစ္ေယက္ ပံုေပါက္မေနလို႕ပါပဲ …….. ဘယ္ေတာ့မွ မ်က္ႏွာမွာ ဘာမွလိမ္းမထားတဲ့ သူမက ေရာင္စံုမ်က္နွာနဲ႕ အတန္းေဖၚ တစ္ေယာက္ရဲ့မ်က္ႏွာထက္ ပိုမုိ၀င္းပ ေနတယ္ဆိုတာကို စေတြ႕ကတည္းက သတိထားခဲ့ မိပါတယ္ … ျမင္လုိက္ရတဲ့သူေတြကို ရင္ထဲကုိ ေအးျမသြားေစမယ့္ သူမကုိ ျမင္လိုက္တုိင္း တကယ္ကုိ ေအးခ်မ္းမွုကုိ ခံစားရတာေတာ့ ဘာသာ ျပန္ဖို႕ခက္တဲ့ စာတစ္ေၾကာင္းသာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္…..<br /><br />ကြ်န္ေတာ္က Nokia 5610 အစုတ္ကေလးနဲ႕ အလုပ္ရွဳပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သူမကေတာ့ Iphone အျဖဴေရာင္ေလးနဲ႕ အျမဲတမ္း ေခါင္းမေမာ့တမ္း အလုပ္ရွုပ္ေနတာ သတိထားမိခဲ့ပါတယ္ … တခါတေလေတာ့ သူမ ဘာေတြမ်ားလုပ္ေနပါလိမ့္လို႕ ေယာက်ၤားၾကီးတန္မယ့္ စပ္စုခ်င္ေပမယ့္ သူမနဲ႕ကြ်န္ေတာ္ သိေတာင္ မသိၾကေသးတာဆိုေတာ့ ဘယ္လိုမ်ား သြားျပိး စပ္စုပါ့မလဲေနာ္ …. ဒါေပမယ့္ ကံတရားက ကြ်န္ေတာ့္ကုိ နည္းနည္းေလးေတာ့ မ်က္နွာသာေပးခဲ့တယ္ေလ … အဲဒါကေတာ့ ခုနကြ်န္ေတာ့္ အတန္းေဖၚ အစ္မၾကီးနဲ႕ သူမနဲ႕က အရင္အတန္းတုန္းက အတန္းေဖၚ ေတြျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္ဆုိတဲ့ ေတြ႕ရွိခ်က္က ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ သူမရဲ့ ပတ္သပ္မွဳ ကုိ သက္ေသျပႏုိင္မယ့္ အေျခခံ ျပည့္စံု ခုိင္မာမွဳ တစ္ခ်က္ျဖစ္လာခဲ့တယ္ေလ … တခါတခါေတာ့လည္း ကံတရားက ခ်စ္စရာေကာင္းသား ေနာ္….<br /><br />ေနာက္ထပ္ အဲဒီ အေျခခံ ျပည့္စံုမွဳကို ထပ္မံျပီး မီေလာင္ရာေလပင့္ေပးခဲ့တာက ဆရာရဲ့ အဖြဲ႕လိုက္ Presentation ပါတဲ့ Group Project လုပ္ရမယ္ဆုိတဲ့ ေၾကျငာခ်က္ပါပဲ … ၾကားလိုက္ခ်င္ၾကားလိုက္ခ်င္း ဆရာ့ကုိ ေတာ္ေတာ္ အျမင္ကပ္သြားမိျပိး ေတာ္ေတာ္ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္မိေပမယ့္ ေနာက္ေတာ့ လည္း အဲဒီဆရာကိုပဲ အဲဒီ ပေရာဂ်က္ လုပ္ဖို႕ ေဆာ္ျသခဲ့တဲ့အတြက္ ေက်းဇူးေတြ တစ္ေလွၾကီး တင္ခဲ့မိပါတယ္ …. ေတာ္ေတာ္ကုိ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ အတန္းေဖၚအစ္မၾကီးက ဘာမေျပာညာမေျပာနဲ႕ ဆက္ကနဲ႕ အတန္းျပိးတာနဲ႕ သူမကို သြားျပိးစကားေျပာတာေတာ့ ျမင္လိုက္မိပါတယ္ .. ေနာက္ သူမက ျပံဳးျပိး စကားေတြျပန္ေျပာေနတာျမင္ရသလို .. ေတာက္ပလင္းလက္တဲ့ ..တခါမွ မဆံုဖူးတဲ့ အရည္လဲ့ေနတဲ့ မ်က္၀န္းအၾကည့္ကုိ သူမရဲ့ အနက္ေရာင္ ကုိင္းတပ္ထားတဲ့ မ်က္မွန္တြင္းကေနတဆင့္ ဖ်တ္ကနဲ႕ အၾကည့္ခ်င္း ဆံုျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ .. ႏွုတ္ခမ္းေလးတြန္႕တယ္ ဆုိသလို ျပံဳးသေယာင္ေယာင္ျပံဳးျပလာတဲ့ သူမကို ဘယ္လိုျပန္ျပံဳးျပရမလဲ မသိေအာင္ကုိ တခဏေတာ့ ဆြံအ သြားခဲ့မိပါတယ္ … ကြ်န္ေတာ့္ကုိ သူမက အဲဒီလုိ ျပံဳးျပခဲ့လိမ့္မယ္လို႕ ဘယ္တုန္းကမွ ေမွ်ာ္လင့္ မထားခဲ့မိဘူးေလ ….<br /><br />အစ္မၾကီးက ၀မ္းသာအားရနဲ႕ ျပန္လာျပိး အဖြဲလိုက္ ပေရဂ်က္လုပ္ဖို႕ အဆင္ေျပတဲ့အေၾကာင္းနဲ႕ သူမက လိုလိုခ်င္ခ်င္ အတူလုပ္ဖုိ႕ လက္ခံလိုက္တဲ့အေၾကာင္းေျပာလာတဲ့အခါမွာေပါ့ …. ၀ုန္းကနဲ႕ ထခုန္လိုက္ခ်င္ေပမယ့္ ခပ္နိမ့္နိမ့္ ပ်ံမုိးေလးေတြနဲ႕ စာသင္ခန္းအထြက္ ေလွ်ာက္လမ္းထဲမွာမုိ႕ အိေျႏေရ ေဆာင္ရင္း ျပံဳးျဖီးျဖီး ၾကီးလုပ္ေနမိတာကိုေတာ့ ဘယ္သူမွ ျမင္မယ္မထင္ပါဘူးေလ ….<br /><br />အဲဒီေန႕ကစျပီး ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ စာသင္ရက္ေတြ ပိုျပိး ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းလာခဲ့သလို … ေက်ာင္းၾကီးကလည္း ပိုျပိး လွလာသလိုပဲ … အရင္တုန္းက အျမဲတမ္းေျပးရင္း လၽႊားရင္း အခ်ိန္မွီေအာင္ သြားရတဲ့ ေက်ာင္းတက္ရက္နွစ္ရက္ကုိ မုန္းမိေပမယ့္ အခုေတာ့ တစ္ပတ္ကုိ ၇ ရက္ေလာက္ေတာင္ ေျပးသြားေနခ်င္မိပါေတာ့တယ္ .. ဒါေပမယ့္ အသက္ခပ္ၾကီးၾကိး လူၾကိးတစ္ေယာက္ဆုိေတာ့လည္း အိေျႏေရ အျပည့္နဲ႕ အေပ်ာ္ေတြကို ဖံုးဖိထားရင္ ဘယ္သူမွ မျမင္ေအာင္ ျပံဳးျဖီးျဖီးၾကီးပဲ လုပ္ေနရေတာ့ တာေပါ့ … အလုပ္ထဲမွာ အင္မတန္စိတ္တုိတက္တဲ့ လူပ်ိဳၾကီးတစ္ေယာက္ ျပံုးျပံဳး ျပံဳးျပံဳးနဲ႕ သေဘာေတြ လြတ္ေကာင္းေန ေတာ့ ေဘးလူေတြ ကေတာ့ သို႕ေလာသို႕ေလာ ေတြ႕မိေနမလား မသိေတာ့ပါဘူး …. တက္ႏုိင္ဘူးေလ… အဲဒီလို မျပံဳးမေပ်ာ္ရတာ ႏွစ္ေတြ ၾကာခဲ့ျပိ မဟုတ္လား …..<br /><br />ေမာေမာပန္းပန္း အလုပ္ကျပန္လာေပမယ့္ စာေတြျပန္ဖတ္ရတာ အေမာ … သူမ သိသေလာက္မွ ကိုယ္မသိရင္ ရွက္စရာၾကီး … သူမအထင္ေသးမွာလည္း ေၾကာက္ေတာ့ ဖတ္လိုက္ရတဲ့ စာေတြ … ေနာက္ဆံုး Youtube ေတာင္မလြတ္ေအာင္ သက္ဆုိင္ရာ ဘာသာရပ္ ပါတဲ့ ဗီဒီယိုဖုိင္ေတြလုိက္ၾကည့္ရတာ ည နာရီျပန္ ၂ ခ်က္ ၃ ခ်က္ထိုးတဲ့အထိေပါ့ … ဒီလုိနဲ႕ စာသင္ျပိးေလတုိင္း ပေရာဂ်က္အေၾကာင္းျပျပိး စကားေတြ ေျပာရတာ … တစ္ပတ္မွာ တစ္ရက္ပဲ နားရတဲ့ တနဂၤေႏြေလးကို မနားနို္င္ပဲ ေက်ာင္းကိုေျပးျပိး ပေရာဂ်က္ရတာေတြဟာ ပင္ပန္းေပမယ့္ တကယ္ကုိ ေပ်ာ္ရႊြင္ေစခဲ့တယ္ဆုိတာ ဘာသာ အသိဆံုးပါပဲ … လူလည္းေတာ္ေတာ္ကို ပင္ပန္းခဲ့ပါတယ္ … ညည့္နက္ေအာင္ စာေတြဖတ္ .. အလုပ္ကုိသြား .. ေက်ာင္းကုိေျပး …. တနဂၤေႏြေတာင္ တစ္ရက္မွမနားျဖစ္ေတာ့ပဲ … အ၀တ္ေလွ်ာ္မီးပူတိုက္တယ္ ဆုိတာလည္း သုတ္သုတ္သာ လုပ္ျဖစ္ပါေတာ့တယ္ …<br /><br />ေကာ္ဖီၾကိဳက္တဲ့ကြ်န္ေတာ္က အတန္း တက္တုိင္း ေကာ္ဖီခြက္ေလး ေန႕တုိင္းစြဲျပိး စာသင္ေနရင္း ေသာက္တက္ပါတယ္ … သူကလည္း ကြ်န္ေတာ္တုိက္တဲ့ ေကာ္ဖီကုိ မျငင္းေလေတာ့ ေကာ္ဖီ ၀ယ္ရတာလည္း အလုပ္တစ္ခု ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္ … အရင္က ကြ်န္ေတာ္ရယ္ အတန္းေဖၚအစ္မၾကီးရယ္ အတြက္ ၂ ခြက္သာ ၀ယ္ရေပမယ့္ အခုေတာ့ သူမအတြက္ပါ ၃ ခြက္ သယ္ရေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ေပ်ာ္ပါတယ္ … ကုိယ့္တာ၀န္သာ ကုိယ္ယူတက္တဲ့ တုိင္းျပည္မွာ အျခားလူေတြအတြက္ပါ ေကာ္ဖီခြက္ေတြ တို႕လို႕တြဲေလာင္းနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ အထူးအဆန္းလို ကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည့္ လုပ္တဲ့ အျခား ေက်ာင္းသြားေဖၚေတြကုိ တခါတေလ နည္းနည္း ရွက္သလိုျဖစ္မိေပမယ့္ တကယ္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ ၾကည္ႏူး ခဲ့ရပါတယ္ ……<br /><br />အတန္းထဲမွာ ပေရာဂ်က္အတြက္ ေနာက္ဆံုး Presentation လုပ္မယ္ဆုိတဲ့ေန႕ကေတာ့ မဆီမဆုိင္ အလုပ္က ခြင့္ေတာင္ယူခဲ့ပါေသးတယ္ …. ဟုတ္တယ္ေလ ပြဲမ၀င္အျပင္ကက်င့္ဆုိသလို … ဇာတ္တုိက္ရအံုးမွာကုိး ….. အင္မတန္မွာ စနစ္က်တဲ့သူက စကားအ၀င္အထြက္ ဟန္ပန္အမူအရာကအစ ေသခ်ာေလ့က်င့္ထားသလို လက္ထဲမွာ ခ်ေရးထားတဲ့ စာရြက္ေလးနဲ့ေပါ့ …. အင္မတန္မွ ဆြဲေဆာင္မွဳရွိတဲ့ သူမကုိ ေငးေနမိရင္ ကြ်န္ေတာ္ေျပာရမယ့္ စကားေတြကုိ ေမ့ေနလို႕ မနည္း ျပန္အစေဖၚရင္ ေဆာရီးေနာ္လို႕ သူ႕ကုိ ေတာင္းပန္လိုက္ရေသးတယ္ … သူမကလည္း ရွက္ျပံဳးေလးျပံဳးရင္း Nevermine လို႕ မပြင့္တပြင့္ေလးေျပာရင္ ေခါင္းေလးငံုးသြားေတာ့ ကုိယ့္မွာ လည္ေခ်ာင္းေတြ ပူျပိး ေရေတြငတ္သလို တံေတြးေတြ အတင္းျမိဳခ်လိုက္ရတယ္ ေလ …. ဒါေတြ တကယ္ျဖစ္ခဲ့တာပါ …..<br /><br />ကုိယ္ေျပာတာကုိ ျပံဳးျပိး ၾကည့္ေနတဲ့ သူ႕အၾကည့္ေၾကာင့္ ကိုယ့္အသံေတြ ပိုက်ယ္ေလာင္လာခဲ့သလို … ယံုၾကည္မွဳေတြ လည္း ပိုျပည့္လာခဲ့သလိုပဲေလ… ကုိယ့္အလွည့္ကုိ ဘယ္လိုျပီးသြားလည္း မသိေအာင္ကုိ စြမ္းအားေတြ အျပည့္ေပးခဲ့တယ့္ … သူ႕အၾကည့္တစ္ခ်က္ေအာက္မွာေပါ့ …. ေနာက္ေတာ့ ဘယ္လိုေနလဲ လို႔ ေမးၾကည့္တဲ့အခါ …. Ko Ko , You are good တဲ့ေလ ….. ၀ါး… ေပ်ာ္ရႊင္လုိက္သည့္ျဖစ္ခ်င္းဗ်ာ ….<br /><br />ဒီလိုေန႕ တကယ့္ေန႕မွာေတာ့ ဘာမွ ထူးထူးျခားျခား ၀တ္မထားပဲ လွေနတဲ့ သူမက အနက္ေရာင္ ၀မ္းဆက္ကုိ အခ်ိဳးက်လွပေနခဲ့ပါတယ္္ … ဘယ္တုန္းကမွာ မ်က္နွာမွာ ဘာမွ မတင္တဲ့ သူမ အဲဒီေန႕က ႏွုတ္ခမ္းေလးရဲေနသလို ပါေလးေတြလည္း နည္းနည္းေလး မွုန္ေနေအာင္ မသိမသာေလး ျပင္လာခဲ့တာ အနီးကပ္ၾကည့္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္ပဲ သတိထားခဲ့မိမယ္ထင္ပါတယ္ … ဒါေပမယ့္ သူမ လိမ္းထားေတာ့လည္း လွေနတာပါပဲ … တကယ္လို႕ အေမသာ သူမကုိ ေတြ႕ရင္ ကုိရီးယားမင္းသမီးေလး အြန္ေစာနဲ႕ တူတယ္ေနာ္ သားရဲဲ့လို႕ ေျပာအံုးမွာ အေသအခ်ာပါပဲ …. ဆံပင္ေလးကုိး ဒိတုိင္း ကပိုကရိုေလးသိမ္းျပိးး ေနာက္ဖက္မွာ ေသးေသးေလး ထံုးထားတဲ့ သူမက အရပ္အရမ္းမျမင့္ေပမယ့္ အဲဒီေန႕ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ျမင့္တဲ့ ေဒါက္ဖိနိပ္ေလးေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္ ပခုံးေလာက္နီးနိး ျမင့္ေနခဲ့တာ သတိျပဳမိခဲ့တယ္ …..<br /><br />ေက်ာင္းျပိးသြားလို႕ အျပန္ေရာက္ေတာ့ မင္းကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္ လို႕ မတ္ေဆ့ေလးပို႕လိုက္ေတာ့ Ko Ko , you are the best among us တဲ့ေလ .. ေပ်ာ္လိုက္သည့္ ျဖစ္ခ်င္း .. ခ်က္ခ်င္းေတာင္ ကားေပၚမွာ ထခုန္လိုက္ခ်င္တယ္ … ဘယ္ေလာက္မ်ား ရင္ခုန္စရာေကာင္းလိုက္သလဲေနာ္ .. တကယ္ မဟုတ္မွန္းေတာ့ သိေပမယ့္ …သူ႕ဆီက အဲဒီစကားၾကားရတာ … ၂.၂ မီလွ်ံ ထီေပါက္သေလာက္ကုိ ၀မ္းသာမိခဲ့တယ္ ဆုိရင္ အျပစ္မ်ားဖြဲ႕ၾကေလအံုးမလားဘဲ … လြန္မယ္ေတာ့ ထင္ပါဘူးေလ… ဒါသဘာ၀ပဲ မဟုတ္ဘူးလား … ကြယ္ရာမွာေတာ့ လူပ်ိဳၾကိး ၾကီးမွ ၀က္သက္ေပါက္တယ္ ရယ္လို႕ေတာ့ စကားအတင္း မဆုိၾကပါနဲ႕ေနာ္ … ဒါတကယ္ျဖစ္ခဲ့တာပါ …..<br /><br />အျမဲတမ္း မ်က္ႏွာသာေပးခ်င္းမခံရတဲ့ ကံတ၇ားက ထံုးစံအတုိင္းပဲ … ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မွဳကို တခန္းရပ္ေစခဲ့တယ္ေလ …. ေနာက္တစ္ပတ္ ေက်ာင္းတက္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႕ေဘးမွာေရာက္ေနတဲ့ အိမ္ရွင္ႏုိင္ငံသား အတန္းေဖၚေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကုိ ေတြ႕လိုက္ရတဲ့ ခဏမွာ ကြ်န္ေတာ့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ အဖ်က္အဆီးခံလိုက္ရသလိုပါပဲ … ပံုမွန္အတုိင္း ေကာ္ဖီေလးတစ္ခြက္သြားေပးခဲ့ မိေပမယ့္ ဟက္ဟက္ပတ္ပတ္ သိပ္မရွိတဲ့ သူမကုိ သူ႕ေဘးက တစ္ေယာက္ေၾကာင့္မ်ားလားရယ္လို႕ သ၀န္တုိခဲ့မိေသးတယ္ ….ဆရာစာသင္ထာထက္ သူမကုိ တစ္ခ်ိန္လံုးၾကည့္ေနမိတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ သူမ ေကာ္ဖီ မေသာက္တာ သတိထားခဲ့မိေပမယ့္ … အတန္းျပိးလို႕ အားလံုးျပန္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ .. အတန္းေရွ႕က အမိွဳက္ပံုးထဲကုိ ေမႊေနွာက္ျပိး သူမ ေသာက္မေသာက္ သြားျပိး အတည္ျပဳခဲ့မိေသးတယ္ .. ကြ်န္ေတာ့္ ေကာ္ဖီေတြက တခါသံုးခြက္ ဗူးေလးထဲမွာ ဒီတုိင္းပဲဲေလ …. အရာရာဟာ ေ၀၀ါးျပိး ဦးတည္ခ်က္ မဲ့သြားတဲ့ ေျခလွမ္းေတြေၾကာင့္ အဲဒီညက ဘယ္အခ်ိန္မွာ အိမ္ျပန္ေရာက္သြားမွန္း မသိခဲ့ေပမယ့္ … ခံစားေနဖို႕ အခ်ိန္မရွိရွာတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ ေနာက္တစ္ရက္မွာေတာ့ သူမကုိ ေမ့ဖို႕ စတင္ျပိး ၾကိဳးစားခဲ့ရေတာ့တာပါပဲ …. သူမသိပ္ရက္စက္တယ္လို႕ မေျပာခ်င္ပါဘူး .. တကယ္ေတာ့ သူမ ရက္စက္တယ္ လို႕ မေျပာရက္ခဲ့ပါဘူး … ကံအေၾကာင္းမလွတဲ့ ကိုယ့္ဘ၀ကို ျပန္လည္ျပဳျပင္ဖာေထးဖို႕ ၾကိဳးစားခဲ့ရျပန္ပါတယ္ … ၁၀ ႏွစ္ေလာက္ၾကာမွာ တခါသာ ပြင့္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ ရင္ထဲက အခ်စ္ပန္းေလး ဘယ္ေတာ့မ်ား ျပန္ျပိး ပြင့္လာပါအံုးမလဲေနာ္ …..<br /><br />သူမကုိ အဲဒီ အိမ္ရွင္ႏုိင္ငံသားနဲ႕ပဲ ေက်ာင္းမွာ တတြဲတြဲ ေတြ႕ခဲ့ရသလို စာေမးပြဲေနာက္ဆံုးေန႕က ႏွုတ္ဆက္ခ်င္ခဲ့ေပမယ့္ သူမနဲ႕ အဲဒီလူ ကုိ တူတူ တြဲျပိး ေတြ႕ခဲ့ရတာမို႕ မသိသလိုသာ တိတ္တိတ္ေလး ဆရာ႕ကုိ ႏွုတ္ဆက္ျပိး ေက်ာခိုင္းခဲ့ပါတယ္ …. သူမ ကုိ ထပ္ေတာ့ေတြ႕ခ်င္မိပါေသးတယ္ေလ ….. ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အမွတ္မထင္ ေဖ့ဘြတ္စာမ်က္နွာေတြေပၚမွာ သူမ အေကာင့္ကိုေရာ အဲဒိ အိမ္ရွင္ ႏုိင္ငံသား အေကာင့္ကုိပါ သိီျခားေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္ … သူမ ရဲ့ Wall ကုိ ၾကည့္လို႕မရေပမယ့္ .. အဲဒီ အျခားတစ္ေယာက္ရဲ့ Wall ကုိ ၾကည့္လို႕ရတာမို႕ သူမကို သတိရမိတို္င္း သူမတို႕ရဲ့ ဆက္သြယ္မွဳေတြမ်ားေတြ႕ရမလားရယ္လို႕ အျမဲတမ္း ၀င္ၾကည့္ေနခဲ့မိပါတယ္ …. ဒါေပမယ့္ သူမနဲ႕ သူတို႕ရဲ့ ဆက္သြယ္မွဳ သဲလြန္စေလးတစ္ခုကိုေတာင္ ဒီေန႕ထိေတာ့မေတြ႕ေသးပါဘူး … သိုသိုသိပ္သိပ္ ေနတက္တဲ့ သူမက လူေတြမသိေစခ်င္တာလား ဒါမွမဟုတ္ သူမတို႕ဟာ ကြ်န္ေတာ့္ ကုိ အျမင္လြဲမွားေစဖို႕ တမင္တြဲျပခဲ့တာလား … ကုိယ္တုိင္လည္း ယေန႕အထိ ဇေ၀ဇ၀ါ ျဖစ္ေနရဆဲပါပဲ …. သူမ ရဲ့ ရင္းႏွီးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက သူမမွာ ရည္းစားမရွိဘူးလို႕ ေျပာလာတဲ့အခါ ပိုျပိး နားလည္ရခက္ခဲ့ေပမယ့္ …. နည္းနည္းေလး မာနၾကီးတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ သူမ ကြ်န္ေတာ့္ကို မလိုခ်င္လို႕ တမင္ လုပ္ခဲ့ေလသလားရယ္ ေတြးမိျပိး ေနာက္ထပ္ဆက္သြယ္ဖို႕ မၾကိဳးစားခဲ့မိေတာ့ဘူး … ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာတာကေတာ့ သူမကို သတိယ လြမ္းဆြတ္ေနဆဲဆုိတာရယ္ သူမသတင္းသဲ့သဲ့ေလးကုိ ၾကားရဖုိ႕ ခပ္လွမ္းလွမ္းက ေမွ်ာ္ၾကည့္ ေနမိဆဲဆုိတာကုိ တကယ္လို႕ သာ ကြ်န္ေတာ္ ရုိက္တဲ့ ျမန္မာ ေဖာင့္ကုိ သူမ ဖတ္္တက္တဲ့အခါ သူမနားလည္ႏုိင္မွာပါ …. ဒီႏွစ္ကုန္ေလာက္ ထိမွ သူတို႕ နွစ္ေယာက္ရဲ့ ဆက္သြယ္မွဳကုိ မေတြ႕ရရင္ေတာ့ သူမကုိ ျပန္ျပိး ဆက္သြယ္မိေလမလားပဲ …. အခုထိေတာ့ ေဖ့ဘြတ္ကို ေစာင့္ၾကည့္ေနဆဲ<br /><br />၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ၊၊ စိတ္ကူးပံုရိပ္မ်ားအား ဇာတ္လမး္သဖြယ္ ေရးဖြဲ႕ျခင္းသာျဖစ္ျပိး တကယ့္ျဖစ္ရပ္ မဟုတ္ပါေၾကာင္း ရဲရဲၾကီး ၀န္ခံပါသည္ P ၊၊<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-5791938546712139582?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-14849203380231225702011-03-01T00:16:00.003+08:002011-11-27T02:55:07.998+08:00Getting One Year Old Again<a href="http://2.bp.blogspot.com/-fj9ge7ACYaQ/TWvJ3Xb7_nI/AAAAAAAAAww/AOF9wXTjdCI/s1600/z.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5578774516449672818" src="http://2.bp.blogspot.com/-fj9ge7ACYaQ/TWvJ3Xb7_nI/AAAAAAAAAww/AOF9wXTjdCI/s200/z.jpg" style="cursor: pointer; float: right; height: 200px; margin: 0pt 0pt 10px 10px; width: 190px;" /></a><br /><span id=":1nh"><span style="color: #006600; font-weight: bold;">Age is a high price to pay for maturity.....</span><br /><br /><span style="color: #006600; font-weight: bold;">No wise man ever wished to be younger....</span><br /><br /><span style="color: #006600; font-weight: bold;">Anyway I am getting one year old again.......</span><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: #ff9900;">အခုလိုေန႕မ်ိဳးကို ေရာက္တုိင္း စူးစူးရွရွ သတိယမိတာကေတာ့ အေဖအေမနဲ႕မိသားစုကုိပါပဲ ....</span><br /><br /><span style="color: #ff9900;">ေနာက္ ရခဲလွတဲ့ လူ႕ဘ၀ကို အဂၤါ စံုစြာ ျပည့္စံုစြာနဲ႕ ရခြင့္ေပးခဲ့တဲ့ အေဖနဲ႕အေမကုိ ေက်းဇူးတင္တယ္ .......</span><br /><br /><span style="color: #ff9900;">ဒီေန႕အထိ ရပ္တည္ ရွင္သန္ခြင့္ေပးခဲ့တဲ့ ကံတရားနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးကို လည္း ေက်းဇူးတင္ေနမိတယ္ .........</span><br /><br /><span style="color: #ff9900;">တကယ္ေတာ့ အဲဒီ သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႕ မိသားစု ကသာ ေဖးမ ၊ မကူညီခဲ့ဘူးဆိုရင္ အေမွာင္ဆံုးကာလေတြမွာ တ၀ဲလည္လည္ ျဖစ္ေနရအံုးမွာ ...</span><br /><br /><span style="color: #ff9900;">ကို္ယ္ကုိတုိ္င္လည္း ေပ်ာ္ခ်င္သလို ၊ လူတုိ္င္းကိုလည္း ေပ်ာ္ေစခ်င္တယ္ ......</span><br /><br /><span style="color: #ff9900;">အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေန႕ရက္ေတြကုိ ပိုင္ဆုိင္ႏုိင္ၾကပါေစ</span><br /><br /><span style="color: #ff9900;">ျမန္မာျပည္ၾကီးလည္း အျမန္ဆံုး တုိးတက္ျပိး အားလံုး လည္းျပည္ေတာ္ ျပန္ႏုိင္ၾကပါေစ .............</span><br /><br /><span style="color: #ff9900;">ေမြးေန႕အမွတ္တယ</span><br /><br /><span style="color: #ff9900;">ေမာင္မင္းအိမ္</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-1484920338023122570?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-85535444143686122152010-12-27T13:10:00.001+08:002011-11-26T20:10:42.538+08:00၀ါသနာ ဗီဇ နဲ႔ အားထုတ္မွဳတခါတေလ မွာ ထပ္တူက်တက္ေပမယ့္ တခါတေလမွာေတာ့ တက္တက္စင္ေအာင္ လြဲတက္ပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ေရာက္တဲ့ ေနရာမွာ က်၇ာ ဇာတ္ရုပ္မွာ ပီျပင္ေအာင္ သရုပ္ေဆာင္တက္ရင္ေတာ့ ထူးထူးခြ်န္ခြ်န္ အကယ္ဒမီ မရရင္ေတာင္မွ ပရိတ္သတ္ ရဲ့ အသိအမွတ္ ျပဳမွဳကို ေတာ့ ရတက္ပါတယ္ .....<br /><br />ရုပ္ရွင္မင္းသမီးၾကီး ၀ါ၀ါ၀င္းေရႊက ေငြအတြက္ ရုပ္ရွင္ရုိက္ခဲ့တာေပမယ့္ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ ေအာင္ျမင္ခဲ့သလို .... စိုးျမတ္သူဇာ ဆုိတဲ့ မင္းသမိးလည္း ထို႕အတူပါပဲ ......<br /><br />ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္တာက ဆရာ၀န္ေပမယ့္ .... အဆင္မသင့္သူေတြက စီးပြားေရး လုပ္ရင္း ကိုယ့္ရဲ့ ေအာင္ ျမင္မွဳကို ရယူသြားတက္ၾကပါတယ္<br /><br />ဒါကိုေတာ့ ကိုယ္ရည္ကုိယ္ေသြးလို႕ပဲ ဆုိ၇ပါမယ္ ......<br /><br />၁၀ တန္းတုန္းက ဆရာတစ္ေယာက္က ဆရာ၀န္ျဖစ္ခ်င္ခဲ့ေပမယ့္ ..... အဆင္မေျပေတာ့ က်ဴရွင္ဆရာ ဘ၀နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေဒသမွာေတာ့ အေတာ္ကို ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္ ....<br /><br />လူေတာ္ေတြက ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကတယ္လို႔ပဲ မွတ္ယူမိပါတယ္ ....<br /><br />တကယ္လို႔ သူတို႕ လုပ္ခ်င္တာ ၊ ၀ါသနာပါတာကုိသာ လုပ္ခြင့္ရရင္ ပိုေအာင္ျမင္ေပမေပါ့ .......<br /><br />ဒါေပမ့ယ္ ျဖစ္ခ်င္တာ မျဖစ္လို႔ ဆုိျပီး ေလာက ကုိ အရြဲ႕တုိက္ လမ္းလြဲလိုက္ေနမယ့္ အစား ကုိယ္ က်လာတဲ့ ဇာတ္ရုပ္မွာ ပီျပင္ေအာင္ သရုပ္ေဆာင္ ေအာင္ျမင္ေနသူေတြကုိ အထူးကို ေလးစားမိတာပါပဲ ....<br /><br />လူတိုင္းကုိလည္း အဲဒီလိုပဲ ၾကိဳးစားက်ေစခ်င္ပါတယ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-8553544414368612215?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-91671393442746130132010-12-15T13:42:00.006+08:002011-11-26T20:10:53.242+08:00ျပည္တြင္းမွ ရတနာမ်ား<div align="justify">“လူငယ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား တုိင္းျပည္အျပင္ကုိ ထြက္ခြာသြားတဲ့အတြက္ က်န္ေနတဲ့ လူငယ္ေတြက တာ၀န္ေတြ မယူႏုိင္ဘူး၊ ယူႏုိင္တဲ့ အရည္အခ်င္း မရွိဘူးဆိုတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အခုဆုိရင္ ျပည္တြင္းမွာ ေလ့လာခ်င္တဲ့၊ သတိထား ေစာင့္ၾကည့္ေနသူေတြ ရွိပါတယ္။</div><div align="justify"><br />“ျပည္တြင္းက လူငယ္ေတြဟာ အျပင္မွာ ေရာက္ေနတဲ့ သူေတြေလာက္ အခြင့္အလမ္းေတြ မရတဲ့အတြက္ ျပည္ပက လူငယ္ေတြေလာက္ မသိတာေတြ ရွိေကာင္းရွိပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတုိ႔မွာ ေလ့လာသင္ယူခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြ ျပင္းျပေနၾကပါတယ္။</div><div align="justify"><br />“ပညာအတတ္ဆုံးသူေတြ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔ တုိင္းျပည္ကေန ထြက္သြားၾကေပမဲ့ က်န္ေနတဲ့ အဲဒီ လူငယ္ေတြနဲ႔ လက္တြဲၿပီး က်မတို႔ ဆက္အလုပ္လုပ္ရပါလိမ့္မယ္။ <strong>ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ႏုိင္ငံျခားမွာ အခြင့္အလမ္းေတြ ပိုရတယ္ဆုိၿပီး ထြက္သြားၾကတာပါ။ ဒါေပမဲ့လည္း ဒီလို အခြင့္အလမ္းေတြ အျပင္မွာ ပိုရမယ္ဆုိတာ သိရက္နဲ႔ ျပည္တြင္းမွာပဲ ေနၿပီး တခုခု ေကာင္းေအာင္ လုပ္ေနတဲ့ လူငယ္ေတြလည္း ရွိေနပါတယ္။</strong>”</div><div align="justify"><br />အထက္က စာသားေလးကေတာ့ လူထု ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရဲ့ အင္တာဗ်ဴးတစ္ခုက အေျဖ စကားေလးပါပဲ ၊၊ ျပည္တြင္းမွာ က်န္ေနခဲ့တဲ့လူငယ္ေတြအတြက္ အင္မတန္မွာ ၀မ္းေျမာက္ဂုဏ္ယူမိပါတယ္ ၊၊ ဘာလို႔လဲ ဆုိိေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ကိုယ္တုိင္လည္း ျပင္ပ တစ္ေနရာမွာ လက္ရွိေရာက္ရွိေနေပမယ့္ ဟိုးအရင္တုန္း ကေတာ့ ျပည္တြင္းမွာ လုပ္ကုိင္ ရုန္းကန္ခဲ့ဖူးပါတယ္ ၊၊ အမွန္တုိင္းေျပာရရင္ေတာ့ ကုိယ္ေရးကိုယ္တာ ကိစတစ္ ခုေၾကာင့္ ျပည္ပမွာ ေနထုိင္လုပ္ကုိင္ေနရေပမယ့္ ကိုယ့္ကိုကို္ယ္ အျမဲတမ္း စိတ္မလံု ျဖစ္မိတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ ၊၊ လိပ္ျပာမလံု ခံစားမိတာေတာ့ အခ်ိန္တုိင္းပါပဲ ၊၊ </div><div align="justify"><br />အမွန္တကယ္ တုိင္းျပည္တြင္းမွာ ေနျပီး တုိင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ိဳးအတြက္ ကိုယ္က်ိဳးမဖက္ပဲ အလုပ္လုပ္ေပးေနသူ ေတြ ဒုနဲ႔ ေဒးပါ ၊၊ လူေတြကလည္း ခက္ပါတယ္ ၊၊ တခါတေလ ျပည္ပ ထြက္ အလုပ္လုပ္ေနသူေတြကပဲ ပိုေတာ္ ပိုတက္ သေယာင္ေယာင္ ၊ ျပည္တြင္းမွာ လုပ္ကိုင္ေနသူေတြကပဲ လူပ်င္းေတြလိုလို လူဖ်င္းေတြလိုလို အၾကည့္ မိ်ဳးနဲ႔ ေျပာတက္တာလည္း ကိုယ္တုိင္ခံစားခဲ့ဖူးပါတယ္ ၊၊၊ ကုိယ္တုိင္လည္း အားမလို အားမရ ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္ ၊၊ ျမန္မာျပည္မွာ က်န္ေနခဲ့တဲ့ တကယ္ေတာ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္လည္း အျမဲတမ္း အားက် ဂုဏ္ယူမိသလို သူတို႕ကိုလည္း ေလးစားမိပါတယ္ ၊၊ ဘယ္လို သာမာန္လူပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေနထုိင္ရွင္သန္ ရပ္တည္လို႔ အေျခခံလစာ ေလာက္ေတာ့ လူတုိင္း ရွာႏုိင္တဲ့ ျပည္ပမွာ အဆင္ေျပတယ္ ဆုိတာ ဘယ္လိုမွ ဂုဏ္ယူစ၇ာ မရွိတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ ၊၊ </div><div align="justify"><br />ဒါ့ေၾကာင့္ ျပင္ပတစ္ေနရာမွာ ရွိေနသမွ်ကာလေလးမွာ ရသမွ် ပညာ ၊ ဥစာေလး ေတြစုေဆာင္းျပီး မေ၀းေတာ့ တဲ့ အနာဂတ္မွာ သာယာလွပေနေတာ့မယ့္ အမိျမန္မာျပည္ ျပန္စို႕ ရယ္လား .... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-9167139344274613013?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-44027679078445940872010-07-29T02:45:00.003+08:002011-11-26T20:10:36.322+08:00ႏွဳတ္ဆက္ပါသည္ ဧရာ၀တီ<a href="http://3.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/TFB7bs2ujtI/AAAAAAAAAwQ/caMNMvRgTuQ/s1600/37850_139623109400094_100000572165698_312855_7622344_n.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; DISPLAY: block; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5499030860846763730" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/TFB7bs2ujtI/AAAAAAAAAwQ/caMNMvRgTuQ/s200/37850_139623109400094_100000572165698_312855_7622344_n.jpg" /></a>တကယ္ေတာ့ ေစာလြန္း ပါေသးတယ္ ၊၊ ခြဲခြာ ႏွဳတ္ဆက္ လက္ျပ ထြက္ခဲ့ဖို႔ မသင့္ေတာ္ ေသးမွန္း သိခဲ့ေပမယ့္ ေနာင္သံသရာ အစဥ္အဆက္ အတြက္ ဒီတစ္ခါ တကယ္ကို ႏွဳတ္ဆက္ျဖစ္ခဲ့ျပီ ၊၊<br /><br />တခါတခါ မုိးခါးေရဆုိတာ ကုိယ္မေသာက္မိရင္ပဲ အရူးရယ္လို႕ အေခၚခံရေလမလား အေတြး၀င္မိသည္ ၊၊ ဒါမွမဟုတ္ သူမ်ား ေသာက္သလို ဇြတ္မွိတ္ျပိး ေသာက္လိုက္ရ ေလမလားရယ္လို႔လည္း မုိက္လိုက္ ခ်င္မိသည္ ၊၊ သို႕ေသာ္ အဲဒီလို ေ၀ခြဲရခက္လာတဲ့အခါ လက္လွမ္းမီွသမွ် တရားမွတ္ပြားရင္းပဲ ေျဖသိမ့္ ေတြးရပါသည္ ၊၊ သမာဓိ အျပည့္နဲ႔ တရားအသိ မရွိေသးေပမယ့္ တက္ႏိုင္သမွ်ေလးေတာ့ သံသရာ ကုိ အေကာင္း အတုိင္းနဲ႔ ျဖတ္ခ်င္သည္ ၊၊ ဘယ္အရာမွ မတည္ျမဲတဲ့ တဘ၀စံ အကုသိုလ္တရားေတြကုိ လည္း ေနာင္သံသရာ ကို သယ္မသြားခ်င္ေတာ့ ၊၊ ဒီဘ၀ ဒီမွ်နဲ႔ သံသရာ မျပတ္နုိင္ေပမယ့္ ေနာက္ဘ၀ ေနာက္ဘ၀ ေတြ ကိုေတာ့ အေကာင္း ဆံုး ဆိုတာေတြကုိ ပဲ သယ္သြားခ်င္မိေတာ့သည္ ၊၊<br /><br />လူသာမာန္ ပုထုဇဥ္မို႔ ေလာကီကုိ စံုးစံုးျဖတ္ဖို႔ ဆုိတာလည္း မျဖစ္ႏိုင္ေသးတာ ဘာသာ နားလည္မိပါသည္ ၊၊ ကိုယ္မလုပ္ႏုိ္င္ေပမယ့္ ဒီဘ၀မွာ အေနလွဖို႔ ၾကိဳးစားရုန္းကန္ေနရတဲ့ လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္ေတြကုိလည္း ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ မျဖစ္ေစလို ၊၊ ကိုယ့္ကုိ ရွိန္လို႔ သူ႕ကုိယ့္ရို႕ ေစရမယ့္ အျဖစ္မ်ိဳး ကိုလည္း မျဖစ္ေစလို ၊၊ လူတစ္ကုိယ္စိတ္တစ္မ်ိဳး ဆိုသလို သံသရာခရီးကုိ ကုိယ္ယံုၾကည္ရာ လမ္းနဲ႕ ျဖတ္သန္းေနရတဲ့ ခရီးသြားေဖၚခ်င္းေပမို႔ တခဏတာ ဆံုစည္းရတဲ့ အခုိက္အတန္႕မွာ တစ္ဦး နဲ႔ တစ္ဦး စိတ္အေနွာင့္အယွက္ မေပးလိုေတာ့ ျပီ ၊၊ အေပၚလမ္းက သာမယ္ထင္သူ အေပၚလမ္းက ေလွ်ာက္လိမ့္မည္ ၊၊ အလယ္လမ္းက သာမယ္ထင္သူ အလယ္လမ္းကုိ သြားလိမ့္မည္ ၊၊ ေအာက္နားဆီက သာမယ္ထင္သူ ေအာက္နားဆီက ေရြ႕လိမ့္မည္ ၊၊<br /><br />တကယ္ေတာ့ေလ ဒီဘ၀ အေျခအေန ဒီေန႕ဒီကာလကုိ ခပ္လြယ္လြယ္ေရာက္ခဲ့တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ၊၊ အတားအဆီးအခက္အခဲေပါင္းစံုကုိ ေက်ာ္လြားျပိးမွ ဒီေန႕ဒီကာလ ဒီအေျခအေနေလး တစ္ခုကို ရရွိခဲ့တာ ၊၊ ဂုဏ္ယူမိတာေပါ့ ၊၊ ကုိယ့္ကုိကိုယ္လည္း ေက်နပ္မိတာေပါ့ ၊၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ဂုဏ္ယူ ေက်နပ ္အားရ ပီတိ ေတြက အဲဒီ ဘ၀ေနာက္ကြယ္က အေရာင္ ေတြစြန္းေပေနတဲ႔ ေငြစကုေတြ မဟုတ္ပါဘူး ၊၊ ျဖဴစင္မွဳ မရွိတဲ့ ျပည့္စံု ျခင္းေတြ မဟုတ္ပါဘူး ၊၊ ကုိ္ယ့္တက္စြမး္သမွ် ကုိယ့္ အတက္ပညာေလးနဲ႔ ကိုယ္ဖြားေသာေျမ ကို္ယ့္ ဌာေနကို အေျခတိုးျမင့္ က်န္ေကာင္းသင့္ဖို႔ ေပးဆပ္ျခင္းက ရရွိလာတဲ့ ပီတီ သက္သက္ရယ္ပါ ၊၊ အင္း ေလ ဒါကိုယ္လည္း ကုိယ္ ကုိ္နားလည္ ကုိ္ယ္နဲ႕ လမ္းေၾကာင္းတူသူေတြသာ ခံစားေပးႏုိင္ ေပမေပါ့ ၊၊<br /><br />လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ စုႏွစ္ ၂ ခုေက်ာ္ကာလကတည္း က ျဖဴစင္စြာ အသက္ေမြးရပါ၏ ရယ္လို႕႔ ရည္မွန္းလို႔ ျဖဴစင္တဲ့ အသက္ေမြး ပညာကုိ သင္ယူဖို႔ အားသန္မိခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ၾကိဳးစားခဲ့ရပါတယ္ ၊၊ ပညာနဲ႔ သာ အသက္ ေမြးသူ ျဖစ္ရပါလို၏ ဆိုတဲ့ အတုိင္း အသိပညာေတြ ျပည့္၀ေစဖို႔ ရုိးကုပ္ၾကိဳးထုတ္ ခဲ့ရပါတယ္ ၊၊ လူ႕အသက္ကုိ ကယ္ဆယ္ ျခင္းျဖင့္ အသက္ေမြးခ်င္ခဲ့ေပမယ့္ ကံတရားက ေစခုိင္းတာက လူသားေတြ ဘ၀ အေျချမင့္ဖုိ႕ ေဆာင္ရြက္ေပးရတဲ့ အင္ဂ်င္နီယာဘ၀ ၊၊ ဂုဏ္ယူမိပါသည္ ၊၊ တကယ္ကို ဂုဏ္ယူမိပါသည္ ၊၊ လူဦးေရ သန္းေပါင္းမ်ားစြာထဲမွာမွ အနည္းငယ္ေသာ လူသားေတြသာ ရရွိနုိင္တဲ့ ဒီအခြင့္အေ၇း ၊၊ ကို္ယ္တုိင္ လည္း ဇြဲသန္လို႔ လူသားေကာင္းက်ိဳး သယ္ပိုးခြင့္အတြက္ ပီတိေတြ တေပြ႕တပိုက္ နဲ႔ အင္မတန္ မွ ေက်နပ္ခဲ့ရပါသည္၊၊<br /><br />မွတ္မိပါေသးသည္ ဟိုးအရင္ အထက္တန္းေက်ာင္းသား ဘ၀ကေပါ့.. ရုပ္ျမင္သံၾကားက ၾကည့္ခဲ့ရတဲ့ အက်ိဳးျပဳ ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ခု…. အင္းစိန္ႀကိဳ႕ကုန္းက တိုင္လံုးႀကီးေတြနဲ႕ အရမ္းလွတဲ့ YIT ေက်ာင္းႀကီးမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ေက်ာင္းတက္ခဲ့ၾကတဲ့ ဇာတ္ေဆာင္ေတြ၊ ႏိုင္ငံအႏွံ႕ တံတားေတြ လိုက္ေဆာက္တဲ့ အင္ဂ်င္နီယာေတြ.. ေအာ္ တကယ္ကို အားက်စရာ……. ဆယ္တန္းမွာ အမွတ္ ေကာင္းေအာင္ ေျဖ... ဆရာ၀န္မျဖစ္ရေပမယ့္ အင္ဂ်င္နီယာျဖစ္ရတာကို ဂုဏ္ယူခဲ့ၾကတာပါ့... ၾသဘာလမ္းဆိုတာကိုလည္း ရင္ခုန္စြာေရာက္ဖူးခ်င္ခဲ့ၾကတယ္.. တကယ္ေတာ့ ဒါေတြဟာ မက္ခဲ့တဲ့ အိပ္မက္ေတြပါ.. အဲဒီ အိပ္မက္ေတြရဲ့ ေနာက္ကြယ္မွာ ဘာအေရာင္မွာ ျခယ္စိုး ထားတာ မရွိခဲ့တာေတာ့ အေသအခ်ာပါပဲ ၊၊<br /><br />တကယ္တန္းက်ေတာ့ အိပ္မက္ဆိုတာ မိုးလင္းရင္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတာေပါ့ေလ.. တက္ခ်င္လွပါတယ္ ဆိုတဲ့ YIT ေက်ာင္းႀကီးရဲ႕ အေ၀းမွာ တကြဲတျပားစီ ေက်ာင္းတက္ခဲ့ရတယ္….. ဒါတြင္မက တကယ့္ လုပ္ငန္းခြင္ ၀င္ေတာ့လည္း …………..<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ …… တကယ့္လက္ေတြ႕ ဘ၀ေတြ မွာေတာ့ ……………<br /><br />ျမန္မာျပည္ရဲ့ အသက္ေသြးေၾကာ မိခင္ဧရာ၀တီ ကို ျဖတ္ေက်ာ္တည္ေဆာက္ထားတဲ့ တံတားၾကိး ၄ စင္း အနက္တြင္မွ တံတားတစ္ခုမွာ ပါ၀င္တည္ေဆာက္ လုပ္ကုိင္ခြင့္ ရတဲ့ အခြင့္အေရး ၊၊ လူတကာ မက္ေမာတဲ့ အခြင့္အေရးေတြနဲ႕ ဘ၀ ၊၊ အျမင္မွာ တကယ္လွေပမယ့္ ကိုယ္တုိင္သာ သိတဲ့ ေန႕စဥ္ဘ၀ေတြက အေမာ ေတြ ၊၊ အေမာေတြ ၊၊ အေမာေတြ ၊၊ အဲဒီအေမာေတြ ေနာက္ကြယ္က ေဒါသေတြ ေမာဟေတြ ေလာဘေတြ ၊၊ အဲဒီ ေလာဘေတြ ေမာဟေတြနဲ႔ လွ်ံထြက္လာတဲ့ ကိန္းဂဏန္းေတြ ၊၊ ဟိုစဥ္ကတည္းက ဒါေတြကုိ မမက္ ေမာမိသူမို႔ ေမာဟေတြ ဖံုးလြမ္းထားတဲ့ ေလာဘကိန္းဂဏန္းေတြၾကားမွာ အသက္တစ္ခ်က္ ၀၀ ရဴဖို႔ဆိုတာ ဧရာ၀တီ ျမစ္ေဘးမွာ ေနျပီး ေလငတ္ေနသူလုိပါပဲ ၊၊ ကြင္းျပင္ၾကီးက က်ယ္ေပမယ့္ ကိုယ့္အသိေတြက ပိန္းပိတ္ေနတယ္ ၊၊ ေလေတြတဟူးဟူး တိုက္ခတ္ေနေပမယ့္ အသက္ရဴ ျခင္းေတြက မြန္းက်ပ္ေနတယ္ ၊၊ ေရေတြ တသြင္သြင္ စီးဆင္းေနေပမယ့္ ကိုယ္ ေသာက္တဲ့ ေရ ျဖဴစင္ပါသလားရယ္ လို႕ ေသာက္ျပိးတုိင္း ငတ္မေျပ ခံစားေနရတယ္ ၊၊<br /><br />ဒါေၾကာင့္ေလ သံေယာဇဥ္ေတြ နဲ႕ ရစ္ပတ္ေႏွာင္ထားတဲ့ လုပ္ေဖၚကုိင္ဖက္ ေမာင္ႏွမေတြကုိ အသာ ေက်ာခုိင္းလို႔ …. ျဖဴျဖဴစင္စင္ေလး ေသာက္သံုးခြင့္ရမယ့္ ေရတစ္ခြက္အတြက္ ၊ ေအးေအးျမျမေလး ရဴသြင္း ရွဳိက္ခြင့္ရမယ့္ ေလတစ္ေထြးအတြက္ ၊ ေမာဟေတြ ကင္းစင္တဲ့ အစာတစ္လုတ္အတြက္ ႏွဳတ္မဆက္ခ်င္ ေပမယ့္ လက္ျပခဲ့ပါတယ္ ဧရာ၀တီရယ္ ၊၊ ကို္ယ့္ကုိ နားလည္ ခြင့္လြတ္ေပးပါ ၊၊<br /><br />အျပစ္မဲ့စြာ တသြင္သြင္ စီးဆင္းေနတဲ့ အမိဧရာ၀တီ ကုိ ႏွဳတ္မဆက္ခ်င္ေပမယ့္ သံသရာ အတြက္ ဒီတခါေတာ့ တကယ့္ ႏွဳတ္ဆက္ခဲ့ရတယ္ ………………………..<br />နားလည္ေပးပါ ဧရာ၀တီရယ္ ………………<br /><br /><br />ေလးစားစြာျဖင့္<br />မင္းအိမ္ျဖဴ<br /><br />လူသာမာန္ေတြ မလုပ္ႏုိင္တဲ့ စြန္႕ခြာျခင္းကုိ သံသရာအတြက္ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ေက်ာခုိင္းခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယက္ အတြက္ အမွတ္တယ ခံစားေရးဖြဲ႕ပါသည္ ၊၊<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-4402767907844594087?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-82653960752808215872010-07-01T20:58:00.002+08:002011-11-26T20:10:36.323+08:00အရုိးဆံုး အေျဖ<div align="justify">“ဟယ္လို အမိန္႔ရွိပါခင္ဗ်ာ ”<br /><br />"ေမာင္ေလး မင္းအစ္ကုိ ကုိႏုိင္သီဟ တစ္ေယာက္ ျပသာနာတက္ေနလို႔ ”<br /><br />“ဘုရားေရ ၊ ဘာျပသနာမ်ားလဲ အစ္မရယ္ ”<br /><br />ညအခ်ိန္မေတာ္ လာတဲ့ တယ္လီဖုန္းမို႔ နဂုိကခပ္ထိတ္ထိတ္ ျဖစ္ေနရတဲ့အထဲ ဒီလိုၾကားလိုက္ ေတာ့ ပိုလို႔ေတာင္မွ ရင္တုန္ပန္းတုန္ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္ ၊၊ ဘာျပသနာမ်ားပါလိမ့္ ၊၊ အမ ဒီေလာက္ တုန္လွဳပ္ ေနပံု ေထာက္ ေတာ့ ဘယ္လို ၾကီးေလးတဲ့ ျပသာနာမ်ားပါလိမ့္ ၊၊<br /><br />“ဘာျဖစ္တာလဲအစ္မရယ္ အလုပ္မွာမ်ား ျပသနာတက္တာလား ” ဆိုတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ အေမးအဆံုး မွာေတာ့ ငိုသံ ေလး သဲ့သဲ့ နဲ႔ <br /><br />“အင္း လူမွဳေရးျပသနာ ပဲ ဆုိပါေတာ့ ေမာင္ေလးရယ္ ၊ တကယ့္လို႔ သာ အထက္လူၾကီးေတြ သိသြားရင္ေတာ့ အလုပ္ကုိပါ ထိခုိက္ေတာ့မယ္ ”<br /><br />ဆိုတဲ့ အစ္မရဲ့ ငိုမဲ့မဲ့ အသံၾကားေတာ့ ပိုလို႔ေတာင္မွ ရင္ထိတ္ ခဲ့ရပါတယ္ ၊၊ ဘယ္လို မ်ား ျဖစ္ရ တာပါ လိမ့္ ၊၊ ကုိႏုိင္သီဟ ဆိုတာက အစ္ကုိလို ၊ သူငယ္ခ်င္းလို ေလးေလးစားစား ခ်စ္ခင္ရတဲ့ အစ္ကုိ ၾကီးတစ္ေယာက္ ၊၊ အင္မတန္မွ အေပါင္းအသင္း ၀င္ဆံ့သလို အင္မတန္မွလည္း ေပ်ာ္ ေပ်ာ္ေနတက္သူ ၊၊ လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာလည္း အထက္နဲ႔ အဆင္ေျပသလို ေအာက္နဲ႔လည္း တည့္ ေအာင္ ေပါင္းသင္းနုိ္င္သူအျဖစ္ နာမည္ရတဲ့သူတစ္ေယာက္ ၊၊ ထူးထူးျခားျခား ၀ိေသသ ဂုဏ္ ပုဒ္ေတြနဲ႔ လူတစ္ေယာက္ ၊ လူတုိင္းက ေလးစားရတဲ့ သူတစ္ေယာက္ ၊ ရာထူး ရာခံ နဲ႔ အင္မ တန္ မွ ေလးစာဖြယ္ လူတစ္ေယာက္ က ဘယ္လို ျဖစ္ပါလိမ့္ ၊၊<br /><br />“ စိတ္ေအးေအး ထားျပီး ေသခ်ာေျပာျပပါအံုး အစ္မရယ္ ၊ ဟုတ္ေရာ ဟုတ္လို႔လား ၊ အစ္မကေရာ ဘယ္က ၾကားလာတာလဲ ၊၊ ”<br /><br />ဆိုေတာ့ ငုိခ်င္ရဲ့လက္တို႔ ေျပာခ်င္ရက္ အေမးေစာင့္ေနတဲ့ အစ္မ ခင္ဦးတစ္ေယာက္ ငိုသံေႏွာျပီး ေျပာပါ ေလေတာ့သည္ ၊၊<br /><br /> -------------------------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />ေအာ္ အတိတ္ ကာလေလးကုိ ျပန္ေတြးမိေတာ့ ကိုႏုိင္သီဟ အေၾကာင္းကုိ ျပန္ သတိရ မိပါတယ္ ၊၊ ျဖစ္ခဲ့တာၾကာေတာ့ ေမ့ေတာင္ေနၾကေပါ့ ၊၊ အခုေတာ့လည္း တခ်ိန္က သူ မျဖစ္ခဲ့ဘူးသလို သူတို႔ အိမ္ေထာင္စုေလးက အင္မတန္မွ ျငိမ္းခ်မ္းလိုက္တာ ၊၊ အခုဆိုရင္ သားၾကီး ညီမင္းေတာင္မွ ဆရာ၀န္ၾကီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့ျပီ ၊၊ အငယ္မ ႏြယ္နီမင္းက စင္ကာပူမွာ Junior College ေတာင္ တက္ေန ေလရဲ့ ၊၊၊ အငယ္ေကာင္ ေငြမင္းက ျပင္ဦးလြင္ မွာ တပ္မေတာ္ အင္ဂ်င္နီယာ ေက်ာင္းသား ၾကီးေပါ့ ၊၊ ေအးခ်မ္း တည္ျငိမ္ေနတဲ့ မိသားစုေလးက ဟုိးအရင္ အတိတ္က မုန္တုိင္း မ၀င္ခဲ့ဘူးသလို တည္ျငိမ္ လို႔ပါလား ၊၊ ျမင္ရသူ ေတြ အတြက္ အားက်စရာ မိသားစုေလးတစ္ခု ၊၊<br /><br />သူတို႔အေၾကာင္းေလးကုိ ျပန္သတိရမိေတာ့ အတိတ္က ျဖစ္ခဲ့ဘူးတဲ့ ဇာတ္ေၾကာင္းေလးကို သတိရမိ ပါရဲ့ ၊၊ အဲဒီမုန္တုိင္း၀င္တဲ့အခ်ိန္မွာ တကယ္လို႔သာ အားလံုးက ၀ုိင္း၀န္းကူညီ မေျဖရွင္းေပးခဲ့ဘူး ဆိုရင္ သူတို႔ မိသားစုေလးဟာ ဒီေန႔လို သာယာေနမွာ မဟုတ္ေပဘူး ၊၊ ကုိၾကီး ကုိႏုိင္သီဟ လည္း အရက္သမားၾကီး ျဖစ္ေနမလား ၊၊ အစ္မခင္ဦးေရာ မ်က္ရည္နဲ႔မ်က္ခြက္ ေသာက ေတြ ေပြေနမလား ၊၊ သားသမီးေတြေရာ အခုလို သာယာတဲ့ အနာဂတ္ေလးေတြ ပုိင္ဆိုင္ႏုိင္ပါ့မလား ၊၊ ေအာ္ အမွားမကင္းတဲ့ လူသားေတြအတြက္ေတာ့ အမွားဆုိတာ လူတုိင္း ၾကံဳေတြ႕ ရတက္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္တရားတစ္ခုပါပဲေလ ၊၊ အဲဒီအမွားကို သိသိၾကီးနဲ႔ ဆက္မွား သြားသူနဲ႔ ကုိယ့္အသိတရားနဲ႔ကို္ယ္ သို႔မဟုတ္ ပတ္၀န္းက်င္ရဲ့ ေဖးမကူညီမွဳနဲ႔ အတူ ျပန္လည္ တည့္မတ္သြားသူေတြကုိ ေတာ့ အမွားလုပ္ဖူးသူတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ထက္ အမွားကုိ ျပဳျပင္ နုိင္သူ အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳ ေဖးကူသြားရမွာ ပါပဲေလ ၊၊<br /><br /> -------------------------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />မွတ္မွတ္ရရ အဲဒီေန႔က အဲဒီအမ်ိဳးသမိးကို သြားေတြ႔ျဖစ္ခဲ့တယ္ ၊၊ တက္နုိ္္င္ဘူးေလ ျပသနာေတြက ျဖစ္ေနျပီပဲ ၊၊ ဒီအခ်ိန္မွေတာ့ ရွက္ႏုိင္ေတာ့ဘူး ၊၊ ကုိယ့္ဘက္က အရွက္မကြဲဖို႔သာအဓိကေပါ့ ၊၊ သူတို႔ လည္း ဘာမွေတာ့ ေထြေထြ ထူးထူး ျပသနာမရွာနို္င္ပါဘူး ၊၊ ကုိယ္ကပဲ လူတက္ၾကီး ၀င္လုပ္ရေတာ့တာေပါ့ ၊၊ အစ္မခင္ဦး ခံစားေနရတာလည္း နားလည္ပါတယ္ ၊၊ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ တရားတာ မတရားတာ ေတြ ကုိယ္ မေတြးနုိင္ခဲ့ဘူး ၊၊ ျပသနာေတြကုိ အေကာင္း ဆံုး ေျဖရွင္းနုိင္ဖို႔ပဲ စဥ္းစားခဲ့တယ္ ၊၊ ကေလးေတြ နဲ႔ ဒီမိသားစုေလး မျပိဳကြဲဖို႔သာ အဓိကလို႕ ကုိယ္ သေဘာထားခဲ့ပါတယ္ ၊၊ တခါတေလမွာ တစ္ဖက္ အတြက္ သူရဲေကာင္း ျဖစ္ေနေပမယ့္ အျခား တစ္ဖက္ အတြက္ေတာ့ ကုိယ္က လူဆုိးလည္း ျဖစ္ေနနုိ္င္တာပဲေလ ၊၊<br /><br />ဒီလို ျပသာနာေတြ ျဖစ္ခဲ့ျပိးတဲ့ ေနာက္မွာေတာ့ ကေလးေတြ အေနနဲ႔ အေဖျဖစ္သူကုိ အထင္မ ေသးေအာင္ လည္း ေျပာျပ စည္းရံုး ခဲ့ရပါတယ္ ၊၊ ဖံုးဖိထားလို႔ ရတဲ့ ျပသနာ မဟုတ္ေလေတာ့ သူတို႔ နားလည္ႏုိ္င္မယ့္ စကားလံုးေတြ ကုိ ေရြးျပီး သူတို႔ နား၀င္ေအာင္ ေျပာရပါတယ္ ၊၊ အစ္မခင္ဦးကုိလည္း ဖံုးဖံုးဖိဖိ သိုသို သိပ္သိ္ပ္ ေနဖို႔ တ၇ားခ် ရပါတယ္ ၊၊ တကယ္လို႔ သူဖက္က တင္းမယ္ ဆုိရင္လည္း ဒီပြဲမွာ ဘယ္ဖက္မွ အဆင္မေျပပဲ ပြဲပ်က္ေတာ့မယ္ ေလ ၊၊ သူ႕ကိုလည္း ျပတ္ျပတ္သားသား ဖိႏွိပ္ခဲ့ရပါတယ္ ၊၊ တကယ္ျပန္ေတြး ၾကည့္မယ္ ဆုိရင္ အစ္မ ခင္ဦး က မွားခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး ၊၊ ဒါေပမယ့္ သူမွန္တယ္လို႔ လည္း ဆုိလို႔ မရျပန္ပါဘူး ၊၊ အဲဒီေတာ့ သူ႕ကုိ လည္း ဖိရပါတယ္ ၊၊ “ အစ္မ ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ ၊၊ အခုခ်ိန္မွာ သစာမရွိတာေတြ ရင္ကြဲတာေတြ လာလုပ္ မေနနဲ႔ ၊၊ အစ္မ ကြာနုိင္သလား ၊၊ ဒါဆို ေနာက္တစ္ေယာက္ ကုိ အိမ္ေဖၚ ေခၚတင္မယ္ ၊၊ အစ္မဆင္းသြား ” ဆိုတာမ်ိဳး ရက္ရက္ စက္စက္ လုပ္ရပါေတာ့တယ္ ၊၊ သိပါတယ္ ေလ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">တကယ္ေတာ့ အစ္မခင္ဦးမွာ ဘာအျပစ္မွ ရွိတာမဟုတ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ မိန္းမသဘာ၀ ပြစိပြစိ လုပ္ေနမယ္ ၊၊ မၾကာခဏ ခလုတ္တုိက္ေနမယ္ ၊၊ အျမဲတမ္း ေထ႔ေငါ့ ေနမယ္ဆိုရင္ အျပစ္ လုပ္ထားသူ ေပမယ့္ ကိုၾကီး ကုိႏုိ္င္သီဟ ပိုျပီး အရြဲတုိက္ ေတာ့မယ္ ၊၊ ဒါဆိုရင္ ျပသနာေတြက အေကာင္းဖက္ကုိ ဦးမတည္ပဲ အဆိုးဖက္ကိုသာ ေျပာင္းသြားေတာ့မွာေပါ့ ၊၊ ဒီအခ်ိန္ဟာ အင္မတန္ မွ အကိုင္အတြယ္တက္ဖို႔ လုိပါတယ္ ၊၊ အေပ်ာ့ဆြဲဆိုတာမ်ိဳး ဆြဲတက္မွ အဆင္ေျပမွာ ၊၊ အဲ .. ကုိယ္တကယ္ မသတီေတာ့လို႔ … ရာသက္ပန္လည္း ျပက္သားနုိင္တယ္ …မေပါင္းႏုိင္ေတာ့ဘူးး ဆိုရင္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးေပါ့ ၊၊ ဒါေပမယ့္ ဒီျပသနာမွာက ကေလးေတြ လည္း ရွိေနေသးတယ္ ၊၊ ဘယ္လို ပ်က္ဆဲလို႔ ျဖစ္နုိင္ပါ့မလဲ ၊၊<br /><br />လူတစ္ေယာက္ဟာ သစာမရွိဘူး ၊၊ေဖာက္ျပန္ေရးသမား ဘယ္လိုပဲျဖစ္ေနပါေစ သူကုိ အျမဲတုိက္ခုိက္ ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူလည္း ထြက္ေပါက္တစ္ခု ရွာေတာ့ မွာေပါ့ ၊၊ ငါမွ မမွားတာ ငါဘာဂရုစုိက္စရာ လိုလဲ ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ိဳးက ေက်ာင္းသင္ခန္းစာမဟုတ္တဲ ့ လူမွဳေရး ျပသနာ ေတြ မွာေတာ့ ငါမွန္တယ္ ဆိုျပီး အျခားတစ္ဖက္ရဲ့ အားနည္းခ်က္ကုိ ဖိႏွိပ္လို႔မရပါဘူး ၊၊ ဒါဆိုရင္ ျပသနာေတြဟာ အေကာင္းဖက္ကုိ ဥိးမတည္ပဲ အဆိုးဖက္ကိုသာ ဥိးတည္သြားေတာ့မွာပါ ၊၊ ဒါဟာလည္း ျပသာနာကုိ လက္ခံ ေျဖရွင္း သူ တစ္ဥိးစီရဲ့ အျမင္ေပါ့ေလ ၊၊ လူဆိုတာ မွားတက္တဲ့ သဘာ၀ ရွိတာမို႔ ျဖစ္ျပိးသြားတဲ့ ျပသနာထက္ ေနာက္ ပိုင္းမ်ာ အညင္သာဆုံုး ဘယ္လို ေျဖရွင္းမလဲ ဆုိတာမ်ိဳးကသာ အသင့္ေတာ္ဆံုး အေျဖ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ ၊၊<br /><br /><br /><em><strong>မိသားစုစိတ္ဓါတ္ဆိုတာ ဒါပါပဲေလ ၊၊ တစ္ဥိးတစ္ေယာက္ ရွံဳးနိမ့္ေနခ်ိန္မွာ မဖိႏွိပ္ပဲ အားေပးတာ ၊၊ ႏွုတ္က ဖြင့္ဟေဖၚက်ဴး အားေပးေနတာထက္ လိုအပ္မယ္ ထင္တာေလးေတြ ကုိ တိတ္တိတ္ဆိတ္ ဆိတ္ လုပ္ေပးတာ ၊၊ သူေနေစခ်င္သလိုေလး ေနေပးတာ ေတြဟာလည္း ေထာက္ပံ့ကူညီတာပါပဲ ၊၊ အမွန္တကယ္ျပန္ေတြး ၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ အခုပြဲမွာ အစ္မခင္ဦးနုိင္ျပီေပါ့ ၊၊ သို႔ေသာ္ မိသားစု ဘ၀မွာ အႏုိ္င္အရွံဳးဆိုတာ ဂုဏ္သိကာနဲ႔ မလဲယူစေကာင္းပါ ၊၊ တကယ္လို႔ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ပြဲၾကမ္းခဲ့ရင္ ကာယကံရွင္န်စ္ေယာက္ထိပ္တုိက္ ေတြ႔ခဲ့ရင္ ဘာေတြ ျဖစ္ကုန္မလဲ ၊၊ ရွက္၇မ္းေတြ ရမ္းျပီး ပြဲေတြ ၾကမ္းကုန္ျပီေပါ့ ၊၊ ရလာမယ့္ အက်ိုးဆက္ကဘာလဲ ၊၊ ဘာျဖစ္လာမလဲ ၊၊ မိသားစုဘ၀ေလး ျပိဳကြဲသြား မယ္ ၊၊ ခ်စ္တဲ့သူခ်င္း အမွားတစ္ခုအတြက္ လမ္းခြဲရမွာပဲေပါ့ ၊၊ အမွန္တကယ္ ျပတ္သားနုိ္င္ခဲ့ရင္ မေထာင္းသာေပမယ့္ အမွန္တကယ္ မျပတ္သားနုိင္တဲ့ အခါ ဘ၀ တစ္ေလွ်ာက္လံုး ခံစားေနရမွာ ဒီခ်စ္သူ ႏွစ္ေယာက္ပါပဲေလ ၊၊<br /><br />ဟုတ္ပါတယ္ ၊၊ ဒါဟာမခင္ဥိး မွားခဲ့တာမွမဟုတ္တာ ၊၊ မွားတာက ကုိႏုိင္သီဟ ၊၊ အျပစ္ေတြကုိ ကုိႏုိင္သီဟ ခံေပါ့ လို႔ဆိုႏုိင္ေပမယ့္ ကိုနုိင္သီဟကုိ ဘယ္လို အျပစ္ေပးမလဲ ၊၊ လူသိရွင္ၾကား ေဖာက္ ျပန္ေရးသမားအျဖစ္ ထုတ္ေဖၚေၾကျငာမလား ၊၊ ဒါမွမဟုတ္ အိမ္ေထာင္ေရးကုိ ရပ္စဲလို႔ လမ္းခြဲလိုက္ ၾကမလား ၊၊ ျဖစ္တာေတြက ျဖစ္ျပီးျပီမို႔ အျပစ္တင္ေနလို႔ေရာ ဘာမ်ားရလာပါအံုးမလဲ ၊၊ ရလာဒ္က ဘာျဖစ္လာမလဲ ၊၊ ျဖစ္ျပီးတဲ့ ျပသနာကုိ ၀ုိင္း ၀န္း အေျဖရွာတာသာ အေကာင္းဆံုး မဟုတ္ေပဘူးလား ၊၊<br /><br />လူတုိင္းဟာ အမွားမကင္းၾကပါဘူး ၊၊ မွားတက္ၾကပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအမွားကုိ ၀ုိင္း၀န္းျပဳျပင္ ေပးမွသာ သူကိုခ်စ္ရာေရာက္မွာေပါ့ ၊၊ တကယ္လို႔သာ အဲဒီျပသနာမွာ အားလုံးက ၀ုိင္း၀န္း မကူညီ ၾကပဲ ဖိႏွိပ္တဲ့ နည္း အက်ပ္ကိုင္တဲ့နည္းေတြ သံုးရင္ဘာေတြ ျဖစ္လာမလဲ ၊၊<br /></strong></em><br />အခုေတာ့လည္း အားလံုးက ေလးေလးစားစား ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ေနေပးၾကတယ္ ၊၊ အရင္လိုပဲ ေလးေလးစားစား ဆက္ဆံၾကတယ္ ၊၊ ၀ုိင္း၀န္းထိန္းသိမ္းေပးတဲ့အခါ အခုေတာ့လည္း ကုိႏုိင္သီဟ ဆိုတဲ့ သူတစ္ေယာက္ဟာ ဒီလိုျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ဘယ္သူမွ ယံုမွာမဟုတ္ပါဘူး ၊၊ အစ္မ ခင္ဥိးလည္း အခုဆိုရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ လို႔ ၊၊ အားလံုးရဲ့ ေလးစားစြာဆက္ဆံမွဳေၾကာင့္ ကုိနုိင္သီဟဟာ အရင္ ကထက္ေတာင္မွ ပိုျပီး တည္ျငိမ္လို႔ လာပါတယ္ ၊၊ မိသားစု အေပၚမွာလည္း အရင္ထက္ေတာင္ ပုိဂရုစုိက္လာခဲ့ပါတယ္ ၊၊ အဆုိးထဲက အေကာင္းလို႔ပဲ မွတ္ယူရမွာေပါ့ ၊၊ သူကုိယ္သူလည္း ျဖစ္ခဲ့ဖူးတဲ့ အရွက္တစ္ခုနဲ႔ ထိမ္းသိမ္း သြားပါတယ္ ၊၊ ဒါဟာ အေျဖမွန္ပဲေပါ့ ၊၊ တကယ္လို႔သာ မလုိလားအပ္ပဲ ေပါက္ကြဲၾက ၊ ေျပာၾကဆိုၾက ဆိုရင္ ေတာ့ ကြဲၾက ျပဲၾကရံုေပါ့ ေလ ၊၊<br /><br /> -------------------------------------------------------------------------------------------------------<br />အင္းအတိတ္ကုိ ျပန္ေတြးမိတာပါ ၊၊ ဒိေန႔ သမိးေလး ႏြယ္နီမင္းကုိ ေက်ာင္းမွာ သြားျပီး ေခၚရအံုးမယ္ ၊၊ ဒီေန႔က သမိးေလးရဲ့ ေမြးေန႔မို႔ ညစာေကြ်းမယ္လို႔ ကတိေပးထားမိေလတာကိုး ၊၊ အင္းျပီးမွပဲ ကုိၾကီး ႏုိင္သီဟ တုိ႔ဆီ လည္း ဖုန္းေခၚလိုက္ပါအံုးမယ္ ၊၊ မေတြ႔ျဖစ္ၾကတာေတာင္ၾကာေပါ့ ၊၊ ကုိယ့္မွာကလည္း တစ္ကုိယ္တည္းသမားမို႔ အိမ္ေထာင္တာ၀န္မရွိေပမယ့္ အျခား ဗာရီရ ေတြ ကမ်ားသားလားေနာ္ ၊၊ အခုေတာ့လည္း လူမွဴေရး လုပ္ငန္းေတြပဲ ပိုလုပ္ျဖစ္ေနေလရဲ့ ၊၊ ေအာ္ ၅၀ဆိုတဲ့ အသက္ဆိုတာလည္း မငယ္ ေတာ့ပါလားေနာ္ ၊၊ ဒီအခ်ိန္မွာ ကုိယ့္အတြက္လည္းကုိယ္ လုပ္အံုးမွ ၊၊ အျခားသူေတြကုိ ကူညီေျဖရွင္း ေပးခဲ့ဘူးေပမယ့္ ကုိယ္ျပသာနာေတာ့ ကုိယ္မရွင္းႏုိင္ခဲ့သမုိ႔ ခုလို တစ္ေယာက္တည္း ဘ၀နဲ႔ပဲ အရုိး ထုတ္ရေပအံုးမယ္ ၊၊ ကုိၾကီးနုိင္သီဟတုိ႔ အစ္မခင္ဥိးတို႔ ေတြ႔ မွ ေနာက္ရေပအံုးမယ္ ကြွ်န္ေတာ့္ကုိက် ေတာ့ မကူ ညီခဲ့ ၾကပဲကုိး ရယ္လို႔ေလ၊၊<br /></div><div align="justify"><br />ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ<br />မင္းအိမ္ျဖဴ<br /><br /><br /><em><span style="color:#cc0000;">( မိသားစု အေတာ္မ်ားမ်ား ၊ သမီးရည္းစားအတြဲေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ၾကံဳဖူးတက္တဲ့ ၾကံဳေတြ႔ရတက္တဲ့ အရုိးရွင္းဆံုး ျပသနာေလးတစ္ခုပါပဲ ၊ အတြဲေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရဲ့ ၈၀ % ေလာက္ျဖစ္တက္ပါတယ္ ၊ အဲဒီထဲမွာ ကုိယ္မပါေသးရင္ေတာ့ အင္း ၂၀ % ထဲမွာ ပါတယ္လို႔ ၾကိတ္ျပီး ၀မ္းသာရမွာေပါ့ ၊၊ သို႔ေသာ္ သိပ္ေတာ့ ၀မ္း မသာပါနဲ႔အံုးေလ သမုိင္းဆိုတာ ေသတဲ့ေန႔မွ ေျပာလို႔႔ရမွာမို႔ ခဏတာေတာ့ ၀မ္းသာရမွာေပါ့ ၊၊ ဘာေတြ ပဲ ျဖစ္လာ ျဖစ္လာ အဲဒီလို ၾကံဳေတြ႔လာတဲ့ အခါမွာသာ အျငင္သာဆံုး နည္းနဲ႔ အေကာင္းဆံုး လမ္းကုိ ေရြးခ်ယ္ ေျဖ ရွင္း ႏုိင္ဖို႔ သည္သာ အလုိအပ္ဆံုး ႏွင့္ အေကာင္းဆံုး ၊ အရုိးဆံုး အေျဖပါ တစ္ခု ျဖစ္ပါလိမ့္ မယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ့္ အျမင္ေလးကုိ တင္ျပလိုက္ရပါသည္ )<br /></span></em><br /><br />၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ၊၊ ပိုစ့္အေဟာင္းေလးကို အနည္းငယ္ ျပဳျပင္ ရ်္ ျပန္လည္ တင္ဆက္လိုက္ပါသည္ ၊၊ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-8265396075280821587?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-39471128826600016932010-06-14T20:58:00.001+08:002011-11-26T20:10:09.785+08:00သင္ေသသြားေသာ္<div align="center"> ေၾသာ္ လူ႔ၿပည္ေလာက၊လူ႔ဘဝကား<br /> အိုရနာရ၊ေသရဦးမည္<br /> မွန္ေပသည္တည္႔။</div><div align="center"><br /> <strong>သို႔ တျပီးသား၊ သင္ေသသြားေသာ္<br /> သင္ ဖြားေသာေျမ၊ သင္တို႔ေျမသည္<br /> အေျခတိုးျမင္႔၊ က်န္ေကာင္းသင္႔၏။<br /></strong><br /> သင္၏မိ်ဳးသား၊ စာစကားလည္း<br /> ၾကီးပြားတတ္ျမင္႔၊ က်န္ေကာင္းသင္႔၏<br /><br /> သင္ဦးခ်၍၊ အမွ်ေဝရာ<br /> ေစတီသာႏွင္႔ သစၥာအေရာင္<br /> ဥာဏ္တန္ေဆာင္လည္း<br /> ေျပာင္လ်က္ ဝင္းလ်က္<br /> က်န္ေစသတည္း။</div><div align="center"> </div><div align="center"><br /><a href="http://www.mysuboo.com/index.php?option=com_blog&name=တစ္ကယ္ဆိုေတာ႔...ခ်စ္မိသူဆ&tag=ေဇာ္ဂ်ီ(အိုးေဝမဂၢဇင္း">ေဇာ္ဂ်ီ(အိုးေဝမဂၢဇင္း ၁၉၃၅)</a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-3947112882660001693?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-51397043059219887722010-06-11T21:06:00.004+08:002011-11-26T20:10:09.786+08:00ျမတ္ႏုိးေမ ႏွင့္ အခ်စ္ဆုိင္<div align="justify">ဆို္င္ဖြင္.ကာစ မအူမလည္ ၊ သိမ္သိမ္ငယ္ငယ္ ......<br />ေဖာက္သည္ဆုိတာလည္းမရိွ ၊ ေမွ်ာ္လုိက္ရတဲ.ဧည္.သည္ ၊<br />ဧည္.ခံလုိက္ရတာ အေမာ၊၊<br />ေစတနာဆိုတာ ပဲရိွ ၊ ပညာဆုိတာ မရိွေတာ. တဖက္သား အသည္းခိုက္ေအာင္<br />မဆြဲေဆာင္လုိက္ႏိုင္တာ ေတာ.အမွန္ ...........<br /><br />ေစတနာဆုိတာထက္ ပညာဆုိတာလည္း လုိသားလား.........<br />ေစတနာျဖဴဖုိ.ထက္ ပညာျမဴဖုိ.လည္း လုိအပ္တယ္...........<br /><br />လူမတက္ေပမယ္. လဖက္ထုပ္တက္တယ္ ဆုိသလုိ<br />ၾကားရ ျမင္ရ ေတြ.ရ ၾကဳံရ<br />အခ်စ္ေစ်းေလာကမွာ<br />က်င္လည္ရဖန္မ်ားေတာ. ...............<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/ScRMvD9UMSI/AAAAAAAAAI8/U1YvKGlBnCE/s1600-h/untitled.bmp"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5315457831604072738" src="http://3.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/ScRMvD9UMSI/AAAAAAAAAI8/U1YvKGlBnCE/s320/untitled.bmp" style="cursor: hand; height: 240px; width: 320px;" /></a><br /><br /><br />ဒီလုိနဲ.<br />အခ်စ္ေတြထားခဲ.ရင္လည္း ယူတယ္.......<br />အခ်စ္ေတြယူခ်င္ရင္လည္း ေရာင္းတယ္.......<br />တခါတေလ ရွဳံးေပမယ္. ...............<br />တခါတေလ ျမတ္တယ္.............<br /><br />ရွဳံးတခါျမတ္တလွည္. နဲ.<br />ႏွစ္ေတြၾကာလာေတာ.<br />ဆိုင္ၾကီး ကနားၾကီးနဲ.<br />အခ်စ္ ကုန္သည္ၾကီးေတာင္ ၿဖစ္ေနပါေရာ.လား .............<br /><br /><br />မင္းအိမ္ျဖဴ<br /><br /><em><span style="color: #336666;">၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ၊၊ ကဗ်ာ အေဟာင္းေလးပါ ၊၊ ဘာလို႔ျပန္တင္ျဖစ္လဲဆုိေတာ့ ဟုိတစ္ေန႔က အင္တာဗ်ဴးေလး တစ္ခုမွာ အိမ္ေထာင္ဆက္ေတြ မမ်ားခ်င္ပဲ မ်ားခဲ့ရပါတယ္ ဆိုတဲ့ စာသားေလးကုိ ေတြ႕မိလို႔ပါ ၊၊ ဟုတ္ပါတယ္ ၊၊ တခါတေလမွာ မျဖစ္ခ်င္ေပမယ့္ ျငင္းဆန္ေရွာင္ဖယ္လို႔ မရတဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြေၾကာင့္ ျဖစ္သလို ဆက္ သြားေနရတဲ့ ဘ၀ေတြ အမ်ားၾကီးပါဆုိတာ ေလးကုိ သိေစခ်င္ပါတယ္ ၊၊ မေကာင္းဘူးဆိုတာ သိေပမယ့္ မလုပ္ ခ်င္ေပမယ့္ ေလာက ဇာတ္ဆရာ အလိုက် သင့္ေတာ္ရာ ဇာတ္ရုပ္မွာ ပီျပင္ေအာင္ လုပ္ေနရသူေတြ အမ်ားၾကီး ပါ .....</span></em></div><br /><br /><strong><em>ျမတ္ႏုိ္္းေမ</em></strong><br /><br />ပြင္.လင္းတယ္၊၊ ရိုးသားတယ္၊၊ေဖၚေရြတယ္၊၊ဟန္ေဆာင္မွူကင္းတယ္၊၊ ဖုံးကြယ္မထားတက္ဘူး၊၊ ေျပာခ်င္တာကို စိတ္ထဲမွာရွိတဲ.အတိုင္းေျပာတက္တယ္၊၊မေကာက္က်စ္ဘူး၊၊ မယုတ္မာဘူး၊တက္အားသေရြကူညီတက္တယ္၊၊ သူလိုအပ္ရင္လည္းပြင္.ပြင္.လင္းလင္း အကူအညီေတာင္းတက္တယ္၊၊ အသားျဖဴတယ္၊၊အရပ္ျမင္.တယ္၊၊ရုပ္ေခ်ာ တယ္၊၊ ဆြဲေဆာင္မွူရွိတယ္၊၊ သူတပါးနား၀င္ေအာင္ေျပတက္တယ္................<br /><br />လူတကာကိုေလးေလးစားစားဆက္ဆံတက္တယ္၊၊ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး၀င္ဆံ.တယ္၊၊ဟန္ေဆာင္လိမ္ညာမွူ ကိုမုန္တယ္၊၊ပြင္.လင္းတဲဆက္ဆံေရးကိုအေလးထားတယ္၊၊ပညာတက္တယ္၊၊ေဆြဂုဏ္မ်ဳိးဂုဏ္ရွိတယ္၊၊ အသိုင္း<br />အ၀ိုင္းေကာင္းတယ္၊၊ ဘာအျပစ္မ်ားေျပာစရာရွိလဲ.....................<br /><br />အားနာတက္တယ္၊၊မျပတ္သားဘူး၊၊ေတြေ၀တယ္၊၊အထီးက်န္ဘ၀ကို မခံစားႏုိင္ဘူး၊၊အနားမွာအေဖၚတစ္ ေယာက္ရွိေနဖို.လိုအပ္တယ္၊၊ ဒါဟာ ျမတ္ႏုိးေမ ရဲ. ေပ်ာ.ကြက္ပဲ..................<br /><br />ဒီလိုနဲ..........................<br /><br />'''' <span style="color: #000066;">ရည္းစားမမ်ားဖို. ျကိုးစားရင္း ရည္းစားေတြ တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ ထားျဖစ္ခဲ.ပါတယ္</span>"" ဆိုတဲ. ျမတ္ႏုိးေမ ....................<br /><br />"" <span style="color: #000066;">တစ္ေယာက္တည္းကို ခ်စ္ဖို.ျကိုးစားရင္း တစ္ေယာက္ေပါင္းမ်ားစြာကို ခ်စ္ခဲ.ရပါတယ္ဆိုတဲ.</span> ''''' ျမတ္ႏုိးေမ................<br /><br />"""""" ကံျကမၼာက မတရားတာ လား ၊ ျမတ္ႏိုးေမ က ဆန္းျပားတာ လား """""<br /><br />ရည္းစားမမ်ားခ်င္ဘဲ မ်က္ႏွာမ်ားခဲ.ရတဲ.ဘ၀က မခမ္းနားတာေတာ.အမွန္၊၊ ပြင္.လင္းတဲ. ျမတ္ႏုိးေမ ၊၊<br />မဖံုးကြယ္တက္တဲ. ျမတ္ႏိုးေမ ၊၊ လူတကာရဲ. ကဲ.ရဲ. ျခင္းခံရရွာ တဲ.ျမတ္ႏိုးေမ၊၊ အတင္းအဖ်င္းဆိုတာ ျမတ္ႏိုးေမ အတြက္ မဆန္းေတာ.ေပ၊၊ဒီလုိအေၿကာင္းမလွတဲ. ဘ၀ကံျကမာအလွည္.အေျပာင္းေတြၿကား ထဲက ျမတ္ႏိုးေမ အထုအေထာင္းေတြ မ်ားေတာ. ထုသားေပသားလည္း က်ခဲျပီ၊.......................<br /><br />အရင္တုန္းက ခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ.စကား တခြန္းေျပာဖို. ႏွူတ္မ၀့ံသူ ၊၊ ခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ.စကားျကားရင္ ရင္ခုန္လို. မဆံုးတဲ.သူ၊၊အခုမ်ားေတာ. ခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ.စကား ေျပာရဖန္မ်ားေတာ. CD ျပားဆိုေပါက္ ေလာက္ျပီ၊၊ ျကားရဖန္ မ်ားေတာ. ရိုးလွျပီ၊၊အရင္တုန္းက ပစ္ခြာသြားရင္ အိပ္မရ စားမ၀င္၊၊ အခုမ်ားေတာ. Good Bye ဆို ရင္ ျပဳံး ခ်င္ျပီ...............<br /><br />“”” ဘ၀ကေပးတဲ. သခန္းစာ လား ၊ ျမတ္ႏိုးေမ ရဲ. ခံစားခြင္.လား “”””<br /><br />“””” ရိုးသားဖို.ျကိုးစား ရင္း မရိွလုိ.ခိုးခဲ.ရတာပါ “”””””””” ဆိုသလို ပဲ<br /><br />တည္ျငိမ္တဲ.ဘ၀တစ္ခုတည္ေဆာက္ခ်င္ရွာတဲ. ျမတ္ႏိုးေမ ၊ ဘ၀ခရီးျကမ္းကို ဘယ္အခ်ိန္ထိမ်ား တစ္ေယာက္ တည္း ေလွ်ာက္လွမ္းေနရပါအံုးမလဲ၊၊ အေဖၚမရိွရင္မေနတက္ပါတဲ. ျမတ္ႏိုးေမ ၊၊ အက်ီကို ေန.တုိင္းလဲသလို အတဲြေတြမ်ားေန.တိုင္းလဲေနမလား၊၊ လိုခ်င္တာေလးတစ္ခုအတြက္ ေပးလိုက္ရတဲ.ဘ၀ တစ္ခုကို ျမတ္ႏိုးေမ သတိမွျပဳမိေလစြ……….<br /><br />အတုအေယာင္ေတြမ်ားတဲ.ေလာကျကီးထဲမွာ ရင္တြင္းစကားဘယ္ေတာ.မ်ား ျကား ရရွာမလဲ………<br />ျကားခဲ.ရင္ေရာ ရင္ဘတ္ထဲက ခံစားယံုျကည္လက္ခံႏိုင္ပါအံုး မလား ျမတ္ႏိုးေမ…………..<br /><br />ျမတ္ႏိုးေမရဲ.ေဘးမွာ အရာရာကို နားလည္မွုအျပည္.နဲ.ရပ္တည္ေပးႏိုင္မယ္.<br />ဘ၀လက္တြဲေဖၚႏွင္.အတူ အျမန္ဆံုးျပဳံေပ်ာ္ႏိုင္ပါေစ လို………………….<br /><br />ျမတ္ႏုိးေမ သို. အမွတ္တယ………………..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-5139704305921988772?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-32499266051499447592010-06-03T22:24:00.001+08:002011-11-26T20:10:36.324+08:00မေအးသာ<div align="justify">ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ မေအးသာ တစ္ေယာက္လွခဲ့တာေပါ့ေလ …… အခုမ်ားေတာ့လည္း ပါးေရနားေရ ေတြ အတြန္႔တြန္႔နဲ႔ အသက္ ၈၀ ေက်ာ္ အဖြားၾကီး ျဖစ္ေနပါ့ေပါလား …………………<br /><br />ရြယ္တူေတြလည္း တစ္ခ်ိဳ႕ေတာ့ သြားႏွင့္ၾကျပီ ၊၊ ကုိယ္မွာသာ အသက္ရွည္လို႔ ကုိယ္မခ်မ္းသာပဲ ဒီအတုိင္း အသက္ရွင္ေနရတာ ၊၊ ဘုရားတရားရယ္လို႔လည္း ၀ါတြင္းကာလေလးေတာင္မွ …. ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းဆိုတာ ပံုမွန္ မေရာက္ျဖစ္ခဲ့ ၊၊ ကုိယ့္၀မ္းစာ ကုိယ္ရွာစားရတဲ့ဘ၀ … ဘယ္မွာမ်ားေအးခ်မ္းပါ့မလဲေလ ၊၊ ဒီေန႔လည္း ေန႔မျမင့္ခင္ အေစာထလို႔ ေနာက္ေန႔စာေလးရေအာင္ သြားအံုးမွ ၊၊ လူေတြက ေတာေတြ ရွင္းေတာ့ အရင္လို အင္ဖက္ကလည္း ေတာစပ္တင္ ခပ္လြယ္လြယ္မရေတာ့ ၊၊ ေတာ္ေတာ္ေလး ေတာ၀င္ႏုိင္ပါမွ တစ္ေန႔စာ ေလး အဆင္ ေျပတာ ၊၊<br /><br />သားလုပ္တဲ့သူကလည္း သူကုိယ္တုိင္ေတာင္ မွ ေမြးထားတဲ့ တစ္က်ိပ္ကုိးေယာက္ အေပါက္ေလာက္ ေအာင္ မဖို႔ႏုိင္ရွာေတာ့ ကုိယ္လည္း ဘာမွ မေမွ်ာ္ကိုးပါဘူးေလ ၊၊ သမီးကလည္း လင္သည္ ေယာကၤ်ား အရက္သမား ကေစာ္ဖုိးေတာင္ မေလာက္ေတာ့ ခက္သားလား ၊၊<br /><br />မွတ္မွတ္ယယ သူတုိ႔အေဖ ကုိလူလွနဲ႔ မရခင္ အပ်ိဳဘ၀ကတည္းက ဖက္ခူးေရာင္းလာတာ အခုအသက္ ၈၀ ေက်ာ္ေတာ့လည္း ဒီဖက္ေတြ နဲ႔ က်င္လည္ေနရတုန္း ၊၊ ကုိယ္ခူးခဲ့တဲ့အင္ဖက္ပင္သာ ၾကီးလို႔ ထင္းျဖစ္သြား တယ္ ကုိယ့္မွာေတာ့ ဒီေတာထဲမွာပဲ ဖက္ခူးလိုက္ မွိဳႏွဳတ္လိုက္ အင္အုေလး ယက္လိုက္နဲ႔ ရာသီစက္၀န္းလို လည္ပတ္လို႕ပါလား ……………..အင္း ငါဘာေတြ ေတြးေနမိပါလို႔ လုပ္စရာ ရွိတာေလး ျမန္ျမန္လုပ္မွ … မနက္ဖန္စာ မရွိရင္ အခက္လား ……………..<br /><br />မင္းအိမ္ျဖဴ<br /><br />ဒီေန႔ေမးေလးတစ္ခုကေန ႏုိင္ငံျခားမွာ အသက္ၾကီးတဲ့ သူေတြ ဘ၀မလွ ၾကပါေၾကာင္း စာေလးေတြ႔လို႔ပါ ၊၊ အမွန္ေတာ့ ေရးခ်င္တာ ၾကာခဲ့ပါျပီ ၊၊ ဒါတကယ့္ အျဖစ္ပါ ၊၊ ေဒၚေအးသာဆုိတဲ ့ ဖက္ရြက္ေရာင္းရတဲ့ အဖြား ၾကီး အေၾကာင္းပါ ၊၊ ရြာက အဖြားၾကီး တစ္ေယာက္ အေၾကာင္းပါ ၊၊ တကယ့္အျဖစ္ပါ ၊၊ ဘာလို႔ ေရးျဖစ္သြား လည္းဆုိေတာ့ အင္း …. သူေဌးသေဘၤာေမွာက္တာကို ငုိေနတဲ့ သူေတြ ကို သနားလို႔ပါ ၊၊ သူေတာင္းစား ခြက္ ေပ်ာက္ တာ ပိုအေရးၾကီးတယ္ထင္ပါတယ္ ……. ကန္႔လန္႔ကြ်န္ေတာ္ ကြ်န္ေတာ္ ကန္႔လန္႔ ပါ ဗ်ာ … </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-3249926605149944759?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-88679623016763158982010-05-29T17:31:00.002+08:002011-11-26T20:10:36.325+08:00အေမကုိ ေျပာခ်င္တဲ့အေၾကာင္းတကယ္ပါအေမ ...... သားေလ အေမ့ကုိ ေတြ႕ခ်င္တယ္ ..... စကားေတြလည္းေျပာခ်င္တယ္ ....<br /><br />ေရာက္တက္ရာရာ ေတြ ေျပာရင္းနဲ႔ ဟိုတစ္ေန႕ က ည အလုပ္က အျပန္ တက္စီေပၚမွာ အေမ့အေၾကာင္းလည္း ပါတာေပါ့အေမရယ္ ..........<br /><br />မဟတမ ဂႏီ ေခတ္ မဟုတ္ေတာ့တာေတာ့ ေသခ်ာတယ္ အေမ...............<br /><br />သားလည္း အေမ့ေလာက္ေတာ့ နားမလည္ပါဘူး .............<br /><br />သို႔ေသာ္ .......... စားပင္ေတြ ၾကီးေစခ်င္ရင္ ေပါင္းပင္ေတြကိုေတာ့ ရွင္းရမွာပဲ အေမ ..............<br /><br />တခါတေလလည္း ပိုးေကာင္ေတြကုိ ဒီတုိင္းေမာင္းလို႕ မရေတာ့ရင္ ေတာ့ အင္း ပိုးသတ္ေဆးေတာ ့ သံုးရတာပဲ မဟုတ္လား ...........<br /><br />သားက ဥာဏ္နည္းပါတယ္ေလ ........<br /><br />အေမ ကုိေတာ့ ေျပာျပခ်င္တယ္ ........... အေၾကာင္းေတြ<br /><br />မင္းအိမ္ျဖဴ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-8867962301676315898?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-86760504118730862472010-05-28T10:10:00.004+08:002011-11-26T20:10:36.327+08:00ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါးအခုရက္အတြင္း စိတ္ေတြက ရြာေလးဆီ ျပန္ေရာက္ေနမိတယ္ ............ဂေရာက္ဂယက္ အေတြးေတြ ေရာက္ေနတာက မၾကာမီလို႔ ေျပာေနတဲ့ ကာလေလးတစ္ခု .............<br /><br />ဖတ္ေနမိတာက ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါး <a href="http://kyawkyawoo81.blogspot.com/2008/11/blog-post_26.html">ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါး</a><br /><br />တခါတခါေတာ့လည္း သည္းခံျခင္းတရားဆုိတာထက္ ..............<br /><br />အေမ့ကုိလည္း စကားေတြေျပာခ်င္သည္ ...................<br /><br />အားမရဘူးအေမရယ္ .....................<br /><br />အေမမွန္ေပမယ့္ .................... တခါတခါ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းႏူးညံ့မွဳေတြကို အခြင့္ေကာင္းယူတက္ၾကတာ အေမ ျပန္ေတြးေစခ်င္တယ္ ..................<br /><br />ဘာျဖစ္ျဖစ္အေမရယ္ ................... နားမလည္တဲ့ သူေတြကုိ တရားေဟာေနတာထက္ ...............<br /><br />အေမ.................<br /><br />ကေလးေတြ ေရွ႕ေရးအတြက္ တခုခုကိုေတာ့ ျပတ္သားေစခ်င္တယ္ အေမရယ္ .............<br /><br />မင္းအိမ္ျဖဴ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-8676050411873086247?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-72543979070555134612010-05-26T17:45:00.005+08:002011-11-26T20:10:09.793+08:00ဘ၀လား လြမ္းတယ္ မုန္းတယ္ခံစားခ်က္မဲ့တဲ့မနက္ျဖန္ေတြကို<br />ခံစားမူကင္းတဲ.အျပံဳးေတြနဲ႕<br />ႀကိဳဆုိရတာ ဘ၀လား...........<br /><br /><br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့တဲ့ေနာင္ႏွစ္ေတြကို<br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းတဲ့အေတြးေတြနဲဲဲ႕<br />ႀကိဳဆုိရတာ ဘ၀လား...........<br /><br />တကယ္မဟုတ္တဲ့ လုပ္ဇာတ္ေတြကုိ<br />အဟုတ္အဟတ္လို<br />ေထာက္ခံေနရတာ ဘ၀လား ...........<br /><br />အႏွစ္မပါတဲ့ သတင္းေတြကို<br />စိတ္မပါတဲ့ ရုပ္တည္ေတြနဲ႔<br />နားေထာင္ေနရတာ ဘ၀လား ...............<br /><br />မဟုတ္တာေတြ လုပ္ေနတာကုိ<br />ဟန္ေဆာင္ထားတဲ့ အျပံဳးတုေတြနဲ႔<br />ေခါင္းညိတ္ေနရတာ ဘ၀လား .................<br /><br />အလုပ္မရွိတဲ့ ဘ၀ ................<br /><br />အရင္းမရွိတဲ့ဘ၀ .................<br /><br />အမ်ိဳးၾကီးၾကီးေတြ မရွိတဲ့ဘ၀ ……………<br /><br />ဆယ္တန္းေအာင္ ဖို. ၿကိုးစားခဲ.ရတဲ. အခ်ိန္ေတြကိုလြမ္းတယ္...........<br /><br />ေက်ာင္းျကီးျပီးဖို. ၿကိုးစားခဲ.ရတဲ. အခ်ိန္ေတြကိုလြမ္းတယ္...........<br /><br />အလုပ္ ရဖို. ၿကိုးစားခဲ.ရတဲ. အခ်ိန္ေတြကိုလြမ္းတယ္...........<br /><br />ေမွ်ာ္လင္.ခ်က္ မဲ. ၿကိုးစားေနရတဲ. မနက္ ျဖန္္ေတြကို မုန္းတယ္...........<br /><br />အဟုတ္အဟတ္မဟုတ္တဲ့ လုပ္ဇာတ္ခင္းျပီး ဆက္သြားအံုးမယ့္ Road Map ဆိုတာၾကိးကုိ မုန္းတယ္ ………….<br /><br />ေခတ္မွီဖြ႔ံျဖိဳး တုိးတက္ေနတယ္ဆုိတဲ့ သတင္းကုိ မီးပ်က္လို႔ မၾကည့္လိုက္ရတဲ့ ညေတြကုိ မုန္းတယ္ …………..<br /><br />ခႏာကိုယ္ကို ေစ်းေကာင္းရဖို႔ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ေရာင္းစားေနရတဲ့ သူေတြကုိ မုန္းတယ္ ……………<br /><br />မနက္ျဖန္<br />မနက္ျဖန္<br />မနက္ျဖန္<br />ဘာမွန္းမသိတဲ့ မနက္ျဖန္<br />မေရရာတဲ့ မနက္ျဖန္ေတြ ကုိလည္း မုန္းတယ္ .............<br /><br />မင္းအိမ္ျဖဴ<br /><br />၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ၊၊ မၾကာမီ က်င္းပေတာ့မယ့္ ျခိမ့္ျခိမ့္သဲ ပြဲေတာ္ ၾကီးအား ၾကိဳဆို ဂုဏ္ျပဳပါ၏ ၊၊<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-7254397907055513461?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-49450349974740539592010-05-25T21:18:00.004+08:002011-11-26T20:10:36.328+08:00အေမအုိ တစ္ေယာက္ခြင့္လႊတ္မွာပါေလ<div align="justify">အခ်ိန္ ၁၉၇၀ ၀န္္းက်င္ခန္. </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><br />လူသားေတြရဲ့ အသက္ကုိ ကယ္တင္ဖုိ. ေမြးဖြားလာခဲ့တဲ့ ဆရာ၀န္ၾကီး တစ္ေယာက္ ရဲ့ မာတာ မိခင္ ေက်းဇူးရွင္ ၾကီး၏ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ ၊၊ သစ္ေပါ၀ါးေပါ နဲ. ေဆာက္ထားတဲ့ ႏွစ္ေဆာင္ ျပိဳင္ အိမ္ၾကီးရဲ့ အိမ္ေရွ. ဧည္.ခန္း ဆီက ကြ်န္းကုတင္ၾကီးေပၚမွာ လဲေလ်ာင္း ရင္း သားေမာင္ ဆရာ၀န္ အလာကို ေစာင့္ စားေနတဲ့ အေမအို တစ္ေယာက္ရဲ့ ေန၀င္ခ်ိန္ ၊၊ အေမအို အသက္ရွဳ ရပ္သြားမယ့္ အခ်ိန္ကုိ ၀ုိင္း၀န္း ေစာင့္စားေနၾကတဲ့ တူေတြ တူမေတြ ၊၊ မသိမသာ နဲ. ပစည္းေတြ ရွင္းလင္းဖုိ့. ျပင္ ဆင္ေနၾကတဲ့ တူသားလုပ္သူေတြ ရဲ့ တိတ္တိတ္ ဆိတ္ဆိတ္ ေရြ.လ်ား စီမံေနပံု ေတြ ၊၊ အေမအိုတစ္ေယာက္ ရဲ့ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အတြက္ ၊ ျပဳျပဳခဲ့သမွ်ေသာ ဒါနသီလေတြ အတြက္ ျပန္လည္ ေအာက္ေမ့ ႏွလံုးသြင္းႏုိင္ဖုိ. ၊ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္မွာ ဘ၀ကူး ေကာင္းေစဖုိ. ဖြင့္ျပေနတဲ့ တရားသံေတြ ၊၊ တခါတခါ “အိ” ကနဲ ရွိဳက္လိုက္တဲ့ တူမေတြ ရဲ့ ေၾကကြဲသံ တုိးတိုး ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><br />ဟိုးအေ၀းဆီက ဥၾသသံ ေပးျပီး ၀င္ လာမယ့္ ေလာ္ကယ္ ရထားတစ္စင္းရဲ့ ဆြဲဆြဲ ေျမ့ေျမ့ တြန္လာမယ့္ အသံ ရွည္ ၾကီးကုိ ရင္ တေမာေမာ ေမွ်ာ္လင့္ ေနၾကတဲ့ အေမအို အနီးက ေဆြမ်ိဳးေတြ ၊၊ အဲဒီရထားသံ ကုိပဲ ေစာင့္ စားေနတဲ့ အေမအို ရဲ့ ခပ္မၽွ်င္းမွ်င္း အသက္ ဆက္ေနသံ ညွင္းညွင္းသြဲ.သြဲ. ၊၊ သားေမာင္တစ္ေယာက္ ဒီေလာ္ကယ္ ရထားၾကီးနဲ. မ်ားပါလာမလား ၊၊ဒါေတြ အားလံုးဟာ သားေမာင္ ဆရာ၀န္ၾကီး အတြက္ အေမအို ရဲ့ ေနာက္ဆံုး ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္လား ၊၊ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ လြင့္ပ်ံလာတဲ့ ဘၾကီးေမာင္ရဲ့ ေၾကးစည္သံ လြင္လြင္ေလးက ေလေ၀ွ. မွာ အေမအုိဆီ ကုိ လာလာဦးခုိက္လို. ၊၊ မၾကားတစ္ခ်က္ ၾကားတစ္ခ်က္ ပရိတ္သံေလးကုိ အေမအုိ နားစြင့္ေနပါသလား ၊၊ ဘုရား ဘုရား လုိ.မတပဲ သား သား လို. တရင္း ေလာ္ကယ္သံကုိ နားစြင့္ေနပါသလား ၊၊ ဘာမွမေျပာ ႏုိင္ေတာ့တဲ့ အေမအုိသာ သိေပ လိမ့္မည္ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><br />ၾကာနီကန္ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးရဲ့ တရားသံက မာဆတ္ဆတ္ရယ္ ၊ တလြင့္လြင့္ တသာသာနဲ႔ သံေ၀ဂနဲ. တရားရစရာ ၊၊ အေမအုိအတြက္မ်ား ဒီတရားကုိ ေဟာခဲ့ေလသလား ၊၊ “ …….အရုပ္ကေလးေတာ့ လုပ္ျပီးျပီ ၊ ေဆးခ်ယ္လုိ. ….ကဟယ္ ဂဟယ္ နဲ. ပညာ ေတြ သင္လုိ. …. ဒီလုိနဲ. BA ေတြ BSC ေတြ BED ေတြ ရျပီ း သကာ လ ၊ ကိုယ္ ျမတ္ႏုိးရလိမ့္မယ္ လုိ. မထင္ …. ” ရင္ကေမြးတဲ့ သားကုိ ကၾကီး၊ ခေခြး မွသည္ ဆရာ၀န္ၾကီးျဖစ္လာ သည္ ထိ ရုန္းကန္ ထိန္း ေက်ာင္း ျပဳစု လာခဲ့ ရသည့္ မုဆုိးမ အေမအုိ အတြက္ ေမာသမွ် ပန္းသမွ် ၊ သားေမာင္ အျပံဳး တစ္ခ်က္နဲ. ပိန္းၾကာဖက္ေပၚ ေရမတင္သလို အားလံုးကင္းစင္ေပ်ာက္ လြင့္ခဲ့ ရသည္ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><br />ဖတဆိုး သားေပသည့္ လိုအပ္ခ်က္ေတြ မရွိေစရ ၊၊ ကုိယ္တုိင္ကလည္း စီးပြားေရး ေတာင့္တင္းခဲ့ ေလေတာ့ ၊ သာလွလူေလး ေမ့ေရႊေသြးကုိ ေခြ်းတစ္ခ်က္ပင္ မစုိ.ေစ ခ်င္ခဲ့ ၊၊ သာလူလွ လည္းေတာ္ပါေပသည္ ၊၊ ေတာမက ျမိဳ.မက်မွာ လူျဖစ္ရေပသည့္ ဆုိရွယ္လစ္ ေခတ္မွာပင္ ဆရာ၀န္ၾကီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေအာင္ အေမ့ အလုိ က် ၾကိဳးစားျပခဲ့သည္ ၊၊ တစ္ရြာလံုးမွာ တစ္ေယာက္ ၊ တစ္နယ္လံုးမွာတစ္ေယာက္ ၊ တစ္ခရုိင္ လံုးမွာမွ တစ္ေယာက္ ငါ့သားလူလွ ဒီနယ္ တခြင္မွာ ယွဥ္ႏုိင္သူ ရိွေကာင္းလားေအ့ ၊၊ လူတုိင္းမျဖစ္ႏုိင္တဲ့ ငါဟဲ့ ဆရာ၀န္ အေမ ၊၊ ယွဥ္စမ္း ၊၊ မယ္ေထြးတုိ. ၊ လွေအးတုိ. ၊ ျမစိန္ တုိ့ ညည္းတုိ.က်န္တာ ျပိဳင္လို.ရမယ္ ၊ ငါလို ဆရာ၀န္ အေမဘ၀ ညည္းတုိ. အိပ္မက္ေတာင္ မက္ႏိုင္ရဲ့လား ေအ့ လုိ. ၊ မာနေတြ တထူတူ နဲ. သားလူလွ ဆရာ၀န္ၾကီး ရဲ့ မိခင္ ၊၊</div><div align="justify"> </div><div align="justify"><br />ႏွစ္ရွည္ တက္လိုက္ရတဲ့ ေက်ာင္းအတြက္ ကုန္လိုက္ရတာ ရွိသမွ်ေလး လည္း ေျပာင္လို. ၊၊ လူမသိသူမသိ သားေမာင္ မသိေအာင္ လက္သိပ္ထုိး ေရာင္းရေပါင္ရတာ ေတာင္ မွ မုဆုိးမ အေမအုိ အျပံဳးတစ္ခ်က္ မပ်က္ခဲ့ ၊၊ သားေမာင္အတြက္ဆုိ လွ်င္ စကားအရာနဲ. အႏုိင္ယူ ခဲ့ဖူးတဲ့ လွေအးတုိ. ျမစိန္တုိ. ဆီ ေအာက္က်ခံ ရဖုိ.လည္း အေမအုိ ၀င္မေလး ၊၊ က်ဳပ္သား ဆရာ၀န္္ၾကီး ျဖစ္တဲ့အခါ က်ဳပ္ မွာ ဘာမွ မက်န္အံုး က်ဳပ္ေက်နပ္ ပါတယ္ေအ ၊၊ ညည္းတုိ.မ်ားတက္ ႏုိင္လို. ညည္း သား ေထြးေမာင္ တုိ. ေအးသာ တုိ. ေဆးလိုင္း လုိက္ႏုိင္လုိ.လား ေအ ရဲ့ ၊ ႏြားေက်ာင္း ကြ်ဲေက်ာင္း နဲ. ျဖစ္လွ စပါးပြဲစား ေပါ့ေအ လို. ေတာင္ ပုတ္ပုတ္ ခတ္ခတ္ အထက္စီးက စကားနာ ထုိးခဲ့ေသးရဲ့ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><br />ဒီလိုနဲ. သားေမာင္လည္း ဘြဲ.ရ ၊ အေမအိုလည္း ျဖဴကာျဖာကာ က်ရေလေတာ့သည္ ၊၊ သို.ေပသည့္ အေမအုိ မာန္မေလွ်ာ့ ၊ ဇြဲခတ္လို. ေလွာ္ေနဆဲ ၊၊ သားေမာင္ ျပန္အလာ ဖြယ္ဖြယ္ ရာရာ ေတြ နဲ. ဧည့္ခံ ေနျမဲ ၊၊ နားကပ္ကေလးေမးေတာ့ အေမနားေတြ နာလို. သား ရယ္ ၊ အသက္ေတြ ၾကီးေတာ့ စိန္ေတြ ေရႊေတြ လည္း အေမ မ၀တ္ ခ်င္ပါဘူး သားရယ္လို. သားေမာင္ကုိ စိတ္မဆင္းရဲ ဖုိ. ညာေနဆဲ ၊ လိမ္ေနဆဲ ၊၊ သားလုပ္သူက ခပ္ျပံဳးျပံဳးနဲ. အေမ မ၀တ္ခ်င္ေတာ့ ၊ အေမ့ေခြ်းမကုိ ေပး၀တ္လို္က္ေပါ့ အေမရယ္ ဆုိေတာ့ အေမအို ဘယ္လုိမ်ား ေနရွာမတုန္း …………….. နင့္ကနဲ ၊ နင့္ကနဲ ……. သစ္ပင္ထက္ကက်သူကုိ ရုိက္ႏွက္ဘိသကဲ့သုိ. ဆုိတာထက္ အေမအုိ ရင္ေတြ တဆက္ဆက္ နာရျပီေကာ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><br />တလိမ့္လိမ့္ဆင္းလာတဲ့ အသံုးမက်တဲ့ မ်က္ရည္ ပူေတြ ကုိ လက္ဖမုိးနဲ. ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလးသုတ္လုိ. ငါ့သားေလးေတာင္ အရြယ္ ေရာက္မွ ပဲလို. ခပ္မာ မာ ေတြ းျပီ း ေခါင္းကုိ တစ္ခ်က္ခါ လိုက္တဲ့ အေမ့အို. မ်က္၀န္းက လြင့္သြားတဲ့ မ်က္ ရည္ တစ္စက္က သားေမာင္ လူလွ ကုိ တင့္ေတာင္ တင့္တယ္ အိမ္ေထာင္ ခ်ေပးဖုိ. ဆုိတဲ့ စိတ္ကူးအတြက္ အားတစ္ခ်က္ေပလား ၊၊ အေမအုိမေမာႏုိင္ေသးပါ ၊၊ သားေမာင္ကုိ လည္း တရား၀င္ မေမး၀ံ့ေသးပါ ၊၊ သဘာ၀ကုိ အေမအုိ ေရွာင္မဖယ္ခ်င္ေပမယ့္ သားေမာင္ ႏွူတ္ကထြက္လာမယ့္ ဟုတ္ပါတယ္ ဆုိတဲ့ စကားတခြန္းကုိ အေမအုိ ရင္မဆုိင္ လိုေသး ၊၊ အားေတြ ေမြးဖုိ. လိုပါအံုးမည္ ၊၊ အားေတြ ေမြးဖုိ. လုိပါေပအံုးမည္ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><br />ရက္ပုိင္းေလာက္သာ အလည္ျပန္လာတဲ့ သားေမာင္ရဲ့ အိမ္ျပန္ခရီးကုိ ျပင္ဆင္ေနဆဲ ကာလ မွာ ပဲ မိဘတုိ.၀တၱရား ရွိသည့္ အတုိင္းဆုိတဲ့ စကားကုိ အစပ်ိဳးလို. စာမတက္တဲ့ အေမအို ၊ ေမာင္ဖြားေတြကို အကူအညီေတာင္းလို. သားေမာင္ဘာေတြ မ်ားလုပ္ခ်င္သတံုး ရယ္ လို. ေမးရျပီ ၊၊ မေမးရက္ရက္ ေပမယ့္ ၊ အေမးခက္ေပမယ့္ ၊ ေမးသင့္သည္ မုိ. မၾကား၀ံ့သည့္ စကား ႏွုတ္ထြက္ လာမွာသိေပသည့္ ေမးရေလျပီ ၊၊ အေမ တာ၀န္ ေက်ပါရေစမယ္ ၊ သားမ်က္ႏွာမငယ္ေစရပါ ဘူး ဆုိတဲ့စကားကုိ အမ်ားေရွ.မွာ ႏွုတ္ထြက္ ရဲေပမယ့္ အေမအိုမွာ က်န္ေနတာက သြားေလသူ အိမ္ေထာင္ဦးဘ၀က ဆင္ေပးခဲ့တဲ့ ခ်ယ္နားကပ္ ေလး တစ္ရံ နဲ. ေတာပုိင္းမွာ ရွိေနတဲ့ ယာ အနည္းငယ္သာ ၊၊ ခပ္ျပံဳးျပံဳးနဲ. အမ်ားေရွ. မွာ ဂုဏ္ေတြ တက္ေနတဲ့ အေမအို ရင္ ထဲ ဘယ္လိုမ်ား ရွိေနမလဲ…………. </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><br />ဘြဲႏွင္းသဘင္္ ဆုိတာၾကီးကုိ စိတ္ကူးနဲ. ရူးလို. ရြာမွာ ၾကြားခဲ့ ဘူးတဲ့ အေမအုိ သားလုပ္သူရဲ့ ပင္ပန္းပါတယ္ အေမရယ္ ဆုိတဲ့ စကား ေလးနဲ.ပဲ တိတ္တိတ္ေလး ခံစား ေၾကကြဲေန ေလမလား ၊၊ ေၾသာ္ ေၾကကြဲခ်ိန္ ရပါဘူးေလ ၊၊ ေတာပုိင္းမွာ ရိွတဲ့ ယာေလးေတြ ေစ်းေကာင္း ရဖုိ. ငယ္ႏုိင္ အမိ်ဳးေတြ ကုိ ဟိုေအာ္ ဒီေအာ္ နဲ. ရသမွ်ေလး စု လုိ. ထုပ္ထား သားေမာင္ ေနာက္တစ္ေခါက္ျပန္လာ မယ့္ အေရး ေစာင့္ရင္းေတြးလို. ၊၊ ရင္းႏွီးသူ ငယ္ေပါင္း သူငယ္ခ်င္းမေတြက ဟဲ့ ဆရာ၀န္ အေမမၾကီး ေနပူၾကီးထဲ ေလာဘေတြ တက္မေနနဲ. သားက ဆရာ၀န္ျဖစ္ေနျပီဆုိ လိုက္မသြားဘူးလား ဆုုိျပီး လယ္ကန္သင္း ေျခကန္ရင္း ေအာ္ေတာ့ ၊ အေမအိုတုိ.ကလည္း အားက်ရယ္မခံ ၊ အမေလးေအ ေခၚပါ့ က်ဳပ္က ျမိဳေတာ့ ေပ်ာ္ဘူးေအ့ ေတာ ေပ်ာ္တာ ရယ္လုိ. သားေမာင္ သိကာေတာ့ အက်မခံ ၊ ျပန္ေအာ္ခဲ့ေသးတာကလား ၊၊ အာဂအေမအုိ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><br />အေမရယ္ခရီးကလည္းေ၀းတယ္၊အေမရထားစီးရမွာလည္းပင္ပန္းပါတယ္၊၊ မဂၤလာေဆာင္ ျပီးလုိ. ေအးေအးေဆးေဆး ေနာက္မွ ပဲ သားတုိ.လာ ခဲ့ပါမယ္ ၊၊ အေမ့ေခြ်းမ မမ ကလည္း ခရီးေ၀း မသြားခ်င္ေသးဘူး ဆုိလုိ. မေခၚလာခဲ့ ဘူး အေမဆုိေတာ့ လည္း အေမအုိ က ျပံဳးျပံဳးေလးနဲ. ေခါင္းေလးညိမ့္လို. ပီဘိ ေက်နပ္ ေနသည့္ အလား ၊၊ ရင္ထဲကခံစားခ်က္သားေမာင္ တစ္ခ်က္မသိေစရ ၊၊ အင္း အမွန္လည္း ေက်နပ္မွာပါေလ ၊၊ စုေဆာင္းထားတာေလးေတြ ေပးလုိ. သမီးေခြ်းမ ကုိ အေမ့ မဂၤလာဦး နားကပ္ေလး လက္ဖြဲ.လုိက္ပါ သားရယ္ ဆုိျပီး မျမင္ဖူးတဲ့ ေခြ်းမကုိ စိတ္ကူးနဲ. လွမ္းခ်စ္လုိ. ၊၊ ေနာက္တစ္ေန. ေစ်းသြားတဲ့ အခါ သားေမာင္ လူလွ အိမ္ေထာင္က်ပါျပီ ဆုိတဲ့ အၾကာင္း ေၾကျငာေမာင္းခတ္လုိ. ၾကြးားေပအံုးလိ္မ့္မည္ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><br />ေၾသာ္ဒီလုိနဲ. အေမအုိဘ၀ ေနာက္ဆံုးအခိ်န္ ထိသားေမာင္ ကုိ ေမွ်ာ္ရင္း ဘ၀မကူး ႏုိင္ေသးပဲ အသက္ကုိ မွ်င္မွ်င္း ရွဳရင္းေစာင့္လုိ. ၊၊ဆရာ၀န္ တစ္ေယာက္ေမြးထုတ္ခဲ့တဲ့ အေမ ၊ ေဆးတစ္ေပါက္ အပ္ရာ မက်န္ဘူးခဲ့ ၊ ေဆးတစ္လံုးသားေမာင္တုိက္တာ မျမိဳဘူးခဲ့ ဘူး ၊၊ သားေမာင္ကမ္းေပးတဲ့ ေရတစ္ခြက္ ေတာင္ ေဆးအမွတ္နဲ. မေသာက္ခဲ့ဘူးတဲ့ အေမအုိ ၊၊ အသက္ကုိမွ်င္မွ်င္းရွဳ ရင္း ၊ ဘုရားကုိ မတ ၊ သား ကုိ တေနရွာသူ ၊၊ သားတစ္ေယာက္အတြက္ ေပးဆပ္ခဲ့ျခင္းမ်ားစြာ အတြက္ သားေမာင္ ဆီကဘာကိုမွ ျပန္လည္ မေတာာင့္တခဲ့သူ ၊၊ ေပးဆပ္ျခင္းမ်ားစြာနဲ. ရင္းႏွီးမွူေပါင္း မ်ားစြာကုိ ရက္ရက္ေရာေရာ ျဖည့္စြမ္းေပးခဲ့သူ ၊၊ ဘာကုိမွ ျပန္ယူမသြားခဲ့တဲ့ ထာ၀ရ ေမတၱာရွင္ ၊၊ ေနာက္ဆံုး အခိ်န္ေလးမွာေတာ့ သားေမာင္ဆရာ၀န္ၾကီးကုိ ေတြ ခ်င္ရွာေပလိမ့္မည္ ၊၊ သားတုိက္တဲ့ ေဆးတစ္ခြက္ထက္ သားေပးလာမယ့္ အၾကင္နာေလးတစ္ခ်က္ ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ ရွာေပလိမ္မည္ ၊၊ ပံုမွန္၀င္ေနက် ေလာ္ကယ္ရထားၾကီး က ဥၾသသံ ေလးသဲ့သဲ့ ၾကားရခ်ိန္မွာေတာ့ အေမအုိလည္း အသက္ကေလးမွ်င္းမွ်င္း ရွဳရင္း ေျဖးေျဖးခ်င္း ရပ္ခဲ့ေလ ျပီ ၊၊ </div><div align="justify"><br />ေလးစားစြာျဖင့္<br />မင္းအိမ္ျဖဴ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><br />(၀ထၳဳလည္းမဟုတ္ ၊ ဇာတ္လမ္းလည္းမဟုတ္ ၊ ခံစားခ်က္ ရုပ္ရွင္လည္း မဟုတ္ေပသည့္ တကယ့္ ျဖစ္ရပ္ မွတ္တမ္းေတြက ပုိရ်္ ဇာတ္လမ္းဆန္ပါသည္ ၊၊ ) </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-4945034997474053959?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-33785643387322494882010-05-24T22:51:00.002+08:002011-11-26T20:10:36.329+08:00ခ်စ္တယ္အျပင္တစ္ေနရာကေန လြမ္းေနရေပမယ့္ ကုိယ့္ေဒသက ေကာင္းသတင္းေလးေတြကုိသာ ၾကားခ်င္ေနမိတာပါ၊၊ ကုိယ့္ဆီမွာ ဘာျဖစ္ျပန္ျပီ ၊ ညာျဖစ္ျပန္ျပီ ဆိုတဲ့ သတင္းဆုိးေတြ ၾကားရေလတုိင္း တကယ္ပါ .... ရင္ထဲမွာ မေကာင္းဘူး ....... ကိုယ္ေတြ လည္း ဘာတစ္ခုမွ မစြမ္းေဆာင္ေပးနုိင္သလုိ ........ စည္း၀ုိင္းအျပင္ကုိ ေရာက္ေနသလို ...... အားမလုိအားမရ အျမဲတမ္း ခံစားရတာ လူတုိင္းျဖစ္မွာပါ .........<br /><br />အေမေက်ာ္ျပီး ေဒြးေတာ္လြမ္းလို႔ ျပည္ပတစ္ေနရာမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး ေနေနရတာ မဟုတ္ပါဘူးဆုိတာ ကုိ ျမန္မာ့ အသံက လူေတြကုိ သိေစခ်င္ပါတယ္ ......... ဟိုလူၾကီးလည္း သိေစခ်င္ပါတယ္ ........ ကုိယ့္ေျမကုိယ့္ ရြာ ကိုယ္ဌာေနမွာ လူခ်င္းတူတူ သူခ်င္းမွွ်မွွ် တန္းတူအခြင့္အေရးေတြ မရလို႔ ၊ ရွာေဖြ စားေသာက္ ၀မ္းတစ္ေရး အတြက္ ၊ သြားလာေနထုိင္ အိမ္တစ္လံုးအတြက္ ခ်စ္တဲ့ မိသားစုကုိ ထားခဲ့ျပီး ေန၇ရွာတယ္ဆုိတာ သူတို႔ေတြကုိ သိေစခ်င္စမ္းပါဘိ ...........<br /><br />မုန္တုိင္းေမႊတုန္းကလည္း ျပည္ပကလူေတြ မသိခ်င္ေယာင္မေဆာင္ခဲ့ပါဘူး .......... ေရငတ္ေတာ့လည္း မၾကားခ်င္ေယာင္ မေဆာင္ပါဘူး ......... အခု ဒီေန႔ မိးေလာင္ေတာ့လည္း အားလံုး စိတ္မေကာင္းေတြ ျဖစ္ေန ၾကတာပါပဲ .............<br /><br />အလုပ္ကအျပန္ ညည့္နက္လို႔ တက္စီစီးရတဲ့အခါတုိင္း မင္းတုိ႔တုိင္းျပည္က အရမ္းခ်မ္းသာတာပဲေနာ္ ဆုိတဲ့ စကားၾကားရေလတုိင္း ဘာသိဘာသာ မ်က္ရည္၀ဲမိတာ ညတုိင္းပါပဲ ............ မင္းတုိ႕ေတြ တကယ္ေတာ္ တယ္ေနာ္ဆုိတုိင္း ေဘာင္းဘီ ၀တ္ေတြေလာက္ ျမန္မာျပည္မွာ ထမင္းမ၀ခဲ့တာ ရင္နာတာပါပဲ ........... ခုခိ်န္ထိ ကုိယ့္တုိင္းျပည္က ကုိယ္ေတြကုိ မလိုအပ္ေပမယ့္ ........... ကိုယ္ေတြက အေ၀းတစ္ေျမက လြမ္း ေနၾကဆဲပါ ........... တစ္ေန႔ေန႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ငါ့တုိ႔ အိမ္ျပန္ၾကမယ္လို႔ ဘာသိဘာသာ တီးတုိး အားေပးရင္း မာန္တင္းေနၾကဆဲပါ .................... သို႔ေသာ္ ဘယ္ေန႔မွာလဲ .................. မင္းတုိ႔ ဒီႏုိင္ငံသား ခံမွာလား လို႔ေမးတုိင္း ဟင့္အင္း အခ်ိန္တန္ရင္ အိမ္ျပန္မယ္ .... ငါ့တုိ႔တုိင္းျပည္မွာပဲ ေနခ်င္တယ္လို႔ မတံု႕မဆုိင္း ျပန္ေျပာမိေပမယ့္ ငါတုိ႔ကုိေရာ ငါတို႔ တုိင္းျပည္က လိုအပ္ပါေသးရဲ့လား ............ လက္ခံခ်င္ပါေသးရဲ့လား ... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ့္ျပည္ကို္ယ့္ရြာ ကိုယ့္ဌာေနကိုေတာ့ အခုခ်ိန္ထိ ခ်စ္တယ္ ..........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-3378564338732249488?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-39512062811742915762010-05-15T14:26:00.003+08:002011-11-26T20:10:36.330+08:00ဟိုတစ္ေန႔ကလုိပဲ<div align="justify">တကယ္ေတာ့ ၾကာခဲ့ျပီ ......... ႏွစ္ေပါင္းေတာင္ ၂၀ ေက်ာ္ခဲ့ျပီ ............. အဲဒီကာလတုန္းက ကုိယ္က ခေလး သာသာ မူလတန္းေက်ာင္းသားပဲလား ရွိအံုးမယ္ ....... အရာရာကုိ သိပ္မသိေသးသလို .. သိသလိုလို လည္း ရိွတဲ့ကာလ ၊၊ အစ္ကုိလတ္က ရန္ကုန္စီးပြားေရး တကသိုလ္ ေက်ာင္းသား ....... သပိတ္သပိတ္ဆုိေတာ့ သူတုိ႔ေတြက လက္မွာ အနီပတ္ေတြနဲ႔ ......... မွတ္မိေသးတာက သူတို႔ေဟာတဲ့ ႏုိင္ငံေရးတရားကို သြားနား ေထာင္ရတာေတြ ေနာက္ အိမ္ေတြကေန ထမင္းထုပ္ေတြ ေပးရတာေတြ ........... အဲဒီကာလတုန္းမွတ္မွတ္ ယယရွိေနတာ .......... ငယ္စဥ္ကာလကမုိ႔ ဘာေတြ ေျပာသြားမွန္း မမွတ္မိေပမယ့္ ေသခ်ာတာကေတာ့ မဆလ တစ္ပါတီ စနစ္ဆုိးက်ိိဳးေတြ နဲ႔ ပါတီစံုဒီမုိကေရစီ စနစ္ကုိ ဘယ္လို ခ်ီတက္ရမယ္ ဆုိတာေတြ ျဖစ္မွာပါ ............... </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ဒီတစ္ေခါက္ ျပန္ေတာ့ တူေတြ နဲ႔ စကားေျပာျဖစ္တယ္ ......... သူတို႔ အျမင္က ကြ်န္ေတာ္တို႔ အျမင္နဲ႔ မတူေတာ့ ....... အင္းေပါ့ေလ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဆုိတာက မဆလ အျပဳတ္ နဲ႔ စစ္ေကာင္စီ တက္လာကာစ မွာ လူျဖစ္ရသူေတြ .......... သူတို႔က ေတာ့ အေရးအခင္းေနာက္ပိုင္းမွ လူျဖစ္လာရသူေတြ ....... ဘာျဖစ္ျဖစ္ အျမင္ေတာ့ တူမွာ မဟုတ္ေတာ့ ........ အသက္ေတြ ကြာသလုိ ေခတ္ကလည္း ကြာေပသည္ကိုး...........ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အားလံုးကို အဆင္ေျပေစခ်င္သည္ ........... ဒီႏုိင္ငံမွာ စိတ္ညစ္ရေလတုိင္း ျမန္မာျပည္ၾကီးကုိ လြမ္းသည္ ........... စိတ္တုိမိသည္( ေက်းဇူးရွင္ၾကီးေတြကုိ ) </div><div align="justify"> </div><div align="justify">တာ၀န္ရွိသူေတြကုိလည္း သိေစခ်င္စမ္းေတာ့သည္ ၊၊ မသိတာေတာ့ မျဖစ္နုိ္င္ ၊၊ ေခ်ာ့ေျပာလို႔လည္း မရေတာ့ ေျခာက္ျပလို႔လည္း မေၾကာက္ေတာ့ .... တကယ္ကို ဘုန္းၾကီးတေဆေတြ ........... တန္ဖုိးရွိတဲ့ ကာလေတြကုိ အခန္းငယ္တည္းမွာ စေတးျဖစ္ရရွာတဲ့ ၂၀ ႏွစ္ နီးပါး ကုန္ဆံုးသြားရတဲ့ သူ႕အတြက္လည္း စိတ္မေကာင္း ေဒါသ ထြက္ရသည္ ............ <strong><em>မတရားတာေတြ႔ရင္ မတရားဘူးေျပာပါ............ တက္နုိ္င္တဲ့ဖက္က ပါ၀င္ ၾကစမ္းပါတဲ့</em></strong> အမ်ားအတြက္ သူ႕ဘ၀ကို စေတးေပးထားေပမယ့္ ငါတုိ႔ကေတာ့ ငါ့တုိ႔အတြက္ေတာင္ ဘာမွ မစြမ္းေဆာင္ နုိင္ ၾကေတာ့ ဘူး .............. ကုိယ့္ကုိကို္ယ္လည္း ရင္ နာတယ္ ..............</div><div align="justify"> </div><div align="justify">မင္းတုိ႔ျမင္ေစခ်င္စမ္းတယ္ .......... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-3951206281174291576?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-84795810720159511332010-05-12T18:59:00.003+08:002011-11-26T20:10:36.331+08:00အေျဖမတူနုိင္ေသာ ဘ၀ပုစာၦ<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SmGlrrUj21I/AAAAAAAAAg4/oyWzNl70ojw/s1600-h/Image0001.jpg"></a>" မီမီ နင့္ရဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ ကဘာေတြလဲ ၊ နင္ဘယ္လမ္းေၾကာင္းကုိ ဦးတည္ေနတယ္လို႔ ထင္လို႔လဲ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ငါ သိပ္ေတာ့ မေျပာခ်င္ဘူးဟာ ဒါေပမယ့္ " </div><div align="justify">ကြ်န္ေတာ့္စကား ေတာင္ မဆံုးလိုက္ရပါဘူး ၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">မီမီဆီက " ဟင္းဟင္း မီမီဘာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာ ကုိမင္းသစ္ သိပါတယ္ေလ ၊ ကုိမင္းသစ္ တစ္္ေယာက္ ကေတာင္္ နားမလည္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ ခု ကုမၼဏီမွာ မီမီကုိ ေျပာေနတဲံ လူေတြ အားလံုးကုိ မီ အျပစ္မတင္ေတာ့ဘူး ကုိမင္းသစ္ " နာက်င္ေက်ကြဲေနတဲ့ မီမီရဲ့စကားလံုးေတြက နာက်ည္း မွုနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနပါ</div><div align="justify">တယ္ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">တစ္ေလာကလံုးက မွားတယ္ဆိုရင္ေတာင္ မျပင္ေတာ့ဘူးတဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ကုိ ခ်ျပီးတဲ့သူတစ္ေယာက္လို မီမီဟာ အရာရာကုိ ရင္ဆုိင္ဖုိ႔ ျပတ္သားဖို႔ အသင့္ျဖစ္ေနတဲ့ ပံုပါပဲ ၊၊ မီမီကကြ်န္ေတာ့္ စားပြဲရဲ့ ေဘးကပ္ရပ္စားပြဲမွာ ထုိင္ျပီး AutoCad ဆြဲေနတာပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဒီေန႔ညေန အိမ္တစ္လံုးအတြက္ Estimate ေပးဖုိ႔ ခ်ိန္းထားလို႔ တြက္ေနတာပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ကုမၼဏီမွာ ကဒီအခ်ိန္ပဲ လူရွင္္းျပီး စကားေျပာလို႔ရတာပါ ၊၊ ၀န္ထမ္းအမ်ားစုက ၁၁ နာရီခြဲ ကေန ၁၂ နာရီအတြင္းဆို အမ်ားစုက Dining Room ထဲကုိေရာက္ေနပါျပီ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ကေတာ့ အလုပ္ရွိရင္ရွိသလုိ ၊ အားခ်င္းေပးစရာ ရွိရင္ ျပီးမွ ပဲ စားေလ့ရွိပါတယ္ ၊၊ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ မီမီ အေနနဲ႔ က ခုတေလာ အျခားသူေတြကို မဆံုခ်င္တာ လည္း ပါမွာပါ ေလ၊၊</div><div align="justify"> </div><div align="justify"> " နင္စဥ္းစားပါအံုးမီမီ ရယ္ ၊ အရာရာ ဟာ သတိထားျပီး ဆးံုျဖတ္ရမွာပါ ၊၊ ျပင္လို႔ ရပါေသးတယ္ ဟာ ၊၊ ေနာက္ျပီး မီမီကိုေမးမယ္ေနာ္ <strong>ေလာကမွာ အေရး ၾကီးဆံုးက ဘာလဲ </strong>" ဆိုျပီး ကြ်န္ေတာ္က ေဖ်ာင္းဖ်ရင္း ေမးေတာ့ မီမီကတစ္ခ်က္လွည့္ျပီး ကြ်န္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို ထီမထင္တဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔ ၾကည့္ရင္းေျပာလိုက္တာ ကေတာ့ " <strong>ေငြေပါ့ ကုိမင္းသစ္ရဲ့ အဲဒါ မီမွားလား ၊</strong> ဟင္းဟင္း " ဆိုျပီး ျပန္လွည့္ျပီး ပံုဆက္ဆြဲေနပါတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္မွာသာ လက္ထဲက Calculator နဲ႔ ေဘာပင္ကုိ ခ်ရင္း " မီမီ နင္မွားေနျပီ နင္္အရမ္းကို မွားေနျပီ သိလားသူငယ္ခ်င္း နင္ နင္ " ဆိုျပီး ပ်ာပ်ာသလဲ ေျပာေနမိ တားေနမိပါတယ္ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">မီမီ နားလည္းလက္ခံေအာင္ ေျပာဖို႔ ကြ်န္ေတာ့္မွာ စကားလံုုး မရွိေတာ့ပါဘူး ၊၊ မီမီဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္း နားလည္လက္ခံေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္လို စကားလံုးေတြ ကို အသံုးျပဳရပါမလဲ ၊၊ " ကုိမင္းသစ္က မီမီရဲ့ အေၾကာင္းကုိ အသိဆံုးပါေနာ္ ၊ ကုိမင္းသစ္စဥ္းစားၾကည့္ပါ ၊၊ မီမီ ဒီလိုမလုပ္သင့္ဘူး ဆုိတာ ပညာတက္မိန္းမတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သိပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ မီမီမွာ ေရြးစရာလမ္းမရွိဘူး ကုိမင္းသစ္ ေရ ၊၊ မီမီခ်မ္းသာခ်င္တယ္္ ၊ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ ဒီေခတ္မွာ မိန္းမတစ္ေယာက္ ျမန္ျမန္ခ်မ္းသာဖို႔ နည္းလမ္း တစ္ခုပဲ ရွိတယ္ ၊၊ ဒါဟာ မီမီ ဘ၀အတြက္ အေျပာင္းအလဲတစ္ခုပါ မီမီ မျငင္းဆန္ႏုိင္္ေတာ့ ပါဘူး ကုိမင္းသစ္ ရယ္ " </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ႏွူတ္ခမ္းႏွစ္လြာကုိ တင္းတင္းေစ့ျပီး အံၾကိတ္ေျပာေနတဲ့ မီမီရဲ့ မ်က္၀န္း မွာ မ်က္ရည္ေတြ ေ၀့သီလို႔ပါလား ၊၊ ဒါဟာ မီမီ ငုိတာမဟုတ္ပါဘူး ၊၊ မီမီဆိုတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ငုိမယ့္မိန္းမတစ္ေယာက္ မဟုတ္ ဘူးဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္သိတာေပါ့ ၊၊ မီမီဆိုတဲ့ မိန္းမ ဟာ လိုခ်င္တာကို ရေအာင္ယူတတ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ပါ ၊၊ အရာရာကုိ လြယ္လြယ္ အရွံုးမေပးတက္တဲ့သူတစ္ေယာက္ပါ ၊၊မေက်နပ္တဲ့သူေတြကို ရုိက္ဖို႔ လက္ကုိင္တုတ္ ေကာင္းေကာင္းရထားတဲ့သူတစ္ေယာက္လို ေအာင္ ႏုိင္တဲ့ အျပံဳးနဲ႕ မီမီဆက္ေျပာတာက " ေျပာခ်င္တာ ေတြ ေျပာၾကပါေစ ကုိမင္းသစ္၇ယ္ ၊ ခုခ်ိန္မွာ မီမီ ကုိသူတို႔ ေျပာေနၾကေပမယ့္ တစ္ခ်ိန္ွမွာ ပြဲျပီးသြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ မီမီဟာ သူတို႔ရဲ့ ဆရာကေတာ္ပါ ၊၊ " ဆိုျပီး ေအာင္နုိင္သူတစ္ေယာက္လို ၾကံဳး၀ါးေနေပမယ့္ မီမီရဲ့ အသံမွာ စိတ္ ပ်က္အားငယ္မွုေတြ အျပည့္ ပါတယ္ ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္လံုး သိေနၾကပါတယ္ ၊၊</div><div align="justify"> </div><div align="justify"> မီမီဆိုတာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ လုပ္ေဖၚကုိင္ဖက္တစ္ေယာက္ျဖစ္သလုိ ၊ တစ္ေက်ာင္းတည္း ဆင္းတဲ့ ေက်ာင္းေနဖက္ လို႔လည္းေျပာလို႔ ရပါမယ္ ၊၊ ေနာက္ ဒီကုမၼဏီမွာ လည္း မီမီကို နားလည္ေပးႏုိင္သူရယ္လို႔ သူရင္ဖြင့္လို႔ ရတာ ကြ်န္ေတာ္ပဲ ရွိတာဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ ကပိုျပီး ရင္ႏွီးပါတယ္ ၊၊ ရြယ္တူလည္းျဖစ္သလို တစ္ေယာက္ အေၾကာင္းတစ္ေယာက္လည္း ရင္ဖြင့္ေနၾကဆိုေတာ့ နားလည္ၾကပါတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း ကြ်န္ေတာ့္ေကာင္မေလးအေၾကာင္း ရင္ဖြင့္တက္သလို သူကလည္းသူ႔ဘ၀အေၾကာင္းကို ရင္ဖြင့္တက္ပါတယ္ ၊၊</div><div align="justify"> </div><div align="justify"> အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ကြ်န္ေတာ့္ေကာင္မေလးကလည္း ႏုိင္ငံျခားမွာ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့အခ်ိန္ ၊ ဆိုေတာ့ သူ႔ကိုပဲ အနီးကပ္သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ ရင္ဖြင့္ရပါတယ္ ၊၊ မီမီမွာ အရင္က နႏၵဆိုတဲ့ ခ်စ္သူေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ရွိပါတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔နဲ သက္တူရြယ္တူပါပဲ ၊၊ အေ၀းသင္န႔ဲ ဘြဲ႔ရျပီး နုိင္ငံျခားထြက္ဖုိ႔ တက္လမ္းရွာက်ိဳးစားေနတဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ပါပဲ ၊၊ မိဘမ်ားကလည္း ေျပလည္ျပည့္စံုပါတယ္ ၊၊ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက နႏၵက အဂၤလန္မွာ ေက်ာင္းသြားတက္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနတဲ့ ကာလေပါ့ ၊၊ အရပ္ျမင့္ျမင့္ အသားျဖဴျဖဴ နဲ႔ စတုိင္က်က်ေနတက္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ပါ ၊၊ မီမီနဲ႔လည္း အင္မတန္မွ ေရွ႔သြား ေနာက္လိုက္ညီပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ အင္ဂ်င္နီယာျဖစ္တဲ့ မီမီနဲ႔ သာမာန္ဘြဲ႔ရတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ နႏၵ တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္က ဘ၀ ခ်ဥ္းကပ္ပံုခ်င္း တခါတခါ ေတာ္ေတာ္ကို ကြဲလြဲၾကပါတယ္ ၊၊ နႏၵ ဟာ ျပည့္စံုတဲ့ မိသားစု ကလာသလို ဘ၀ကို ေပ်ာ္ရႊင္ေအးခ်မ္းစြာ ျဖတ္သန္းခဲ့ရေပမယ့္ မီမီ အေနနဲ႔ေတ့ာ ဒီေန႔ ဒီအခ်ိန္ေရာက္ ေအာင္ ေတာ္ေတာ္ကို ၾကိဳးစားရုန္းကန္တည္ေဆာက္ခဲ့၇ပါတယ္ ၊၊ ဒါေတြဟာ မီမီန႔ဲ နႏၵ ဆိုတဲ့ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ကို တစ္ေနရာဆီ တစ္လမ္းဆီပို႔လိုက္တာပါပဲ ၊၊ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ နႏၵ က မီမီကုိ သူ႔မိသားစု ဘ၀ထဲကေန ဆြဲထုတ္ဖို႔ ၾကိဳးစားသလို ၊ မီမီအတြက္လည္း နႏၵဟာ ေလွခါးထစ္တစ္ခု မဟုတ္တာေသခ်ာပါတယ္ ၊၊</div><div align="justify"> </div><div align="justify"> “ <strong>မီမီျဖတ္သန္းေနရတဲ့ ဘ၀ဟာ ခါးသည္းပါတယ္ ကိုမင္းသစ္ရယ္ ၊ မီမီေလ ရုန္္းကန္ေနရတာ အရမ္းပင္ပန္းတာပဲ ၊ တခါတေလေတာ့လည္း ရြယ္တူသူငယ္ခ်င္း ေတြ ကိုၾကည့္ျပီး ကုိယ့္ဘ၀ကုိ သက္ေတာင့္သက္သာေလး ျဖတ္သန္းခ်င္မိတယ္ ၊၊</strong> မီမီရဲ့ ဘ၀ မီမီရဲ့ မိသားစု ဘ၀ကုိေျပာင္းလဲေစမယ့္ ဒီအခြင့္အေရးကို လက္မလြတ္ခ်င္ဘူး ကုိမင္းသစ္ ေနာက္ မီမီ သူမ်ားေတြလို မဟာဘြဲ႔ကုိ စင္ကာပူမွာ သြားယူခ်င္ေသးတယ္ ” ဆိုျပီးရင္ဖြင့္ လာတဲ့ မီမီကို႔ အေျခအေနအားလံုး သိေနသူတစ္ေယာက္အျဖစ္ နားလည္စာနာေပးလို႔ ရေပမယ့္ ဘ၀တစ္ခုကို အရင္အႏွီးအျဖစ္ တည္ေဆာက္မယ့္ မီမီကိုေတာ့ စုိးရိမ္မိတာ အမွန္ပါပဲ ၊၊ မီမီဟာ ေငြေၾကးဓန မျပည့္စံုေပမယ့္ အရင္ဘ၀က ကုသို္လ္ေကာင္းခဲ့ေလေတာ့ က်္ထၱိရူပံ ဓနံ ဆိုတဲ့အတုိင္း အသားျဖဴျဖဴ အရပ္ျမင့္ျမင့္ ပိန္ပိန္ သြယ္သြယ္ေလးပါ ၊၊ မ်က္ႏွာခ်ိဳျပီး ဟန္ေဆာင္ထားတဲ့ မ်က္လံုးေတြကလြဲရင္ တကယ့္ကို ကေလးတစ္ေယာက္လို ျဖဴစင္ျပီး ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းမေလးပါ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">“ အခုအားလံုးက မီမီကိုေျပာေနၾကတယ္ေလ ၊ မီမီသိပါတယ္ ဒါေပမယ့္ မီမီ ေဖာက္ျပန္တာမွ မဟုတ္တာ ကိုမင္းသစ္ စဥ္းစားၾကည့္ေလ ၊ ဦးမုိးျမင့္ယံမွာ အိမ္ေထာင္ မရွိဘူး ေနာက္ဒီဇာတ္လမ္းကို မီမီ ဘက္ကစတင္ခဲ့တယ္ ဖန္တီးခဲ့တယ္လို႔ စြပ္စြဲ မယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ႏွစ္ဦးသေဘာတူပါေနာ္ ၊၊လက္ခုပ္ဆုိတာ တစ္ဖက္တည္းတီးလို႔ မျမည္ဘူး ေလ ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား ဟင္ ” ဆိုျပီး မခံခ်င္စိတ္နဲ႔ေမးလာေပမယ့္ မီမီကိုယ္တုိင္ လိပ္ျပာမလံုဘူး ဆိုတာ သိသာပါတယ္ ၊၊ <em><strong>မမွားဘူး မမွားဘူး လို႔ ဟစ္ေကြ်းေနရေပမယ့္ မမွန္္ဘူး ဆိုတာ သိေနတဲ့ မီမီကိုသနားမိပါတယ္ ၊၊</strong></em> ဒါေပမယ့္ကြ်န္ေတာ္ကုိယ္တုိင္လည္း ဘယ္လိုမွ ေျပာမထြက္ခဲ့ပါဘူး ၊၊ “ အသက္လည္းၾကီးျပီး ဥပဓိရုပ္မရွိတဲ့ ဦးမုိးကို ဘာ့ေၾကာင့္ခ်ဥ္းကပ္တယ္ဆုိတာ အရွင္း ၾကီးပါ အရွက္မရွိတဲ့ မိန္းမ ၊ ဒီဘက္ကိုပုိင္ျပီဆိုတာနဲ႔ အရင္ေကာင္ေလးကိုျဖတ္ပစ္တယ္ သနားစရာေလး ပါဟယ္ ဟုိက ေခ်ာေခ်ာေလး ရယ္ ေကာင္ေလးက ” ဆိုတာမ်ိဳးေတြ “ ဒီမိန္းမ ဒါမ်ိဳးလုပ္စားေနတာ ျဖစ္ရမယ္ ၊ အရွက္မရွိဘူးေနာ္ အမေလးဟယ္ ေျပာေနတာမ်ား ခြ်ဲပစ္ေနတာပဲ ” ဆိုတဲ့ အပုပ္ခ်သံေတြ “ ကိုယ့္ရုပ္ ကိုယ္ရည္ မွ အားမနာဟယ္ အေဖေလာက္ၾကီးကိုမ်ား ” ဆိုတဲ့ ၀န္တုိ သံေတြ ရယ္ကုိ အျမဲၾကား ေနရတာက ၾကားလူ ကြ်န္ေတာ္ပါ ၊၊ ဒါေတြ ကို မီမီလည္း သိေနတာပါပဲ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ ဘာမွ ျပန္ေျပာျပစ၇ာမလိုပါဘူး ၊၊ လူေတြ ဆိုတာလည္း ခက္ပါတယ္ ၊၊ အခုေတာ့ ပုိျပီး က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ အသံေတြ ထြက္လာရတာေပါ့ ၊၊ သူတို႔ေျပာတာေတြက ဟုတ္တာေတြေရာ မဟုတ္တာေတြ ပါ စံုလို႔ပါပဲ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ေတာင္မွ သမုတ္ခ်င္ေသး ရဲ့ ၊၊ ဒါေပမယ့္ ကိုိယ့္အေၾကာင္းကိုယ္သာသိတဲ့ ကြ်န္္ေတာ္တုိ႔ အတြက္ေတာ့ တခါတခါ သူတို႔ ကဒီလိုေျပာရင္ ရယ္စရာ ဟာသတစ္ခုလိုပဲ လြတ္လပ္ေပါ့ပါး ရယ္ေမာေနမိၾကရဲ့ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">“ဒီအသံေတြကို လ်စ္လ်ဴရွဳျပီး မီမီဘ၀အတြက္ မိသားစု ဘ၀အတြက္ စြတ္မွိတ္လိုက္တာ ဟာ တန္ရဲ့လားမီမီ ရယ္ ” လို႔ မေမးရက္ခဲ့ေတာ့ပါဘူး ၊၊ ကြ်န္ေတာ္သိေနတဲ့ အေျဖအတြက္ မီမီကိုေမးခြန္းမထုတ္ ရက္ေတာ့ပါဘူး ၊၊ အရာအားလံုးဟာ ကံတရားအတို္င္းေေပါ့ေလ၊၊ ၀ဠ္ေၾကြးေတြ မကုန္သေရြ႔ေတာ့ ဆပ္ေနၾကရအံုမွာပါေလ၊၊ ဒါေတြ အားလံုးဟာ တကယ္ေတာ့ ၀ဠ္ေၾကြးေတြပါပဲ ၊၊ ဒါေပမယ့္ မီမီကို တစ္ခုေတာ့ မွာလိုက္ ခ်င္မိပါေသးတယ္ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">“ <strong>ေလာကမွာ ေငြဟာ ထိုက္သင့္သေလာက္ အေရးပါပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ကုိးကြယ္ရာတစ္ ခုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးမီမီ ၊၊ ကုိယ့္ဘ၀ရဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မွုေတြ ၊ ဆႏၵေတြ ၊ လြတ္လပ္ခြင့္ေတြ ၊ ဂုဏ္သိကာေတြ အဲဒါေတြကို ရင္းႏွီးလဲလွယ္ျပီး ရလာတဲ့ ေငြေတြဟာ တကယ္ေရာ တန္ရဲ့လား ၊၊ ကုိယ္ေပးဆပ္လိုက္ရတာေတြနဲ႔ ျပန္ရလိုက္တဲ့ အရာတန္ပါရဲ့လား</strong> ” ဒါေပမယ့္ ဒီအခ်ိန္မွာ မီမီကို ဒီေမးခြန္းေတြ မေမးပါဘူး ၊၊ ေနာက္ထပ္ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္ခုေလာက္ ေက်ာ္လြန္ျဖတ္သန္းျပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ျပန္ေတြ႔ျဖစ္ခဲ့ၾကရင္ ေမးျဖစ္မွာပါ ၊၊ အဲဒီအခ်ိန္ဆိုရင္ ေဒၚမီမီဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီးၾကီးရဲ့ အေျဖကဘာမ်ားျဖစ္ေလမလဲေနာ္ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ေစတနာရင္းျဖင့္ </div><div align="justify">မင္းအိမ္ျဖဴ</div><div align="justify"> </div><div align="justify">၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ၊၊ ပိုစ့္အေဟာင္းေလးပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ ကုိယ္တုိင္ ၾကိဳက္လို႔ ျပန္တင္မိပါတယ္ ၊၊ စာေတြ ဆက္တုိက္ ေရးျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္ ၊၊ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-8479581072015951133?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-39594284602445326932010-05-12T15:13:00.004+08:002011-11-26T20:52:23.240+08:00မငယ္ေတာ့တဲ့ အသက္ေတြ<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/S-pXY_3y0hI/AAAAAAAAAwI/UOH7zD9rmQ0/s1600/29523_1245300862753_1536332600_30562332_4903968_n.jpg"></a> တကယ္ပါ ၊၊ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွာ ၾကီးလွျပီလို႔ မထင္မိဘူး ၊၊ အခုခ်ိန္ထိ လွဳပ္ရွားတုန္း ရုန္းကန္ တုန္း ေျပးလြားေနတုန္း ၊၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႔ ဆံုျဖစ္တဲ့ အခါမွ ေျပာျဖစ္ၾကတာက ကုိယ္ေတြ ေမ့ေနတဲ့ ကုိယ္ေတြ ရဲ့ လက္ရွိအသက္ေတြ ၊၊ တကယ္မငယ္ေတာ့ျပီ ၊၊ ၄၀ ေက်ာ္ ၅ ႏွစ္တြင္း မဟုတ္ေသးေပမယ့္ ကုိယ္ေတြ ငယ္ငယ္တုန္းက ၾကီးလွျပိလို ထင္ခဲ့တဲ့ အဲဒီလူၾကီးေတြရဲ့ အသက္ေတြ ကိုယ္စီကုိယ္စီ ၊၊ အိမ္ေထာင္ တာ၀န္ေတြ မရွိၾကေသးေတာ့ လည္း အသက္ေတြကုိ ပိုေမ့ေနၾကျပီ ထင္သည္ ၊၊ အင္း ကုိ္ယ္ေတြ ေအာက္ကို ျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ ကုိယ့္ တူေတြ တူမေတြကုိ အထက္တန္းျပီးလို႔ ေကာလိပ္ေတြ တကသိုလ္ေတြ ေရာက္ေန ၾကျပိ၊၊ သူတို႔ေတာင္မွ မၾကာခင္ ၾကင္ယာစံုေတာ့မည္ ၊၊ ေအာ္ အင္း တကယ္ မငယ္ေတာ့ပါလား ၊၊ တခါတခါ အျခားသူေတြ ေမးတဲ့အခါ ကုိယ့္ရဲ့ အမွန္တကယ္အသက္ကုိ ေမ့ေလ်ာ့လို႔ေတာင္ ေနမိသည္ ၊၊ မလိမ္ညာ ခ်င္ပါဘူး ဒါေပမယ့္ တကယ္ ကုိတခါတေလ ေမ့ေလ်ာ့လို႔ ၂၀ ေက်ာ္ သာသာ ထင္မွတ္ေနေသးတာ ၊၊ အခုတေလာ အသက္ေတြ အေၾကာင္း တုိက္ဆုိင္ေနမိသည္ ၊၊ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ တစ္ညစံုျဖစ္သည္ ၊၊ ေျပာျဖစ္ၾကတာက မငယ္ေတာ့တဲ့ အသက္ေတြ အေၾကာင္းေပါ့ ...............</div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify">မင္းအိမ္ျဖဴ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-3959428460244532693?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-85180850168867811072010-05-11T23:40:00.001+08:002011-11-26T20:10:36.332+08:00လြမ္း<div align="justify"><br />တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ကုိယ္တုိင္လည္း မျပတ္သားႏုိင္ေတာ့ဘူးထင္ပါတယ္ ၊၊ ဘာလုပ္ရပါ့မလဲ လို႔ ဘာသာ အၾကိမ္ၾကိမ္ ေမးမိတာလည္း ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ေျမာက္လည္း မသိေတာ့ ျပီ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ ေဖာက္ျပန္ေနမိျပီလား ၊၊ ဟင့္အင္း ကြ်န္ေတာ္ မေဖာက္ျပန္ပါဘူး ၊၊ ေဖာက္ျပန္တာကို ကြ်န္ေတာ္ အင္မတန္ မုန္းသည္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ ညိဳေလး အတြက္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေစာင့္ထိမ္းခဲ့လဲ ၊၊ ကုိယ္တုိင္သာအသိဆံုး ၊၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ သာအသိဆံုး ၊၊ သူ႕နာမည္ ကုိ ႏွဳတ္ကမခ်လုိ႔ ေဘးကလူေတြေတာင္ အျမင္ကပ္ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ဂရုမစိုက္ခဲ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ အတြက္ ညိဳေလးဆုိတာ ဘ၀ ၊ မရွိမျဖစ္ ၊၊ </div><div align="justify"><br />တခါတေလ စံပါယ္နဲ႔အတူတူ ထမင္းစားေနရေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ညိဳေလးကုိ လြမ္းေနတာ ကြ်န္ေတာ္သာ အသိဆံုးပါ ၊၊ တခါတေလ စံပါယ္နဲ႔ အတူ ေရကူူးကန္မွာ ေရအတူကူး ေနရေပမယ့္ ညိဳေလးကုိ လြမ္းေနတာ ကြ်န္ေတာ္ သာ အသိဆံုးပါ ၊၊ စံပါယ္လည္း အသိဆံုးပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ရွိေနတဲ့ အရာအားလံုး ဟာ ညိဳေလးရဲ့ အရိပ္ပါ ၊၊ စံပါယ္ခ်က္ေကြ်းတဲ့ မုန္႕ဟင္းခါး စားေနရေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ညိဳေလးကုိ ခ်စ္ ေနဆဲပါ ၊၊ အေျခအေနအရ ညိဳေလးနဲ႔ ခြဲေနရေပမယ့္ ကြ်ုန္ေတာ္ ညိဳေလးကုိ ပဲ အသက္မက ခ်စ္ေန လြမ္းေနဆဲပါ ၊၊ ျမန္မာျပည္မွာ ေပ်ာ္တဲ့ ညိဳေလး ေၾကာင့္ အၾကိမ္ၾကိမ္ ေခၚေပမယ့္ ခုခ်ိန္ထိ ေရာက္မလာခဲ့ ေပမယ့္ ေမွ်ာ္လင့္ေနမိဆဲ ၊၊ စံပါယ္ကေတာ့ ေက်ာင္းအတူတူ လာတက္တဲ့ သူခ်င္းမုိ႔ ပိုတြဲျဖစ္ခဲ့သည္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္အေပၚအင္မတန္မွ နားလည္ နိုင္တဲ့ စံပါယ့္ကိုေတာ့ သံေယာဇဥ္ ပိုမိသည္ ၊၊ ႏွစ္ေယာက္လံုး ေက်ာင္းျပီးလို႔ အလုပ္ရေတာ့ ပိုတြဲျဖစ္လာသည္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ညိဳေလးကို ခ်စ္ပါသည္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ ခ်စ္ဆဲ လြမ္းဆဲ ဆိုတာလည္း အမ်ားသိေအာင္ ေျပာေနဆဲပါ ၊၊ </div><div align="justify"><br /><strong><em>ဒီေန႔ေတာ့ စံပါယ္ ငိုေနရျပီ ၊၊ မၾကာခင္ ညိဳေလး လိုက္လာေတာ့မယ္တဲ့ ၊၊</em></strong> </div><div align="justify"><br />ငိုေနတဲ့ စံပါယ့္ကုိ ေခ်ာ့ေနရတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ ၊၊ ဘာသာ လိပ္ျပာမလံုေပမယ့္ စံပါယ့္ကုိ တစ္ေယာက္တည္း ထားခဲ့ဖို႔ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏုိ္င္ေတာ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ႏွလံုးသားက စံပါယ့္ ကုိ ထားရစ္ခဲ့ဖုိ႔ လက္မခံေတာ့ ၊၊ ဒါဆို ကြ်န္ေတာ္ သူ႕ကုိ ခ်စ္ေနျပီလား ၊၊ မဟုတ္ႏုိင္ဘူး ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္တာ ညိဳေလး ပဲ ၊၊ ျမန္မာျပည္မွာ က်န္ေနရစ္ခဲ့တဲ့ ညိဳေလးပဲ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ ညိဳေလးကိုပဲ ခ်စ္တယ္ ၊၊ ေသခ်ာတယ္ ကြ်န္ေတာ္ ညိဳေလးကုိပဲ ခ်စ္တယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ ရင္ခြင္ထဲမွာ တစ္ရွဳိက္ရွိဳက္ ငိုေနတဲ့ စံပါယ္ရဲ့ ေခါင္းေလးကိုပြတ္လို႔ ေခ်ာ့ရင္း ေတြးေနမိတာက ကြ်န္ေတာ္ ညိဳေလးကုိ ခ်စ္တယ္ ဆုိတာပါပဲ ၊၊ ညိဳေလးဟာ အျခားတစ္ေယာက္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္ကြယ္ရာမွာ ကြ်န္ေတာ္ မသိေအာင္ ေဖာက္ျပန္ေနေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ညိဳေလးကုိ ခ်စ္ေနဆဲပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ ေဖာက္ျပန္တာကုိ မုန္းသည္ ၊၊ သို႔ေသာ္ ညိဳေလးကို ခ်စ္သည္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ ရင္ခြင္ထဲမွာ တစ္သိမ့္ သိမ့္ရွဳိက္ေနတဲ့ စံပါယ့္ကုိ ေခ်ာ့ရင္း ၊ စံပါယ့္ ေက်ာေလးကိုပြတ္သပ္ေခ်ာ့ရင္း ကြ်န္ေတာ္ ညိဳေလး ကို လြမး္ပါသည္ ၊၊<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ ဘာလုပ္သင့္ပါသလဲ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ ဘာလုပ္သင့္ပါသလဲ …….<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-8518085016886781107?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-65476133173963547072010-04-03T00:11:00.000+08:002011-11-26T20:10:36.334+08:00နာရီေလးတစ္လံုး<div align="justify">ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀မွာ အျမဲတမ္း ပတ္သြားမယ္လို႔ ယူဆခဲ့ဖူးတဲ့ နာရီေလးတစ္လံုး ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္ ၊၊ နာရီေလးဟာ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ခ်စ္တယ္ လို႔ ထင္မွတ္ခဲ့ဖူးတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ မပတ္ခ်င္ခဲ့ရင္ေတာင္ ကြ်န္ေတာ့္အပါးမွာ ရွိေနမွာပဲလို႔ စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ဖူးပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ အဲဒီ နာရီေလး ေပ်ာက္သြား ခဲ့တာ ႏွစ္ေပါက္ခဲ့ျပီေပါ့ ၊၊ တခါတေလ ဖန္စီေလးေတြ ၀တ္ခ်င္တဲ့အခါ အဲဒီနာရီေလးကို တိတ္တိတ္ေလး ခဏခြ်တ္ခ်င္ ခြ်တ္တက္ခဲ့ေပမယ့္ တစ္ဘ၀လံုး ပတ္သြားမယ့္ နာရီေလးမို႔ အျမတ္တႏုိး တန္ဖိုးထားခဲ့တာ ေတာ့ ကိုယ္တုိင္နဲ႔ နာရီေလးသာ အသိဆံုးျဖစ္မွာပါ ၊၊<br /><br />အဲဒီနာရီေလးကုိ တမ္းတမိေနဆဲ ……. တခါတခါ ေယာင္ေယာင္ ျပီး ၾကည့္မိေနဆဲ …………. ဒါေပမယ့္ နာရီေလးကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အပါးမွာ မရွိခဲ့တာ ၾကာခဲ့ျပီ ……………..<br /><br />နာရီမရွိတာ ကြြ်န္ေတာ့္အတြက္ အသားက်ေနေပမယ့္ အေဖတုိ႔ အေမတုိ႔အတြက္ေတာ့ စိတ္စေနာင့္စနင္း ျဖစ္ေစေနခဲ့တယ္ေလ ….. နာရီေလးေတြ တစ္လံုးျပီး တစ္လံုး ျပရင္း အလုပ္ရွဳပ္ေနရွာတဲ့ မိဘေတြကုိ သနား မိသား ….<br /><br />ကုိယ္တုိင္ စိတ္ထဲမွာ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ လိုခ်င္တပ္မက္ မရွိေတာ့ရင္ ဘယ္ေတာ့ မွ နာရီ မပတ္ေတာ့ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ထားခဲ့တာ ……..<br /><br />အခုေတာ့ နာရီေလးတစ္လံုး ……………<br /><br />အဲဒါ ကိုယ့္နာရီေလးမ်ားလား ရယ္လို႔…………………….</div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-6547613317396354707?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-79009384103166029152010-03-16T11:43:00.005+08:002011-11-26T20:10:36.335+08:00ခါတေလ ( ထိပ္ဆံုးသို႕)<span style="color:#ff0000;"><br /></span>တစ္ေတာင္ေပၚ တစ္ေတာင္ဆင့္<br />ေတာင္အျမင့္ ပတ္ျခံရံတစ္ေတာင္ဆုံးျပန္ေတာ့<br />တစ္လုံးက်န္ျပန္ေပသမုိ႔ ဖန္ဖန္ေလ အားအင္ႏႈိးလုိ႔ရယ္<br />ႀကိဳးေလွ်ာက္ရျပန္ ၊၊<br /><br /><strong>ခါတေလ </strong><br /><strong>တကယ္ပန္းတာေၾကာင့္ေတာ္ပါၿပီ </strong><br /><strong>ဆက္မလွမ္းခ်င္ဘုရပ္တန္းက ရပ္မယ္ၾကံ</strong><br /><strong>အမွန္ေတာ့ ျဖစ္ႏုိင္မလား</strong><br /><strong>စခဲ့မိဟာေပါ့ တစ္ေန႔မွာ ဆုံးရာေရာက္ပါလိမ့္</strong><br /><strong>အားေလွ်ာ့ကာ ဆုတ္ခ်င္စမ္းပါနဲ႔</strong><br /><strong>စိတ္ႏြမ္းအသာေျဖအုံး ၊၊</strong><br /><br />မာလာေငြ ကန္ေရေအးရယ္ႏွင့္<br />ငွက္ေတးကုိ အာ႐ုံဆင္လုိ႔မူတစ္သြင္<br />အားအင္သစ္လုိက္ပါ့ခ်စ္ဖြယ့္လူသား။ ၊၊<br /><br /><div align="justify">မွတ္စုေလးထဲမွာ အျမဲရွိေနတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ ၊၊ စာအုပ္တစ္ခုခုထဲက ကူးထားခဲ့ဖူးတာ ၊၊ ေက်ာင္းျပီးကာစ ကတည္းက အလုပ္ အကုိင္ အဆင္မေျပေလတုိင္း ေနာက္ ခုခ်ိန္ထိ စိ္တ္ညစ္စိတ္ပ်က္နဲ႔ အားလံုးကုိ ထားျပီး ထြက္ေျပးခ်င္စိတ္ေပါက္မိတုိင္း ျပန္ရြတ္မိတယ္ ၊၊ ေနာက္ တစ္ပုဒ္ကေတာ့ ဆရာေဇာ္ဂ်ီရဲ့ ေဗဒါလမ္း ကဗ်ာေလး ပါ ပဲ ၊၊ ကဗ်ာေလးကုိထက္ သီခ်င္းေလးကုိ စိတ္ညစ္မိတုိင္း ရြတ္မိတယ္ ၊၊ ညိဳျပာျပာ ..... လတာျပင္ ေျခရင္း လွဳိင္းတက္ရာ ေဗဒါတက္ လွဳိင္းသက္ရာဆင္း ................ ဆုိ အစခ်ီတဲ့ ဒီသီခ်င္းေလးက အင္မတန္မွ အသက္ပါလွပါတယ္ ............. </div><div align="justify"></div><div align="justify">တခါတခါ ထြက္ေျပးခ်င္းစိတ္ေတြ ေပါက္မိေပမယ့္ ကုိယ္ ေရြးခဲ့တဲ့ လမ္းေပမို႔ ဆံုးေအာင္ေတာ့ ဆက္ေလွ်ာက္ရ ေပအံုးမေပါ့ေလ ............</div><div align="justify"></div><div align="justify">ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ</div><div align="justify"></div><div align="justify">မင္းအိမ္ျဖဴ </div><div align="justify"></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;"><strong><span style="color:#ff0000;">“ ေဗဒါလမ္း ”</span><br /></strong></span>ၫိုျပာျပာ </div><div align="justify">လတာျပင္ေျခရင္း</div><div align="justify">လႈိင္းတက္ရာ ေဗဒါတက္၊ </div><div align="justify">လႈိင္းသက္ရာဆင္း။</div><div align="justify"></div><div align="justify">ဆင္းရလဲ မသက္သာ။<br />အုန္းလက္ေႂကြေရေပါေလာ၊</div><div align="justify">ေမ်ာစုန္လို႔လာ အဆင္းနဲ႔အလာ၊</div><div align="justify">ေဗဒါမ အေထြး။အုန္းလက္ေႂကြ သူ႔နံေဘး၊ </div><div align="justify">ေဆာင့္ခဲ့ရေသး။</div><div align="justify"></div><div align="justify">ေဆာင့္ခဲ့လဲ မသက္သာ</div><div align="justify">ေနာက္တခ်ီ ဒီတလံုးက၊ </div><div align="justify">ဖံုးလိုက္ျပန္ပါျမဳပ္ေလေပါ့ ေပၚမလာ၊ </div><div align="justify">မေဗဒါအလွတစ္လံကြာ လႈိင္းအၾကြ၊ </div><div align="justify">ေပၚလိုက္ျပန္ရ</div><div align="justify">ေပၚျပန္လဲ မသက္သာေခ်ာင္းအဆြယ္ </div><div align="justify">ေျမာင္းငယ္ထဲက၊ ဘဲထြက္လို႔လာ</div><div align="justify">ဘဲအုပ္မွာ တရာႏွစ္ရာ၊ </div><div align="justify">ေဗဒါက တပင္ထဲ</div><div align="justify">အယက္အကန္ခံလို႔</div><div align="justify">ေဗဒါပ်ံအံကိုခဲ၊ </div><div align="justify">ပန္းပန္လ်က္ဘဲ။<br />ဆရာေဇာ္ဂ်ီ (၁၉၀၇ – ၁၉၉၀)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-7900938410316602915?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-49988912836759555942010-02-14T22:05:00.003+08:002011-11-26T20:10:36.336+08:00ဘယ္မဆံုပန္း<div align="justify">" <strong>မဟုတ္ေသးဘူး ေလးၾကည္ျဖဴ ........... နင္ထြက္သြားမယ္. လမ္းမွာ ငါဟာ ဆူးေညွာင္ ႔ ခလုတ္ တစ္ခု မျဖစ္ေစ ရပါဘူး ......... နင္သြားခ်င္ရာသြားဖုိ. ခင္းေပးထားမယ္. ေျခနင္းပ်ဥ္ ပါးပါးေလးရယ္ ပါ ...........</strong> "<br /> -------------------------------------<br />ၾကည္ျဖဴေရ ....... နင္ဘယ္ဆီမွာမ်ား ေရာက္ေနမလဲေနာ္ ၊ နင္ရွိေနမယ္. အရပ္ကုိ မသိခဲ့ဘူးဆုိရင္လည္း ေကာင္းသားလား ခုမ်ားေတာ. နင္န.ဲငါန.ဲ ဘ၀ က နီးလ်က္နဲ.ေ၀း ၊ ကြ်မ္းလ်က္နဲ.ေဆြးေနရပါလားေနာ္ ..... ငါေလ ဒီေနရာကုိ ျပန္ေရာက္တုိင္း ၊ ရင္ထဲမွာ မခ်ိေအာင္ခံစားရတာ ကုိယ္တုိင္သာ သိပါတယ္ ၊၊ မလာပဲ ဲလည္း မေနႏုိင္ တာလည္း တာဆီးလုိ.မရတဲ့ နင္႔ကုိ ခ်စ္ေနဆဲ ငါ့ရဲ အလြမ္းေတြ ေၾကာင္.ေပါ့ ၊၊ နင္ရဲ. သတင္းေကာင္း ေတြၾကားရတုိင္း ၀မ္းသာဂုဏ္ယူမိေပမယ့္ ၊ လြမ္းတဲ.စိတ္နဲ. မခ်ိေအာင္နာ တဲ့ ရင္ ႏွစ္ျခမ္းက အလြမ္းေတြက ျဗမ္းျဗမ္းကြဲေရာ.ေပါ့ ၊၊ နင္က ငါ.ကုိမွာသတဲ့ေလ " ျပဳစု ပ်ုိဳးေထာင္ခဲတဲ့ နင္.ရဲ.ေက်းဇူးေတြနဲ. ရရွိလာခဲ့တဲ့ အသိးအပြင္.ေတြကုိ အျခား နင္မဟုတ္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ကုိ ေပးဆပ္ေနရတာ ငါ ရင္အနာဆံုးပါတဲ့ " ေၾသာ္ ခုခ်ိန္ထိ ငါရင္ နာ ေအာင္ စကားေတြတက္ေနဆဲပါလား မေရႊစာ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">နင္ရယ္ ငါရယ္ အတူရွိိေနတဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာ နင္စိတ္ ခ်မ္းသာ တာကုိ ျမင္ရရင္ ေက်နပ္ေနတဲ့ ငါက နင္လုိတာကုိ လုပ္ေပးဖုိ. ဆႏၵ ဆုိတာက လြဲရင္ ငါ.ရင္ထဲမွာ ဗလာပါ ေလးၾကည္ျ့ဖဴ ရယ္ ၊၊ " ငါရွိရာကို မလာႏုိင္တဲ့ သူဟာ ငါ.ကုိ ေစာ္ကားတာ မဟုတ္ဘူးလား တုိးေမာင္ " လုိ.နင္က တုိးေမာင္ကုိ ေမးတယ္လုိ . ငါ.ကုိ ျပန္ေျပာျပတယ္ ၊၊ ေၾသာ္မာနေတြ တံခြန္ထူလုိ. ၊ ေအာင္လံေတြ တလူလူ လြင္.ေနဆဲ ပါလားရယ္လုိ. ေတြးမိိေသးတယ္ မေလးရယ္ ၊၊ ငါေလ နင္.ကုိ အသည္းနင္.ေအာင္ ခ်စ္တယ္ ၊၊ ဒါေပမယ္. နင္.ကုိ ရင္နာေအာင္လည္း မုန္းတယ္သိလား .......... နင္ရဲ့ အဆင္ျခင္တရားကင္းတဲံ့ စကားလံုးေတြ ေအာက္မွာ ငါရဲ့. သိကၡာတရားေတြ ဘာမွကုန္းေကာက္ စရာမ ရွိေတာ.ဘူး ၊၊ ဒါေပမယ္. ခ်စ္ေနဆဲပါ မေလးရယ္ ၊၊</div><div align="justify"> </div><div align="justify">နင္႔ကုိ ခ်စ္တဲ့ အခ်စ္ေတြက ဘာနဲတူလဲဆုိေတာ. ကန္တက္ ေက်ာက္တက္တဲ့ ကေလးေလးကုိ ခ်စ္ရသလုိ ၊၊ ဆဲတက္ကာစ ကေလးေသးေသးေလးကုိ ခ်စ္ရသလုိ ၊၊ ဘာေတြဘယ္လုိေျပာင္းေျပာင္း ငါနင့္အေပၚထားတဲ့ ေမတၱာေတြ မေျပာင္းလဲေသးတာ ငါ့ ဘာသာ အသိဆံုး ပါေလ၊၊ ဒီေန.ေလ ဘာေၾကာင့္ မွန္းမသိဘူး နင္နဲ.ငါ အတူ အျမဲရွိေနခဲ့တဲ့ ပိေတာက္ပင္ၾကီး နားမွာ လာထုိင္ေနမိိတယ္ ၊၊ အေမကေတာ. ငုိတယ္ၾကည္ျဖဴရယ္ ၊၊ ထံုးစံအတုိင္း သူက ငါ နင္.ကုိ သတိယေနတယ္ ထင္တုိင္းေပါ. ၊၊ ငါေျပာပါတယ္ ဟာ အားလံုး ဟာကံတရားပါလုိ. ၊၊ အေမ့ သား သူ.ကုိ သတိယေနတာမဟုတ္ဘူး ၊ သားရဲ့ဘ၀ ကုိ သားလြမ္း ေနတာ ပါလုိ. ၊၊ သူသာ တကယ္ ခ်စ္ရင္ <strong>သားရဲ့ အျပစ္ ေတြက သူ.ရဲ့ ခ်စ္ျခင္းေတြ ေအာက္မွာ အျပစ္ကင္း ေပ်ာက္သြား မွာေပါ.</strong> လုိ. ၊၊ ငါ့အေမက ရုိးသားျပီး ခ်စ္စရာေကာင္းပါ တယ္ ၾကည္ျဖဴရယ္ ၊၊ ဒါေပမယ္. နင္ လုိခ်င္တဲ့ ဂုဏ္ သေရ ရွိတဲ့ ပညာတက္ မိန္းမၾကီးေတာ. မဟုတ္ဘူးေနာ္ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">အဲဒီႏွစ္က ငါ အတြက္ကံၾကမၼာဆုိး ၀င္တဲ့ႏွစ္ပဲ ၊၊ ငါတုိ.မိသားစု မွာ ငါဟာ သားၾကီးတစ္ေယာက္ ၊၊ အငယ္ေတြ ေရွ.ေရးကုိ အေမအုိၾကီး တစ္ေယာက္တည္း နဲ့. ငါ ဘယ္လုိထားခဲ့ရက္ပါ.မလဲ ၊၊ နင္ျပန္လာျပီး ငါ.ကုိေခၚေတာ. အေမက ဘာမွမေျပာဘူး ၊၊ သားသေဘာပါတဲ့ ၊၊ ဒါေပမယ္.ေလ အေမ ရယ္ အဲဒီညက ငုိလုိက္တာ ဟယ္ တည လံုး ပဲ ၊၊ငါျပန္မလာဘူး ထင္လုိ. ၊၊ ငါရွိေနတာကုိ အေမမသိဘူး ၊၊ေနာက္ အငယ္ေတြကို ေျပာေနတာ ၾကားေတာ့ ငါ.ရင္ထဲမွာ နင္.သြားတာပဲ ၊၊ " မင္းတုိ. အကုိၾကီးက အေမတုိ.နဲ့ ေ၀း ရာ ဟုိးအေ၀းၾကီးကုိ ထြက္သြားေတာ.မွာ ၊ ဒီရက္ပုိင္းမွာ ဘာမွ စိတ္ဆင္း ရဲစရာေတြ မေျပာနဲ့ေနာ္ ၊ အေမ.သား စိတ္မေျဖာင္.မွာ စိုးလုိ.တဲ့ေလ " ငါေလ မုန္းလုိက္တာ ၊ ငါကုိယ္.ငါေပါ .၊၊ နင္ကုိေတာ. အျပစ္မျမင္ရက္ပါဘူး မေလးရယ္ ၊၊ နင္က ငါတုိ. ဘ၀ေတြကုိမွ မသိဘဲကုိး ၊၊ နင္ျဖတ္သန္းခဲ့ ရတဲ့နင့္ဘ၀က အဆင္ေျပတဲ့ အေျခတင့္တဲ့ ဘ၀ကိးု၊၊ ငါ.အေမ သနားစရာပါ မေလးရယ္ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">နင္.ကုိ ငါဘယ္တုန္းကမွ မေျပာ ဘူးတဲ့ အေၾကာင္းေလးေပါ .၊၊ နင္မွတ္မိမလား ၊၊ ငါကုိ.ကားေမာင္းတက္လားေမးေတာ. ေလ၊၊ အေမ.ကုိ ျပန္ေျပာျပေတာ . အေမက သားရယ္ ဟုတ္သား ပဲ ငါ.သားက ကားေမာင္းတက္ရမွာေပါ့ ၊ သြားျပီးသင္တန္းတက္ေနာ္ ဆုိျပီး သူရဲ့ နားကပ္ေလးကုိ ငါမသိေအာင္ ေပါင္ ျပီးေပးရွာတယ္ေလ ၊၊ သူသိပ္ျမတ္ႏုိးရွာတဲ့ တစ္ရံတည္းေသာ ျမနားကပ္ေလး ၊၊ ငါ.အေမဟာ နင္ကုိ သိပ္ ခ်စ္သလုိ ေလးစားေနဆဲပါ မေလးရယ္ ၊၊ ဟိုတစ္ေန.က နင္တုိ.အိမ္က နင္တုိ.ရဲ မဂၤလာေဆာင္ဖိတ္စာ ေလး လာ ပို.သြား တယ္ေလ၊၊ နင္.အေမ ကုိယ္တုိင္ ေလးေလး စားစား လာ ဖိတ္သြား တာ ပါ ၊၊ ေျပာသြားပါ ေသးတယ္ ၊ ေမာင္ မိုးေရာ ဘယ္ေတာ. ယူမလဲ တဲ့ ၊၊ အခု ေလးၾကည္ျဖဴ ေကာင္ေလး က ေလးၾကည္ျဖဴကုိ အရမ္းခ်စ္သလုိ ၊ ပညာတက္ ၊ ေငြရွာလည္းေကာင္း ပါသတဲ့ေလ၊၊ အေမက ၀မ္းသာ လုိ. နင္အတြက္ေလ၊၊ ေနာက္ငါ.ကုိ ေျပာေသးတယ္ ၊၊ အေလး အတြက္ ဂုဏ္ ယူလုိက္ပါ သားရယ္တဲ့ေလ၊၊ အေမတုိ.နဲ့သာ ရရင္ ၊ ငါ.သားနဲ့သာဆုိ ဒီေလာက္ အဆင္ေျပမွာမဟုတ္ ဘူးတဲ့ေလ၊၊ မ်က္ ရည္ စေတြ ေ၀လုိ.ေပါ. ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">အခုေတာ. နင္လည္း နင္.ဘ၀နဲ.နင္ အေျခက်ေနျပီ ဆုိေတာ. ၊၊ ငါဟိုတစ္ေန. က ေက်ာင္းကုိ ၾကံဳလုိ. ၀င္ ခဲ့ေသး တယ္ ၊၊ နင္အရမ္းသေဘာက် တဲ. လက္ပံပင္ၾကီးလည္း ဒီအတုိင္းေပါ. ၊၊ လက္ပံပြင္.ေတြ လည္း ေ၀ လုိ.ကြယ္ ၊၊ ေက်ာင္းေရွ. က မေလးရွား ပိေတာက္ေတြ က ပြင့္ ေနလုိက္တာ မေလးရယ္ ၊၊ ငါတုိ.ေနာက္ဆံုး ေက်ာင္းၾကီး မွာ ဆံုျဖစ္တဲ့ ေန.က အတုိင္း ပဲ၊၊ နင္မဂၤလာေဆာင္ အတြက္မ်ား ဂုဏ္္ျပဳၾကေလ သလားလုိ. ၊၊ နင္ရယ္ ငါရယ္ အတူတူစုိက္ ခဲ့ဘူးတဲ့ စြယ္ေတာ္ ပင္ေလးက ထူးထူးု ျခား အပြင္ေလးႏွစ္ပြင္.တည္း ၊၊ တစ္ပြင္. က အျဖဴ ၊ တစ္ပြင္.က ခရမ္းေရာင္ေလး ၊၊ အပင္ေလးကုိ ျခံစည္းရုိးေလး ခတ္ျပီး စာေလးေရးထားတာက <strong>ဘယ္မဆံုပန္းတဲ့</strong> ၊၊ ဘယ္သူကမ်ား နာမည္ေပးထားပါလိမ္.ေနာ္ ၊၊ တုို.မ်ားစုိက္ခဲ့ တယ္ဆုိတာာ သူတုိ.မွ မသိဘဲေလ ၊၊ ေနာက္ ထူးထူး ျခားျခား အပင္တမ်ိဳး တည္းက အေရာင္ ႏွစ္မ်ိဳးနဲ့ ပန္းေတြပြင္.ေနတာ ကုိး ၊၊ ဒီ ဘယ္မဆံု ပန္းပင္ေလးကုိ ေမာင္မိုး နဲ. ေလးၾကည္ျဖဴ ဆုိတဲ့. ဘယ္ေတာ.မွ မဆံုႏုိင္တဲ့ ခ်စ္သူ ႏွစ္ဦး စုိက္ပ်ိဳး ခဲ့ဘူးတယ္ ဆုိတာေတာ. တုိမ်ားရဲ. ေဘးက လက္ခုပ္ပင္ၾကီး လည္းသိမွာပဲ ၊၊ တုိ.မ်ားေလွ်ာက္ေနၾက ဘြဲႏွင္းသ ဘင္လမ္းၾကီး လည္းသိမွာပဲ ၊၊ ေနာက္ စာသင္ေဆာင္ျဖဴျဖဴ ၾကီးေတြလည္း သိေနမွာပဲေနာ္ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ေနာက္တစ္ေခါက္ ေက်ာင္းၾကီးကုိ ျပန္လာျဖစ္ခဲ့ရင္ ဘယ္မဆံု ပန္းပင္ေလးရယ္ ၊ အဲဒီအပင္နား မွာနင္.ကို ေန.တုိင္းလြမ္းေနရွာတဲ့ ေမာင္မုိးဆုိတဲ့ ငါ.ဆီရယ္ကုိ တစ္ေခါက္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ လာၾကည္.ခဲ့ပါလား ေလးၾကည္ျဖဴ .. နင္.ကို အလြမ္းေျပ ၾကည္.ရုံေလးသက္သက္ရယ္ ပါ ......................... ျပီးေတာ. နင္ မယံုတဲ့ <strong>ဘယ္မဆံုပန္းေလး </strong>လည္း ျပခ်င္ရံုပါ ..................</div><div align="justify"> </div><div align="justify">အလြမ္းမ်ားျဖင့္</div><div align="justify"> </div><div align="justify">မင္းအိမ္</div><div align="justify"> </div><div align="justify">၀န္ခံခ်က္ ဒီေန႔ေလးကုိ အမွတ္တယအျဖစ္ ပိုစ့္အေဟာင္းေလးကို ျပန္တင္ပါသည္ ၊၊ မအားလပ္ေပမယ့္ လြမ္း လ်က္ပါ မေလးၾကည္ျဖဴ ရယ္ P:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-4998891283675955594?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-36994740183774536612010-02-14T11:34:00.001+08:002011-11-26T20:10:09.806+08:00Gong Xi Fa Chai !!!!<a href="http://4.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/S3dvW4OnoMI/AAAAAAAAAwA/K0KNCN89AiE/s1600-h/Image034.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5437937513914671298" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/S3dvW4OnoMI/AAAAAAAAAwA/K0KNCN89AiE/s320/Image034.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-3699474018377453661?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-75357831239418577232010-02-09T13:10:00.001+08:002011-11-26T20:10:29.289+08:00ရြက္ေၾကြ<div align="justify">အင္း ဒီလိုနဲ႔ ဒီလိုနဲ႔ေပါ့ေလ ……….<br /><br />အခုတေလာ ခဏခဏ ၀င္ ၾကည့္ျဖစ္ေနတာကေတာ့ Facebook ပါပဲ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဘာေတြ လုပ္ေနလဲ ဆုိတာ သိရတယ္ ၊၊ ေနာက္ ကုိယ္၀င္ၾကည့္တာလည္း သူလည္းမသိဘူးဆုိေတာ့ လြတ္လပ္တယ္ ၊၊ ဒီ Facebook ဆိုတာကုိ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ကတည္း သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ သံုးေနလို႔ သူက ညြန္းခဲ့ေပမယ့္ မ၀င္ျဖစ္ခဲ့ဘူး ၊ ေနာက္တစ္ခုက ကုိယ့္အေပါင္းအသင္းေတြက Friendster ပဲ သံုးၾကတာ ဆုိေတာ့ အဲဒီကုိပဲ ၀င္ျဖစ္တယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ friendster မွာ ဆုိးတာတစ္ခုက ကုိယ္၀င္ၾကည့္ ရင္ အိမ္ရွင္က သိေနတာပဲ ၊၊ အခုလည္း တခ်ိဳ႕ ဘေလာ့ေတြဆုိ အဲဒီလို တင္ထားေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ တခါတေလ ကသိကေအာက္ျဖစ္ပါတယ္ ၊၊ ေကာင္းတဲ့ ဘက္က ေျဖေတြးလိုက္ေတာ့လည္း ေအာ္ ငါလာတာ သူသိတာေပါ့ေလ လို႔ပဲ ေတြးလိုက္ ပါတယ္ ၊၊<br /><br />အဲဒီလို ၀င္ၾကည့္ျဖစ္တဲ့အခါ ခုတေလာ အမ်ားဆံုးေတြ႔ရတာကေတာ့ ၾကင္စဦး ဇနီးေမာင္ႏွံ ေတြ ျဖစ္ၾကတဲ့ပံုေတြ မဂၤလာေဆာင္ပံုေလးေတြ စသည္ျဖင့္ စသည္ျဖင့္ေပါ့ ၊၊ အင္း ေကာင္းတယ္ ၊၊ ၀မ္းေျမာက္ မိတယ္ ၊၊ ဂုဏ္ယူမိတယ္ ၊၊ အင္း ဒါေပမယ့္ အတိတ္က အရိပ္ေတြကိုလည္း သတိရမိတယ္ ၊၊ ……………. သူတို႔ေရြးခ်ယ္မွဳဟာ မွန္ကန္ပါတယ္ ၊၊ သင့္ေတာ္ပါတယ္ ၊၊ မြန္ျမတ္ပါတယ္ ၊၊ ေလးစားေလာက္ပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္မ်က္စိ ထဲမေတာ့ ကုိယ့္သူငယ္ခ်င္း မျဖစ္တဲ့အတြက္ နည္းနည္း ေလးမွ ေတာ့ အဆင္မေျပတာ အမွန္ပါ ၊၊ ကုိယ့္သေဘာကုိယ့္အျမင္ပါေနာ္ ၊၊ သူတို႔ အဲ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ သူငယ္ခ်င္းမေတြ ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ သူေတြက တကယ့္ကုိ ျပစ္မ်ိဳးမွည့္မထင္ ၊ တန္း၀င္ေက်ာက္ေကာင္း ၊ အက်င့္စာရိတေကာင္းသူေတြလည္း ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ ၊၊ သို႔ေသာ္ သို႔ေသာ္ ……..<br /><br />အစ္မတစ္ေယာက္လို ခင္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္း အမရဲ့ ပံုေတြ ေတြ႔တဲ့အခါ သူ႔ေဘးက ဂုဏ္သေရ ရွိလူၾကီးမင္းထက္ ေက်ာင္းတုန္းက စီနီယာ အစ္ကုိၾကီးကို ပဲေျပးျမင္မိတယ္ ၊၊ ကုိယ္တုိင္လည္း ေလးစားခဲ့ရတဲ့ သူျဖစ္တဲ့အတြက္ သူ႕ကိုပဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္ ၊၊ ေနာက္ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္လည္း ဒီလုိပါပဲ မ်က္ေပါက္က်ဥ္းက်ဥ္း မ်က္ႏွာျပားျပား နဲ႔ ၀၀ ၾကီးကုိ ေတြေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ကို သတိရမိတယ္ ၊၊ သူတို႔ေတြဟာ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြ ေလာက္ေတာ့ ရုိးသားတဲ့ မ်က္လံုး ၊ ၾကင္နာတဲ့ အျပံဳးေတြ မရွိတာ ဘာသာ ခံစားမိတာပါပဲဲ ၊၊ ဖိတ္ခ်င္းဖိတ္ ကုိယ့္အိတ္ထဲသာ ဖိတ္ေစခ်င္တယ္ ၊၊<br /><br />အင္း ကုိကို ေမာင္ေမာင္ ဒါလင္ မရွိရင္ မျဖစ္ပါ ဘူးဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမေတြ အခုအခါ ကုိကို ေမာင္ေမာင္ ဒါလင္ အသစ္ေတြနဲ႔ တူယွဥ္တြဲျပီး ဓါတ္ပံုေတြ တင္ထားတဲ့အခါ သူတို႔ ေျပာတဲ့ ကုိကို ေမာင္ ေမာင္ ဒါလင္ မရွိရင္ ဆုိတာကုိ ပိုျပီး နားလည္ လာပါတယ္ ၊၊ ေအာ္ ကိုိကုိေမာင္ေမာင္ ဒါလင္ ဆုိတာက နာမ္စား ၊ မည္သူမဆို ျဖစ္နုိင္တယ္ ၊၊ အင္း ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္း ေရာင္းရင္းေတြကေတာ့ ငယ္ေလး ဟန္နီ အသည္းေလး ကုိ ပဲ လြမ္းေနဆဲ လားေတာ့ မသိ ခုခိ်န္ထိေတာ့ တကိုယ္ေတာ္ ခရီးကုိ ရႊက္လြင့္ေနၾကဆဲ……….<br /><br />ေလးစားတဲ့<br /><br />မင္းအိမ္<br /><br />သူငယ္ခ်င္းမ်ားအား လြမ္းဆြတ္ေရးဖြဲ႔ပါသည္ ၊၊ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-7535783123941857723?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-9369535394512807002010-01-31T00:49:00.004+08:002011-11-26T20:10:29.290+08:00လတ္တေလာေလးမ်ား<div align="justify">အင္း အမွန္ေတာ့ ကုိယ့္အိမ္ကုိ မေရာက္တာ ၾကာေပါ့ ၊၊ ဘယ္လို ၀င္ရပါ့လို႔ ေသာ့ေလးေတာင္ ေမ့ေတာ့မလို႔ P(: အလုပ္ေတြ ရွဳပ္ေနလို႔ပါ လို႔ေတာ့ မညည္းခ်င္တာအမွန္ ၊၊ လူတုိင္းမွာက ကုိယ့္အေရးေတြနဲ႔ ကို ၊၊ လူတိုင္း က အလုပ္ရွဳပ္ေနၾကတာ ဆုိေတာ့ ကုိယ္ကလည္း သိပ္ညည္းလို႔ မေကာင္း တာေတာ့ ဘာသာနားလည္ပါတယ္ ၊၊ အမွန္တုိင္းေျပာရရင္ စာေတြလည္း လိုက္ဖက္ခ်င္သလို စာအသစ္ေတြလည္း ေရးတင္ခ်င္ပါတယ္ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႔ အဆက္ျပတ္ေနပါတယ္ ၊၊ သူတို႔အိမ္ေတြလည္း မေရာက္တာ ၾကာေပါ့ ၊၊ ကုိယ့္ကို ေမ့သြားမွာ လည္း စိုးပါတယ္ P(: </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify">အခုလတ္တေလာ သတင္းေကာင္းေလး ၾကားရတာကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းရဲ့ အမ်ိဳးသမီး PR ရသြားတယ္ ဆိုတဲ့ သတင္းေလး ၊၊ သူ႔အတြက္ ၀မ္းသာရသလို အျခား ေစာင့္ေနဆဲ သူငယ္ခ်င္းေတြ အတြက္လည္း ၀မ္း သာ ရပါတယ္ ၊၊ အခုခ်ိန္ထိ PR ေတြ ေပးေနေသးတယ္ ဆုိတာေလး သိရတာေပါ့ ၊၊ အင္း ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ သတင္းမေကာင္းေလး ၊၊ အလုပ္လာရွာတဲ့ ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္း အလုပ္ေတာ့ ရပါရဲ့ တင္လိုက္တဲ့ Spass က ရီဂ်က္တက္တဲ့ ၊၊ အရည္အခ်င္းလား အင္း သူ႔ဘြဲ႔ က ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ အျမင့္ဆံုး ပါပဲ ၊၊ လုပ္သက္လား ေက်ာင္းျပီးတာ ၾကာေပါ့ေလ ၊၊ အခ်ိဳ႕သူ႔ အတန္းေဖၚေတြဆုိ ေဒါက္တို ၾကီးေတြ ေတာင္ ျဖစ္ေနေပါ့ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify">စိတ္ခ်မ္းသာစရာေလးကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ ေျဖရွင္းေနတဲ့ Lee Project ေလး ( လူမွဳ ဆက္ဆံေရး ဘာသာရပ္ တစ္ခုပါ အလုပ္ထဲက လုပ္ေဖၚကုိင္ဖက္ Mr Lee ေလ P: ) က ရလဒ္ေကာင္းေလးေတြ ျမင္ေနရေလရဲ့ ၊၊ ေရွ႕ေလွ်ာက္ ေကာင္းဖို႔သာမုိ႔ ကုိယ့္ဖက္က က်ိဳးစားဖို႔႔ပဲ ၊၊ စိတ္ညစ္စရာေလးကေတာ့ အခ်ိန္ မေလာက္ငွတာပဲ ၊၊ တကယ္ပါ ၊၊ ုအဟုတ္မေလာက္တာ ၊၊ ဘယ္လို ကုန္ေနမွန္းကုိ မသိတာ ၊၊ ဒီလဆုိ လစာ ဘယ္လုိ ၀င္ လာမွန္းကုိ မသိတာ ၊၊ အရင္ကဆုိ ေမွ်ာ္ေနၾက ၊၊ ဒီလဘယ္လို ကုန္မွန္းကုိ မသိ လိုက္တာ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify">စိတ္မေကာင္းတာေလးက အိမ္ကုိ ေပးဖို႔ ၀ယ္ထားတဲ့ ပစည္းေတြ ေပးဖို႔ အဆင္မေျပတာ ၊၊ ေတာ္ရံုဆုိ လူၾကံဳ မေပးတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ အားၾကိဳးမာန္တက္ လူၾကံဳေကာင္းလို႔ ၀ယ္မိကာမွ အဆင္မေျပျဖစ္ရတယ္ ၊၊ အိမ္ကုိလည္း ဖုန္းက ဆက္ျပီးျပီမို႔ ေမွ်ာ္ေနမယ့္ အေမ့အတြက္ပဲ စိတ္မေကာင္း ၊၊ အင္း သူကမွာတာ မဟုတ္ေတာ့ ေတာ္ေသး ရဲ့ ၊၊ ကုိယ္ဘာသာ လူၾကံဳ ေကာင္းလို႔ ၀ယ္ေပးလိုက္တယ္ လို႔ ေျပာထားတာ ဆိုေတာ့ အင္း ဆုိျပီးပဲ .... ေက်နပ္ လိုက္ရပါတယ္ ၊၊ တက္ႏုိင္ဘူး ရယ္ ကုိယ္တုိင္ျပန္ျဖစ္ရင္ ျပန္ျဖစ္ မဟုတ္ေတာ့လည္း ေဒၚသန္းႏုေပါ့ေလ ၊၊ ေတာ္ပါျပီ ေနာက္မ်ားေတာ့ လူၾကံဳရယ္လို႔ ေမွ်ာ္ကိုးျပီး မ၀ယ္လိုေတာ့ျပီ ၊၊ မွတ္မွတ္ရရ ႏွစ္ခါလား ပို႔ဖူးတယ္ ၊၊ အိမ္ကလူေတြ အလုပ္ရွဳပ္လုိ႔ ေတာ္ရံုေတာ့လည္း မပို႔ပါဘူး ၊၊ သူတို႔ ဖုန္းဆက္လို႔ ဘာေပးလိုက္မလဲ ေမးတဲ့ အခါ မိ်ဳးသာ ေသခ်ာေမးျပီး ေပးတက္တာ ၊၊ ကုိယ္လည္း ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္ ၊၊ ျပန္တဲ့အခါ ေပးခ်င္သူ မွာခ်င္သူက မ်ားသားလား ၊၊ ကုိယ္တုိင္ကလည္း နည္းနည္းေလးမွ သူမ်ားအျငိဳ အျငင္ မခံခ်င္သမုိ႔ ခက္ေတာ့လည္း ခက္သား ကုိယ့္စိတ္ကုိယ့္စိတ္ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify">စိတ္ခ်မ္းသာစရာေလးတစ္ခုက အခုတေလာ အသစ္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေပါင္းရတာ အဆင္ေျပတယ္ ၊၊ ကုိယ့္အေပၚလည္း ေကာင္းၾကတယ္ ၊၊ စကားလံုးေတြကုိ ခံစားတက္တဲ့ အသံေတြကုိ ဖတ္တက္တဲ့ ကိုယ့္ အေၾကာင္းနဲ႔ ကိုယ္မို႔ပါ ၊၊ အလုပ္ထဲက လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္ေတြနဲ႔ အဆင္ေျပ ေနတာေလး တစ္ခုနဲ႔တင္ နည္းနည္း ေတာ့ သက္သာတာေပါ့ ၊၊ ကုိယ့္ျပသနာက အလုပ္ထဲမွာ မဟုတ္ ၊၊ ေတာ္ေသးသည္ မွတ္ရမည္ ၊၊ </div><div align="justify"></div><div align="justify">ငါ့မွာ အခ်ိန္မေလာက္ဘူး လို႔ ညည္းေတာ့ အလုပ္ထဲက မေလးရွား သူငယ္ခ်င္းက Who ask you to go and do ? who ask you ??? who ask you ??? တဲ့ ၊၊ အင္းကုိယ့္ ေဒါသနဲ႔ ကိုယ္ဆုိေတာ့လည္း ျငိမ္ေနေပါ့ ၊၊ မင္းကလည္းကြာ နည္းနည္းေလာက္ေတာ့ အားေပးပါလား ဆိုေတာ့ မင္းသူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးက အဲဒီလို အားေပးေနရင္ မင္း ပ်င္းသြားမွာေပါ့တဲ့ ၊၊ မင္းအခ်ိန္ပုိေတြ လိုခ်င္ရင္ မင္းရေနျပီပဲ ေနာက္တစ္ခုကို မင္းလိုခ်င္တာမဟုတ္ လား မင္း က်ိဳးစားပါ တဲ့ ၊၊ အင္း ဟုတ္ပ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify">စိတ္မေကာင္ထပ္ျဖစ္မိတာက အြန္လိုင္းေပၚက စကားအေျခအတင္ ေျပာပြဲေလး ၊၊ ရသမ်ိဳးစံု ခံစားေနရရဲ့ ၊၊ </div><div align="justify"></div><div align="justify">စိတ္တုိင္းမက်တာကေတာ့ အခုခ်ိန္ထိ ေသးေသးေလး တင္ရင္ေတာင္ သည္းညည္း မခံတက္ေသးတဲ့ မရင္က်က္ ေသးတဲ့ စိတ္တစ္ခုပဲ ၊၊ ဒါေပမယ့္ေလ ဟိုးအရင္ နွစ္ေတြနဲ႔ စာရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကုိ ရင့္က်က္ တည္ ျငိမ္ေနျပီေျပာရမယ္ ...........</div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">ေလးစားျခင္းျဖင့္</div><div align="justify"></div><div align="justify">ေမာင္မင္းအိမ္ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-936953539451280700?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-88600086487190382762010-01-16T15:08:00.003+08:002011-11-26T20:10:36.338+08:00မေ၀ခင္မွာ မေၾကြေစခ်င္ပါ<a href="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/S1Fn_9QzfII/AAAAAAAAAv4/US0eMdm_B0s/s1600-h/Myit+Thar.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5427233374432623746" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 142px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/S1Fn_9QzfII/AAAAAAAAAv4/US0eMdm_B0s/s200/Myit+Thar.JPG" border="0" /></a><br /><div align="justify">ကြ်န္ေတာ္တို႔စီမံကိန္းၾကီးလည္း အေခ်ာသပ္လုပ္ငန္းေတြ နဲ႔ ျပီးဆံုးကာနီးျပီမုိ႔ ဟုိး..အရင္ စီမံကိန္းလုပ္ငန္းၾကီး အားေကာင္း ေမာင္းသန္ ၾကိဳးစားလုပ္ကိုင္ခဲ့ရတဲ့ စီမံကိန္းလယ္ ကာလကာေလာက္ အလုပ္ေတြ သိပ္မရွဳပ္ ေတာ့ျပီ ၊၊ အနည္း ငယ္ ေအးေအးလူလူ ရွိလာျပီလို႔ ဆုိရေပမေပါ့ ၊၊ ဆုိက္လုပ္ငန္းေတြ ကလည္း ပါးပါးလ်လ် နဲ႔ လုိအပ္တဲ့ အေခ်ာ သပ္လုပ္ငန္းေတြသာ ရွိေတာ့ တာမုိ႔ လူအင္အားလည္ ေလ်ာ့ပါးသြားသလို စက္ၾကီးေတြ ၊ ကရိန္းေတြ ၊ ယႏၱယား ေတြ လည္း ေနာက္ထပ္စီမံကိန္း အသစ္တစ္ခုဆီကို ေျပာင္းေရႊ႕သြားျပီမို႔ ဟာလာ ဟင္းလင္း ရွင္းရွင္း လင္းလင္းနဲ႔ စီမံကိန္းက လြမ္းေမာစရာေတာင္ေကာင္းေနေလရဲ့ ၊၊</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">စီမံကိန္း လယ္ကာလ ၊ ဆီတုန္းကေတာ့ ပြဲေတာ္အလား ပ်ားပန္းခတ္မွ် စည္ကားလုိ႔ေပါ့ ၊၊ မနက္အာရံုတက္လို႔ ေရာင္နီလာျပီ ဆိုသည္ႏွင့္ စက္သံ၊ကားသံ ၊ လူသံ ၊ေခၚသံ ၊ ေအာ္သံ ေတြနဲ႔ စည္စည္ညံခဲ့ေပါ့ေလ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ တုိ႔လည္း မနက္ ၇-နာရီ ထိုးတာနဲ႔ ဆုိက္ထဲေရာက္ေနၾကျပီ ၊၊ တစ္ေန႔တာ လုပ္ငန္းအတြက္ တာ၀န္ေတြ ခြဲေ၀ လို႔ စီမံကိန္း ဒါရုိက္တာ ျဖစ္သူနဲ႔ မနက္တုိင္း ကြင္းျပင္ထဲမွာ Briefing ယူေနၾကေပါ့ ၊၊ ေနာက္မွ ကိုယ္တာ၀န္က် တဲ့ အပိုင္းမွာ ရွိတဲ့ လုပ္ငန္းက ကိုယ့္လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြကို ထပ္ျပီး ညႊန္ၾကား ၊ ျပီးမွ လိုအပ္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြ လိုက္စစ္ေဆး လို႔ ၊ လုပ္ၾကကိုင္ၾကေပါ့ ၊၊ ပင္ပန္းေပမယ့္ အင္မတန္မွ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းသလို ၊ အင္မတန္မွ လည္း ဂုဏ္ယူစရာေပါ့ ၊၊ ေနာင္တခိ်န္မွာ ေပၚထြန္းလာေတာ့မယ့္ တံတားသစ္ၾကီးကို ျမင္ေယာင္ရင္း ပင္ပန္းတာ ေတြ ေျပေပ်ာက္ ရပါတယ္ ၊၊ </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">ေအာ္ ၊ အခုေတာ့ စီမံကိန္းလည္း ျပီးဆံုးျခင္း ေရာက္လို႔ အခိ်ဳ႕ခိ်ဳ႕ေတြ လည္း ေနာက္ထပ္ စီမံကိန္းအသစ္ဆီ ေရွ႕ေျပးအဖြဲ႕အျဖစ္ သြားၾကျပီ ၊၊ အလုပ္မရွိေတာ့တဲ့ အလုပ္သမားအခိ်ဳ႕လည္း ေျပာင္းၾကေရႊ႕ၾကေပါ့ ၊၊ အခုလို စပ္ကူးမတ္ကူးကာလ ဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႕လို အျမဲတမ္း၀န္ထမ္းေတြ အတြက္ မေထာင္းတာေပမယ့္ ၊ ေန႕စား အလုပ္ သမား လူတန္းစား အတြက္ေတာ့ အင္မတန္မွ က်ပ္တည္းတဲ့ ကာလေပါ့ ၊၊ လုပ္ငန္းကလည္း မလွုုိဳင္ ေတာ့ သလို အလုပ္မရွိဘူးလို႕လည္း မဆိုိနုိင္ ၊ ျပတ္တုန္းလပ္တုန္း ကာလေပါ့ ေလ ၊၊ မစဥ္းစားခ်င္ ပါဘူးေလ ၊၊ အခုလို မနက္ေစာေစာ မွာ ဒီလိုအေၾကာင္းေတြ မေတြးလိုေပမယ့္ ၊ တားမရဆီးမရ အလိုလို ၀င္လာတဲ့ အေတြး ဆိုးကို ေျဖေဖ်ာက္လို. အားေနတုန္း လမ္းေလးဆင္းေလွ်ာက္ဖို႔ စိတ္ကူးနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္ အိမ္ေလးရဲ့ ေခါင္းရင္းဖက္ ေစြေစာင္းေစာင္းမွာ ရွိတဲ့ ခေရပင္တန္းေလးေတြ ဘက္ဆီကို ဦးတည္မိပါတယ္ ၊၊ </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">ခေရပင္ေလးေတြ ဟာ ပင္ပ်ိဳေလးေတြ မို႕ အပြင့္ေတြ ေ၀ေ၀ဆာဆာ နဲ႔ ရနံသင္းသင္းေလး အျမဲေမႊးေနတက္ ပါတယ္ ၊၊ ေလအေ၀ွ႕မွာ ေၾကြၾကေနတဲ့ ခေရပြင္႔ေလးေတြ လည္း ေျမျပင္မွာ ေဖြးေဖြးလွုပ္လို႔ေပါ့ ၊၊ အဲဒီ ခေရ ပန္း ေလးေတြကို ေန႔စဥ္မနက္တုိင္း ဗန္းကံုးေလးေတြနဲ႕ လာေကာက္ေနၾက ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ ရွိပါတယ္၊၊ အၾကီးမေလး က ၁၁ ႏွစ္ေလာက္နဲ႔ အငယ္ေကာင္ေလးက ၈ႏွစ္ ေလာက္ေပါ့ ၊၊ ဆိုက္ထဲမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့ အလုပ္သမား တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ့ သားသမီးေလးေတြ ေနမွာပါေလ ၊၊ ဗန္းကံုးေလးေတြ အျပည့္အေမာက္ အျမဲတမ္း ကုန္စင္ေအာင္ ေကာက္သြားတက္ၾကပါတယ္ ၊၊ ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ေပမယ့္ ေက်ာင္းသြားတာမျမင္ေတာ့ ေက်ာင္းမေနၾကဘူးထင္ပ ၊၊ ဒီလိုပဲ ဆိုက္ထဲမွာ လည္း ဟုိဟာေလးေကာက္ ၊ ဒီဟာေလးေကာက္နဲ႔ ေတြ႕ေနရ တက္ပါတယ္ ၊၊ ဒီေန႕မနက္မွာေတာ့ ပန္းေၾကြေလးေတြ ေကာက္ရံုမက အပင္ကိုပါ လွုပ္ျပီး မေၾကြေသးတဲ့ ပန္းေလးေတြကို ေျခြ ယူဖို႕ ၾကိဳးစားေနတာေၾကာင့္ " ေဟ့ ခေလးေတြ မင္းတုိ႕ ေၾကြတာကိုတင္ေကာက္ ေလ ကြာ ၊ ဘာျဖစ္လို႕ မေၾကြ ေသးတဲ့ ပန္းေလးေတြ ကို ေျခြေနတာလည္း ၊ အပင္ျမင့္မွာ ခဏျဖစ္ျဖစ္ သဘာ၀အတုိင္း ေနပါေစကြာ ၊ ေနာက္ ေန႕ မနက္ေတာ့ သူ႕အလိုလို ေၾကြမွာေပါ့ကြာ " ရယ္လို႕ ခပ္ေငါက္ေငါက္ေလး ေျပာမိေတာ့ ေကာင္းမေလးက " ဒီေန႕ အေဖ့ကုိ ေဆးခန္းျပရမယ္ အစ္ကုိၾကီး ၊ ေဆးခန္းျပဖုိ႔ေငြလိုတယ္ ၊ ဒါေၾကာင့္ မနက္ျဖန္သူ႕အလိုလို ေၾကြ တဲ့ထိ ေစာင့္လို႕ မရလုိ႕ပါ " ဆိုတဲ့ မ်က္ႏွာ၀ုိင္းေလးကို ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္လိုျပန္ေျပာရပါ့မလဲ ၊၊ " မေၾကြ ခင္မွာ ေ၀ေနတဲ့ ပန္းေလးေတြကို သဘာ၀အတိုင္း ရွိပါေစကြာလို႕ " တားခ်င္ ေပမယ့္ သူတို႕ကိုယ္တုိင္ မေ၀ခင္ မွာ ေၾကြေနရတဲ့ ဘ၀ေလးေတြ မို႕ ကြ်န္ေတာ္ ဘာမ်ား ေျပာႏုိင္ ပါဦးမလဲ ၊၊ တခါတခါ သဘာ၀ကို ခ်စ္ျမတ္ႏုိးစြာ မေ၀ခင္မွာ မေၾကြေစခ်င္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တုိင္ တခါတရံ ေျခြေနမိလား ရယ္လို႕ အျမဲေတြးမိပါတယ္ ၊၊ </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">အလုပ္ခြင္ထဲမွာ ေက်ာင္းေနရမယ့္အရြယ္ အလုပ္သမားေလးေတြကို ေတြ႕ရ ခုိင္းရတုိင္း လိပ္ျပာမလံု ခံစားမိတာ အမွန္ပါ ၊၊ ၁၅ - ၁၆ - ၁၇ ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ မိဘရင္ခြင္၇ိပ္မွာ ေႏြးေႏြး ေထြးေထြး ခိုလွဳံရင္း ေက်ာင္းပညာ သင္ၾကားရမယ့္ အရြယ္ေတာ့ေပါ့ ၊၊ အတက္ပညာတစ္ခုကို သင္ၾကားေနရ မယ့္ အရြယ္ေတြပါ ၊၊ ပန္းခေလးေတြ ေၾကြမွာစိုးတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ အဲဒီခေလးေတြ အတြက္ေရာ မကာကြယ္ ႏုိင္ ေတာ့ ဘူးလား ၊၊ ကာရာ အုိေက ဆုိင္မွာ အဲဒီအရြယ္ ခေလးမေလးေတြကို ပန္းကံုးစြပ္တာဟာ ၊ ေဘာက္ဆူးေပး တာဟာ ခ်ီးေျမွာက္ လိုက္တာလား ၊ ေၾကြမွာစိုးလို႕ တံစိုိးေပးလိုက္တာလား ၊ ေၾကြျပီးသားပါပဲရယ္လို႕ နင္းေျခ ေပးလိုက္တာလား ၊၊ မစဥ္းစားတက္ေတာ့ပါဘူ း ၊၊ အေဖကူလီထမ္းလို႕ သားကူလီထမ္းရတယ္ဆိုတာ ေမြခံထုိက္ေစဆိုတဲ့ ၀တၱရား ေက်ပြန္ျခင္းလား ၊ အေဖလုပ္ သူက ၁၀ ပိသာ အေလးကို ထမ္းလို႕ သားလုပ္သူက ၁၅ ပိသာ အေလးကို ထမ္း ႏုိင္တယ္ဆိုတာ ဂုဏ္ယူ စရာလား ၊၊ အဲဒီသားသမီးကို အတိဇာတ သားရယ္လို႕ ေခၚဆိုရမလား ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ ပတ္၀န္းက်င္ ၊ အလုပ္ခြင္ေတြထဲမွာ မေ၀ခင္မွာ ေၾကြေနရတဲ့ ပန္းပြင့္ေလးေတြ အမ်ားၾကီးပါ ၊၊ အဲဒီ ပန္းေလး ေတြဟာ အခိ်န္မတန္ခင္ မွာ ပင္ယံထက္က ေျခြခ်ခံခဲ့ရတယ္ေလ ၊၊ ဒါေပမယ့္ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ပန္းခေလး ေတြကို မေ၀ခင္မွာ မေၾကြေစခ်င္ေပမယ့္ ၊ ကို္ယ္ဘာမွ မတက္ႏုိင္ေသးတာမို႕ တခါတရံ ကိုယ္တုိင္ ေျခြသူမျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရင္းပဲ ..... မေ၀ခင္မွာ မေၾကြပါေစနဲ႕လို႕ ဆုေတာင္းေပးရံုမွတစ္ပါး ......... </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">ေမတၱာရင္းျဖင့္ </div><br /><div align="justify">မင္းအိမ္ျဖဴ </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">(လြန္ခဲ့တဲ့ အတိတ္က ကြ်န္ေတာ့္ ရဲ့ တံတားဆိုက္ကို သတိယရင္း ၊ ျမစ္သာတံတား စီမံကိန္းက လုပ္ေဖၚ ကိုင္ဖက္ အလုပ္သမား ေလးမ်ားအား လြမ္းဆြတ္ရင္း ေရးဖြဲ႕ပါသည္ ) </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ပုိစ့္အေဟာင္းေလးတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါသည္ ၊၊</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-8860008648719038276?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-88759319440893816382009-12-27T04:04:00.003+08:002011-11-26T20:10:36.339+08:00ျမန္မာျပည္မွာ ေနေစခ်င္ပါသည္<div align="justify">ညီမေလးႏွင္းမာ တစ္ေယာက္ ဒီတစ္ေခါက္အိမ္ျပန္ လာတာ မ်က္ႏွာ သိ္ပ္မေကာင္းပါ ။ အေဖတို႔အေမတို႔ကို ကန္ေတာ့ ရင္းလာႏွဳတ္ဆက္ တာလို႕ေျပာပါသည္။ ညီမေလး ဘယ္ကို မ်ားခရီး ဆန္႔ အုန္းမလို႔ပါလိမ္႔ ။ ဒီလို ကန္ေတာ့ရင္း ႏွဳတ္ဆက္တာ ဒီတစ္ခါ တတိယ အၾကိမ္ ျဖစ္သလို ေနာက္ဆံုး အၾကိမ္လည္း ျဖစ္ႏဳိင္ပါသည္။ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">မွတ္မိပါေသးသည္။ လြန္ခဲ.ေသာ (၁၀)ႏွစ္ေက်ာ္ကာလ ညီမေလး အသက္ (၁၅) ႏွစ္ျပည့္ ျပီးသည့္ အခ်ိန္မွာ ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရြာတြင္ အထက္တန္း ေက်ာင္းရိွေပမယ့္ ျပိးျပည္စံုေသာ သင္ၾကားမွု မျဖစ္ႏဳိင္ဟု ညီမေလးက ယူဆခဲ့ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အထက္တန္း ပညာကိုျမိဳ႕ေက်ာင္းသို. သြားေရာက္သင္ၾကားခ်င္သည္ ဟုဆိုေတာ့သည္။ မိန္းခေလးက ျဖစ္ျပန္၊ ျမိဳ.မွာလည္း အဆက္အခံ ကလည္း မရွိျပန္ေတာ့ စိတ္မခ်လို႔ တားျမစ္ ၾကသည္ ။ တကယ္ ဘ၀ကို တိုးတက္ခ်င္ပါသည ္ဆိုသည္႔မိ္န္းခေလး ။ တားမရသည့္အဆံုးခြင့္ ျပဳခဲ့ ရပါသည္။ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">က်ြန္ေတာ္ကေတာ့ (၉) တန္းေအာင္ျပီးသည္ ႏွင့္ မိဘအလုပ္ ၀င္၍ စီးပြားေရးဘက္ ကူးခဲ့ရ၍ ပညာေရး မွာေ၀း ခဲ့ရသည္။ ထို.ေၾကာင့္ ညီမေလး ကိုေတာ့ ျမင့္ျမင့္မားမား ပညာတက္မၾကီး ျဖစ္ေစခ်င္ခဲ့သည္။ ညီမေလးေတာ္ ပါသည္။ တကၠသိုလ္၀င္တန္း ကိုဂုဏ္ထူး ေတြျဖင့္ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ ရြာေက်ာင္းမွာ ေနခဲ့ေသာ ညီမေလးရဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ကေတာ့ ေအာင္ရုံေတာ့ေအာင္ ၾကပါသည္။ ထို.ေၾကာင့္ ညီမေလး အယူအဆ မမွားပါဟု ေထာက္ခ ံမိေပမယ့္ ထုတ္ေတာ့ မေျပာမိပါ။ တကယ္လို.ညီမေလး ျမိဳ႕ေက်ာင္း သြားမတက္ ရင္ေရာ ထူးခ်ႊန္စြာ ေအာင္ပါ့ မလားဟု ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ေတာ့ စဥ္းစားမိခဲ့ပါသည္။ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ဒီလိုနဲ႕ ညီမေလး ရြာကိုမျပန္ ျဖစ္ခဲ့ေတာ့ပါ။ ျပန္ရင္လည္း အလည္အပတ္ ေလာက္သာ လာတက္ ပါ ေတာ့ သည္။ ဘ၀တိုးတက္ဖို. က်ြန္ေတာ့္ ရင္ခြင္ထဲက ထြက္ခြာ သြားတဲ့ ညီမေလးကို လြမ္းမိပါသည္။ ညီမေလး လိမ္မာ ပါသည္ ။ တကၠသိုလ္၀င္တန္း ခေလးေတြ ကို (Guide ) ဟုေခၚေသာ စာျပဆရာမေလး လုပ္ရင္း သင္တန္းေတြ တစ္ခုျပီး တစ္ခု တက္သည္။ စက္မွဳတကၠသိုလ္ တက္၍ အင္ဂ်င္နီယာမၾကီး လုပ္မည္ ဟု ေျပာ ပါသည္။ က်ြန္ေတာ္ နားမလည္ေသာ ဘာသာ စကား ေတြေျပာတက္တဲ့ ညီမေလးကို ေလးေလးစားစား ခ်ီးက်ဳး မိပါသည္ ။ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ညီမေလးကံဆိုးပါသည္။ ေခတ္ကာလအေျခအေနအရ ေက်ာင္းပိတ္ကာလ ႏွင့္ၾကံဳေတာ့ တကၠသိုလ္ မတက္ခင္ (၄)ႏွစ္ေလာက္ နားေန ရပါသည္ ။ ဒါေပမယ့္ ညီမေလး အလကား မေနခဲ့ပါ။တဖက္က စာသင္ရင္း သင္တန္း ေတြ တက္၍ တက္လမ္းရွာေဖြခဲ့ပါသည္။ က်ြန္ေတာ္တို႕ ေဒသျမိဳ႕ ကေလးမွ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ၾကီးသို႔ ေျပာင္းေရႊ.အေျခခ်ပါသည္။ ဤအၾကိမ္သည္ ဒုတိယ အၾကိမ္ေျမာက္ ႏွဳတ္ဆက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ရြာမွာ ျပန္ေနပါလား ညီမေလးရယ္ လို႔ ဘာရယ္ မဟုတ္ေျပာမိေတာ့ ညီမေလးက ရယ္ပါသည္။ ဟုတ္တာ ပဲေလ သူလုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ေတြ တို႕ရြာမွာမွ လုပ္လို႕ မရတာပဲလို႔ ေျဖရင္း လြမ္းရပါသည္။ ဒီလိုနဲ. တကၠသိုလ္ ျပီးလို႔ ဘြဲ.ရျပိး အင္ဂ်င္နီယာမၾကီး အျဖစ ္အလုပ္ရပါသည္ ။ ဒီအလုပ္ေလးရဖုိ႔ ေပးဆပ္လိုက္ရတဲ့ အရင္းအႏွီး အတြက္ေတာ့ ညီမေလးက ညိဳးငယ္စြာ ေတာင္းပန္ပါသည္ ၊၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္ ေက်နပ္ပါသည္ ၊၊ က်ြန္ေတာ့္ ညီမေလး ဘ၀အေျခက်ျပီ လို႔ ၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာ ပီတ ိျဖစ္ရပါသည္။ ညီမေလးရဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ ကို ရင္ဖြင့္ေျပာျပ ေပမယ့္ အသိဥာဏ္ နည္းတဲ့ ဗဟုသုတ မရွိတဲ့ က်ြန္ေတာ္ နားမလည္ပါ ။ သူရတဲ့လခနဲ. မေလာက္ငွ တဲ့အေၾကာင္း ေျပာရင္ က်ြန္ေတာ္က မပူပါနဲ. ညီမေလးရယ္ အစ္ကိုပို႔ မွာေပါ့ လို႔ ေျပာေတာ့ ငိုရွာပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ့္ ညီမေလး သည္းသည္း ထန္ထန္ ကုိ ငုိပါတယ္ ၊၊ ဘာကိုမေက် နပ္ လို႔ ငိုမွန္း မသိေပမယ့္ ညီမေလးကုို ေဖ်ာင္းဖ်နား ခ်ရပါတယ္။ ေရာင့္ရဲပါလို.လည္း တရားခ်မိ ပါတယ္။ အခုလို ဌာန ၾကီးတစ္ခုမွာ ၊ စီမံကိန္းၾကီး တစ္ခုမွာ တရား၀င္အလုပ္ ရေနတာပဲ အစ္ကိုတို.က ဂုဏ္ယူ ၀မ္း ေျမာက္ ပါျပီ၊ ဘာမွမလိုပါဘူး ၊ အေမတို.ဆိုရင္ သူတို.သမီး ပညာတက္မၾကီး အတြက္ ၾကြားရတာ အေမာပဲ လို.ဆိုေတာ့ ညီမေလး ထပ္ငိုပါသည္။ ရွုိက္ၾကီးတငင္ ၀မ္း နည္းစြာ ငိုပါသည္ ၊၊ က်ြန္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းပါ ။ ကြ်န္ေတာ့္ ညီမေလးကုိ မငိုေစခ်င္ပါ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ညီမေလးေျပာတဲ့ အသံုးအႏွုန္းေတြ ဘာသာ စကားေတြ ပိုျပီးျမင့္ လာတာ သိေပမယ့္ က်ြန္ေတာ္ နားမလည္ပါ။ ညီမေလးလိုလည္း မစဥ္းစား တက္ပါ။ ပၼစည္းတစ္ခု ကို ၁၀၀ ၀ယ္ျပီး ၁၁၀ ေရာင္းရင္ ၁၀ ျမတ္တာေတာ့ သိပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ညီမေလး ေျပာတဲ့ အခြင့္အေရးေတြ ၊ ရပိုင္ခြင့္ေတြ ၊ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ဆိုတာေတာ့ နားမလည္ပါ ။ ညီမွ်မွဳေတြ မညီမွ်မွဳေတြ ၊ မတရားမွဳေတြ တရားမွဳေတြ ဆုိတာေတြလည္း ညီမေလးေျပာျပ ေပမယ့္ အသိဥာဏ္နည္းတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ နားမလည္ခဲ့ရိုး အမွန္ပါ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ဒီလိုနဲ. ညီမေလး ယခု တတိယအၾကိမ္ ႏွဳတ္ဆက္ျပန္ပါသည္။ ပထမအ ၾကိမ္ ႏွဳတ္ဆက္ စဥ္က မိုင္ ၂၀ ေက်ာ္ ေ၀းတဲ့ က်ြန္ေတာ္တို.နားက ျမိဳ႕ကေလး။ ဒုတိယ အၾကိမ္ ႏွဳတ္ဆက္ေတာ့ မိုင္ ၂၀၀ ေက်ာ္ ေ၀းတဲ့ ရန္ကုန္ျမိဳ.။ ညီမေလး ဒီတစ္ခါ ႏွဳတ္ဆက္တာ တတိယအ ၾကိမ္ပါ။ မိုင္ ၂၀၀၀ နီးပါး ေ၀းမယ္. ေနရာတစ္ခု ဆီသို. ၊၊ ၁၅ ႏွစ္ ၁၆ ႏွစ္ အရြယ္ မဟုတ္တဲ့ ၂၇-၂၈ အရြယ္ ပညာေတြ အေတြ.အၾကဳံေတြ ျပည္.၀ ေနတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနျပီမို႕ အထူးေတာ့ စိ္တ္မပူ မိေတာ့ပါ။ လူဆိုတာ ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာ ေျပာင္းေရႊ.ေနထိုင္ရတာ ပါပဲေလလို. ေျဖေတြး ရပါတယ္။ သမီးကို စိတ္မခ်တဲ့ အေဖ နဲ.အေမ ကို တရားနဲ. ေျဖဖို႔ပဲ ႏွစ္သိမ ့္ရပါတယ္။ ဘာကို စိတ္တို မွန္းမသိဘဲ ေတာက္ ေခါက္ျပီး အံၾကိတ္ေနတဲ့ အေဖ့ကို လည္း ေဖ်ာင္းဖ် ရပါတယ္ ။ အေဖ့ ကိုလည္း အံၾကိတ္ တက္ေခါက္ စိတ္ေသာက မေစခ်င္ပါ ၊၊ တစ္ေျမတစ္ပါးဆီ သြားေတာ့မယ့္ သမီးအတြက္ ငိုေၾကြးေနတဲ့ အေမ့ကုိ လည္း သနားမိပါသည္ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">က်ြန္ေတာ္ကေတာ. ႏြားေျခရာ ခြက္ထဲက ဖားသူငယ္လို.ပဲ ေျပာ ေျပာ ဘာမွမသိ တဲ့မတြက္ ဘာမွ မခံစား ရတာ အမွန္ပါ။ ညီမေလးလို ပညာေတြ တက္ခဲ့ရင္ ညီမေလး လို စိတ္ဒုကၡေတြ ခံစားေနရ အုန္းမွာ အမွန္ပါ။ က်ြန္ေတာ့္ ညီမေလးကို ဒီထက္ပိုျပီး မသိေစခ်င္ မတက္ေစခ်င္ ေတာ့ပါ။ ပိုသိ ပိုတက္ရင္ က်ြန္ေတာ္တို႔ နဲ႔ပိုေ၀း သြားေတာ့ မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ညီမေလးကို ျမန္မာျပည္မွာ ပဲ ေနေစခ်င္ပါသည္ ။ ။ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">မင္းအိမ္ျဖဴ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာ ဆုိတဲ့ စကားေလး ကုိ သံုးမိေပမယ့္ တခါတခါ ေရၾကည္ တစ္ေပါက္ ေသာက္ဖို႔ ခက္ေနတဲ့ အခါ ျမက္ႏုေတြ ေပါက္ေနရာေပမယ့္ ကုိယ္တုိင္ စားသံုးဖုိ႔ ခက္ခဲ့တဲ့အခါလည္း အေျခသင့္ရာ လြင့္ ၾကရတာပါပဲေလ ၊၊ ပညာေတြ တက္ျပီး မိေ၀းဖေ၀း သြားေရာက္ လုပ္ကိုင္ေနရရွာတဲ့ ညီမေလးေတြ ၊ သိသိၾကီး နဲ႔ အံၾကိတ္တက္ေခါက္ မ်က္ရည္ေတြ ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္ က်ေနရတဲ့ အေဖေတြ ၊ အလြမ္းေတြ နဲ႔ အတူ ပန္းေရ ခ်မ္းဆီမီးေတြ ဘုရားမွာ လွဴရင္ သားသမီးေတြ ေဘးဘယာကင္းဖုိ႔ ဆုေတာင္းေနရတဲ့ အေမေတြ ဒီေသာက ေတြ ဒီ ေသာကေတြ အျမန္ဆံုး ပယ္ေပ်ာက္ပါေစ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify">၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ၊၊ ပိုစ့္အေဟာင္းေလးပါ ၊၊ ရင္ထဲမွာ နင့္နင့္နဲနဲ ခံစားရသျဖင့္ ျပန္လည္ တင္ျပပါသည္ ၊၊ ဘ၀ေတြ ထာ၀ရ လွပပါေစ ၊၊ သူငယ္ခ်င္း ေတြရဲ့ ဂ်ီေတာ့ ကာစတန္ မက္ေဆ့မွာ အိမ္ကုိ လြမ္းလုိက္တာ လို႔ ေရးထားတာ ျမင္မိေလတုိင္း စိတ္ထဲမွာ နင့္နင့္သည္းသည္း ကုိ ခံစားရပါသည္ ၊၊ ေ၀ခ်င္သေလာက္ ေ၀းပါေစ ဆုိတဲ့ အျမင့္ပ်ံ လိုသူေတြအတြက္ မေထာင္းတာလွေပမယ့္ အေ၀းမပ်ံလို သူေတြ အတြက္ ေတာ့ မိဘနဲ႔ ေ၀းတဲ့ ေဒသဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ အစာ ေရစာ ေတြ ေပါမ်ားေနပါေစ ကႏၱာရပါပဲ ဗ်ာ ၊၊ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-8875931944089381638?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-49826321885998867242009-12-22T10:56:00.003+08:002011-11-26T20:10:24.430+08:00သေျပညိဳ<div align="center"><span style="color:#000099;">သေျပညိဳ<br /><br />သူ႔ ေခါင္းမွာတဲ့ သေျပညိဳ<br />ငါ့ ေခါင္းမွာတဲ့ သေျပညိဳ။<br /><br />တို႔ေျပမွာ တို႔ေမ ကမ္းပါတဲ့<br />သေျပညိဳ ေရႊဘိုပန္းဟာက<br />လန္းလ်က္ပါကို။</span><span style="color:#000099;"><br /></div></span><div align="center"><span style="color:#000099;">ဘာမေလွ်ာ့ေလနဲ႔<br />လာေတာ့မကြဲ႕ ေရႊပဟိုရ္<br />ေလခ်ိဳက အေသြး။</span><span style="color:#000099;"><br /></div></span><div align="center"><span style="color:#000099;">လင္းၾကက္အေဆာ္<br />ကြင္းထက္မွာ တူေပ်ာ္ေပ်ာ္နဲ႔<br />စည္ေတာ္ကို ရည္ေမွ်ာ္မွန္းကာပ<br />ေရာင္နီမွာ ေအာင္စည္ရြမ္းရေအာင္<br />သေျပညိဳ ေရႊဘိုပန္းရယ္နဲ႔<br />လွမ္းၾကစို႔ေလး။<br /></span></div><div align="center"><span style="color:#000099;">မင္းသု၀ဏ္<br />အဂၤလန္ (၁၉၃၈) ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္<br /></span><br /></div><div align="justify"><span style="color:#006600;">ဆရာမင္းသု၀ဏ္ ေရးသားခဲ့ေသာ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ ၊၊ လြတ္လပ္ေရးမရခင္ ၁၀ ႏွစ္တိတိ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္ေန႔မွာ ေရးသားစပ္ကံုးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ရယ္လို႔ ဆရာ ခ်စ္ဦးညိဳ ေျပာလို႔ သိခဲ့ရပါတယ္ ၊၊ ဆရာက ဌာန္ကရုိဏ္းက်က် ရြတ္ျပတဲ့အခါ မ်က္ရည္လည္း ၀ဲခဲ့မိပါတယ္ ၊၊ ျမန္မာျပည္ဖြားေတြဟာ ဘယ္ေနရာ ဘယ္ဌာနမွာပဲ ေရာက္ေနေပမယ့္ အမိျမန္မာ ျပည္ကုိ လြမ္းဆြတ္ေနၾကဆဲပါ ၊၊ တမ္းတေနၾကဆဲပါ ၊၊ အခါမသင့္လို႔ အခြင့္ရယ္ မသာေသးခ်ိန္မို႔ တုိင္းတစ္ေျမျခားမွာ လုပ္ကုိင္စားေနရေပမယ့္ သေျပညိဳ ေတြေ၀ေနတဲ႔ ျပည္ျမန္မာကုိ ေအာင္စည္ရြမ္း ဖို႔ ကမ္းလင့္ေမွ်ာ္ေနၾကဆဲပါ ၊၊</span><br /><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5417889832753125730" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SzA2GQFzWWI/AAAAAAAAAvU/OlCkBx1yH-o/s320/Image0079.jpg" border="0" /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SzA2HMWnFhI/AAAAAAAAAvk/TquKATENB9w/s1600-h/Image0083.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5417889848929752594" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SzA2HMWnFhI/AAAAAAAAAvk/TquKATENB9w/s320/Image0083.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SzA2GnTXIKI/AAAAAAAAAvc/J9nCdsRHryQ/s1600-h/Image0082.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5417889838984011938" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SzA2GnTXIKI/AAAAAAAAAvc/J9nCdsRHryQ/s320/Image0082.jpg" border="0" /></a><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5417889857133868834" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SzA2Hq6n9yI/AAAAAAAAAvs/wAA9FwuFcv0/s320/Image0078.jpg" border="0" /><br />ဓါတ္ပံု ၊၊ ၊၊ စာေပေဟာေျပာပြဲ အမွတ္တယ ( ၂၀ ရက္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ တနဂၤေႏြေန႔ ေန႕လည္ )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-4982632188599886724?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-55805747152744809902009-12-12T08:39:00.004+08:002011-11-26T20:10:09.821+08:00ဒီေန႔ စေနေန႔<div align="justify">ဒီေန႔ စေနေန႔ ၊၊ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ စေနေန႔ ေလာက္ အလုပ္လုပ္ရတာ ပ်င္းတာ မရွိပါဘူး ၊၊ ေန႔တစ္၀က္ ဆုိေပမယ့္ တစ္ေနကုန္သြား ေတာ့တာပါပဲ ၊၊ အျခားသူေတြ က တနလၤာေန႔ကုိ ေၾကာက္တယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္က ေတာ့ စေနေန႔ကုိ ေၾကာက္တယ္ ၊၊ တခါတေလမ်ား ည နက္သန္းေခါင္ျဖစ္သြားတက္တယ္ ၊၊ ထားလိုက္ပါေတာ့ ေလ ကုိယ့္ေဒါသနဲ႔ ကုိယ္ဆုိေတာ့လည္း လုပ္အုံးေပါ့ ၊၊ ဒီလိုနဲ႔ ဒီေန႔လည္း ထံုးစံအတုိင္း ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ အလုပ္လာတာပါ ၊၊ ကုိယ့္အေပ်ာ္ကုိယ္ရွာမယ္ေပါ့ ဆံုးျဖတ္ျပီး ဖတ္ေနက် စာအုပ္ေလးပိတ္ ၊ မ်က္စိေလး မွိတ္ျပီး စဥ္းစားျပီး မွိန္းေနတုန္း ၀ူး၀ါး ၀ူး၀ါး အသံေတြ ၾကားလို႔ ေဘးဘီကုိ ေငးလိုက္ေတာ့ ကုလားႏွစ္ေယာက္ အခုမွ ေတြ႔တဲ့ သူေတြလို စကားေတြေျပာေနလိုက္တာ ရထားတစ္စီးလံုး သူတို႔ပဲ ရွိလား မွတ္ရတယ္ ၊၊ တစ္တြဲလံုး ေငးေနတာလည္း ဂရုမစိုက္ပါဘူး ၊၊ သူတို႔ ရြာမွာ အမီနာ လင္ေနာက္လိုက္သြားတဲ့ အေၾကာင္းမ်ား ေျပာျပီး လြမ္းေနၾကတာလားမသိ ၊၊<br /><br />မၾကာပါဘူး ၊၊ ေနာက္ထပ္ ၀ူး၀ါး၀ူး၀ါး အသံထပ္ထြက္လာပါတယ္ ၊၊ တစ္တြဲလံုးလည္း လိုက္ရွာတာေပါ့ ဘယ္ကပါလဲေပါ့ ၊၊ ဒီေန႔ ရထားေပၚကလူေတြက အၾကံတူေနတယ္ ထင္ပ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္လိုပဲ စာအုပ္ေလးပိတ္ ထားတဲ့သူနဲ႔ ၊ သတင္းစာေလး ပိတ္ထားတဲ့သူနဲ႔ လိုက္ရွာၾကတာ တတိယ အသံရွင္ကုိ ၊၊ ေဟာ ေတြ႔ပါျပီ ၊၊ ကုိယ္ ေတာ္ေခ်ာက ခုနက ကုလားႏွစ္ေယာက္ေဘးကေန ဖုန္းထေျပာေနတာ၊၊ အားေကာင္းေမာင္းသန္ကုိ ေအာ္ေနတာ ျပည္မက အမ်ိဳးေတြနဲ႔ အေၾကြးကိစ ေဆြးေႏြးေနပံုရပါတယ္ ၊၊ ဟဲဟဲ ပြဲကေတာ့ စည္လာပါတယ္ ၊၊ သူလည္း ကုိကုလားေတြကို ႏုိင္ေအာင္ေတာ့ မေျပာႏုိင္ရွာပါဘူး ၊၊ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူတုိ႔ဘာသာဘာ၀ တရုတ္ သီခ်င္းကုိ အက်ယ္ၾကီး ထဖြင့္ပါေတာ့တယ္ ၊၊ တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္လို ကုလားႏွစ္ေယာက္က အျပိဳင္ေျပာ ေနသလို တရုတ္ကလည္း သီခ်င္းသံကုန္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ကုိ အိပ္ခ်င္ေျပသြားပါတယ္ ၊၊<br /><br />လာပါျပီေနာက္တစ္မ်ိဳး ၊၊ ရထားကေန ကားေပၚေရာက္ေတာ့ မိွန္းေနတုန္း ေနာက္နားဆီက " အင္....... ဟင့္........... ေမာင္.................. အြန္႔ ေရာက္ေတာ့မယ္ေလ ................ အာ............. ကြားးးးးးးးးး အသံၾကီးကလည္း အိပ္ခ်င္မူးတူး ၾကီးနဲ႔ ............. ဘာလဲ ............ ့kjlkjflfjlksfjlsfjriri vnkdslfjsdlfjdsf jfpefp သူေဌး ဆီကေန ညေနကားေတာင္းလာခဲ့ေနာ္ ေမာင္ လို႔ မနက္ျဖန္ သြားစရာ ရွိတယ္ေလ ကြာ......... ယယယယယယယယယယယယယယ " အိုးမုိင္ေဂါ့ ေနာက္တစ္မ်ိဳးကေတာ့ ရြာကအမ်ိဳး စာဥ ရယ္ေလ ၊၊ ခြ်ဲျပီး ပ်စ္ေနတာ အင္း စိတ္ကူးဖဲရိုက္ျပိး အသံကေတာ့ ၾကံက်ိတ္ဆံုက ထြက္လာသလို ဆိုေတာ့ ရုပ္ကုိ မွန္းျပီ ေပါ့ ၊၊ ဘယ္လိုေလးလဲေပါ့ ၊၊ ၾကည့္ခ်င္စိတ္ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ျပီး ကုိယ့္ဘာသာကုိ တစ္ေယာက္တည္း ဖဲရုိက္လာတာ ၊ ဟုိဖက္က သာေအး ကုိေတာင္ ဘယ္လို ပံုပါ လိမ့္ေပါ့ ၊၊ ေနာက္ဆံုး မွတ္တုိင္ေရာက္ေတာ့ အသာေလး ခလုတ္ေလးကုိ ႏွိပ္ ေခါင္းေလးကုိ ၄၅ ဒီဂရီ ေစာင္းျပီး ရူဳလိုက္ေတာ့ အားပါးပါး ............... ျမန္မာကားေတြ ၾကည့္ၾကတယ္ မဟုုတ္လား ဟီဟီ ဟုိမင္းသမီးေလးေလ ........... နာမည္ေတာ့ ေမ့ေနတယ္ ............ ဟုိတခါ မိုးဒီနဲ႔ေတာင္ ထက္လင္း ရင္လူးေဆး ေၾကာ္ျငာ ရုိုက္ဖူးတဲ့ မင္းသမီးေလးေလ ............ ဟီဟိ</div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ဘာရယ္မဟုတ္ အလုပ္ကုိ ညထိ လုပ္ရအံုးမယ့္ စေနေန႔ အမွတ္တယ ရံုးေရာက္ေရာက္ခ်င္း ဘာမွ မစခင္ တင္လိုက္တာပါ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify">မင္းအိမ္ျဖဴ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-5580574715274480990?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-12268044055220645982009-11-29T10:21:00.005+08:002011-11-26T20:10:29.293+08:00ေနာက္တစ္ေနရာ<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SxHg6zEHdaI/AAAAAAAAAvM/eXPTwmBbirA/s1600/5+(5).JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5409351928193185186" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SxHg6zEHdaI/AAAAAAAAAvM/eXPTwmBbirA/s320/5+(5).JPG" border="0" /></a><br /></div><div align="justify">ဒီႏုိင္ငံေလး ဒီ ကြ်န္းေလးကုိ ေရာက္တာ သိပ္ကာလ မၾကာေသးေပမယ့္ ေျပာင္းေရႊ႕ေနထုိင္ရတဲ့ အိပ္ခန္း ေလးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားခဲ့ျပီ ၊၊ အင္း .....ေတာ္ေတာ္မ်ားျပီဆုိတာက ကုိယ့္စံနဲ႔ကိုယ္ေပါ့ေလ ၊၊ ဟုိမွသည္မွ ဟုိေနရာ ကသည္ေနရာ ၊၊ ကုိယ္အဆင္ေျပမယ္ထင္တာေလးေတြ ၊ အဆင္ေျပမယ္ထင္ရတဲ့ ေနရာေလးေတြမွာ ေျပာင္းေရႊ႕ေနထုိင္ရတာပါပဲေလ ၊၊ အလုပ္တစ္ခုေျပာင္းျဖစ္တုိင္း အလုပ္သြားရမွာ ပ်င္းတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ေတာ့ နီစပ္ရာေနရာေလးေတြ ေျပာင္းေရႊ႕ေနျဖစ္ခဲ့တယ္ ၊၊ ဒီအက်င့္က ျမန္မာျပည္က ပါလာတဲ့ အက်င့္လို႔ပဲ ဆုိရမယ္ ၊၊ ဘာလို႔လည္းဆုိေတာ့ ကိုယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပည္က အလုပ္ေတြက အစိုးရစီမံကိန္းေတြ ဆုိေတာ့ ျမိဳ႕မနီး ရြာမနီး ကုိယ့္အစုအဖြဲ႔ေလးနဲ႔ကုိ ေနထုိင္လုပ္ကိုင္ရတဲ့ ရြာေလးတစ္ခုလို ၊၊ အလုပ္ဆုိတာလည္း အိမ္ ၊ အိမ္ဆုိတာလည္း အလုပ္ ၊၊ မနက္အိမ္ယာထလို႔ မ်က္ႏွာ ကပ်ာကယာ သစ္ျပီးတာနဲ႔ ဆုိက္ထဲေရာက္ေနျပီ ၊၊ ညေနလည္း အလုပ္သိမ္းတာနဲ႔ အိမ္ေပၚ ေရာက္ေနျပီ ၊၊ ဘာအ၀တ္အစားမွ လဲစရာ မလိုသလို ၊ ဘာမွလည္း ျပန္ဆင္ဖို႔ မလို ၊၊ မီးပူလည္း မလို သလို ေရေမႊးေတြလည္း မလိုတဲ့ ဘ၀ ေကာင္းလိုက္တာ ေအာ္ လြမ္းလိုက္ တာ ၊၊ ဒီလိုနဲ႔ ဒီမွာေနျဖစ္ေတာ့လည္း အလုပ္သြားတဲ့ အခ်ိန္ကုိ ေတာ္ေတာ္ အပ်င္းၾကီးခဲ့သည္ ၊၊ ဒီလိုနဲ႔ အလုပ္နဲ႔ အဆင္ေျပတဲ့ ေနရာေလးေတြ ေျပာင္းေရႊ႕ ေနထုိင္ျဖစ္ခဲ့သည္ ၊၊ အင္းအခုလည္း ေနာက္တစ္ေနရာ ေျပာင္းရ ျပန္ ျပီ ၊၊ ေရာက္တဲ့ေနရာ ေပ်ာ္တက္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္ ၊ ေပါင္းမိတဲ့ သူကုိ ခင္တက္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္ အိမ္ရွင္ ေတြကုိ သံေယာဇဥ္ ျဖစ္ေနမိျပန္သည္ ၊၊ ဒီလိုပါပဲေလ ၾကာေတာ့လည္း ေမ့သြားမွာပါ ၊၊ ဒီလိုနဲ႔ ခ်ီတက္လာခဲ့တာ ၾကာခဲ့ ျပီပဲ ၊၊ ကုိယ္ခ်စ္တဲ့ သူေတြကုိေက်ာခုိင္းခဲ့သလို ကုိယ္ခင္တဲ့သူေတြကုိ ႏွဳတ္ဆက္ခဲ့ တာလည္း မ်ားခဲ့ျပီ ၊၊ ဒီလို ေျပာင္းရေရႊ႕ရ ေနရာသစ္ကုိ သြားရတဲ့ အခါတုိင္း ေနရာေဟာင္းကိုေတာ့ တသလြမ္းဆြတ္ေနမိျပန္ေရာ ေလ ၊၊ ဒါေၾကာင့္ အသစ္အသစ္ေတြကုိ မခင္ခ်င္ မၾကင္လိုေတာ့ျပီ ၊၊ </div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">ပထမဆံုး အိမ္ေလးက Yishun ဆိုတဲ့ အိမ္ေလး ၊၊ ဧည့္ခန္းမွာ ၁၀ ရက္ေလာက္ အိပ္ခဲ့ရဖူးတယ္ ၊၊ စိတ္လည္း ညစ္ခဲ့ရတယ္ ၊၊ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္ခဲ့ရပါတယ္ ၊၊ ေနာက္ေတာ့ တစ္ေနရာေျပာင္းျဖစ္ျပန္ေရာ ၊၊ ေနာက္ ထပ္ေျပာင္းျပန္ေရာ ၊၊ ေနာက္ ေနာက္ ေနာက္ ၊၊ အတူေနခဲ့ဖူတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လည္း တခါတေလ ကလြဲလို႔ တမင္တကာ မေတြ႔ျဖစ္ခဲ့ၾက ၊၊ တခါတေလ ဖုန္းဆက္ျဖစ္တာကလြဲရင္ ဆံုျဖစ္ဖုိ႔ ဘယ္လို မွ မလြယ္ေတာ့ ၊၊ </div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"><em>ကုိယ့္ရဲ့ ဘ၀မွာ မွတ္မွတ္ ထင္ထင္ ပါ၀င္ ပတ္သပ္ခဲ့ဖူးသူေတြကုိ တစ္ေန႔ေန႔မွာ တစ္ေနရာရာ မွာေတာ့ အားလံုးနဲ႔ ဆံုျဖစ္ခဲ့ ဖူးခ်င္ေသးတယ္ ၊၊ ေနာက္ဆံုး ဆိုတဲ့ ကာလေလးမတုိင္ခင္မွာေပါ့ ၊၊ အားလံုးကုိ လြမ္းေနဆဲ ပါ ၊၊ သတိယမိေနဆဲပါ ဆုိတာလည္း သူတို႔ သိေစခ်င္မိတယ္ ၊၊ အေျခအေနအရ အတူခရီးမဆက္ရေပမယ့္ အတူ ရွိခဲ့တဲ့ ကာလေလးမွာ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး ကူညီေဖးမ ခဲ့ဖူးတာေလးေတြကုိ ေက်းဇူးတင္ အမွတ္ထင္ ေနဆဲ ပါဆုိတာေလးလည္း ေျပာျပခ်င္မိပါတယ္ ၊၊</em> <em>သူတို႔လည္း အဆင္ေျပပါေစေလ ၊၊ ဆက္လက္ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစလို႔</em></div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"><em></em></div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"><em>မင္းအိမ္ျဖဴ </em></div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">ပထမဆံုး ေနခဲ့ဖူးတဲ့ အိမ္ခန္းေလးပါ ၊၊ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-1226804405522064598?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-79706514201734411222009-11-21T22:08:00.002+08:002011-11-26T20:10:29.294+08:00အလုပ္ႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္<div align="justify">တကယ္ကုိ မအားမလပ္နဲ႔ ဘေလာ့အိမ္ေလးဖက္ မ၀င္ျဖစ္ေအာင္ကို အလုပ္ေတြ ရွဳပ္ေနတယ္ ၊၊ ဘာေတြမွန္း ကုိ မသိတာ ၊၊ အားခဲထားတယ္ အသစ္လည္း တင္ခ်င္တယ္ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆီလည္ လည္လည္ သြားခ်င္ တယ္ ၊၊ မေရာက္တာလည္း ၾကာျပီ ၊၊ အလုပ္ကုိ ေတာ္ေတာ္ ခ်စ္တဲ့ လုပ္ေဖၚကုိင္ဖက္ေတြကုိ ေတာ္ေတာ္ ေလးစား ေနမိတယ္ ၊၊ အရင္တုန္းက တခါမွ အဲဒီလို မျဖစ္ဖူးဘူး ၊၊ ျပီးခဲ့တဲ့ အလုပ္မွာ အခ်ိန္ဘယ္လို အသံုး ခ်ရမယ္ ဆိုတာ စလံုးေတြ သင္ေပးလိုက္တာ အခုစိတ္က လုပ္ခ်င္စိတ္ထက္ ျပန္ခ်င္စိတ္က မ်ားေနျပီ ၊၊ မျဖစ္ေသးဘူး ၊၊ ျပင္အံုးမွ ၊၊ တန္ဖုိးရွိတဲ့ ပိတ္ရက္ေလးမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆီ လည္လည္ သြားပါအံုးမယ္ဗ်ာ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">မင္းအိမ္ျဖဴ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-7970651420173441122?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-42332452397033108962009-11-14T16:17:00.005+08:002011-11-26T20:10:29.296+08:00ေတြ႔ဆံုခြင့္ နဲ႔ အလြမ္းေဖၚ<div align="justify">ေနာက္ေၾကာင္း ကုိျပန္ငဲ့ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါတုိင္း မပီ၀ုိးတ၀ါး အရိပ္ေတြက ေခတ္ေဟာင္းရုပ္ရွင္ကား တစ္ခုလို ျဖဴလိုက္မည္းလိုက္ တခါတခါေတာ့ စိမ္းလိုက္၀ါလိုက္ ၊၊ ေအာ္ အတိတ္ရဲ့ အရိပ္ေတြက ကုိယ့္ေနာက္မွာ ထပ္ခ်ပ္ မကြာဘူးေနာ္ ၊၊ ေနပူပူမွာ အတူေလွ်ာက္ခဲ့ရတဲ့ ကာလေလးေတြမွာ တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ ကယုကယင္ ေဖးမခဲ့ဖူးတဲ့ ကာလေလးေတြကုိ သတိရတယ္ ၊၊ ေနပူပူ ခရီးၾကမ္းတစ္ေထာက္မွာ တစ္ေယာက္ လက္ကုိ တစ္ေယာက္ တြဲျပီး ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ဖူးတာကုိ လြမ္းတယ္ ၊၊ ဟုိအခါ ေနပူစဥ္က မင္းလွမ္းခဲ့တဲ့ ေရပူ ခြက္ လည္း ဘယ္ဆီမွာလည္းကြယ္ ၊၊ ခုေနခါမေတာ့ မင္းကမ္းမယ့္ ခြက္က ကုိယ့္အတြက္ မဟုတ္သလို ကုိယ္ ၾကိဳက္တဲ့ ေရေႏြးၾကမ္းလည္း မဟုတ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး ၊၊ မင္းကုိလွမ္းမယ့္ လက္ကလည္း ကုိယ္မွ မဟုတ္ေတာ့တာပဲ ၊၊ မင္းသြား တဲ့လမ္း ပန္းပြင့္ေတြ ခင္းထားေပမယ့္ ကုိယ္ေလွ်ာက္ေနရတဲ့ လမ္း ဆက္လက္ အထီးက်န္ ေနဆဲပါလား ၊၊ ဘယ္အခ်ိန္ဘယ္ကာလမွာမ်ား နားခုိရာကုိင္းေလးတစ္ခု ၊ ေသာက္သံုးစရာ ကမ္းလင့္လာမယ့္ ေရေအးေလး တစ္ခြက္ ရႏုိင္ပါ့မလဲ ရယ္လို႔ တမ္းတမ္းတတ ငံ့လင့္ေနမိဆဲ ၊၊<br />၀ုိင္၀ိုင္းကေတာ့ ကမာၻေျမၾကီးရဲ့ တစ္ေနရာမွာေတာ့ ရွိမယ္တဲ့ေလ တကယ္မ်ားလား ကုိယ့္အတြက္ေတာ့ အတိတ္ေတြ သာမက အနာဂတ္ဆုိတာက လည္း မပီ၀ုိးတ၀ါး ပါလားေနာ္<br /><br /><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ao1NRAhUnH0&hl=en_US&fs=1&"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/ao1NRAhUnH0&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></div><div align="justify"></div><div align="justify"><em>လူဆိုတာ အားနည္းေနသမွ် ျပည့္စံုျခင္းဆိုတဲ့ ကံတရား ေမွ်ာ္လင့္ရင္းေမာေန တဲ့</em> </div><div align="justify"></div><div align="justify">အမွန္တကယ္ကုိ အဲဒီမျပည့္စံုျခင္းေတြ အတြက္ ေမာေနရတာပါပဲ </div><div align="justify"></div><div align="justify"><em>ကမာၻေျမရဲ့ တစ္ေနရာမွာေတာ့ အားေပးမယ့္သူရွိအံုးမယ္ ေတြ႔ခ်င္ေသးတယ္</em> </div><div align="justify"></div><div align="justify">တကယ္ပါ ၊၊ တစ္ေန႔ေန႔ေပါ့ ၊၊ ေတြ႕ခြင့္ရရင္ ေတြ႔ခ်င္ပါေသးတယ္ .................</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-4233245239703310896?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-56650162990704249792009-11-14T00:09:00.002+08:002011-11-26T20:10:29.297+08:00လြမ္းရယ္ မေျပအလြမ္းေရ<br /><br />ေက်ာင္းၾကီးကိုလြမ္းတယ္ ၊၊ လြမ္းတယ္ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ လြမ္းတယ္ ၊၊ ေက်ာင္းတက္ခဲ့တဲ့ ေန႔ရက္ေတြကုိ လြမ္းတယ္ ၊၊ အားလံုးကုိလြမ္းတယ္ကြာ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဘာေတြမ်ားလုပ္ေနလဲ ၊၊ ကုိယ္တုိင္ေရာ ဘာေတြ မ်ားလုပ္ေနလဲ ၊၊ လြမ္းရယ္ မေျပတဲ့<br /><br /><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/zZTQwUdApkQ&hl=en_US&fs=1&"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/zZTQwUdApkQ&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-5665016299070424979?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-38138817988867788652009-11-12T23:05:00.002+08:002011-11-26T20:10:42.540+08:00သြားျဖစ္ခဲ့ေသာ<div align="justify">အရင္တုန္းက တင္ခဲ့တဲ့ ပိုစ့္ေလးကုိ ျပန္တင္တာပါဗ်ာ ၊၊ ျပန္တင္ျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းရင္းမ်ားစြာ ရွိပါတယ္ ၊၊ မသိေသးတဲ့ သူေတြကုိ သိေစခ်င္တယ္ ၊၊ သိျပီးသားသူေတြ သြားဖို႔ေမ့ေနရင္ ျပန္သတိရေအာင္ လမ္းညႊန္တာ ပါ ၊၊ အဲဒီလိုက္ပုိ႔တဲ့ ဦးေလးၾကီးကုိယ္တုိင္လည္း ကုိယ္ေတြ႔ပါ ၊၊ တခါတခါ စိတ္ဆိုတာ ဆန္းက်ယ္ပါတယ္ ၊၊ သက္ေသ ျပစရာ အခုိင္အမာမရွိေပမယ့္ ၊ ဗုဒၵဘာသာ၀င္ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ မုိ႔ ဆုေတာင္းဆုယူ အဓိဌာန္ ကုိ ယံုၾကည္သက္၀င္သူေတြ မို႔ ခံစားခ်က္ ယံုၾကည္ခ်က္တူသူခ်င္းမုိ႔ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါသည္ ၊၊ ကာယကံရွင္ေတြ ဘယ္လိုခံစားရတယ္ မသိေပမယ့္ ကုိယ္လိုက္ပို႔လမ္းညႊန္ေပးလိုက္သူေတြ ေတာ့ အဆင္ေျပသြားၾကတာ ေတြ႔ရ ပါတယ္ ၊၊ တကယ္ပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ အားလပ္လို႔ အခ်ိန္ရတဲ့ အခါတုိင္း သြားေရာက္ ဒါနျပဳ ပူေဇာ္ပါတယ္ ၊၊ ကုိယ့္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းနဲ႔လည္း နီး လမ္းလည္းသင့္တာမို႔ တခါတစ္ေခါက္ျဖစ္ျဖစ္ သြားျဖစ္ေအာင္ သြားလုိက္ ေစခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ ၊၊ ယံုယံုၾကည္ၾကည္ေလး လွဴဒါန္းပူေဇာ္ပါ ၊၊ </div><div align="justify"><br />ဒီေန.သြားျဖစ္ခဲ.တဲ.ေနရာေလးတစ္ခုကို ေခၚသြားခ်င္လို.ပါ၊၊ က်ြန္ေတာ္ သြားခ်င္ခဲ.တာ စကၤာပူကို စေရာက္တည္းကပဲ၊၊ ဒါေပမယ္.မသြားျဖစ္ခဲ.ဘူး၊၊ ေနာက္ေတာ.ေမ.သြားတာရယ္ ၊ မၾကံဳျဖစ္တာရယ္နဲ. မေရာက္ျဖစ္ခဲ.တာ၊၊တခ်ိဳ.လည္း သိလိမ္.မယ္ထင္ပါတယ္၊၊ စင္ကာပူ က်ြန္းေစာင္.နတ္မင္းၾကီး နတ္နန္း နဲ. ႏွစ္ေပါင္းသက္တမ္းၾကာျပီျဖစ္တဲ. ေညာင္မုတ္ဆိတ္ ပင္ၾကီးပါ၊၊<br /><br />ဒီထက္ပိုျပီး Information ေပးခ်င္ပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ္. အဲဒီမွာ ရိွေနတဲ.ဦးေလးၾကီး ေျပာတဲ.ဘာသာစကားက က်ြန္ေတာ္နားမလည္ဘူးဗ်ာ ၊၊ ေနာက္ထပ္ၾကိဳးစားျပီး စံုစမ္းျပီး ထပ္တင္ေပးပါအံုးမယ္၊၊ Edit နဲ.ပဲ Photo လည္း ထပ္တင္ပါအုံးမယ္၊၊ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တေပါင္းလျပည္.ေန. က်ြန္ေတာ္.လက္ေဆာင္ေလး အျဖစ္ ေပါ.ဗ်ာ၊၊<br /><br />ဆုေတာင္းျပည္.တယ္တဲ.၊၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သြားခ်င္သူေတြ အတြက္ နတ္လမ္းညွြန္ပါ ဗ်ာ၊၊<br />Toa Payoh Mrt မွာဆင္း ေနာက္ Exit C ကေနထြက္ လိုက္ ၊ နည္းနည္းေလး ဆက္ေလွ်ာက္ ရင္ ေရာက္ ေရာဗ်ာ၊၊<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SbeZk2Et81I/AAAAAAAAAIs/iHeHX83xDHc/s1600-h/Image000.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311883143776432978" style="WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SbeZk2Et81I/AAAAAAAAAIs/iHeHX83xDHc/s320/Image000.jpg" border="0" /></a> </div><br />Toa Payoh Mall ဘက္မျမင္ရေသာ ေညာင္ပင္ၾကီး<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SbZMDmcSA4I/AAAAAAAAAH0/IquZHforcOs/s1600-h/Image002.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311516435272565634" style="WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SbZMDmcSA4I/AAAAAAAAAH0/IquZHforcOs/s320/Image002.jpg" border="0" /></a><br /><br />ေညာင္မုတ္ဆိတ္ ပင္ၾကီး ႏွွင္.နတ္နန္း<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SbZMEVidzJI/AAAAAAAAAIE/UH4FtjdH_Gw/s1600-h/Image004.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311516447914970258" style="WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SbZMEVidzJI/AAAAAAAAAIE/UH4FtjdH_Gw/s320/Image004.jpg" border="0" /></a><br /><br />ေညာင္မုတ္ဆိတ္ ပင္ၾကီး<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SbeZkXCFqbI/AAAAAAAAAIk/JAkC0hcTsWQ/s1600-h/Image003.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311883135443904946" style="WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SbeZkXCFqbI/AAAAAAAAAIk/JAkC0hcTsWQ/s320/Image003.jpg" border="0" /></a><br /><br />ေညာင္မုတ္ဆိတ္ ပင္ၾကီး ႏွွင္.နတ္နန္း<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SbZMQNwF6hI/AAAAAAAAAIc/JWv-gGlzJr0/s1600-h/Image007.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311516651983071762" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SbZMQNwF6hI/AAAAAAAAAIc/JWv-gGlzJr0/s320/Image007.jpg" border="0" /></a><br /><br />ံ့ျမတ္စြာဘုရားရုပ္ထုႏွင္. ကြမ္ရင္မယ္ေတာ္ ရုပ္ထု<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SbZMFERdtKI/AAAAAAAAAIU/UhRQ77lmFxQ/s1600-h/Image006.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311516460460127394" style="WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SbZMFERdtKI/AAAAAAAAAIU/UhRQ77lmFxQ/s320/Image006.jpg" border="0" /></a><br /><br />ံ့ျမတ္စြာဘုရားရုပ္ထုႏွင္. ကြမ္ရင္မယ္ေတာ္ ရုပ္ထု<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SbZME6g73jI/AAAAAAAAAIM/MucBwzKjKcw/s1600-h/Image005.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311516457840664114" style="WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SbZME6g73jI/AAAAAAAAAIM/MucBwzKjKcw/s320/Image005.jpg" border="0" /></a><br /><br />က်ြန္းေစာင္.ဘိုးဘိုးနတ္မင္းၾကီး ရုပ္ထု<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SbZMEJF69xI/AAAAAAAAAH8/T8iny1-b8Uo/s1600-h/Image003.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311516444574021394" style="WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SbZMEJF69xI/AAAAAAAAAH8/T8iny1-b8Uo/s320/Image003.jpg" border="0" /></a><br /><br />ေလးမ်က္ႏွာ ဘုရား (Four Faces Pagoda )<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SbeZlGLze_I/AAAAAAAAAI0/qOs8wOqUCxE/s1600-h/Image001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311883148101123058" style="WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SbeZlGLze_I/AAAAAAAAAI0/qOs8wOqUCxE/s320/Image001.jpg" border="0" /></a><br /><br />ဆရာေတာ္၏ရုပ္ပံုေတာ္<br /><br />ဒီေန.တေပါင္း လျပည္.ေနေလ ၊၊ ျမန္မာျပည္မွာ ဆုိရင္ေတာ. ေရွြတိဂံုဘုရား မွာ တေပါင္းပြဲေတာ္ၾကီး စည္ေနေရာ.ေပါ.၊၊ ဒီကေနပဲ မွန္းျပီး ဘုရား၀တ္ျပဳလိုက္ ၾကတာ ေပါ.ဗ်ာ၊၊<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-3813881798886778865?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-17500574362641012242009-11-10T18:22:00.000+08:002011-11-26T20:10:36.340+08:00လက္ဦးဆရာ<div align="justify">က်ဳပ္ စိတ္ပ်က္တယ္ဗ်ာ ၊၊ တကယ္ပါ ၊၊ ကုိယ့္နဲ႔ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး လက္တြဲမယ္လို႔ ရည္ရြယ္ျပီး လက္ထပ္ ထားတဲ့ ကိုယ့္ရဲ့ကုိယ္ပြား ကုိယ့္မယားကုိ စိတ္ပ်က္ရတာ ေလာက္ စိတ္ပ်က္စရာ ေကာင္းတာ ရွိမယ္ မထင္ေတာ့ ပါဘူးဗ်ာ ၊၊ သူတကာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ကိုလည္း ရင္ဖြင့္လို႔ မရတဲ့ အျဖစ္ပါဗ်ာ ၊၊ ကုိယ္ ရင္ဖြင့္တဲ့ သူကေရာ ဘယ္လို ျပန္ျပီး အၾကံေပးရပါ့မလဲ ၊၊ ကုိယ္တုိင္ေရာ ဘယ္လို မ်က္ႏွာမ်ိဳးနဲ႔ သူတကာ ကုိ ေျပာျပလို႔ ရပါမလဲဗ်ာ ၊၊ အဲဒီလိုဆုိရင္ေလ က်ဳပ္အေမ ေတာသူမၾကီးကုိ သိပ္သတိရတာပဲ ၊၊ က်ဳပ္အေမ ပညာမတက္ ဘူးဗ် ၊၊ ဒါေပမယ့္ သာသမီး တစ္က်ိပ္ေလာက္ကုိ ဒီဘ၀ေရာက္လာေအာင္ ဘယ္လို သြန္သင္ခဲ့တယ္ ဆိုတာ က်ဳပ္ေလ သိပ္ျပခ်င္တာပဲ ၊၊<br /><br />က်ဳပ္မိန္းမဗ်ာ ပညာတက္ပါပဲ ၊၊ ဧည့္ခန္းမွာ ဓါတ္ပံု ခ်ိတ္ထားေလရဲ့ ၊၊ သူေမြးထားတာ ၃ ေယာက္တည္း ၊၊ သမီး ၂ ေယာက္ သား ၁ ေယာက္ ၊၊ အလုပ္ဆုိတာ ဘာမွ လုပ္စရာမလိုဘူး ၊၊ ပုိက္ဆံဆုုိတာ သူ႕ကဒ္ ထဲကုိ လကုန္ရင္ ၀င္ျပီးသား ၊၊ သူလိုရာသံုး ၊၊ သူလုပ္ခ်င္ရာလုပ္ ၊၊ သူ႔အဓိက တာ၀န္က သားသမီး ေတြ တာ၀န္နဲ႔ အိမ္ေထာင္ တာ၀န္ေလးပဲ ၊၊ ဒါေတာင္မွ က်ဳပ္က ရံုးပိတ္ရင္ မီးပူတုိက္တာ ေစ်း၀ယ္ထြက္တာ လုပ္ေပးလိုက္ ေသးတာ ၊၊ က်ဳပ္ မတရားမေျပာခ်င္ပါဘူးဗ်ာ ၊၊ ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္အေမက စီးပြားလည္း ရွာ ရေသးတယ္ ၊၊ အေဖက ၀န္ထမ္း ၊၊ သာသမီးက တစ္က်ိပ္ ၊၊ အားလံုး ပညာေတြလည္း ကုန္ေအာင္ အေမ့ စကားေျပာ ရရင္ေတာ့ အတန္းကုန္ေအာင္ သင္ေပးႏုိင္တယ္ ၊၊ အာလံုးလည္း လူလြန္မသားေတြ မျဖစ္ပါ ဘူးဗ်ာ ၊၊ တကယ္ပါ ၊၊<br /><br />ခုေတာ့ဗ်ာ ၊၊ ေျပာျပန္ရင္လည္း ကုိယ့္ေပါင္ကုိယ္လွန္ေထာင္းတာ ျဖစ္အံုးမယ္ ၊၊ က်ဳပ္သမီး ၁၃ ႏွစ္သမီး ရည္းစားထားတယ္ တယ္ဗ်ာ ၊၊ သူအေမ တစ္ေယာက္လံုး ရွိေနတာဗ်ာ ၊၊ ဘာအလုပ္မွလည္း မလုပ္၇ဘူး ၊၊ က်ဳပ္ ေသခ်င္တယ္ ၊၊ တကယ္ပါ ၊၊ က်ဳပ္ နားလည္ပါတယ္ဗ်ာ ၊၊ က်ဳပ္လည္း ပညာတက္ ေခတ္လူ တစ္ေယာက္ပါ ၊၊ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ၊ ၁၃ နွစ္ သမီး ရည္းစားထားတာေတာ့ ဆိုးတယ္ဗ်ာ ၊၊ က်န္တဲ့ သူေတြ ျဖစ္တာ ၾကားပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ က်ုဳပ္သမီး ျဖစ္ေနတာကုိ က်ဳပ္တကယ္ ရွက္မိတယ္ ၊၊ သူအဘြား က်ဳပ္အေမ သိရင္ က်ဳပ္ကုိ ဘယ္လိုေျပာမလဲဗ်ာ ၊၊ ေတြးၾကည့္စမ္းပါ ၊၊ ဒီမိန္းမ ဗ်ာ ၊၊<br /><br />ေျပာလိုက္ရင္လည္း နုိင္ငံရပ္ျခား မွာ သားသမီးေတြ က ျဖစ္ေနလို႔ ဆိုတာမ်ိဳး ၊၊ ဒီမွာ ဘယ္လိုမွ ေျပာလို႔ ဆုိလို႔ မရဘူးဆုိတာမ်ိဳး ၊၊ အပုိေတြပါဗ်ာ ၊၊ ျမန္မာျပည္မွာ ၾကီးျပင္းတဲ့ သားသမီး မဟုတ္တဲ့ အတြက္ ေလးစားမွဳ မရွိဘူး ဆုိတာမ်ိဳး ၊၊ နားလည္မွဳမရွိဘူးဆုိတာမ်ိဳး ၊၊ က်ဳပ္ ရယ္ခ်င္တယ္ ၊၊ ဒါဆိုိ လီေရွာင္လံုး က ေဂးလန္းမွာ ဟုိဟာ ေထာင္စားေနရမယ့္ ပံုမ်ိဳး ၊၊ ဒီကလူေတြ အားလံုး လူၾကီးေတြ ဘ၀ပ်က္ေနပံုမ်ိဳး ၊၊ သားသမီးေတြက လွည့္မၾကည့္ပဲ လူအုိရံုေတြ ပုိ႔ထားပံုမ်ိဳး ၊၊ က်ဳပ္တို႔ ရြာျပန္ၾကည့္လိုက္စမ္းပါဗ်ာ ၊၊ ေပါလို႔ ပါ ၊၊ လူေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္ ၊၊ ဘယ္မွာေနေနပါ ၊၊ သူတို႔ ဆုိသလိုဆို ႏုိင္ငံျခားဆိုတာ အရုိင္းအစုိင္း လူမယဥ္ေက်းေတြ ရဲ့ ဌာေနေပါ့ ၊၊ အားလံုးလူေကာင္းကုိ မရွိေတာ့ဘူးေပါ့ ၊၊ ဒီေနရာမွာ ေမြးသူတုိင္း အရုိင္းအစုိင္းေတြေပါ့ ၊၊<br /><br />က်ဳပ္လည္း အလုပ္ထဲမွာ ေမးၾကည့္ပါတယ္ ၊၊ သူတို႔ မိသားစု အုပ္ခ်ဳပ္ပံုေတြ ၊၊ အသက္ ၂၀ ေက်ာ္တဲ့အထိ မိဘအရိပ္ မလြတ္သူေတြ ၊၊ မိဘမသိပဲ ဘာမွ မလုပ္၇ဲသူေတြ တပံုဗ် ၊၊ ရည္းစား မထားဘူး တဲ့ သူေတြလည္း တစ္ပံုတပင္ဗ် ၊၊ အဲ လူအတန္းအစားေတာ့ ကြာသေပါ့ဗ်ာ ၊၊ က်ဳပ္မိန္းမ လို အေမမ်ိဳးက ေမြးလာတဲ့ သားသမီးေတြကေတာ့ က်ဳပ္သားသမီးေတြ လို ျဖစ္မွာေပါ့ဗ်ာ ၊၊ ဒါေတာ့ ကြာတာေပါ့ဗ်ာ ၊၊ ဒီတစ္ခါေတာ့ က်ဳပ္လည္း ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပ်က္သြားမိတယ္ ၊၊ ေျပာလိုက္တယ္ဗ်ာ ၊၊ နင္လည္း ဒီေလာက္ေတာင္ အုပ္ခ်ဳပ္လို႔ မရတာ ၊ ေပ်ာ္လည္းမေပ်ာ္တဲ့ ဌာေန ေနမေနနဲ႔ေတာ့ ၊၊ အာလံုး ျပန္သာျပန္ေတာ့လို႔ ၊၊ ငါဒီကေန ေငြပို႔ေပးမယ္ လို႔ ပဲ ေျပာလိုက္ေတာ့တယ္ ၊၊ ဟုတ္တယ္ေလဗ်ာ၊၊ သူေျပာသလို ရြာမွာ ၾကီးျပင္းရင္ လူေတာ္ လူေကာင္း ေလးေတြ ျဖစ္မွာကိုး ၊၊ ၾကီးရင္ သားသမီးေတြ ျပန္မၾကည့္မွာ ေၾကာက္သတဲ့ ေလ ၊၊ သူကုိယ္တုိင္ကေတာ့ အေဖအုိအေမအုုိ ပစ္ျပီး က်ဳပ္ေနာက္ လိုက္လာတာ ၊၊ ကုိယ့္အလွည့္မွ ပစ္ထားမွာ ေၾကာက္ေနသတဲ့ေလ ၊၊ အဲေတာ့ ထူးဘူး ျပန္ခုိင္းလိုက္ေတာ့တယ္ ၊၊<br /><br />သားသမီး ၃ ေယာက္သား ျပန္လို႔လည္း ေျပာေရာ ၊၊ ငိုလုိက္ၾကတာဗ်ာ ၊၊ က်ဳပ္ဘာမွ ေတာင္ မေျပာရေသး ဘူး ၊၊ အၾကီးမက ရည္းစားကိုလည္း ျဖတ္ပါမယ္တဲ့ ၊၊ ျမန္မာျပည္ေတာ့ မျပန္ပါရေစ နဲ႔ တဲ့ ေလ ၊၊ သမီးၾကီးက ၁၃ ႏွစ္ ၊ အငယ္မက ၁၀ နွစ္ သားအငယ္ကေတာ့ ၇ ႏွစ္ပါဗ်ာ ၊၊ ျပီးေရာ ၊၊ ေနာက္ တစ္ခုခုျဖစ္ရင္ ျပန္ပို႔မယ္လို႔ ေျပာလိုက္တယ္ ၊၊ မွတ္ကေရာဗ်ာ ၊၊<br /><br />မင္းအိမ္ျဖဴ<br /><br />၀န္ခံခ်က္ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေျပာျပတဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္းေလးအား ခံစား ေရးဖြဲ႔ပါသည္ ၊၊</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-1750057436264101224?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-10789970132611867612009-11-06T22:55:00.002+08:002011-11-26T20:10:36.341+08:00ျမန္မာျပည္ကုိ ခ်စ္ပါသည္<div align="justify"><em>ကိုဖိုးခ်ဳိ ၾကိး ႏိုင္ငံျခား သြားေတာ့မည္</em> ဆိုတဲ့ စကားကို ၾကားရေတာ့ အံ့ၾသမိတာ အမွန္ပါ။ ယံုလည္း မယံုႏုိင္ပါ ။ ျမန္မာၿပည္ ရန္ကုန္ျမိဳ.မွာ ၂၄-နာရီ မီးလာျပီ ဆိုတဲ့ စကားလို ဒီသတင္း စကားက က်ြန္ေတာ္တုိ.ၾကားမွာ ထူးျခားေနတာေတာ့ အမွန္ပါ ။ ဘာျဖစ္လို႔ လည္းဆိုေတာ့ က်ြန္ေတာ္တို႔ အသိုင္းအ၀ိုင္း မွာ ကိုဖိုးခ်ဳိ ေလာက္ျမန္မာျပည္ ကုိခ်စ္တဲ့သူ မရွိပါဘူး ။ ေက်ာင္းၾကီးျပီးသြားလို႕ အားလံုး ႏုိုင္ငံျခားသြား ၾကေတာ့လည္း တုတ္တုတ္ မ်ွမလွဳပ္တဲ့ ကိုဖိုးခ်ဳိပါ ။ ဘယ္သူေတြ ဘယ္နုိင္ငံ သြားဖို႔ လုပ္လုပ္ ၊ ဘယ္သူေတြ ကေတာ့ ဘယ္ႏုိင္ ငံ သြားပါျပီ ပဲ ေျပာေျပာ ၊ ဘယ္ေလာက္ေတြ ရေနပါတယ္ ဆိုဆုိ တုတ္တုတ္မွ် မလွဳပ္တဲ့ ကိုဖိုးခ်ိဳ ရယ္ပါ ၊၊ သြားတဲ့သူေတြ ကိုေတာင္ မသြားဖုိ.တရားျပ နားခ်ခဲ့လို. ကြယ္ရာမွာ ကိုဖိုးခ်ဳိကို <em>ကိုျမန္မာခ်စ္ ရယ္ </em>လို. နာမည္ ေျပာင္ေခၚခဲ့ ၾကတာပါ ။ <em>ျမန္မာျပည္မွာ ငါ့တို႔ လုပ္စရာေတြ အမ်ားၾကီး က</em>ြ ဆိုတဲ့ ကုိဖိုးခ်ိဳ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ေက်ာင္းျပီး ကတည္းက ေဆာက္လုပ္ေရး ၀န္ၾကီး ဌာနက တံတား စီမံကိန္း တစ္ခု ကိုေန.စား၀န္ထမ္း အျဖစ္ ၀င္ သြားခဲ့တာပါ။ အဆင္ေျပတာ မေျပတာထက္ အလုပ္လုပ္ ေနရရင္ေပ်ာ္ ေနတက္တဲ့ ကိုဖိုးခ်ဳိ ပါ။ <em>ပိုက္ဆံမရလို. လည္း တ၀မ္းတခါး မလုိပါဘူးကြာ</em> ဆိုျပီး ေနခဲ့တဲ့ ကိုဖိုးခ်ဳိ ပါ ။ တကယ္က ိုျမန္မာျပည္ ကိုခ်စ္တဲ့သူ ။ ျမန္မာျပည္မွာ ေပ်ာ္တဲ.သူ ၊၊ <em>ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း ျမန္မာလိုေျပာရတာ ဘယ္ေလာက္မ်ား အားရ စရာေကာင္းလဲ ျမန္မာ လိုခိုင္းလို. ရတယ္ ျမန္မာလိုဆဲလို. ရတယ္ကြာ</em> ရယ္လို႔ သူ.ကိုသူ ျမန္မာအင္ဂ်င္နီယာ အျဖစ္ အျမဲတမ္း ဂုဏ္ယူ တက္သူပါ။ <em>သူကေတာ့ ေနႏိုင္တာေပါ့ မိဘကိုလည္း ျပန္ေပးစရာမလို သူ.အိမ္ကေတာင္ ေထာက္ပံ့ ေနေသးတာပဲ</em> လို.ကြယ္ရာမွာ အတင္းဆိုလည္း သူကေတာ့ ျပံဳးျပံဳးေလး ပါပဲ။ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ျမန္မာျပည္မွာပဲ ရရာ အလုပ္ကို လုပ္ၾကဖို.၊ မဖြံ.ျဖိဳး မတိုးတက္ေသး တဲ့ေနရာေတြကို သြားေရာက္လုပ္ကိုင္ ေပးဖို. အျမဲ မဲဆြယ္ေနတက္ သူပါ ။ ရန္ကုန္မွာ ကားက်ပ္တယ္ ကြာ လို႔ ညည္းရင္ <em>မင္းတို႔ကြာ စစ္ကုိင္းတိုင္း အေနာက္ေျမာက္ပိုင္းက ကေလး အထက္ ခ်င္းတြင္းဖက္ မေရာက္ဖူးဘူးေနာ္ ငါေျပာျပမယ္ သူငယ္ခ်င္း</em> ဆိုျပီး သကာလ သူျမင္ေတြ ႔ ခဲ့ရတဲ့ ေဒသခံေတြ ရဲ့ သြားေရးလားေရး အေၾကာင္းေတြ ၊၊ မီးမလာဖူးကြာ အျမဲပ်က္ေနတာပဲ ဆုိတုိင္းလည္း <em>မင္းတုိ႕ကြာ ပဲခူးဟုိဖက္ မုပလင္ဘက္ ထြက္ ၾကည့္လိုက္စမ္းပါ ၊၊ လွ်ပ္စစ္ၾကီဳး ၾကီးေတြ ေအာက္ မွာ ေနျပီ း လွ်ပ္စစ္မီးဆိုတာ ဘာမွန္းမသိတာ</em> ဆိုတာမ်ိဳးက စတက္တဲ့သူ ၊၊ ရန္ကုန္မွာ ျခင္ေတြ ေပါတယ္ကြာ ၊ အမိွဳက္ ေတြ လည္း မသိမ္းက်ဘူးဆိုတုိင္း သူေရာက္ဖူး ၊ ေတြဖူးခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပည္ တနံတလ်ားက ျမန္မာျပည္ဖြား ညီအစ္ကုိေတာ္မ်ား ရဲ့ ေတြ႔ၾကံဳေနရတဲ့ သုခ ဒုက အဖံုဖံုကို သူ႕ေသြးသားရင္း ေတြ လို ေျပာျပေနတက္တဲ့သူ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">တကယ္ပါပဲ အလုပ္ ေလ်ွာက္ၾကေတာ့ လည္း က်န္တဲ့သူေတြက နီးစပ္ရာ ေနရာ ျပန္ေတာင္း ၾကေပမယ့္ ကိုဖိုးခ်ဴိ ကေတာ့ ပထမ ဦးစားေပး ၊ ဒုတိယ ဦးစားေပး ၊ တတိယ ဦးစားေပး အားလုံး ေစလုိရာေစ ဆိုတဲ.သူ၊၊ <em>ေ၀းစမ္းပါေစကြာ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ ပါ </em>ဆိုတဲ.သူ၊။ ပထမအလုပ္က ကေလး၀ဆုိတဲ. စစ္ကိုင္းတိုင္း ဟိုးအဖ်ားနား ၊၊ ေနာက္ မြန္ျပည္နယ္ထဲက တံတား တစ္စင္းမွာ ၊၊ ေနာက္ ခ်င္းျပည္နယ္ ဟိုးအစြန္က ဟုမၼလငး္ ၊ ခႏၱီး ၊၊ ဟိုးဘက္ က လူသူ အေရာက္နည္းတဲ့ နန္.စလိန္ဆိုတဲ. နာဂေတြ ရဲ.ေဒသ ေတြ ၊၊ ၀န္ထမ္းေတြ ေျပာေန ၾက ျဖစ္တဲ့ သြားေရာ့ လဟယ္ ဆိုတဲ႔ နာဂေတြ ရဲ့ အစြန္အဖ်ား ေဒသ အခု ေနာက္ဆံုး မံုရြာ ဆုိတဲ.ေနရာ က အိမ္နဲ. အနီးဆံုး ၊၊ ဒါေတာင္ သူအိမ္နဲ. မိုင္ ၆၀၀ ေက်ာ္ ၊၊ ဒါေပသည္႔ အလုပ္လုပ္ရင္း ေပ်ာ္ေနတဲ.သူ ၊၊ တကိုယ္ေရ တကာယ သြားလာေနရတာကုိက သူ႔အတြက္ ဗဟုသုုတေတြ ရသတဲ့ေလ ၊၊ ကုိယ္နဲ႔ တစ္ႏုိင္ငံတြင္း မွာ ေမြးဖြားလာတဲ့ သူ ခ်င္း ၊ သူတို႔ေတြရဲ့ ေန႔စဥ္ ဘ၀ေတြ ကို စိတ္၀င္စားသတဲ့ ၊၊ သူတို႔ ရုန္းကန္ လွဴပ္ရွား ေနတာေတြ ျမင္ရတဲ့ အခါ ကို္ယ့္ဘ၀ကုိ ေက်နပ္မိပါသတဲ့ သူတို႔ ဘ၀ ေတြ ကုိ ျမွင့္တင္ေပးလို ပါ သတဲ့ေလ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ဒါေပမယ္႔ အခုႏိုင္ငံျခား သြားေတာ႔ မယ္တဲ႔ ၊၊ တကယ္မ်ားလား ၊၊ မဟုတ္ဘူးထင္ပါတယ္ေလ ၊၊ သူလိုလူတစ္ေယာက္က နုိင္ငံျခားသြားမယ္ ဆုိေတာ့က ၊၊ ေကာလဟာလ မ်ားလား၊၊ ေသခ်ာေအာင္ ေတြ.ျပီး ေမးခ်င္ သည္၊၊ သူအိမ္ကို ဖုန္းဆက္ေတာ. မံုရြာမွာတဲ. ၊၊ မံုရြာရံုးကို ဆက္ေတာ. ေနျပည္ေတာ္ ကုိ ACE ႏွင္. ေလးလပတ္ ပါသြားပါတယ္တဲ.၊၊ လူၾကီးအခ်စ္ေတာ္ လက္စြဲ၊ လူၾကီးသြားရာ ပါေနတဲ့သူ တစ္ေယာက္ နိင္ငံျခား သြားမယ္ဆုိတာ မျဖစ္ႏိုင္ပါ လုိ႔ ဘာသာ ေတြးမိသည္၊၊ ရန္ကုန္ ၃၈ လမ္းက ကိုဖိုးခ်ိဳ ရဲ. အရင္းႏွီးဆံုး သူငယ္ခ်င္းကုိ ဖုန္းဆက္ေတာ့ ကုိဖိုးခ်ိဳ တစ္ေယာက္ မၾကာခင္ ရန္ကုန္ ဆင္းလာမည္တဲ. ၊၊ လာခဲ.ပါလား ဆံုရတာေပါ.တဲ. ၊၊ ေမးၾကည္႔ ေတာ့ ထုိသူငယ္ခ်င္းက ရယ္ေနသည္၊၊ '' I dont want to say anything " တဲ. ၊၊ ဒါဆုိ............ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ႏွင္းျမဴေတြစေ၀ေနျပီ ျဖစ္တဲ. ႏုိ၀င္ဘာလရဲ. ညတညမွာ ျမန္မာျပည္မွာ က်န္ေနေသးတဲ. လက္က်န္ သူငယ္ခ်င္း ေလး အနည္းစု ဆံုျဖစ္ၾကသည္၊၊ ဘီယာေလးေသာက္ ရင္းရင္တြင္းခံစား ခ်က္ေလးေတြ ဖလွယ္ရင္း ေပါ.၊၊ အဲသည္ည က က်ြန္ေတာ္တို. ေနာက္ဆံုး ဆံုျဖစ္ခဲ. ၾကတာေပါ.၊၊ အျမဲတမ္း တက္ၾကြျပီး စကားေတြ ေဖာင္ေနတက္တဲ. က်ြန္ေတာ္.သူငယ္ခ်င္း ၊၊ အသံေတြ ဆြံအ တိတ္ဆိတ္လို.၊၊ တခြန္းေမး မွတခြန္းေျဖသည္၊၊ ဘီယာေသက္ရင္း ေ၀ေနတဲ. မ်က္၀န္းေတြ ၊၊ ဘီယာေၾကာင္.လား၊၊ မီးေရာင္ ေၾကာင္.ဖ်တ္ခနဲ လက္သြားတဲ. မ်က္၀န္းအစံု က ေ၀.သီေနတာ ဘာေတြမ်ားဘာလိိမ္. ၊၊ အရင္လုိ တက္ၾကြေနတဲ. မ်က္၀န္းအစံု မဟုတ္တာ ေတာ့ ေသခ်ာသည္ ။ နာက်င္ေနတာလား ၊ ေၾကကြဲေနတာလား ၊ နာသာခံခက္ အေနရက်ပ္ေနတာမ်ားလား ကုိဖိုးခ်ိဳရယ္ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">လူစုခြဲျပီး အိမ္ျပန္ကာ နီးေတာ. က်ြန္ေတာ္ သိခ်င္ေနတဲ. ေမးခြန္းေလးကုိ ကိုဖိုးခ်ိဳကိုအားနာနာ နဲ.ပဲ ေမးလုိက္မိသည္ ၊၊ က်ြန္ေတာ္. မ်က္ႏွာကို ၾကည္.ျပီး လက္ကေလးႏွစ္ ဖက္ေနာက္ပစ္လုိ. ေျပာျပေနတဲ. ကုိဖုိးခ်ိဳ စကားေတြက... <strong><em>"ဘ၀မွာ လူတိုင္းကေတာ. ကိုယ္ရဲ.ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ၊ ေမွ်ာ္လင္.ခ်က္ေတြ ၊ အိပ္မက္ေတြကို ပံုေဖၚခ်င္ ၾကတာေပါ.ဗ်ာ ၊၊ အဲဒီထဲ မွာမွ ကံေကာင္းတဲ.လူ အနည္းစုက သူတုိ.ရဲ. အိပ္မက္ေတြကို ပံုေဖၚခြင္. ရၾကတယ္၊၊ တခ်ိဳ.ကေတာ. အိပ္မက္ေတြကို ဒီအတိုင္းပဲ ေမ.ထားလုိက္ ၾကတယ္၊၊ လူတခ်ိဳ.က အိပ္မက္ေတြ ကို ပံုေဖၚဖို. ၾကိဳးစားရင္း ရုန္းကန္ေနဆဲပဲ ............... တစ္ေန.ေတာ. က်ြန္ေတာ္ အိပ္မက္ေတြ ................</em></strong> " လုိ.ေျပာရင္း ဆူးေလလမ္းမၾကီး တစ္ေလွ်ာက္္ ေခါင္းငံု.လမ္းေလွ်ာက္ ျပန္သြားတဲ.ကုိဖိုးခ်ိဳရဲ. ေက်ာကိုၾကည္. ရင္း ေတာက္ပတဲ. ေမွ်ာ္လင္.ခ်က္ေတြနဲ. တက္ၾကြခဲ.တဲ. လူငယ္တစ္ေယာက္ အိပ္မက္ေတြကို အေကာင္အထည္ ေဖၚႏိုင္ပါေစလုိ.သာ ဆုေတာင္း ေပးရင္း............................ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">မင္းအိမ္ျဖဴ</div><div align="justify"> </div><div align="justify">ကုိဖိုးခ်ိဳေတြ ျမန္မာျပည္ မွာ ရွည္ရွည္ၾကာၾကာ ရပ္တည္ႏုိင္ပါေစ လို႔သာ ဆုေတာင္းမိပါတယ္ ၊၊ ႏုိ၀င္ဘာလရဲ့ ေအးျမတဲ့ ေဆာင္းတြင္းကာေလး တစ္ခုမွာ ျမန္မာျပည္ကုိ လက္ျပထြက္ခြာလာတဲ့ ကုိဖိုးခ်ိဳတစ္ေယာက္ ရဲ့ အမွတ္တရ ေလးအျဖစ္ ျပန္လည္ ဆန္းသစ္တင္ဆက္ေပးလိုက္ပါသည္ ၊၊ ၁၁ ရက္ ၁၁ လ ဆုိရင္ ကုိဖိုးခ်ိဳ တစ္ေယာက္ ျမန္မာ ျပည္နဲ့ ခြဲခြာခဲ့တာ ႏွစ္တစ္ပတ္ လည္ျပန္ျပီေပါ့ေလ ၊၊ ကုိဖိုးခ်ိဳ ဘာလို႔ ထြက္လာခဲ့လည္း ဆိုတဲ့ အေျဖကိုေတာ့ ကာယကံရွင္ ကုိဖိုးခ်ိဳသာလွ်င္ အသိဆံုးျဖစ္ေပလိမ့္မည္ ၊၊ မညီမွ်တဲ့ ျပိဳင္ဆုိင္မွဳေတြ မ်ားလာတဲ့အခါ ၊ ဘက္လိုက္တက္တဲ့ ဒိုိင္လူၾကီးနဲ႔ လက္ေ၀ွ႔ထုိးရတဲ့ ပြဲမ်ိဳးမွာ ကုိယ္ဘ၀ပ်က္မသြား ဖုိ႔ အားကစား စိတ္ဓါတ္ မရွိဘူးပဲ ဆုိဆုိ ခဏထြက္ေနတာ အေကာင္းဆံုးပါပဲ ၊၊ ကုိဖိုးခ်ိဳေတြကုိ မေထာက္ခံေပမယ့္ လုပ္သင့္တာ လုပ္တယ္ လို႔ ပဲ ေျဖေတြး ရပါတယ္ ၊၊ ကုိယ့္လက္ရည္ က်မသြား ဖို႔ကေတာ့ ပြဲစဥ္ၾကီးေတြ မထိုးေပမယ့္ ေလ့က်င့္ခန္းေတာ့ မပ်က္ေစနဲ႔ေပါ့ ၊၊ တုိးတက္တဲ့ အျမင္နဲ႔ ဗဟုသုတေတြကုိ ရွာေဖြျပီး ရႏိဳင္သေလာက္ စုေဆာင္းရမွာကေတာ့ ကိုဖိုးခ်ိဳေတြ ရဲ့ တာ၀န္ပါ ၊၊ ခုေလာေလာဆယ္ အစြန္႔ပစ္ခံေနရေပမယ့္ တခ်ိန္က်တဲ့ အခါ ကုိဖိုးခ်ိဳ ေတြ ကအသံုးက်လာမွာပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ခ်စ္တဲ့ အမိျမန္မာျပည္ အတြက္ ကုိဖိုးခ်ိဳေတြ အမ်ားၾကီး လုိအပ္ပါတယ္ ၊၊ အဲဒီလို ကုိဖိုးခ်ိဳေတြ ျမန္မာျပည္မွာ အမ်ားၾကီး ရွင္သန္ႏိုင္ပါေစ ၊၊ အခုမဟုတ္ရင္ေတာင္ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ေပါ့ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-1078997013261186761?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-4086416247673358012009-11-06T00:02:00.003+08:002011-11-26T20:10:29.298+08:00၀မ္းသာမိတယ္<div align="justify">ကြ်န္ေတာ္ ဒီေန႔ညေလး ကုိ တကယ္၀မ္းသာမိတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ ဒီလို ၀မ္းမသာရတာ ၾကာပါျပီ ၊၊ တကယ္ၾကာခဲ့ျပီ ၊၊ ဒီခံစားခ်က္ေလးကုိ ဟုိး လြန္ခဲ့တဲ့ စက္တင္ဘာလတုန္းက ပုိစ့္ေလးတစ္ခုအျဖစ္ တင္ခဲ့ဖူးတယ္ ၊၊ <a href="http://minneain.blogspot.com/2009/09/blog-post_08.html">ေနရာေလးတစ္ခု</a> ဆိုျပီးေတာ့ေလ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ညစ္ေနတယ္ထင္လို႔ ၀ုိင္း၀န္း အားေပးသြားတဲ့ ငွက္ကေလး တစ္ျဖစ္လဲ ၀က္ကေလးရယ္ ၊ သူငယ္ခ်င္း ယုယ ရယ္ ၊ ေနာက္ ခင္ရတဲ့ ေမ ရယ္ ၊ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ညီမင္းအိမ္ လို႔ ေခၚတဲ့ ကုိၾကီးမုိးကုတ္ ရယ္ ၊ အခုအြန္လိုင္းမွာ မေတြ႔တာၾကာျပီျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ကုိေနေဒး ရယ္ ေပါ့ ၊၊ သူတို႔ ပို႔ေပးတဲ့ ေမတၱာေတြ ေၾကာင့္ အဲဒီ ေနရာေလးကုိ သြားခြင့္ ရေတာ့မယ္၊၊ လိုအပ္တဲ့ ညိွဳႏွဳိင္းမွဳေတြျပည့္စံုရင္ ၊ ကုိယ့္ဖက္က လက္ခံျပီးရင္ ၊ အားလံုး ျပည့္စံုျပီးရင္ ကြ်န္ေတာ္ သြားခြင့္ရေတာ့မယ္တဲ့ေလ ၊၊ သူတုိ႕ဖက္က လက္ခံလုိက္ျပီတဲ့ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ေက်းဇူးတင္တယ္၊၊ လိုအပ္တာေတြ ကိုရွာေဖြ ကူညီေပးခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပည္က သူငယ္ခ်င္း ယပက္လက္ ရယ္ ၊ ဆရာတုိးရယ္ ေရာေပါ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ ေပ်ာ္ရႊင္သလို အားလံုးလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစဗ်ာ ၊၊ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">ခင္တဲ့</div><div align="justify">မင္းအိမ္ျဖဴ</div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">( သူငယ္ခ်င္းေတြ ကုိ အျမဲတမ္း မေပ်ာ္ရႊင္တာေတြ ၊ စိတ္ရွဳပ္စရာေတြ မွ်ေ၀ေနက်မို႔ ဒီတခါေတာ့ ရွားရွားပါးပါး ၀မ္းသာစရာေလး မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္ ) </div><div align="justify">(အဲဒီေနရာေလးဟာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ စည္းတစ္ခုလားလို႔ အျမဲ ခံစားေနရဖူးတယ္ ) </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-408641624767335801?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-76257514606904414122009-11-04T01:36:00.003+08:002011-11-26T20:10:53.246+08:00ငပိေပါင္မုန္႔<div align="justify">“ ကိုေဖခင္ ရွင္ဒီအတုိင္းေနေတာ့မွာလား ” ဆိုတဲ့ မခင္ေလးရဲ့ ျငဴစူသံကုိ ၾကားလိုက္ရတယ္ ဆိုရင္ပဲ …<br />“ဘာျဖစ္ ျပန္ျပီလဲ ခင္ေလးရယ္ ၊ ကုိယ္ကဒီအတုိင္းမေနလို႔ ဘယ္လုိ ေနရမွာလဲ မင္းပဲ သေဘာက်တယ္္ ဆိုလို႔ ဒီတုိင္းပဲ ေနလာၾကတာေလကြာ ”<br /> </div><div align="justify"><br />ကြ်န္ေတာ္သိပါတယ္ ၊၊ ခင္ေလးဘာေတြ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ၊၊ ခင္ေလးတစ္္ေယာက္ ခုလို စိတ္ညစ္ ေနရတာ မ်ိဳး ကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္ မလိုလားတာ ေတာ့ အမွန္ပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ လင္ကုိမယား ႏွစ္ေယာက္ တည္း တုန္း ကေတာ့ ဘာအပူအပင္မွ မရွိသလို အင္မတန္မွ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္း ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ေလာဘ နည္းတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ ္နဲ႔ ေၾကာင့္ၾကကင္းတဲ့ ခင္ေလး တုိ႔အတြက္ ျပည့္စံုခဲ့ပါတယ္ ၊၊ စက္ရံုမွာ ေနစရာ အရာရွိအိမ္ ဆိုျပီး တန္းလ်ား ေလးရွိတယ္ ၊၊ တခါတေလ ဟုိသြားဒီလာ မာဇဒါဂ်စ္ေလး တစ္စီးရွိတယ္ ၊၊ ပံုမွန္ လခေလးနဲ႔ ေငြမပိုမလွ်ံေပမယ့္ လင္ကုိ မယား ႏွစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ လံုေလာက္ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ အသစ္အဆန္း ေပၚသမွ် ခါးေပၚတင္ရမွ ေက်နပ္ တဲ့ မိန္းမထဲမွာ ခင္ေလး မပါသလို ၊ ေငြရွာ ေကာင္းတဲ့ ခြင္ဖန္ေကာင္းတဲ့ ေယာက်ၤားထဲမွာလဲ ကြ်န္ ေတာ္ မပါခဲ့ပါဘူး ၊၊<br /><br />စက္မွဳ အင္ဂ်င္နီယာ ဘြဲ႕ရျပီး ကတည္းက ေဟာဒီက ေက်ာ္စြာ ဓါတ္ေျမၾသဇာ စက္ရံုမွာ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ ္ခဲ့တာ ခုဆုိရင္ သမီးေလး တစ္သက္ေတာင္ ရွိျပီပဲ ၊၊ အျခားကေလးေတြ တန္းတူ သံုးခ်င္ ရွာ ေပမယ့္ ဘာကိုမွ မပူဆာတက္တဲ့ သမီးေလး ကလည္း ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ လိုပါပဲ ၊၊ ဘာကိုမွ ထူးထူးေထြေထြ မတက္မက္ရွာပါဘူး ၊၊ ျဖစ္လာတဲ့ ျပသနာက သမီးေလးေက်ာင္းကစတယ္ပဲ ဆုိရမွာေပါ့ ၊၊ ကေလးတုိ႔ သဘာ၀ ေျပာၾကဆုိၾကရင္းက မိဘေတြ ပါဆုိသလို ေပါ့ ၊၊ အခုတေလာ က်ဳပ္တုိ႔ ျမန္မာျပည္မွာက ႏုိင္ငံျခား ျပန္ေတြ ေခတ္စားလာတဲ့ အခါ ႏုိင္ငံျခားသြားတဲ့ သူေတြ လက္မေထာင္လာၾကတာကလား ၊၊ ျပသနာက အဲဒီမွာ စေတာ့တာပါပဲ ၊၊ </div><div align="justify"><br />လူေတြကလည္ ခက္သားလားေနာ္ ၊၊ ႏုိင္ငံျခားမွာ လုပ္စားမွပဲ ငရဲကင္းသတဲ့ေလ ၊၊ ျမန္မာတစ္ျပည္လံုး က ေတာ့ သူခုိးေတြ ခ်ည္းပဲေပါ့ ၊၊ အင္း သူတို႔ ဆုိသလုိေတာ့လည္း ဟုတ္ေနေတာ့ မျငင္း လိုပါဘူး ၊၊ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ လည္း ရေလလိုေလ အုိတေစေတြ ရယ္ပါ ၊၊ လူတုိင္းရယ္ေတာ့ ဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ ၊၊ လူတုိင္းေတာ့လည္း ၀န္ ထမ္း တုိင္းလည္း ခုိးေနတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ၊၊ က်ဳပ္တုိ႔လို ဓါတ္ေျမၾသဇာ စက္ရံုက ၀န္ထမ္းေတြက ဘာေတြ သြားခုိးရမလဲဗ်ာ ၊၊ က်ဳပ္ဘ၀ေတာ့ တခါမွလည္း မစဥ္းစားဘူးသလို တကယ္လည္း မခိုးစားဘူးပါဘူး ၊၊ ေလာက္ ္ငွ တာ မေလာက္ငွတာထက္ ရတာေလး ေခ်ြတာျပီး လင္မယား ႏွစ္ေယာက္ သံုးၾကတာပါပဲ ၊၊ သူေဌးေတာ့ မျဖစ္ဘူး ေပါ့ေလ ၊၊<br /><br />ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ သမီးတုိ႔ အတန္းတူ ေကာင္မေလး အေဖက ႏုိင္ငံျခားမွာဆုိလား ၊၊ လုပ္ရတာကေတာ့ ဘာလဲ ေတာ့ မသိပါဘူးဗ်ာ ၊၊ အဲဒီလူကို ကြ်န္ေတာ္ေကာင္းေကာင္း သိပါတယ္ ၊၊ ပုိက္ဆံေလး သိန္းဂဏန္းေလး ျပန္ ပို႔နုိင္ေတာ့ ထံုးစံအတုိင္း လက္မေထာင္တာေပါ့ေလ ၊၊ ျမန္မာျပည္မွာ သံုးစားမရလို႕ ႏုိင္ငံျခားထြက္သြား တယ္လို႔ လည္း အရမ္းကာေရာ မဆိုခ်င္ပါဘူး ၊၊ တကယ္ကုိ အဆင္မေျပတဲ့ အဆံုး ကံစြတ္ျပီး ရွိတာေလး ေရာင္းခ် ေပါင္ႏွံ ထြက္သြားတာပါ ၊၊ ဘာဘြဲ႔ေကာင္းေကာင္းမွလည္း တက္မသြားပါဘူးဗ်ာ ၊၊ သူအေၾကာင္း သူ႔မိန္းမ မသိေပမယ့္ သူ႔ကိုယ္သူ အသိဆံုးပါ ၊၊ ထားပါေလ ၊၊ ဒါေတြက ၊၊<br /><br />အဲဒီမွာ သူ႕မိန္းမက ေငြေလးရႊင္လာတဲ့ အခါ အသံေလးထြက္လာေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ ၊၊ ျမန္မာျပည္မွာ ၀န္ ထမ္းေတြ က သူခုိးေတြ ခ်ည္းပါပဲ ဆုိတာမ်ိဳး ၊၊ သူေယာက်ၤားလို နုိင္ငံျခားမွာ လုပ္တဲ့ သူေတြ သာ လွ်င္ အကုသိုလ္ ကင္းတယ္ ဆုိတာမ်ိဳးေတြေပါ့ ၊၊ ခက္သားလား ေနာ္ ၊၊ အဲဒီအသံကုိ အျမဲၾကားေနတဲ့ သမိးလုပ္တဲ့ သူကလည္း ေက်ာင္းမွာ ေျပာပါလိမ့္မယ့္ ၊၊ အဲဒိေတာ့ ၀န္ထမ္းသမီးျဖစ္တဲ့ က်ဳပ္သမီး က ရွက္ရွာမွာေပါ့ ၊၊ အဲဒီကစတာပါပဲ ၊၊<br /><br />တကယ့္ေတာ့ဗ်ာ ၊၊ ဘယ္မွာပဲေနေန ၊ ဘာေတြပဲ လုပ္လုပ္ပါ ၊၊ ကုိယ့္စိတ္ထဲမွာေကာင္းေနဖုိ႔ အဓိကပါဗ်ာ၊၊ ေနာက္တစ္ခုက ၀န္ထမ္းတုိင္း မခုိးဘူးလို႔ မဆိုလုိပါဘူး ၊၊ ဒါေပမယ့္ အမွန္တကယ္ မခုိးတဲ့ ၀န္ထမ္းေတြ လည္း ရွိပါေသးတယ္ ၊၊ ေနာက္တစ္ခုက ေငြရလိုမွဳတစ္ခုထက္ အမွန္တကယ္ ကုိယ့္ ပညာကုိ ျမတ္နုိးလို႔ ၊ တန္ဖုိးထား လို႔ ငါ့ေဒသေလး ငါ့တုိင္းျပည္ေလးအတြက္ ငါလုပ္ေပးမွ ျဖစ္မွာပါလားဆိုတဲ့ အေတြး ေလးေတြ နဲ႔ အလုပ္လုပ္ ေပး ေနတဲ့ တကယ့္ ျပည္သူ႕ ၀န္ထမ္းေတြ ရွိပါေသးတယ္ဗ်ာ ၊၊ ထမင္းေရ ပူလွ်ာလြဲ ငါအတြက္ ငါ့မိသားစု အတြက္ ဆုိတဲ့ အဓိဌာန္ ခ်က္နဲ႔ ျပည္ပထြက္သြားတဲ့ သူနဲ႔ စာရင္ ကုိယ့္တုိင္းျပည္ အတြက္ တစ္ေနရာစာေလး ျပည့္၀ဖို႔ ကုိယ့္က်ိဳးစြန္႔ေပးေနတဲ့ လက္တစ္ဆုပ္စာ ေလးက ပုိေလး ပါတယ္ဗ်ာ ၊၊ ပုိတန္ဖိုးရွိပါတယ္ဗ်ာ ၊၊ ဒီအေၾကာင္းေတြကုိလည္း ဒိန္ခဲစားျပီး ေပါင္မုန္႔ကို ငပိ္နဲ႔ တုိ႔စားရင္းက မင္းတို႔ အလကား ခုိးေနတာပါကြာ ဆိုေတာ့ က်ဳပ္ ရင္ေမာင္ ရင္နာတယ္ဗ်ာ ၊၊ က်ဳပ္သင္ခဲ့တဲ့ ပညာေတြ ၊ က်ဳပ္တက္ခဲ့တဲ့ နုိင္ငံတကာ အစည္း အေ၀းေတြ က်ဳပ္ေပးဆပ္ခဲ့ရတဲ့ တုိင္းျပည္အတြက္ အခ်ိန္ေတြ ၊၊ မေန႔ကမွ ခါေတာ္မွီ ႏုိင္ငံျခားျပန္က ဒီအသံထြက္ လာေတာ့ က်ဳပ္ ေမာင္ရင္ေမာင္ တကယ္ရင္နာတယ္ ၊၊<br /><br />၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ၊၊ တကယ့္ ၀န္ထမ္းေကာင္းမ်ားအတြက္ ရည္မွန္းေရးဖြဲ႔ပါသည္ ၊၊ ေလးစားသမွဳျဖင့္ </div><div align="justify"> </div><div align="justify">ေမာင္မင္းအိမ္<br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-7625751460690441412?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-79777582130588164032009-11-02T00:03:00.000+08:002009-11-02T00:04:37.515+08:00အခ်ိန္ေတြ<div align="justify">“ ေမာင္တုိးေမာင္ေရ မင္းၾကည့္ျပီးေတာ့သာ သူတို႔ကို ဧည့္ခံထားလိုက္ေတာ့ကြာ ၊၊ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ မင္း ခႏီၱးကုိ လိုက္မလာနဲ႔ေတာ့ ၊၊ ငါမင္းေအာင္ကုိပဲ ေခၚသြားလိုက္ေတာ့မယ္ ၊၊ လုိတာကိုေတာ့ မင္းသာ ၾကည့္ စီစဥ္လုိက္ေတာ့ ” ဆုိျပီး ထြက္သြားတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္လူၾကီးက ဘယ္ႏွစ္ရက္ၾကာမွာလဲ မသိ ၊၊ အင္းဒီတစ္ ေခါက္ေတာ့ နားရတာေပါ့ ဆိုျပီး ေတြးလို႔ရသလို ဒီစာရင္းစစ္ ၃ ေယာက္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္လို စခန္းသြား ရမလဲ ဆုိျပီးလည္း ေတြးျပီးလန္႔သလို ပဲ ၊၊ ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ဗုိလ္မွဴးၾကီးကေတာ့ ဘာမွ အလုပ္ကုိ ၀င္ မရွဳပ္ပါဘူး ၊၊ သူလည္းဘာမွသိတာမွ မဟုတ္တာ ၊၊ သူ႕အတြက္လုိအပ္တာေလး လုပ္ေပးထားရင္ရျပီ ၊၊ ရစ္တာက တစ္ေယာက္ ၊၊ သူကလုပ္သက္ ရျပီဆုိေတာ့ သိတာေလးေတြ မ်ားသည္ ၊၊ ေနာက္တစ္ေယာက္ ကေတာ့ ကိုယ္နဲ႔ ရြယ္တူဆုိေတာ့ သိပ္ အေရးမၾကိး ေပါင္းလို႔ရသည္ ၊၊ အလိုက္သင့္ေဖာလို႔ရသည္ ၊၊ အေရးၾကီးတာက ေရမီးျပည့္စံုဖုိ႔႔ပဲ ၊၊<br /><br />သိတဲ့အတုိင္း အထက္အရပ္မွာက လွ်ပ္စစ္မီးမရွိသည့္ေဒသ ၊၊ ညခင္းဆို လမင္းကုိ ထင္းထင္းၾကီး ျမင္ေန ရသည့္ အရပ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္တုိ႔ စီမံကိန္း မီးကလြဲရင္ တေလာကလံုးက လမင္းၾကီး အလင္းေရာင္နဲ႔ ထည္၀ါ ၏ ၊၊ ဒီလုိနဲ႔ တစ္ညေတာ့ အလုပ္ေတြနားတဲ့ အခ်ိန္ စကားေတြ ေျပာျဖစ္ၾကတာေပါ့ ၊၊ ရြယ္တူခ်င္း ဆိုေတာ့ လည္း သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သြားတာပါပဲ ၊၊ အလုပ္သေဘာရ စစ္ေဆးေနရေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ သူတို႔လည္း ဘာမွ နားလည္တာမဟုတ္ ၊၊ တကယ္ပါ ၊၊ ဘယ္လိုနားလည္ပါ့မလဲေနာ္ ၊၊ အေ၀းသင္ေလာက္ေက်ာင္းျပီး လို႔ မိဘ ေတြ ဒီဌာနမွာ ရွိလို႔ အဆက္အသြယ္ေလးနဲ႔ ဒီစစ္ေဆးေရးလုပ္ေနရတာ ၊၊ အင္ဂ်င္နီယာ အသံုး အႏွုန္းေတြ ဘယ္လို နားယဥ္ပါ့မလဲ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ တင္ထားတဲ့ ေစ်းႏွဳန္းစာအုပ္ကုိ မူေသထားျပီး အေပါင္း အႏွဳတ္စစ္တာကေတာ့ ၁၀ တန္းကေလးလည္း စစ္တက္တာကလား ၊၊ ထားပါ ၊၊ ဒါကလုပ္ငန္းသေဘာ ၊၊<br /><br />အလုပ္ေတြ ျပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေပါ့ ၊၊ သူကြ်န္ေတာ့္ထက္သာတာကေတာ့ သူက အဲဒီကတည္းက အိမ္ေထာင္ သည္ ၊၊ သူ႕အမ်ိဳးသမီးကလည္း ၀န္ထမ္း ၊၊ ေျမမ်ိဳရ်္ လူမ်ိဳးမေပ်ာက္ လူမ်ိဳမွ လူမ်ုဳးိေပ်ာက္ မည္၊၊ ဆိုတဲ့ဌာနက ၀န္ထမ္း ၊၊ အဲဒီတုန္းက တာ၀န္က်ေနတာက နုိင္ငံျခားျပန္ေတြ ကုိၾကိဳဆိုရတဲ့ ေလဆိပ္ ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ ၊၊ အဆင္ေျပလားဆိုေတာ့ ၊၊ သူကေျပပါတယ္ဗ်ာတဲ့ ၊၊ တခါတေလလည္း တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ကုိ ၁၂ က်ပ္ ၁၃ က်ပ္ ရတယ္ ၊၊ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း လြယ္လြယ္ကူကူ ေပးခဲ့ပါတယ္ ၊၊ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ လညး္ မေပးခ်င္ၾကဘူးဗ်တဲ့ ၊၊ သူတို႔ကလည္း ခြဲယူရတာဆိုေတာ့ ပံုမွန္ေတာ့ မရွိပါဘူးတဲ့ ၊၊ ေနာက္ ေန႔တုိင္း ေတာ့ လည္း မရပါဘူးတဲ့ ၊၊ လူကလည္း ခြဲတန္းခ်ရေသးတာ ဆိုပဲေလ၊၊ အင္း သူတုိ႔လင္မယား ဆိုေတာ့ သူ၀င္ကုိယ္၀င္ လည္း ခ်ိန္ရေသးတာကိုး ၊၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းေတာ္ေတာ္ ရမွာေပါ့ ဆို ေတာ့ မဆုိးပါဘူးဗ်ာတဲ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း အခုလို ခရီးစဥ္ ရွိတဲ့လေတြဆိုရင္ေတာ့ ကုိက္ပါတယ္ ၊၊ တစ္ေနရာက အနည္းဆံုး ၅ ေသာင္းဆိုေတာ့ တစ္လဆို မဆုိးပါဘူးတဲ့ ၊၊ ဒါလညး္ အလွည့္နဲ႔ ဆုိေတာ့ ကုိယ့္အလွည့္ ေရာက္ေအာင္ လုပ္ရေသးတာတဲ့ေလ ၊၊ ညြန္မွဴးတုိ႔ကေတာ့ ပိုရတာေပါ့ဗ်ာတဲ့ ၊၊ အင္း အမွန္တုိင္းေျပာရရင္ ေတာ့ အဲဒီတုန္းက တစ္ေန႔ ၁၂ က်ပ္ ၁၃ က်ပ္ ရတယ္ဆိုတဲ့ သူ႔ အမ်ိဳးသမီးအလုပ္ ကို ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတာပဲလုိ႔ ေတြးမိဖူးတယ္ ၊၊ ေအာ္သူတို႔လည္း ရသင့္လို႔ ယူေနသလိုပဲ ဘာကုိမွ သူတို႔ မခံစားရဘူး ေသခ်ာတယ္ ၊၊ သာမာန္ လုပ္ေနၾကအလုပ္တစ္ခုလုပ္ ေနသလိုပဲ ၊၊ ေနာက္ စကားေတြ အမ်ားၾကီး ေျပာျဖစ္ၾကေသးတယ္ ၊၊<br /><br />ေနာက္ သူတုိ႔ အလုပ္ေတြ ျပီးေတာ့့ ျပန္သြားတဲ့အခါ ေလယဥ္ကြင္းမွာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ဆုိျပီး အမွတ္တရ ပုတီးစိပ္တဲ့ တာလီေလး ေပးသြားတယ္ ၊၊ ဆုိက္က လူေတြ သိေတာ့ စာရင္းစစ္ေတြ ဆီက ရတဲ့ အရာ မင္းတစ္သက္လုံး သိမ္းထားေပေတာ့တဲ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ လူၾကီးက ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေသခ်ာၾကည့္ျပီး မင္းကုိ ဒါ့ေၾကာင့္ ယံုယံု ၾကည္ၾကည္ ထားခဲ့တာေလလို႔ ေနာက္ေသးရဲ့ ၊၊ ေအာ္ သူတို႔ကလည္း လုပ္ေနၾကတစ္ခု လုပ္သလို ကြ်န္ေတာ္ တုိ႕ကလည္း လုပ္ေနၾကလုပ္ေနတာပဲ ၊၊ သူတုိ႔လည္း လာျပီး ေရးခ်င္တာေရးသြား သလို ကြ်န္ေတာ္တုိ႔လည္း ကုိယ့္အလုပ္ ကုိယ္ဆက္လုပ္သြားေတာ့တာပါပဲ ………<br />အင္း ကုန္သြားတာက…<br /><br /><br /><br />အခ်ိန္ေတြလို႔ ေျပာခ်င္တာပါ<br /><br />( အခု အဲဒီဌာန မရွိေတာ့ပါဘူး ၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္ေလာက္ကတရား၀င္ ဖ်က္သိမ္းလိုက္ပါျပီ ) </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-7977758213058816403?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-88444578038383329202009-10-31T10:37:00.000+08:002009-10-31T10:38:39.521+08:00ႏွစ္ဖက္ျမင္<div align="justify">ကြ်န္ေတာ္ မွန္ မၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တာ ၾကာပါျပီ ၊၊ ေတာ္ေတာ္ကုိ ၾကာခဲ့ျပီ ၊၊ ကုိယ့္မ်က္ႏွာကိုယ္ မ်က္ႏွာခ်င္းမဆိုင္ ခ်င္ေတာ့ျပီ ၊၊ ကုိယ္မ်က္ႏွာကုိယ္ ျပန္ျမင္တိုင္းလည္း လိပ္ျပာမလံုျဖစ္မိသည္ ၊၊ တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဒီလိုခံစားေနခဲ့ရတာ ၾကာခဲ့ျပီ ၊၊ ဒါ ေပမယ့္ ဘယ္သူ႕ကုိမွ ဖြင့္မေျပာျဖစ္ခဲ့ ၊၊ သူတို႔သိလုိ႔လည္း စိတ္မေကာင္းရံုမွတစ္ပါး အျခားမရွိေတာ့ျပီကုိး ၊၊ အေမ့ကိုလည္း မသိေစခ်င္ေတာ့ ၊၊ ဘာမဆို ဖြင့္ဟတုိင္ပင္တက္ေပမယ့္ ဒီခံစားခ်က္ကုိ အေမမသိေစခ်င္ေတာ့ ၊၊ ရွိေစေတာ့ ၊၊ အေဖ့ကုိေရာ ၊၊ ဟင့္အင္း မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး ၊၊ အသက္ၾကီးမွ ကုိယ့္အတြက္မခံစားေစလိုေတာ့ ၊၊ သို႔ေသာ္သိသိသာသာ စကားနည္းသြား တဲ့ မိသားစုဆက္ဆံေရးကိုေတာ့ သတိထားမိသည္ ၊၊<br /><br />ဘုရားေတာ့ ၀တ္ျပဳတက္ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ မရြတ္ျဖစ္တဲ့ ဘုရားစာေလးေတြ မ်ားလာျပီ ၊၊ မ်က္ႏွာေျပာင္တုိက္ျပီး ဆက္ရြတ္ ရမလား ၊၊ ေတာ္ပါျပီ ၊၊ ဘုရားကုိေတာ့ မလိမ္လိုေတာ့ ၊၊ အင္း ကုိယ့္အေရာင္အ၀ါေတြ ညိဳးမွိန္လာတာ ဘယ္သူေတြ သတိထား မိမယ္ မသိေပမယ့္ ဘာသာသိေနခဲ့တာ ၾကာခဲ့ျပီ ၊၊ ျငင္းဆန္လို႔ မရတဲ့ ဘ၀မို႔ ခြင့္လႊတ္ပါဘုရားဆိုတဲ့ ဆုေတာင္း စကားေလးကုိ လြဲရင္ အျခားဘုရားစာေတြ မရြတ္ျဖစ္ခဲ့ေတာ့ ၊၊ အလုပ္သြားခါနီးတုိင္း ၀တ္မပ်က္ ေပမယ့္ ဘာေတြ ဆိုရမယ္ ဆိုတာ မသိေတာ့ ၊၊ ရံုးပိတ္ရက္တုိင္း ေရႊတိဂံုတက္ျဖစ္ေပမယ့္ ရီေ၀တဲ့ မ်က္၀န္းေတြက ဘာကုိမွ သဲသဲကြဲကြဲ မျမင္ရ ၊၊ အားလံုး လည္း မွဳန္၀ါး၀ါး ျဖစ္ေနျပီ ၊၊ မ်က္၀န္းေတြက ဘာကိုမွ မျမင္ေတာ့ျပီ ၊၊ဘာကိုမွ ျပတ္ျပတ္သားသား သဲသဲကြဲကြဲ မရွိ ေတာ့ ၊၊<br /><br />ညီအငယ္ကုိ ေက်ာင္းျမန္ျမန္ျပီးေစခ်င္လွျပီ ၊၊ အငယ္မကိုလည္း ေက်ာင္းျပီးေစခ်င္ျပီ ၊၊ သူတို႔ ျမန္ျမန္ ၾကီးျပင္း လူလား ေျမာက္ ေစလိုသည္ ၊၊ သူတို႔ အလုပ္ေလးေတြနဲ႔ သူတို႔ အေျခက်ေစလိုသည္ ၊၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔တာ၀န္ေတြ မရွိေတာ့ရင္ ၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ့္တာ၀န္ေတြ ေပါ့သြားလိမ့္မည္ ၊၊ မိဘႏွစ္ပါး အတြက္နဲ႔ ကိုယ့္အတြက္က ဘာမွ ပူပန္စရာမလို ၊၊ အေဖ့မွာက ပင္စင္လခေလး ၁ ေထာင္ေက်ာ္ ရွိသည္ ၊၊ အေမ့မွာက လက္၀တ္လက္စားေလး ရွိေသးသည္ ၊၊ အငယ္ႏွစ္ေယာက္ ေက်ာင္းျပိးရင္ေတာ့ ဒီဘ၀ကုိ ျမန္ျမန္ေက်ာခုိင္းလို လွျပီ ၊၊ သူတစ္ပါး ကုိေမွ်ာ္ကိုးေနရတဲ့အလုပ္ကုိလည္း မလုပ္လိုေတာ့ ၊၊ ကုိယ့္ထမင္းကုိ ကုိယ္သာသာ လိပ္ျပာလံုလံု စားလိုလွျပီ ၊၊<br /><br />မွတ္မွတ္ရရ တစ္ရက္ေပါ့ ၊၊ ေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ႏုိင္ငံျခားကျပန္လာတဲ့ အတြက္ ဆံုျဖစ္ခဲ့ၾကသည္ ၊၊ ကုိယ္ကုိလည္း ေတြ႔ခ်င္တယ္ဆိုေတာ့ သြားျဖစ္ခဲ့ၾကသည္ ၊၊ အမွန္ေတာ့ လူေတြ ဆံုတဲ့ပြဲဆို ေရွာင္ေနခဲ့တာၾကာေပါ့ေလ ၊၊ လူေတာလည္း မတုိးလုိေေတာ့ ၊၊ ကုိယ့္အေၾကာင္းနဲ႔ကိုယ္ပါ ၊၊ သူကေတာ့ ငယ္စဥ္ကတည္းက သူငယ္ခ်င္းမို႔ လိုက္သြားျဖစ္ ခဲ့သည္ ၊၊ နုိင္ငံျခားျပန္သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆိုေတာ့ နုိင္ငံျခားျပန္ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ပါသည္ ၊၊ သူကကုိယ့္ကုိ မိတ္ဆက္ေပး လိုက္တဲ့အခါ အားလံုးရဲ့ မ်က္၀န္းေတြက အေရာင္တစ္မ်ိဳး ေတာက္ပသြားၾကသည္ ၊၊ ကုိယ္ပဲ စိတ္ထင္တာလား ၊၊ ပညာတက္ေတြ ပီပီ သူတိုိ႔လည္း ဘာမွ ေထြေထြထူးထူ ဆက္မေျပာၾကပဲ ၀ုိင္းစျဖစ္ၾကသည္ေပါ့ ၊၊<br /><br />အခ်ိန္ေလးရလာတာနဲ႔ အမွ် အရွိန္ေလးလည္း ရလာၾကသည္ ၊၊ အေျပာေလးေတြလည္း ၾကမ္းလာတဲ့အခါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ ထျပန္ဖို႔ ၾကိဳးစားေပမယ္ ၊၊ ကုိသီဟ ခင္းဗ်ားသူငယ္ခ်င္းကုိေတာ့ အားနာတယ္ဗ်ာ ၊၊ ကုိေအာင္ ခင္ဗ်ားကိုေတာ့ အားနာပါတယ္ ဗ်ာ ၊၊ လို႔ စကားခံျပီး ေျပာလိုက္ၾကတာ ၊၊ မရုိးႏုိင္တဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ကုိယ္တုိင္ ပါ၀င္ အသံုး ေတာ္ခံ ၊၊ တခါတေလ ကုိယ္တုိင္ဇာတ္ညႊန္းခြဲထားတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြ ၊၊ သူတို႔မွာလည္း သူတို႔ မေက်နပ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ၊၊ ကုိယ္ေတြမွာလညး္ ကုိယ္ေတြ ၀မ္းဗုိက္ေတြ အတြက္ ၊၊ သူတို႔ေျပာတဲ့ စကားနားထဲကမထြက္ဘူးဗ်ာ ၊၊ သူတို႔ ေပးတဲ့ ၅ က်ပ္ ၁၀ ဆိုတာ တမင္ေပးခဲ့တာပါတဲ့ ၊၊ သူတို႔အတြက္ ဒီေငြေလးဟာ ဘာမွ မျဖစ္ေလာက္ပါဘူးတဲ့ဗ်ာ ၊၊ တခါတေလ ေတာင္းစား တဲ့သူေတြ ေတြ႕ရင္ေတာင္ေပးရေသးတာပဲဗ်ာ ၊၊ ဘာျဖစ္လဲ ဗ်ာ ၊၊ ေပးလိုက္ပါတယ္ ဆုိျပီး အခ်င္းခ်င္းေျပာ ရီေနသံေတြ ၊၊ စားထားတဲ့ အစာေတြ အန္ထြက္ခ်င္ရဲ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တင္မဟုတ္ပါဘူး ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ရွာသမွ် ေစာင့္စား ေနရတဲ့ အေဖနဲ႔ အေမေရာ ေနာက္ ေမာင္ႏွမေတြေရာ ၊၊ သူတို႔ ေျပာတဲ့စကားေတြ ၾကားရတာ တစ္မိသားစုလံုး ေရႊတိဂံု ေျခေတာ္ရင္း ေရာက္ သြားသလိုပါလားဗ်ာ ၊၊<br /><br />ကြ်န္ေတာ့္မွာေတာ့ ဒီေနရာေလး ေရာက္ဖုိ႔ ရင္ႏွီးေပးဆပ္လိုက္ရတာ ၊၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ဆိုသလုိဆုိရင္ျဖင့္ က်ဳပ္ဘ၀က ေတာင္းစား ဖို႔ လိုင္စင္၀ယ္ထား ရသလိုပါလားဗ်ာ ၊၊ သို႔ေသာ္ သို႔ေသာ္ …………………………………………<br />က်ဳပ္တုိ႔ဘ၀ေတြကုိ နားလည္ျပီး ျမွင့္တင္ေပးပါလားဗ်ာ ၊၊ က်ဳပ္ ညီေတြ ညီမေတြ ေက်ာင္းမျပီးေသးသေရြ႔ေတာ့ ေတာင္းစား လိုက္ပါအံုးမယ္ဗ်ာ ၊၊ သူတို႔လည္း လက္လြတ္လို႔ ခြက္ကုိင္ႏုိင္တဲ့အခါ က်ဳပ္လြတ္ေျမွာက္ ရမွာေပါ့……………………………..<br /><br />မင္းအိမ္ျဖဴ<br /><br />၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ၊၊ အေတြးေလးျဖစ္တည္ေနတာၾကာခဲ့ပါျပီ ၊၊ မေရးျဖစ္ခဲ့ဘူး ၊၊ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ၊၊ ခံစားမိတာေလး တင္ျပတာပါ ၊၊ ကုိညီညီ (သံလြင္) ရဲ့ အရင္လို မဟုတ္ေတာ့တဲ့ ရန္ကုန္ကုိ ဖတ္ျပီး တင္ျပဖို႔ ျဖစ္သြားတယ္ ၊၊ ဘယ္သူ႕ကုိမွ မထိခုိက္ေစလိုေပမယ့္ ၊၊ ျဖစ္တည္ေနရတဲ့ ဆူးၾကားက ဗူးခါး ေတြ ရဲ့ဘ၀ကုိ သိေစခ်င္လို႔ပါ ၊၊ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-8844457803838332920?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-85635449306210632992009-10-29T18:15:00.003+08:002009-10-29T18:22:25.511+08:00ဒီေန႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ပို႔ေပးတဲ့ ေမးကေနတဆင့္ရတာေလးပါ ၊၊ တင္ထားလိုက္ပါတယ္ ၊၊ သီခ်င္းေလးလား??<br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=9-80WGzkQog">http://www.youtube.com/watch?v=9-80WGzkQog</a><br /><br /><br /><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/9-80WGzkQog&hl=en&fs=1&"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/9-80WGzkQog&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-8563544930621063299?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-71426330581400668272009-10-29T09:34:00.003+08:002009-10-29T09:44:06.104+08:00ျပည္တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ ၂<a href="http://1.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SujxvwXb-gI/AAAAAAAAAvE/Xag6JwUiH8k/s1600-h/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397829956142889474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SujxvwXb-gI/AAAAAAAAAvE/Xag6JwUiH8k/s320/2.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/Sujxvk8_5yI/AAAAAAAAAu8/6G7FT3XlMyg/s1600-h/34.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397829953079207714" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/Sujxvk8_5yI/AAAAAAAAAu8/6G7FT3XlMyg/s320/34.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SujxvIh8DMI/AAAAAAAAAu0/6zAEvjvvKdw/s1600-h/35.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397829945449516226" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SujxvIh8DMI/AAAAAAAAAu0/6zAEvjvvKdw/s320/35.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SujxuqdNphI/AAAAAAAAAus/lw-zig52D7o/s1600-h/40.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397829937376634386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SujxuqdNphI/AAAAAAAAAus/lw-zig52D7o/s320/40.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SujxuXw1AuI/AAAAAAAAAuk/yVHdGxiUtIY/s1600-h/39.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397829932358632162" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SujxuXw1AuI/AAAAAAAAAuk/yVHdGxiUtIY/s320/39.jpg" border="0" /></a> လက္က်န္ပံုေလးေတြပါ ၊၊ ၀န္ခံရရင္ေတာ့ ပံုေလးေတြက သိပ္မေကာင္းတာ အမွန္ပါပဲ ၊၊ သို႔ေသာ္ ပို႔လာေပး တဲ့ သူငယ္ခ်င္းလည္း ေစတနာ ေတြနဲ႔မို႔ သည္းခံရင္းသာ ၾကည့္ရွဳေတာ္မူၾကပါဗ်ာ ၊၊ အဲဒီလိုယိမ္းကားေတြ အမ်ား ၾကီး တန္းစီလွည့္တာေပါ့ဗ်ာ ၊၊ အဲဒီနယ္တစ္၀ိုက္မွာေတာ့ အစည္ကားဆံုး ပြဲေတာ္ၾကီးတစ္ခုပါပဲ ၊၊ ေပ်ာ္ ၾကတယ္ ၊၊ ရႊင္ၾကတယ္ ၊၊ ၀ယ္ၾကတယ္ ၊၊ ျခမ္းၾကတယ္ ၊၊ ဆိုင္ခန္းေတြလည္း အမ်ားၾကီးပါပဲ ၊၊ ပြဲေစ်းတန္း အစ အဆံုး ေလွ်ာက္မယ္ ဆိုရင္ျဖင့္ အသြားတစ္ေခါက္ ၂ နာရီ နဲ႔ အျပန္ ၂ နာရီ စုစုေပါင္း ေလးငါးနာရီစာေလာက္ ခရီးတြင္မယ္ထင္ပါတယ္္ ၊၊ ေပ်ာ္စရာေကာင္းသလို စားစရာ အစံုရပါတယ္္ ၊၊ ေဒသထြက္ကုန္ေတြ အျပင္ နာမည္ ၾကီးတာကေတာ့ ရွင္မေတာင္ သနပ္ခါးနဲ႔ သင္ျဖဴးဖ်ာေတြပါပဲ ၊၊ နုိင္ငံေဒသအစံုက ပြဲခင္းေစ်းသည္ေတြ လာတဲ့ပြဲမို႔လည္း ပိုစည္ပါတယ္ ၊၊ တကယ္လို႔မ်ား ေနာက္ပုိင္း ၾကံဳၾကိဳက္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ေတာ့ အလည္တစ္ေခါက္ ျဖစ္ျဖစ္ သြားေ၇ာက္ လည္ပတ္ၾကပါအံုးလို႔ ပဲ တုိက္တြန္းလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ ၊၊</div><div align="justify"> </div><div align="justify">မင္းအိမ္ျဖဴ<br /><br /><br /><div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-7142633058140066827?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-82653017111499167952009-10-27T01:25:00.004+08:002009-10-27T02:05:33.895+08:00ျပည္တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ ၁<img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396962754060497682" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SuXdB83KMxI/AAAAAAAAAt8/F5YvCZvrlXk/s320/13.jpg" /><br /><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396962762784235506" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SuXdCdXD3_I/AAAAAAAAAuE/zC9l1crxipg/s320/12.jpg" /><br /><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396962764569853170" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SuXdCkAyPPI/AAAAAAAAAuM/w97u5R41GgM/s320/11.jpg" /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SuXdDZqudkI/AAAAAAAAAuc/Mx_YEMPSnMU/s1600-h/8.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396962778972845634" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SuXdDZqudkI/AAAAAAAAAuc/Mx_YEMPSnMU/s320/8.jpg" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SuXdDAjy8BI/AAAAAAAAAuU/2rmC7aeVP1s/s1600-h/18.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396962772232892434" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SuXdDAjy8BI/AAAAAAAAAuU/2rmC7aeVP1s/s320/18.jpg" /></a><br />( တရုတ္အမ်ိဳးသာယိမ္းဆိုေပမယ့္ ကတာကေတာ့ တရုတ္မေလးေတြပါ ၊ ပံုပို႔ေပးတဲ့သူငယ္ခ်င္းက အဲဒီယိမ္းကုိ ပဲ အားေပးလို႔ အျခားယိမ္းပံုေတြ မရေသးဘူးဗ် ၊ ႏွစ္စဥ္အစဥ္အလာမပ်က္ တရုတ္ယိမ္းကိုပဲ သူက အားေပး တယ္ P: တရုတ္မေလးေတြ လွတားကုိး)<br /><p align="justify">ျပည္ျမိဳ႕ ဆိုတာ ျမန္မာျပည္ အလယ္ပုိင္းမွာေတာ့ ထင္ရွားတဲ့ျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႕ပါ ၊၊ အထက္အညာနဲ႔ ေအာက္ ျပည္ ေအာက္ရြာကုိ ဆက္သြယ္ေပးထားတဲ့ ျမိဳ႕ ၊၊ ရခုိင္ေဒသရဲ့ ၀င္ေပါက္ ၊၊ ဧရာ၀တီျမစ္နေဘးက လွပတဲ့ ျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႕ဆိုတာ ေရာက္ဖူး ေနဖူးသူတုိင္း သိၾကေပလိမ့္မည္ ၊၊ တခါတစ္ေခါက္အလည္ေရာက္လာသူ ေတြ မျပန္ခ်င္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္နုိင္တာလည္း ရုိးသားတဲ့ ျမိဳ႕ေလးရဲ့ ဂုဏ္အင္တစ္ရပ္ပါပဲ ၊၊ ျပည္သူေတြ လွသလို ျပည္သားေတြ ေခ်ာတယ္လို႔ ဆုိစမွတ္ျပဳၾကရဲ့ ၊၊ စပါးလံုးတစ္ေထာက္စာ အေပၚယံ အလွထက္ အမွန္တကယ္ စာဖြဲ႔ ရမွာက ရုိးသားတဲ့ ျပည္သူျပည္သားေတြရဲ႕ စိတ္သေဘာထားပါပဲ ၊၊ ျဖဴစင္တယ္ ဟန္မေဆာင္ တက္ၾကဘူး ၊၊ ဧည့္၀တ္ေက်ပြန္တယ္ ၊၊ အရင္းခံသေဘာတုိင္းေပါင္းသင္းတက္ၾကတယ္ ၊၊ ေတာ ဆန္တယ္ ၊၊ ျမန္မာမွဳကုိ ျမတ္ႏုိ္းတယ္ ၊၊ တန္ဖုိးထားတယ္ ၊၊ ရတနာသံုးပါးေလးစားရိုေသတယ္ ၊၊ ေျပာရရင္ ဂုဏ္ အင္ေတြ စာမဖြဲ႔နုိင္ေပဘူး ၊၊ ရွိေစေတာ့ ၊၊ အခုေတာ့ အဲဒီျပည္ျမိဳ႕ က အခုေလာေလာဆယ္ က်င္းပေနတဲ့ ပြဲေတာ္ ဓါတ္ပံုေလးေတြ ကုိ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ ၊၊ မွ်ေ၀ခံစားျခင္းေပါ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းတက္တဲ့ကာလ ေက်ာင္းျပီးတဲ့ႏွစ္တုန္းကလည္း တိုက္တုိက္ဆိုင္ဆုိင္ သံုးႏွစ္တစ္ၾကိမ္လွည့္လည္ ပူေဇာ္ ပြဲနဲ႔ ဆံုျဖစ္ခဲ့တယ္ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ အလြမ္းေျပေပါ့ဗ်ာ ၊၊ </p><br /><p align="justify">မင္းအိ္မ္ျဖဴ</p><br /><p align="justify">(တုိက္တုိက္ဆိုင္ဆုိင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေနာက္ဆံုးႏွစ္စာေမးပြဲၾကီးျပီးတဲ့ႏွစ္ကလည္း ပြဲေတာ္ လွည့္တဲ့ႏွစ္ ျဖစ္ေနလို႔ ေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္ခဲ့ၾကတယ္ ၊၊ ကုိယ့္အိမ္ကုိယ့္ယာ မျပန္ၾကေသးပဲ ပြဲေတာ္လည္ျပီး ကဲခဲ့ၾကေသးတယ္ ၊၊ ခ်စ္သူ စံုတြဲေတြလည္း ပြဲေတာ္လွည့္ခဲ့ၾကတာေပါ့ ၊၊ ကုိမင္းအိမ္ျဖဴေတာင္ ပါမယ္ ထင္တယ္ အဲဒီတုန္းက ခ်စ္သူေလး နဲ႔ကုိးဗ် P:)</p><p align="justify">၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ၊၊ ျပည္သားသူငယ္ခ်င္းပို႔ေပးတဲ့ ဓါတ္ပံုမ်ားကို တင္ပါတယ္ ၊၊ ယခုေလာေလာဆယ္ က်င္းပေနဆဲ ပါ ၊၊ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေက်ာ္ ၃ ရက္ေန႔မွ သိမ္းမွာပါ ၊၊ </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-8265301711149916795?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-59500579269720505222009-10-26T15:41:00.002+08:002009-10-26T15:47:46.783+08:00ရန္ကုန္ေလး ည<a href="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SuVTTEoOZ2I/AAAAAAAAAt0/bpYpd8-3Sz0/s1600-h/Image0373.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396811315598485346" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SuVTTEoOZ2I/AAAAAAAAAt0/bpYpd8-3Sz0/s320/Image0373.jpg" /></a><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SuVTStsJ49I/AAAAAAAAAts/XRujrAUceEU/s1600-h/Image0372.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396811309440951250" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SuVTStsJ49I/AAAAAAAAAts/XRujrAUceEU/s320/Image0372.jpg" /></a><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SuVTSWg0FbI/AAAAAAAAAtk/XndbnTYhIfY/s1600-h/Image0371.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396811303219369394" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SuVTSWg0FbI/AAAAAAAAAtk/XndbnTYhIfY/s320/Image0371.jpg" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SuVTSDuqhRI/AAAAAAAAAtc/0osLgPy_9Vs/s1600-h/Image0370.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396811298177189138" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/SuVTSDuqhRI/AAAAAAAAAtc/0osLgPy_9Vs/s320/Image0370.jpg" /></a><br /><div>၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ၊၊ ရန္ကုန္က ညေလးတစ္ခုနဲ႔ တူသမို႔ ရန္ကုန္ေလးည လို႔ တင္လိုက္တာပါ ၊၊ တကယ့္ရန္ကုန္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ဗ်ာ ၊၊ ရန္ကုန္က ညဖက္ထမင္းဆို္င္ေလးေတြလိုပဲ ၊၊ လဖက္ရည္ဆိုင္ကလည္း အဲဒီလိုပဲ လမ္းေဘး မွာခံုေတြ ခ်ျပီးေသာက္ရတာ ၊၊ ၾကားထဲမွာ ဆိုင္ကယ္ေတြလည္း သြားေနတာပဲ ၊၊ ေဘာပြဲလည္း ၾကည့္ေနၾက တာပဲ ၊၊ ေဆးလိပ္ေတြလည္း ၾကိဳက္တဲ့ေနရာေသာက္လို႔ရတယ္ ၊၊ တကယ့္ ရန္ကုန္ညေလးတစ္ခုလိုပဲ ၊၊</div><div> </div><div>မင္းအိမ္ျဖဴ</div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-5950057926972050522?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-3125851682584232342009-10-26T01:10:00.003+08:002009-10-26T02:05:58.250+08:00စိတ္<div align="justify">တခါတေလေတြးမိတယ္ ဆန္းက်ယ္တဲ့စိတ္သေဘာမ်ား ၊၊ ကုိယ္လည္းလက္ကမ္းလို႔မမွီနုိင္ပါဘူးေလ ၊၊ လူတစ္ခု စိတ္ကုိးဆယ္တဲ့ မွန္လိုက္တာ ၊၊ တခါတေလလည္း တကယ္ပါ လူေတြ ကုိ ဥေပကၡာျပဳနုိင္တဲ့ စိတ္မ်ိဳး ေလးပုိင္ဆိုင္မိခ်င္ရဲ့ ၊၊ စာေတြလည္းဖတ္ေနတာပါပဲ ၊၊ တရားဆိုတာေတြလည္းနာၾကားေနတာပါပဲ ၊၊ ဒါေပမယ့္ သူဖန္ဆင္းတဲ့ လမ္းထဲေလွ်ာက္လွမ္းေနမိဆဲ ၊၊ သူဖန္ဆင္းတဲ့ လမ္း ေလွ်ာက္လွမ္း ေနမိတယ္ ဆိုတာက သူ တကာ ေတြ ရဲ့ ေ၀ဖန္မွဳေတြ ခ်ီးမႊမ္းမွဳေတြ ကဲ့ရဲ့မွဳေတြ စတဲ့စတဲ့ စကားလံုးေတြ ခင္းတဲ့ လမ္းေပါ့ ၊၊ မေလွ်ာက္ သင့္မွန္းသိေပမယ့္ ေလွ်ာက္လွမ္းေနမိဆဲ ပါတကားလို႔ ဘာသာ ေရရႊတ္ရင္ ဆက္ေလွ်ာက္ေနဆဲေပါ့ ၊၊ </div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">အခုရက္ပုိင္းမွာ အင္းတိတိက်က် ဆိုရရင္ လြန္ခဲ့တဲ့လပုိင္းက စျပီးကုိယ္သာမဟုတ္ဘဲ ဒီလမ္းေလးကုိ ေလွ်ာက္ ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ လည္းေတြ႕မိသား ၊၊ သူဘာေျပာေျပာ ကုိယ့္အသားပဲ့ပါတာမွတ္လို႔ ဆိုတဲ့ စကားေျပာရ လြယ္ေပမယ့္ တကယ္လက္ေတြ ႔ က်င့္သံုးဖို႔ေတာ့ ျဖစ္နုိင္ျပန္ဘူး ၊၊ အင္း ခက္တဲ့လူေတြေနာ္ ၊၊ မေက်နပ္တဲ့ သူေတြကလည္း သူတို႔ မေက်နပ္တာ ျပၾကသလို တဖက္ကလူကလည္း ခံစားေနျပန္ေရာ ၊၊ အင္း တကယ္ကုိ အႏုပညာရွုင္ေတြကုိ ေလးစားမိလာတယ္ ၊၊ ဘယ္လိုမ်ားလွဳပ္ရွားရပ္တည္ အသက္ရွင္ေနသလဲရယ္လို႔ ၊၊ ဘာလို႔ လည္းဆိုေတာ့ ကုိယ္ေတြမ်ား ခံစားေနလုိက္တာ စကားလံုးေတြကုိ တစ္လံုးခ်င္းကုိ ခံစားလို႔ေပါ့ ၊၊ ေျပာလာသမွ် ကုိ အလကားပဲတင္း တစ္ျပားမွ မရပဲ ခံစားေနလိုက္တာမ်ား တခါတေလ ထမင္းစားေတာင္ တကယ္ပ်က္ မိပါ တယ္ ၊၊ အလုပ္ေတြေတာင္ ပ်က္မိပါတယ္ ၊၊ စိတ္ေတြလည္း ရွဳပ္မိပါတယ္ ၊၊ မိတ္ေတြလည္း ပ်က္ရပါတယ္ ၊၊ </div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေျပာဖူးတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္အရင္းႏွီးဆံုးသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ပါ ၊၊ သူပဲ ဘေလာ့ ေရးပါလားဆိုျပီး တုိက္တြန္းအားေပးခဲ့တာ ပါ ၊၊ သူကေျပာတယ္ နင္စိတ္ညစ္တာေတြ ေျပေပ်ာက္ဖို႔ နင္ေရးခ်င္ တာေတြ ေရးဖို႔ စိတ္အပန္းေျဖဖို႔ ေ၇းတာ နင္ဒီလိုသာ စိတ္ညစ္ေနရရင္ ဘာလုပ္မွာလဲ မတန္ဘူး မေရးနဲ႔ေတာ့ တဲ့ ၊၊ အင္းသူေျပာတာလည္းမွန္ပါတယ္ ၊၊ မွန္လိုက္တာ ၊၊ သို႔ေသာ္လည္း ေရးေနမိဆဲ ၊၊ </div><p align="justify"><br /></p><div align="justify">အရင္းႏွီးဆံုးပါလို႔ေျပာရမယ့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔လည္း မိတ္ပ်က္ဖူးတယ္ ၊၊ ဘေလာဂါ သူငယ္ခ်င္းတစ္ ေယာက္ ေပါ့ ၊၊ အင္းနာမည္ၾကီးဘေလာ့ဂါၾကီးတစ္ေယာက္ ၊၊ ေနာက္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔လည္း စကား အေျခအတင္ ေျပာခဲ့ရဖူးတယ္ ၊၊ ေက်ာင္းကတည္းက အတူတက္လာတဲ့ တကယ့္ သူငယ္ခ်င္း ၊၊ ကုိယ္ယံုၾကည္ ရာတင္ျပၾကတဲ့အခါ မတူညီတဲ့ အျမင္ရွဳေထာင့္ေတြ ေၾကာင့္ေပါ့ ၊၊ ကုိယ္လည္း ကုိယ္ျမင္တာကုိ တင္ျပသလို သူလည္း သူထင္တာကုိ ေ၀ဖန္ေပါ့ ၊၊ အင္းအမွန္တရားဆိုတာ တစ္ခုတည္းရွိတယ္ ဆိုေပမယ့္ အဲဒီအမွန္တရား ကုိမေရာက္ခင္ ၾကံဳေတြ႔ရတာက သူအျမင္ကုိယ့္အျမင္ေပါ့ ၊၊ ကုိယ္ရပ္တည္ရာ Standing Point မတူတဲ့အခါ ကုိယ္က်င္လည္ရာ Ground မတူတဲ့အခါ ျဖစ္တက္တဲ့သေဘာ ပါ ၊၊</div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify">အင္းအဲဒီလို သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႔ မိတ္ပ်က္ဖူးသလို ကုိယ္မျမင္ဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း အသစ္ေတြလည္း ရခဲ့ပါတယ္ ၊၊ တကယ္ကုိ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္လာဖတ္ျပီး သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေနတဲ့သူေတြ ရွိတယ္ ေက်းဇူးလည္းတင္တယ္ ၊၊ အဲဒါ ကိုေတာ့ အျမတ္လို႔ သေဘာထားတယ္ ၊၊ ခုေနာက္ပုိင္းေတာ့ ကုိယ္လည္း သိပ္မလိုက္ျဖစ္ေတာ့တာ အမွန္ ၊၊ ကုိယ္ကုိတုိင္လည္း အထက္ကဆိုသလို အခုေနာက္ပုိင္း အဲဒီလို ျဖစ္တာေတြ မ်ားလာေတာ့ တခုခု အလုပ္ခံ လိုက္ရ သလို တခုခု ျဖစ္သြားသလို ၀ုန္းဆို ေၾကာက္ စိတ္ေတြ ၀င္ေနမိရဲ့ (ခံစားရတာကုိ တင္ျပတာေနာ္) ၊၊ ( FaceBook ဖက္ေျပာင္းေနတာလည္းပါမယ္ထင္ပ ဟုိမွာကေတာ့ တကယ့္ကုိယ့္သိတဲ့ သူေတြခ်ညး္ဆိုေတာ့ ဓါတ္ပံုေတြ တင္လိုက္ စာေတြ လိုက္ဖက္လိုိက္ေပါ့ ) ၊၊ ကုိယ္ကုိ မသိေပမယ့္ ဒီမွာ စာေရး ရတဲ့ ဖီလင္ေလးကုိ သေဘာက်တယ္ ၊၊ ကိုယ္ေရးတဲ့ စာေတြက ႏုႏုရြရြ ကဗ်ာအလွေလးေတြ မဟုတ္သလို ၊ ဖြဲ႔ဖြဲ႔ႏြဲ႔ႏြဲ႔ စာသြဲ႔သြဲ႔ေလး ေတြ လည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး ၊၊ သုတေပးတဲ့ သတင္းေဆာင္းပါးေတြလညး္ မဟုတ္သလို ပညာေပးတဲ့ စာတမ္းေတြ လည္း မပါဘူး ၊၊ ကုိယ္ေရးခ်င္တာ ကုိယ္ ခံစားရတာ ၊ ကုိယ့္စိတ္ထဲရွိတာေတြသာ တင္ျဖစ္တာမို႔ ေရးခ်င္တာ ေရးတာေတြကုိ ဖတ္ခ်င္တဲ့အခါ လာဖတ္ေပါ့ ၊၊ အင္းဒီလိုပဲ သေဘာထားျပီးတင္ခ်င္တာေတြလည္း စိတ္ပါတဲ့ အခါေတာ့ တင္ပါအံုးမယ္ အင္းစိတ္မပါတဲ့အခါ အလည္မေရာက္ျဖစ္တဲ့အခါလည္း နားလည္ျပီးသာ ခြင့္လႊတ္ေပးပါခင္ဗ်ာလို႔ပဲ ................<br /></div><p align="justify">ေလးစားစြာျဖင့္</p><p align="justify">မင္းအိမ္ျဖဴ<br /></p><p align="justify">( အခုဒီစာေလး ဒီေလာက္ရဖို႔ မနည္းစဥ္းစားျပီးမနည္းရုိက္ရတယ္ ၊ အရင္တုနး္ကဆို ေျပာခ်င္တာေတြမ်ား ေရးခ်င္တာေတြမ်ား စာေတြမ်ား တေပ်ာင္းေပ်ာင္းနဲ႔ မနည္းကုိ ဘရိတ္အုပ္ရတယ္ ေအာ္ စိတ္မ်ားေနာ္...) </p><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-312585168258423234?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-60371262102533387582009-10-20T22:47:00.003+08:002009-10-20T23:25:22.165+08:00တုိက္ခပ္ၾကီးၾကီး<img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394700188207107938" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/St3TPSPRT2I/AAAAAAAAAsw/MHaN2WmLrME/s320/Image0336.jpg" /><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394700197732763282" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/St3TP1uXRpI/AAAAAAAAAs4/psekYlGQsZU/s320/Image0335.jpg" /> <img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394700216877532818" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/St3TQ9C1RpI/AAAAAAAAAtI/BOpDs9h-IA0/s320/Image0326.jpg" /><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394700206690102626" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/St3TQXF9bWI/AAAAAAAAAtA/Z3Wwd96KBmg/s320/Image0334.jpg" /><br /><div><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394700228675547042" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/St3TRo_sr6I/AAAAAAAAAtQ/h9GU0t0d2p8/s320/Image0331.jpg" /><br /><div><br />တုိက္က ေတာ္ေတာ္ၾကီးျပီး ေတာ္ေတာ္ ျမင့္တယ္ ၊၊ အင္ဂ်င္နီယာ မ်က္ေစ့နဲ႔ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ အံ့အားသင့္ ေနတယ္ ၊၊ စိတ္ထဲမွာ ျပန္စစ္ၾကည့္ေနမိတယ္ ၊၊ ၾကီးလြန္းေနသလိုပဲ ......</div><div></div><div>ကားေတြ ကားေတြ ကားေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ ၊ တစ္အိမ္မွာ ဘယ္ႏွစီးရွိမလဲလို႔ တြက္ေနမိတယ္ .........</div><div></div><div>ဓါတ္တုိင္ျမင္ေတာ့ သတိရတယ္ ၊ အႏၱရယ္ရွိသည္ဆိုတဲ့ စာသားေလးေတာ့ေတြ႔ဖူး.......</div><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-6037126210253338758?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-63166832932659219912009-10-19T20:58:00.004+08:002009-10-19T21:18:51.676+08:00သရက္သီး<img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394295722307529362" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/StxjYRWMqpI/AAAAAAAAAsQ/vzg8dAYU8PY/s320/Image0379.jpg" /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/StxjZ8bPiFI/AAAAAAAAAso/vXEcl7FI2zM/s1600-h/Image0375.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394295751051282514" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/StxjZ8bPiFI/AAAAAAAAAso/vXEcl7FI2zM/s320/Image0375.jpg" /></a><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/StxjZcHFyfI/AAAAAAAAAsg/h44NDO7XxUg/s1600-h/Image0376.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394295742376823282" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/StxjZcHFyfI/AAAAAAAAAsg/h44NDO7XxUg/s320/Image0376.jpg" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/StxjY6wsooI/AAAAAAAAAsY/QrgvWWWb6XI/s1600-h/Image0382.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394295733424530050" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FU7iV9wHl9U/StxjY6wsooI/AAAAAAAAAsY/QrgvWWWb6XI/s320/Image0382.jpg" /></a><br /><br /><br /><div><br /><br /><br /><br /><div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-6316683293265921991?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-89051917094956942442009-10-16T13:39:00.000+08:002009-10-16T13:40:51.207+08:00ဆက္သြယ္ရာမွာ<div align="justify">လူေတြ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ဆက္ဆံ ၾကတဲ့အခါ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္တာက ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ နားလည္တဲ့ ဆက္သြယ္မွဳစနစ္တစ္ခု ၊၊ တနည္းအားျဖင့္ ဘာသာစကား ၊၊ ေျပာမယ္ ၊ နားေထာင္မယ္ ၊ ေနာက္ေရးသားဆက္သြယ္မယ္ ၊ သူေရးသားထားတာကုိ ဖတ္ျပီး အဓိပါယ္ေဖၚမယ္ ဆိုတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အတြက္ အင္မတန္အေရးပါတဲ့ ဆက္သြယ္ ေရးစနစ္မွာ တစ္ဦးနားလည္တဲ့ ဘာသာစကားကုိ အျခားသူတစ္ဦးနားလည္ဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္ ၊၊<br /><br />ဟုိးတစ္ေန႔က ၾကံဳေတြ႕႔ခဲ့ရတာေလး တစ္ခုကုိ တင္ျပပါရေစ ၊၊ မွတ္မွတ္ရရ လြန္ခဲ့တဲ့အပတ္ ေသာၾကာေန႔ ညေနကပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ရံုးက အျပန္မွာ ရံုးဖံုးနံပါတ္ တစ္ခုနဲ႔ ဖုန္း၀င္လာပါတယ္ ၊၊ ရံုးခ်ိန္ျပင္ပဆိုရင္ သူငယ္ခ်င္္းေတြပဲ ေခၚေတာ့တာ မို႔ ဘယ္သူမ်ားလည္းေပါ့ ၊၊ ဟိုးအရင္ ကုမဏီက တရုတ္တစ္ေယာက္ပါ ၊၊ ျပည္မၾကီးက လာတဲ့တရုတ္ သူငယ္ခ်င္း ၊၊ အရင္ တုန္းက လုပ္ေဖၚကုိင္ဖက္တစ္ေယာက္ေပါ့ ၊၊ ကုိယ္ဆီမွာ သူ႔ဖုန္းနံပါတ္ေတာင္မွ မရွိေတာ့ပါဘူး ၊၊ ဒီလိုနဲ႔ ေျပာၾကတာေပါ့ ၊၊ သူက How R U ? ဆိုေတာ့ ကိုယ္ကလည္း Ni Hou ? ေပ့ါ ၊၊ ပထမပုိင္းေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္ ၊၊ သူကလည္း ကုိယ့္ကုိ ဖုန္းဆက္မယ္ဆိုေတာ့ ကုိယ့္ကုိေျပာမယ့္ စကားနဲ႔ ကုိယ္ျပန္ေမးရင္ ေျဖမယ့္ စကားကုိေတာ့ နည္းနည္းစဥ္းစားထားေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္ ၊၊ ေနာက္ေျပာရင္းေျပာရင္း ၾကာလာတဲ့အခါ ကြ်န္ေတာ္လည္း သူေျပာတာ နားမလည္ေတာ့ပါဘူး ၊၊ သူလည္းကုိယ္ေျပာတာ နားမလည္ေတာ့ပါဘူး ၊၊ ႏွစ္ဦးစလံုး စိမ္းတဲ့ လူမ်ိဳးနာမည္ေတြ ေမးၾကေျပာၾကတာ ပိုဆိုးလာပါေတာ့တယ္ ၊၊ ဘယ္လိုမွ အဆင္မေျပတဲ့အခါ ကုိယ့္ဖက္ကလည္း သူဘာမ်ား ေျပာခ်င္အံုးမလဲေပါ့ ဟဲလို ဟဲလိုေတြ မ်ားလာပါတယ္ ၊၊ သူကလည္း ဘာေျပာရမွန္း မသိေတာ့ဘူး ေပါ့ ၊၊ ကံေကာင္းတယ္ပဲေျပာရမယ္ သူ႔ဖက္က တယ္လီဖုန္းျမည္လာပါတယ္ ၊၊ အဲဒီေတာ့မွသူကလည္း My Phone is calling ဆိုျပီးေျပာပါတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း Ok Ok ေပါ့ ၊၊ ေနာက္မွ ေတြ႔ၾကတာေပါ့ ဘာညာဘာညာ ေပါ့ ၊၊<br /><br />ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ပါတယ္ ၊၊ သူကသတိရလို႔ ေခၚတယ္ ၊၊ စကားေတြ ေျပာခ်င္တယ္ ၊၊ ကုိယ့္အလုပ္အေၾကာင္းေတြ ေမးခ်င္တယ္ ၊၊ ေနာက္ဆံုး ကုိယ္ ဘာေတြ လုပ္ေနရလဲ ဘာညာသိခ်င္လို႔ ေမးတယ္ ၊၊ ဒီလုိပဲ ကုိယ္ကလည္း ေမးခ်င္တာ ေတြရွိတယ္ ၊၊ ဒီက Local အန္ကယ္ၾကီး ေတြလည္း တခါတေလ ဖုန္းလွမ္းေခၚပါတယ္ ၊၊ ဘာေတြ လုပ္ေန လဲ အဆင္ေျပလား ဘာညာသာ၇ကာေပါ့ ၊၊ အဆင္ေျပပါတယ္ ၊၊ ဒီလုိပဲ အလုပ္အေၾကာင္းေမးၾကဘာညာေပါ့ ၊၊ အခုသူလည္း ဒီလုိပဲ လွမ္းဆက္တာပါ ၊၊ သို႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ လုိရင္းမေရာက္ၾကပဲ စိတ္ကသိကေအာက္နဲ႔ တစ္ခန္း ရပ္လုိက္္ရပါတယ္ ၊၊ ဘယ္လိုေျပာရမွန္းေတာင္မသိေတာ့ပါဘူး ၊၊ အဲဒီတရုတ္နဲ႔က ရြယ္တူပါပဲ ၊၊ အလုပ္လုပ္စဥ္ကတည္းက စကားျပန္ပါမွ ေျပာလုိ႔ရတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္က သူ႕ကုိေျပာဖူးပါတယ္ ဒီလုိပဲ ေလ့က်င့္ေျပာရ ေအာင္ေပါ့ ၊၊ သူက ျပန္ေျပာပါတယ္ ၊၊ အဂၤလိပ္စာတက္မွ ဒီအလုပ္လုပ္ရမယ္ဆို လုပ္မစားဖူးတဲ့ ၊၊ စင္ကာပူ တစ္ႏုိင္ငံလုံုး တရုတ္လုိ ေျပာလို႔ရတယ္တဲ့ ဗ်ာ ၊၊ အင္း ကြ်န္ေတာ္လည္း ဘာမွ မေျပာေတာ့ပါဘူး ၊၊ ကုိယ္တရုတ္စာ မသင္ခဲ့မိတာပဲ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ အားမရျဖစ္မိတယ္ ၊၊ တကယ္ပါ ၊၊<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ညေနဖက္ ေရကူးကန္ေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ နားကုိ တရုတ္တစ္ေယာက္ ေရာက္လာျပီး ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းကုိ လိပ္ျပာကူး ျပေပးဖို႔ေျပာပါေလေရာ၊၊ တရုတ္ဆိုေတာ့ သိတဲ့အတုိင္း သူလည္းေျပာေပါ့ ၊၊ ဒါေပမယ့္ အဆင္ေျပပါတယ္ ၊၊ လူခ်င္းမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေျပာတဲ့အခါ သိပ္ မခဲယဥ္းပါဘူး ၊၊ ေနာက္ျပီးသြားေတာ့ တစ္ေယာက္ အေၾကာင္းတစ္ေယာက္ေမးေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းက တရုတ္လိုေျပာတက္ေတာ့ ပုိျပီးအဆင္ေျပသြားပါတယ္ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းေတြေတာင္ျဖစ္ျပီး နာမည္ေတြ ေမးၾက ေျပာၾက ရန္ ကြမ္းတို႔ ျမန္တ်န္႔တို႔နဲ႔ အဆင္ကုိေျပလို႔ပါ ၊၊<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ ခံစားရတာေလးက အရင္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းလုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္ခ်င္း သတိရလို႔ ဖုန္းလွမ္းေခၚေပမယ့္ စကားေျပာရတာ အဆင္မေျပေတာ့ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ထပ္ေခၚျဖစ္ၾကဖို႔ဆိုတာ မေသခ်ာေတာ့ဘူး ၊၊ မိတ္ပ်က္ရမယ့္ သေဘာ ၊၊၊ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းက သူတို႔ဘာသာစကားကို နားလည္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေတာင္ မွ ရလိုက္ရဲ့ ၊၊ ဒီလုိပါပဲ ၊၊ ကုိယ္တက္တဲ့တဲ့ ပညာရပ္တစ္ခုဟာ တစ္ေနရာရာ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ့ အသံုး၀င္တယ္ ဆိုတာ ေလး ေတြးလိုက္မိပါတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္လည္း အင္မတန္မွ သင္ယူဖို႔ ပ်င္းခဲ့မိတယ္ ၊၊ မလုိဘူးလို႔လည္း ထင္ခဲ့ မိပါတယ္ ၊၊ တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္တို႔ ေဒၚ၀ါ၀ါမွာ တူတူ ၄ ၊ ၅ ရက္ သင္တန္း အတူတက္ခဲ့ဖူးပါတယ္ ၊၊ သူအလုပ္က ရန္ကုန္ျဖစ္ျပီး ၊ ကြ်န္ေတာ္က နယ္ေျပာင္းရေတာ့ သင္တန္းနဲ႔ အဆက္ျပတ္သြားရာကေန အခုေတာ့ လံုး၀ကုိ မတက္ေတာ့တာပါ ၊၊ ေနာက္ သူလုပ္ရတဲ့ အလုပ္ကလည္း လိုအပ္သလို ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ကလည္း မလုိအပ္ ခဲ့ေလေတာ့ ၾကိဳးစားအားထုတ္ဖို႔ ေမ့ေလ်ာ့ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ခုမ်ားမွသာ ဒီလိုအေတြးေလး ၀င္လာခဲ့ပါတယ္၊၊ အင္း ေနာက္ပုိင္းတရုတ္ၾကီး သာ ပုိျပီး ခ်မ္းသာလာရင္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ တရုတ္ျပည္ မေျပာင္းရဘူးလို႔ ဘယ္သူေျပာမလဲေနာ္ ၊၊<br /><br />ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ<br />မင္းအိမ္ျဖဴ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-8905191709495694244?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-49221863965706975952009-10-13T16:21:00.002+08:002009-10-13T16:23:08.306+08:00ေတြးမိတာေလးမ်ား<div align="justify">အခုတေလာ စဥ္းစားေနျဖစ္တာက ဆယ္တန္းျမန္မာစာမွာ သင္ခဲ့က်က္ခဲ့ရတဲ့ ဇာတ္ေတာ္္ ၾကီး ဆယ္ဘြဲ႔ထဲက ဆဒၵန္ဆင္မင္း အေၾကာင္းပါ ၊၊ ဘုရား သမုိင္းလည္းျဖစ္ သလို တကယ့္ ဂႏၱ၀င္ဇာတ္လမ္းလည္း ျဖစ္တဲ့ ဇာတ္လမ္းေလး တစ္ပုဒ္ပါပဲ ၊၊ <br /><br />အခ်စ္ၾကီးခ်စ္ခဲ့ဖူးတဲ့ မိဖုရားေခါင္ၾကီး ၊ ေနာက္ဘ၀ေတြ ျခားေနတာေတာင္မွ ရန္ျငိဳးေတြ မေျပ နုိင္ေသးတဲ့ မိဖုရားေခါင္ၾကီးအေၾကာင္းကုိ ေတြးေနမိတာပါ ၊၊ အဲဒီတုန္းက စာသား ေလးေတြလည္း ျပန္ရြတ္ေနမိတယ္ ၊၊ အၾကိဳက္ဆံုးကေတာ့ “ စိန္မရွား ျမမရွား အလြန္ပင္ မ်ားသည္ကုိ နားေလးေလဟန္ ဆင္စြယ္ကုိမွ ပန္လိုသည္ ဟု ” ေနာက္ “ အစြယ္လိုသူ မိဖုရား အသြားေစခုိင္းသူ မင္းေကရာဇ္ ၊ ေလးျပစ္သူ ဘုရားကြ်န္ေတာ္” ဆိုတဲ့ စာသား ေလး ေတြ၊၊<br /><br />ေအာ္ ဘ၀ေတြ ျခားေနတာေတာင္ အမုန္းေတြပြားျပီး အာဃာတေတြ ပြားေနတုန္းပါလား မယ္မိဖုရားရယ္လို႔ပဲ အံအားတၾကီး ေရရြတ္ေနမိပါေတာ့တယ္ ၊၊ ေအာ္ သူလည္း တကယ္ ခ်စ္ခဲ့ရွာေပမေပါ့ေလ ၊၊ တခါတေလေတာ့လည္း အခ်စ္ၾကီးလို႔ အမ်က္ၾကီးတယ္ ဆိုတယ္ ဆိုတဲ့ စကားေလးကုိ သေဘာက်သလို ျဖစ္မိေပမယ္ နားမလည္ သလိုလည္း ျဖစ္မိပါတယ္ ၊၊ အခ်စ္ၾကီးမွေတာ့ကြယ္ အျပစ္ၾကီးရယ္လို႔ မျမင္ေတာ့ပဲ ခြင့္လႊတ္ေပးလိုက္ ပါေတာ့လား ၊၊ အင္း ဒီလုိေတာ့လည္း ဟုတ္ၾကျပန္ဘူးရယ္ ၊၊ ငါေကာင္းသေလာက္ ဒင္းမ ေကာင္းဘူး ၊ ငါသစ ၥၥာရွိသေလာက္ဒင္း သစ ၥၥာမရွိဘူး ၊ ဆိုတဲ့ အမုန္းတရားေတြ ရဲ့ ေနာက္ကြယ္မွာ အာဃာတေတြ ပြားေနလိုက္တာမ်ား တခ်ိန္က အသဲေပါက္မတက္ ခ်စ္ခဲ့ဘူးပါတယ္ ဆိုတဲ့ လူတစ္ေယာက္ မဟုတ္သလိုပါလား ၊၊ အျငိဳးေတြ အေတးေတြ အာဃာတေတြမ်ား သာမာန္ရန္သူတစ္ေယာက္ထက္ေတာင္ ပုိျပင္းထန္ေနပါလားေနာ္ ၊၊<br /><br />ေအာ္ ဒီဇာတ္လမ္းေလးဖတ္မိ စဥ္ကတည္းက ေမးခ်င္မိေပမယ့္ ဘယ္သူ႕ကုိ ေမးရမွန္းမသိခဲ့ ၊၊ အခုလို တုိက္ဆိုင္မွဳရွိတဲ့ အခါတုိင္း စဥ္းစားမိတယ္ ၊ စဥ္းစား မိတဲ့ အခါတုိင္းလည္း အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲကြာ ဆိုျပီး ျပန္ေတြးေနမိျပန္ေရာ ၊၊ အခုခ်ိန္ထိေတာ့ ေ၀့လည္လည္ စဥ္းစားေနမိဆဲ ၊၊ ဟုိးအရင္တခါက စာေရးတဲ့ညီမတစ္ေယာက္ကုိ ေမးဖူးတယ္ ၊၊ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ အျပစ္ကင္းတယ္ဆိုတာ တကယ္လားကြယ္လို႔ ၊၊ အင္း ခ်စ္ျခင္းက အျပစ္ကင္းေစပါသတဲ့လား ၊၊ ကုိယ့္အတၱေတြမ်ားလားကြယ္ ၊၊ တခါတေလေတာ့လည္း အဲဒီ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ အျပစ္ကင္းေစတဲ့ သူေတြ ကုိ ေတြ႔မ်ားေတြ႔ခ်င္မိပါရဲ့ ၊၊ ထာ၀ရမဟုတ္ပါဘူး အမွတ္တရ ေတြ႔ဖူး ရံုေလးပါ ၊၊<br /><br />ကြ်န္ေတာ္မွတ္မွတ္ထင္ထင္ ျမင္ဖူး သမွ်ကေတာ့ အခ်စ္ၾကီးလို႔ အမ်က္ၾကီးတယ္ ဆိုတဲ့ သူေတြ ခ်ည္းပါပဲ လား ၊၊ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ အျပစ္ကင္းသူေတြ ရယ္လုိ႔ မျမင္ဘူးေသး ၊၊ ဗဟုသုတ နည္းတာလည္း ျဖစ္နုိင္သလို သူေတာ္ခ်င္းခ်င္း သတင္းေလြ႔ေလြ႔လို႔လည္း ဆိုရမယ္ထင္ပ၊၊<br /><br />အဲဒီဇာတ္ေၾကာင္းေလးျပန္ေကာက္ရရင္ တကယ္တမ္းသာေတြးၾကည့္မယ္ဆိုရင္ သူမအေနနဲ႔ မိဖုရားေခါင္ၾကီး လည္းျဖစ္ေနျပီ ၊၊ တကယ္ကုိ စိန္မရွား ျမမရွား လုိတရေနတဲ့ ဘ၀ ၊၊ သူအထက္သာတာ ဘာမ်ား ရွိအံုးမလဲေနာ္ ၊၊ တကယ္သာႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ခ်စ္ခဲ့တယ္ ဆုိရင္ အသာစီးရေနတဲ့ ဘ၀မွာ တစ္ဖက္လွည့္ျပီး ၾကိဳးစားေမ့လုိက္ ပါေတာ့လား ကြယ္ ၊၊ ဘာအတြက္မ်ား ဘာမွ မဟုတ္တဲ့ ဆင္စြယ္ကုိ နားပန္ လုပ္ေနအံုးမလဲ ၊၊ ဆင္စြယ္ရဖို႔ ဆင္မင္းေသရမယ္ဆိုတာ မင္းသိတာပဲေလ ၊၊ မင္း ခ်စ္တဲ့ အခ်စ္ဆိုတာ ဒါပဲလား ၊၊ အႏိုင္ရေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အေပၚစီးက ေနစိန္ေခၚတာဟာ အခ်စ္ၾကီးလို႔ အမ်က္ၾကီးတာပါ ဆိုတဲ့ အလႊာပါးနဲ႔ ဖံုးကြယ္ရမလား ဒါမွမဟုတ္ အျပစ္မကင္း နုိင္တဲ့အတြက္ ဒါဟာ ခ်စ္ျခင္းမ်ားမဟုတ္ေလသလား ၊၊ အင္း စဥ္းစားစရာ….<br /><br /><br />အဲဒီလို ျဖစ္ရပ္ေတြ ေတြ႔ရေလတုိင္း ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ အျပစ္ကင္းေစ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ၾကား ရေလတုိင္း ၊ အခ်စ္ၾကီးလို႔ အမ်က္ၾကီးရပါတယ္ ဆိုတာေတြ ဆံုရေလတုိင္း လူေတြ ေျပာတဲ့ ခ်စ္ျခင္းကုိ မယံုမရဲ ျဖစ္ေနမိတာ ကုိယ့္မွာ အျပစ္ျဖစ္ေနျပီလား ၊၊<br /><br />ဆင္မင္းသည္လည္း အျပစ္ေတာ့ လုပ္ခဲ့မွာေပါ့ေလ ၊၊ ဆင္မင္းကပဲ က်ီစယ္လြန္ေလသလား ၊၊ အမွန္တကယ္ပဲ အျငိဳး တၾကီး လုပ္ခဲ့ေလသလား ၊၊ အျငိဳးတၾကီး အျပစ္ၾကီး ျဖစ္ခဲ့တာက မယ္မိဖုရား ၊၊ ေနာင္ဘ၀ေတြ ျခားသြားတာေတာင္မွ မေျပႏုိင္ေသး ၊၊ ေအာ္ အင္း အခ်စ္ၾကီးခ်စ္ခဲ့သူကုိ ဂရုတစုိက္ မရွိခဲ့တာက ဆင္မင္း ရဲ့ ေပါ့ေလ်ာ့မွဳေပေပါ့ ၊၊ ဒီအတြက္ အျငိဳးတၾကီး မုန္းခဲ့တာက မိဖုရားေခါင္ၾကီး ၊၊<br /><br />တကယ္လို႔ ဆင္မင္းက ပ်က္ကြက္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ေတာင္ မွ ဘ၀ေတြ ျခားခဲ့ျပီပဲကြယ္ ၾကိဳးစားေမ့ေပ်ာက္ ေပးလိုက္ ပါေတာ့လား ၊၊ အျငိဳးေတြ အမုန္းေတြ ကုိ ေမ့ေပ်ာက္လိုက္ပါေတာ့လား ၊၊ မတရားဘူးဆိုရင္ေတာင္ ကုိယ္အသာရေန ျပီမုိ႔ ျပံဳးျပံဳးေလး ေမ့လိုက္စမ္းပါ ၊၊ တကယ္ခ်စ္ခဲ့တယ္ ဆိုရင္ေပါ့ ၊၊ ႏွဳတ္က ဖြင့္ဟ ဆိုေနမယ့္အစား အမွန္တကယ္ ရင္ထဲမွာ ခ်စ္ခဲ့တယ္ဆုိရင္ ရွံဳးနိမ့္ေနတဲ့ ခ်စ္သူကို တုိက္ခုိက္ေနမဲ့အစား တဖက္တလမ္းက မကူညီရင္ေတာင္ ရန္ညိဳး ဖြဲ႕ အမုန္းအစား ျပံဳးျပီး အားေပးလုိက္ပါလားကြယ္ ၊၊<br /><br />မင္းအိမ္ျဖဴ<br /><br />အဲဒီဇာတ္လမ္းေလးေတြးမိတုိင္း စဥ္းစားမိတာေလးေတြကုိ ေရးခ်မိပါသည္ ၊၊ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ အျပစ္ကင္းေစသတဲ့ အင္း ျပီးေတာ့ အခ်စ္ၾကီးေတာ့ အမ်က္ၾကီးသတဲ့ ေလ ၊၊ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7573154819843936482-4922186396570697595?l=minneain.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းအိမ္ျဖဴhttp://www.blogger.com/profile/17635270152298213174noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7573154819843936482.post-87527909320956908702009-10-10T14:35:00.005+08:002009-10-10T15:30:45.691+08:00အရုိးဆံုး အေျဖ“<em>ဟယ္လို ဟုတ္ကဲ့ေျပာပါ ”</em><br /><br /><em>"ေမာင္ေလး မင္းအစ္ကုိ ကုိႏုိင္သီဟ တစ္ေယာက္ ျပသာနာတက္ေနလို႔ ”</em><br /><div align="justify"><br /><em>“ဘုရားေရ ၊ ဘာျပသနာမ်ားလဲ အစ္မရယ္ ”</em><br /><br />ညအခ်ိန္မေတာ္ လာတဲ့ တယ္လီဖုန္းမို႔ နဂုိကခပ္ထိတ္ထိတ္ ျဖစ္ေနရတဲ့အထဲ ဒီလိုၾကားလိုက္ ေတာ့ ပိုလို႔ေတာင္မွ ရင္တုန္ပန္းတုန္ျဖစ္ရပါတယ္ ၊၊ ဘာျပသနာမ်ားပါလိမ့္<br /><br /><em>“ဘာျဖစ္တာလဲအစ္မ အလုပ္မွာမ်ား ျပသနာတက္တာလား ”<br /><br />“အင္း လူမွဳေရးျပသနာပါေမာင္ေလးရယ္ ၊ အလုပ္ကုိပါ ထိခုိက္ေတာ့မယ္ ”</em><br /><br />ဆိုတဲ့ အစ္မရဲ့ ငိုမဲ့မဲ့ အသံၾကားေတာ့ ပိုလို႔ေတာင္မွ ရင္ထိတ္ရပါတယ္ ၊၊ ဘယ္လိုျဖစ္တာပါ လိမ့္ ၊၊ ကုိႏုိင္သီဟ ဆိုတာက အစ္ကုိလို ၊ သူငယ္ခ်င္းလို ေလးေလးစားစား ခ်စ္ခင္ရတဲ့ အစ္ကုိ ၾကီးတစ္ေယာက္ ၊၊ အင္မတန္မွ အေပါင္းအသင္း ၀င္ဆံ့သလို အင္မတန္မွလည္း ေပ်ာ္ ေပ်ာ္ေနတက္သူ ၊၊ လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာလည္း အထက္နဲ႔ အဆင္ေျပသလို ေအာက္နဲ႔လည္း တည့္ ေအာင္ ေပါင္းသင္းနုိ္င္သူအျဖစ္ နာမည္ရတဲ့သူတစ္ေယာက္ ၊၊ ထူးထူးျခားျခား ၀ိေသသ ဂုဏ္ ပုဒ္ေတြနဲ႔ လူတစ္ေယာက္ ၊ လူတုိင္းက ေလးစားရတဲ့ သူတစ္ေယာက္ ၊ ရာထူးရာခံနဲ႔ အင္မ တန္ မွ ေလးစာဖြယ္ လူတစ္ေယာက္ က ဘယ္လို ျဖစ္ပါလိမ့္ ၊၊<br /><em><br />“ ေသခ်ာေျပာျပပါအံုး အစ္မရယ္ ၊ ဟုတ္ေရာ ဟုတ္လို႔လား ၊ အစ္မကေရာ ဘယ္က ၾကားလာတာလဲ ၊၊ ”</em><br /><br />ဆိုေတာ့ ငုိခ်င္ရဲ့လက္တို႔ ေျပာခ်င္ရက္ အေမးေစာင့္ေနတဲ့ အစ္မ ခင္ဦးတစ္ေယာက္ ငိုသံေႏွာျပီး ေျပာပါေလေတာ့သည္ ၊၊<br /><br />ေအာ္ အတိတ္ ကာလေလးကုိ ျပန္ေတြးမိေတာ့ ကိုႏုိင္သီဟ အေၾကာင္းကုိ ျပန္ သတိရ မိပါတယ္ ၊၊ ျဖစ္ခဲ့တာၾကာေတာ့ ေမ့ေတာင္ေနၾကေပါ့ ၊၊ အခုေတာ့လည္း တခ်ိန္က သူ မျဖစ္ခဲ့ဘူးသလို သူတို႔ အိမ္ေထာင္စုေလးက အင္မတန္မွ ျငိမ္းခ်မ္းလိုက္တာ ၊၊ အခုဆိုရင္ သားၾကီး ညီမင္းေတာင္မွ ဆရာ၀န္ၾကီးမားမား ျဖစ္ခဲ့ျပီ ၊၊ အငယ္မ ႏြယ္နီမင္းက စင္ကာပူမွာ Junior College ေတာင္ တက္ေန ေလရဲ့ ၊၊၊ အငယ္ေကာင္ ေငြမင္းက ျပင္ဦးလြင္ မွာ တပ္မေတာ္ အင္ဂ်င္နီယာ ေက်ာင္းသားၾကီးေပါ့ ၊၊ ေအးခ်မ္း တည္ျငိမ္ေနတဲ့ မိသားစုေလးက ဟုိးအရင္ အတိတ္က မုန္းတုိင္း မ၀င္ခဲ့ဘူးသလို တည္ျငိမ္ လို႔ပါလား ၊၊<br /><br />သူတို႔အေၾကာင္းေလးကုိ ျပန္သတိရမိေတာ့ အတိတ္က ျဖစ္ခဲ့ဘူးတဲ့ ဇာတ္ေၾကာင္းေလးကို သတိရမိ ပါရဲ့ ၊၊ အဲဒီမုန္တုိင္း၀င္တဲ့အခ်ိန္မွာ တကယ္လို႔သာ အားလံုးက ၀ုိင္း၀န္းကူညီမေျဖရွင္းေပးခဲ့ဘူး ဆိုရင္ သူတို႔ မိသားစုေလးဟာ ဒီေန႔လို သာယာေနမွာ မဟုတ္ေပဘူး ၊၊ ကုိၾကီး ကုိႏုိင္သီဟလည္း အရက္သမားၾကီး ျဖစ္ေနမလား ၊၊ အစ္မခင္ဦးေရာ မ်က္ရည္နဲ႔မ်က္ခြက္ ေသာကေတြ ေပြေနမလား ၊၊ သားသမီးေတြေရာ အခုလို သာယာတဲ့ အနာဂတ္ေလးေတြ ပုိင္ဆိုင္ႏုိင္ပါ့မလား ၊၊ ေတြုးမိပါတယ္ ၊၊<br /><br />မွတ္မွတ္ရရ အဲဒီေန႔က အဲဒီအမ်ိဳးသမိးကို သြားေတြ႔ျဖစ္ခဲ့တယ္ ၊၊ တက္နုိ္္င္ဘူးေလ ျပသနာေတြက ျဖစ္ေနျပီပဲ ၊၊ ဒီအခ်ိန္မွေတာ့ ရွက္ႏုိင္ေတာ့ဘူး ၊၊ ကုိယ့္ဘက္က အရွက္မကြဲဖို႔သာအဓိကေပါ့ ၊၊ သူတို႔လည္း ဘာမွေတာ့ ေထြေထြ ထူးထူး ျပသနာမရွာနို္င္ပါဘူးေလ ၊၊ ကုိယ္ကပဲ လူတက္ၾကီး လူဆိုးၾကီး ၀င္လုပ္ရေတာ့တာေပါ့ ၊၊ အစ္မခင္ဦးကလည္း ခံစားေနရမွာပဲေလ ၊၊ နားလည္ပါတယ္ ၊၊ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ တရားတာ မတရားတာ ကုိယ္ မေတြးနုိင္ဘူး ၊၊ ျပသနာေတြကုိ အေကာင္း ဆံုး ေျဖရွင္းနုိင္ဖို႔ပဲ စဥ္းစားခဲ့တယ္ ၊၊ ကေလးေတြ အေဖျဖစ္သူကုိ အထင္မေသးေအာင္ ၊၊ ဖံုးဖိထားလို႔ ရတဲ့ ျပသနာ ေတာ့ မဟုတ္ေလေတာ့ ဖြင့္ေတာ့ ေျပာျပလိုက္ရတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ ကုိယ္ ပဲ အေဖလုပ္ သူကို အထင္ တမိ်ဳး မေရာက္ေအာင္ ျပန္ျပိး သိမ္းသြင္းရပါတယ္ ၊၊<br /><br />ေနာက္ အစ္မ ခင္ဦး ၊၊ တက္နုိ္င္ဘူးရယ္ ၊၊ သူ႕ကိုလည္း ျပတ္ျပတ္သားသား ဖိႏွိပ္ရေတာ့တယ္ ၊၊ အစ္မ ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ ၊၊ အခုခ်ိန္မွာ သစာမရွိတာေတြ ရင္ကြဲတာေတြ လာလုပ္မေနနဲ႔ ၊၊ အစ္မ ကြာနုိင္သလား ၊၊ ဒါဆို ေနာက္တစ္ေယာက္ ကုိ အိမ္ေဖၚ ေခၚတင္မယ္ ၊၊ အစ္မဆင္းသြား ဆိုတာမ်ိဳး လုပ္ရပါေတာ့တယ္ ၊၊ သိပါတယ္ ေလ ၊၊ တကယ္ေတာ့ အစ္မခင္ဦးမွာ ဘာအျပစ္မွ ရွိတာမဟုတ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ မိန္းမသဘာ၀ ပြစိပြစိ လုပ္ေနမယ္ ၊၊ မၾကာခဏ ခလုတ္တုိက္ေနမယ္ ၊၊ အျမဲတမ္း ေထ႔ေငါ့ ေနမယ္ဆိုရင္ အျပစ္လုပ္ထားသူေပမယ့္ ပိုျပီး အရြဲတုိက္ေေတာ့မယ္ ၊၊ ဒါဆိုရင္ ျပသနာေတြက အေကင္းဖက္ကုိ ဦးမတည္ပဲ အဆိုးဖက္ကိုသာ ေျပာင္းသြားေတာ့မွာေပါ့ ၊၊ ဒီအခ်ိန္ဟာ အင္မတန္ မွ အကိုင္အတြယ္တက္ဖို႔ လုိပါတယ္ ၊၊ အေပ်ာ့ဆြဲဆိုတာမ်ိဳး ဆြဲတက္မွ အဆင္ေျပမွာ ၊၊ အဲကုိယ္တကယ္ မသတီေတာ့လို႔ မေပါင္းႏုိင္ေတာ့ဘူးး ဆိုရင္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးေပါ့ ၊၊<br /><br />လူတစ္ေယာက္ဟာ သစာမရွိဘူး ၊၊ေဖာက္ျပန္ေရးသမား ဘယ္လိုပဲျဖစ္ေနပါေစ သူကုိ အျမဲတုိက္ခုိက္ ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူလည္း ထြက္ေပါက္တစ္ခု ရွာေတာ့ မွာေပါ့ ၊၊ မွန္ပါတယ္ လက္ခံပါတယ္ ၊၊ ငါမွ မမွားတာ ငါဘာဂရုစုိက္စရာ လိုလဲ ဆိုတာမ်ိဳးကေတာ့ ေက်ာင္းသင္ခန္းစာမဟုတ္တဲ ့ လူမွဳေရး ျပသနာ ေတြ မွာေတာ့ ငါမွန္တယ္ ဆိုျပီး အျခားတစ္ဖက္ရဲ့ အားနည္းခ်က္ကုိ ဖိႏွိပ္လို႔မရပါဘူး ၊၊ ဒါဆိုရင္ ျပသနာေတြဟာ အေကာင္းဖက္ကုိ ဥိးမတည္ပဲ အဆိုးဖက္ကိုသာ ဥိးတည္သြားေတာ့မွာပါ ၊၊ ဒါဟာလည္း ျပသာနာကုိ လက္ခံ ေျဖရွင္း သူ တစ္ဥိးစီရဲ့ အျမင္ေပါ့ေလ ၊၊<br /><br />ဒိလုိနဲ႔ အဲဒီျပသနာဟာ အထြက္အထိပ္ကုိ ေရာက္ရွိလာပါေတာ့တယ္ ၊၊ ေနာက္တစ္ေယာက္ကလည္း ရလိုမွဳတစ္ခုအတြက္ ေတာင္းဆိုေနျပီ ၊၊ သူတုိ႔ဖက္က ဒီလိုေတာင္းဆိုလာတဲ့ အခါ ပုိလို႔ ၀မ္းေျမာက္မိ ပါတယ္ ၊၊ ဘာလို႔လည္း ဆိုေတာ့ ေျဖရွင္းစရာ အေျဖတစ္ခုအတြက္ အစ တစ္ခုရလိုက္သလိုပါပဲ ၊၊ အစ္မခင္ဥိးကေတာ့ ၀ုန္းဒိုင္းက်ဲခ်င္ေနမွာပါ ၊၊ သူအတြက္လည္း ခံစားနားလည္ပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ သူကိုပဲ ေဖ်ာင္းဖ်လိုက္ ေခ်ာ့လိုက္ ေျခာက္လိုက္ေပါ့ ၊၊ ကုိနုိင္သီဟ ဘက္က အစ္မေတြကလည္း ဘာျဖစ္ျဖစ္ ငါ့ေမာင္ မွန္တယ္ ဆိုတာ လက္ကိုင္ထားသူေတြ ဒီလိ